Tibetan
་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བས་གློང་ས་བའི་མཐུ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པར་མི་འདུ་བའི་མ་རིག་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་མགོ་འཁོར་བ་དང་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དང་རྐྱེན་གཞན་པ་རྣམས་དུ་མའི་དབང་ལས་ཀྱང་ཤེས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ས་དཔྱོད་པ་ནི་མི་སྣང་བར་འགྲོ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཀཱིརྟིས་སྨྲས་པ། བློས་ནི་མྱོང་བྱེད་གཞན་མེད་དེ། །དེ་ལའང་མྱོང་བྱེད་གཞན་ཡང་མེད། །འཛིན་དང་གཟུང་བ་ཆེམས་མེད་ཕྱིར། །དེ་ནི་བདག་ཉིད་ སྣང་བྱེད་དོ། །བློ་ཡིས་བདག་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཀྱང༌། །འཁྲུལ་བར་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འཛིན་པ་གཟུང་བ་ཡང་དག་རིག །ཐ་དད་བཞིན་དུ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་འདི། །འཛིན་པ་གཟུང་བ་རིག་རྣམས་ལ། །ཚད་མ་གཞལ་བ་འབྲས་བུ་ནི། །མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཞག་པར་བྱ། །དེ་དེ་ལྟར་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྟོག་གེ་མ་དག་པ་ནི་མི་གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་ཚིག་གི་དོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་མཐར་རོ་ཞེས་ཀུན་རྟོག་པ་ནི་ཕྱིའི་དོན་མེད་པས་ཚིག་གི་དོན་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་རྟོག་གེ་མ་དག་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་ལྡང་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་ཐར་རོ་ཞེས་གྲངས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱིའི་དོན་མེད་པས་དེ་དག་གི་ཡང་གཙོ་བོ་ཡུལ་མེད་བས་ན་ལོངས་སྤྱོད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། སྐྱེས་བུའི་རང་བཞིན་སེམས་པ་ཅན་པས་ན་རང་གི་རིག་པ་ཙམ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་རུང་ངོ༌། །ནི་ཡེ་ཡའི་ཀ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གང་དག་ཡང་བདག་ཚོར་བ་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དང༌། དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཚོར་བ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་རུང༌། རྫས་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། ལས་དང༌། སྤྱི་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། འབྲེལ་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས། བདག་དང་ཡིད་དུ་སྦྱོར་བ་ལས་སྐྱེས་བའི་ཤེས་པས་ཆུད་པར་བྱེད་ཅེས་ན་ནི་དེ་མ་གཏོགས་པར་བདག་ཉིད་མེད་པ་དག་ལ་རྟོག་པ་ནི་དོན་མེད་པའོ། །བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། གཏི་མུག་དང་ལྡན་པ་ནི་གཙོ་བོའི་མཉམ་པའི་དུས་ན་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྟེ། དེ་འདྲ
Chinese
将安住于无分别中。由于显现为二，由愚昧的势力，不能平等相合，完全成熟，如头晕目眩等，也由于自己和他人的相续之力量和各种其他因缘的力量，知识显现为各种各样。以智慧来分析地，就是走向不显现，如导师法称所说：意识没有其他的体验者，对于它也没有其他的体验者。因为没有能执和所执的差别，所以它是自性显现者。虽然意识和自性无有分别，但被错觉所见者，将能执和所执视为真实，像不同一样地进行分别。如同所见一样，对于证悟能执和所执者来说，即使没有衡量的标准和结果，也应当安立。这样，二相的非清净分别，将由非二之智慧胜义谛而得以清净。特别是，通过完全了解词的六种意义，最终会穷尽一切，因为普遍的分别念是外境无有，所以词的六种意义也是不存在的。这些不清净的分别，将通过正确认识胜义谛非二性而得以清净。通过了解二十五谛，就能完全解脱，数论者如此分别。由于外境无有，所以他们的主物也是无有对境，因此没有受用，那么受用的士夫又怎么会存在呢？由于士夫的自性是有心识的，所以自己的觉性仅仅是胜义谛非二之智慧即可。凡是与“是耶”的“迦”不同的，以及不具有自我感觉的，普遍分别念者，他们的十六种事物，以及六种差别的无感觉，又怎么能够完全了解呢？物质、 गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音， गुण，功德）、 कर्म（梵文天城体，karma，梵文罗马拟音， कर्म，业）、 सामान्य（梵文天城体，sāmānya，梵文罗马拟音， सामान्य，总）、 विशेष（梵文天城体，viśeṣa，梵文罗马拟音， विशेष，特殊）、 सम्बन्ध（梵文天城体，sambandha，梵文罗马拟音， सम्बन्ध，关系）等差别，我如何完全了解？如果说通过自我和意念结合所产生的知识来理解，那么除了这些之外，对于无自性者进行分别念是没有意义的。具有 सुख（梵文天城体，sukha，梵文罗马拟音， सुख，乐）、 दुःख（梵文天城体，duḥkha，梵文罗马拟音， दुःख，苦）、 मोह（梵文天城体，moha，梵文罗马拟音， मोह，痴）的是主物的平等之时，三种 गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音， गुण，功德），就是这样。
English
Will abide in non-conceptualization. Because of appearing as two, due to the power of ignorance that does not equally unite, fully matured, like dizziness and fainting, etc., also due to the power of one's own and others' continuums and various other conditions, knowledge appears in various ways. Analyzing the ground of wisdom is to go into the invisible, as the teacher Dharmakirti said: Mind has no other experiencer, and there is no other experiencer for it. Because there is no difference between the grasper and the grasped, it is the self-illuminating one. Although mind and self are inseparable, those who see it as a delusion regard the grasper and the grasped as real, and distinguish them as if they were different. Just as it is seen, for those who realize the grasper and the grasped, even if there is no measure and result, it should be established. Thus, the impure conceptualization of the two aspects will be purified by the non-dual wisdom of ultimate truth. In particular, by fully understanding the six meanings of words, one will eventually exhaust everything, because universal conceptualization is without external objects, so the six meanings of words are also non-existent. These impure conceptualizations will be purified by correctly recognizing the non-duality of ultimate truth. By understanding the twenty-five truths, one can be completely liberated, so the Samkhyas distinguish. Because there are no external objects, their chief object is also without an object, so there is no enjoyment, so how can there be an enjoyer? Because the nature of the enjoyer is conscious, one's own awareness is only the non-dual wisdom of ultimate truth. Those who are different from the 'ka' of 'is ya', and those who do not have self-feeling, the universal conceptualizers, their sixteen things, and the six differences of non-feeling, how can they be fully understood? Substance, गुण（Sanskrit Devanagari, guṇa, Sanskrit Romanization, guṇa, meaning: quality）, कर्म（Sanskrit Devanagari, karma, Sanskrit Romanization, karma, meaning: action）, सामान्य（Sanskrit Devanagari, sāmānya, Sanskrit Romanization, sāmānya, meaning: generality）, विशेष（Sanskrit Devanagari, viśeṣa, Sanskrit Romanization, viśeṣa, meaning: particularity）, सम्बन्ध（Sanskrit Devanagari, sambandha, Sanskrit Romanization, sambandha, meaning: relation） and other differences, how can I fully understand? If it is said that understanding is achieved through the knowledge arising from the union of self and mind, then apart from these, it is meaningless to conceptualize those who are without self-nature. Having सुख（Sanskrit Devanagari, sukha, Sanskrit Romanization, sukha, meaning: happiness）, दुःख（Sanskrit Devanagari, duḥkha, Sanskrit Romanization, duḥkha, meaning: suffering）, मोह（Sanskrit Devanagari, moha, Sanskrit Romanization, moha, meaning: delusion） is the three गुण（Sanskrit Devanagari, guṇa, Sanskrit Romanization, guṇa, meaning: qualities） at the time of the equality of the chief object, that is how it is.