Chinese
将变得完全清净。所有智慧的相都应做到无相，视为空性。不执著空性为相，因此内心不希求。内心不希求，即使成为如此无希求的解脱之门，也以智慧和慈悲为了自他的利益而安住。不是进入寂灭，你也不住在寂灭中，远离智慧和分别，也舍弃了有和无的边。这是指当以智慧观察粗大和微细时，丝毫也见不到所缘，那时，证悟到无二、无念、无显现的胜义谛的，就是真正的佛，因为远离智慧和分别，从能执和所执二者的相状中解脱出来，由于有和无而远离分别。正如这里所说：自性与作用，以及事物中，我皆不入灭。若能止息分别念，我即是入灭。这是说，为了舍弃对常、我、净、乐的事物颠倒的分别念，才是从痛苦中解脱，与作者和行为二者的相连，不是以入灭而从痛苦中解脱。如七百颂中所说：例如，心之安乐即是寂灭。如是舍弃生灭者，谁见能仁之寂静？彼等此世及来世，无有贪著亦无取。这是说，对于二种无我，也与作者和行为相连，那些证悟到无生，从而舍弃生者，就是断除了业和烦恼之有的显现连接，由于没有取著，安住在有显现和无显现的禅定中的一切智者，为了利益一切世间，以无二的智慧舍弃了事物和非事物的分别念，安住在寂灭中。无有贪著就是没有动摇。世尊，我具有智慧，通达大乘之义，请您开示一百零八种问题。
English
Will become completely pure. All signs of wisdom should be made signless, seeing emptiness. Not grasping emptiness as a sign, therefore the mind does not desire. The mind does not desire, and even if it becomes the gate of liberation of such non-desire, it still abides for the benefit of self and others with wisdom and compassion. It is not entering into Nirvana, nor do you dwell in Nirvana, being apart from wisdom and discrimination, and also abandoning the sides of existence and non-existence. This refers to when wisdom examines the gross and subtle, not seeing any object of focus at all, at that time, the one who realizes the ultimate truth of non-duality, non-thought, and non-appearance is the true Buddha, because being apart from wisdom and discrimination, being liberated from the aspects of both the grasper and the grasped, being separated from discrimination due to existence and non-existence. Just as it is said here: "In nature and action, and in things, I do not enter Nirvana. If one can stop discriminating thoughts, I am in Nirvana." This is to say that in order to abandon the inverted discriminating thoughts about things that are permanent, self, pure, and happy, one is liberated from suffering, connected with both the agent and the action, not liberated from suffering by entering Nirvana. As it is said in the Seven Hundred Verses: "For example, the happiness of the mind is Nirvana. Thus, those who abandon birth and death, who sees the peace of the Able One? Those in this life and the next, will have no attachment and no taking." This is to say that for the two kinds of selflessness, also connected with the agent and the action, those who realize no-birth, thereby abandoning birth, are those who have cut off the manifest connection of existence of karma and afflictions, because there is no taking, the omniscient ones who abide in the samadhi of with-appearance and without-appearance, in order to benefit all the world, with non-dual wisdom abandoning the discriminating thoughts of things and non-things, abide in Nirvana. Without attachment is without wavering. World Honored One, I am intelligent, I understand the meaning of the Great Vehicle, please explain the one hundred and eight questions.
Chinese
祈请您！这是说，是智慧进入的种姓，因为我先前对诸位胜者做了承侍供养，所以我才这样说，是为了断除众生的颠倒分别。就像我为了众生的利益而在所有佛刹中祈请一样。通达大乘，是指有相和无相的等持。菩萨们的行持，是为了断除众生的颠倒分别，所以应当完全祈请。世尊是极度清净、远离贪欲、遍知一切的瑜伽自在者，以各种各样的化身神变使无量众生的相续心满意足，如您尊前，众生的颠倒分别之网如何得以遣除，如是也应当如实祈请，世尊您最清楚。这是大菩萨大慧为了符合意旨而作意。一切遍知也领会了眷属的想法，对我说：“向我提问吧，各位王子！大慧，你也提问吧！”世尊也为上首大慧开启了机会，并作了提问的姿态。世尊所说的是，凭借它就能获得所有提问的答案，对于世间和出世间的提问，所说的答案都是极其深奥的。在两种知识中，智慧的差别会彻底进入。任何不作意胜义谛，不二的如实觉知，在那里，所有有相的分别都会止息。各自自己的行境，是指自己所要了知的，因此，凭借有相和无相的等持，转变为特殊智慧的，仅仅是如实觉知不二的胜义谛，我将以总相的方式为你指示，这是遍知者的想法。开启机会和大慧以无余的智慧，对于成为一切遍知境的量和所量，以及言说、有相和无相
English
I beseech you! This is to say, it is the lineage of entering into wisdom, because I have previously served and honored all the victors, that is why I say this, in order to dispel the inverted discriminations of sentient beings. Just as I beseech in all Buddha-fields for the benefit of sentient beings. Understanding the Great Vehicle means engaging in samadhi with and without appearances. The conduct of the Bodhisattvas is for the purpose of dispelling the inverted discriminations of sentient beings, so one should completely beseech. The Bhagavan is the supremely pure, free from desire, all-knowing Lord of Yoga, who satisfies the minds of limitless sentient beings with various manifestations and miracles. How can the net of inverted discriminations of sentient beings be removed in your presence? Thus, one should also beseech truthfully, the Bhagavan knows best. This is how the great Bodhisattva Mahamati intended to act in accordance with the intention. The All-Knowing One also understood the thoughts of the retinue, and said to me, "Ask me, princes! Mahamati, you also ask!" The Bhagavan also opened the opportunity for the chief disciple Mahamati, and made a gesture of questioning. What the Bhagavan said is that by means of it, one can obtain the answers to all questions, and the answers spoken to questions about the world and beyond the world are extremely profound. In the two kinds of knowledge, the distinction of wisdom will thoroughly enter. Whatever does not contemplate ultimate truth, the non-dual, true knowledge, there, all discriminations with appearances will cease. Each one's own field of activity means what is to be known by oneself, therefore, by means of samadhi with and without appearances, which transforms into special wisdom, merely the true knowledge of the non-dual ultimate truth, I will show you in the manner of a general characteristic, this is the thought of the All-Knowing One. Opening the opportunity and Mahamati with complete wisdom, for the measure and the measured, which have become the object of the All-Knowing One, as well as speech, with appearances and without
Tibetan
པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཞུ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྟོག་གེ་རྣམ་དག་འགྱུར། །རྟོག་གེ་ཅི་ཡི་སླད་དུ་འབྱུང༌། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་ནོར་བར་གདའ། །ཅི་ཡི་སླད་དུ་ནོར་བ་འབྱུང༌། །ཞེས་པ་ལ། རྟོག་གེ་ནི་རྣམ་པ་མང་པོ་ཡོད་དེ། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་དང༌། ལོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ནི་ཡེ་ཡའི་ཀ་རྣམས་རྟོག་པ་ཚད་མ་དང༌། གཞལ་བ་དང༌། དོགས་པ་དང༌། དགོས་པ་དང༌། གྲུབ་པའི་མཐའ་དང༌། དཔེ་དང༌། ཡན་ལག་དང༌། རྟོག་གེ་དང༌། ངེས་པ་དང༌། རྩོད་པ་དང༌། ཟུག་ཟུག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཐོ་བཙམས་པ་དང༌། རྒྱུར་སྣང་བ་དང༌། ཀླན་ཀ་དང༌། རིགས་འདྲ་བ་དང༌། ཚར་བཅད་པའི་གནས་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པས་གདོན་མི་ཟ་བ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །ཚད་མ་དང་གཞལ་བ་མ་གཏོགས་པར་ཚིག་གི་དོན་གཞན་མེད་དོ། །གཞལ་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་གཏོགས་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། དེ་ལྟར་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། གང་ཟག་ རྒྱུད་དང་ཕུང་པོ་རྣམས། །དེ་བཞིན་རྐྱེན་དང་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་བ་རྣམས། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག །ཡང་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་ཡོད་པ་མིན། །འོ་ན་ཅི་སྣང་ཞེས་གསོལ་བའི་ལན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ། ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང༌། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང༌། །དཔྱིད་ཀའི་སྨིག་རྒྱུ་ཇི་བཞིན་དུ། །གཡོ་བས་སེམས་ནི་སླུ་བར་བྱེད། །རི་དགས་རྣམས་ནི་ཆུར་འཛིན་ཏེ། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་རྣམ་ཤེས་ས་བོན་ནི། །གཡོ་བ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །བྱིས་པ་འཛིན་པ་སྐྱེ་བ་ན། །རབ་རིབ་རབ་རིབ་ཅན་བཞིན་དུའོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་དེ་ལྟར་བསླུ་བ་དང་མི་བསླུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་དང༌། གཞལ་བའི་ཐ་སྙད་འདི་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའོ། །རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པར་འཁྲུ་བ་དང༌། བཏུང་བ་དང༌། འབོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་དང་དེར་ཡང་མྱ་ངན་གྱི་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུས་སླུ་བར་སྣང་ངོ༌། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་གེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུས་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་གཞིགས་ཏེ་སྟོང་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བ་གཉིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་མཐོང་ནས་མི་གཉིས་པ་ཉིད་དེ། ངེས་པར་ཞུགས་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རང་གིས་རིག་པ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར
Chinese
能使（行者）通达于彼等之等持。如何分别念得以完全清净？分别念因何而生起？如何是错谬的？因何而生起错谬？答：分别念有多种，从正确的智慧之力和错误的智慧之力产生。如何呢？即如“耶耶”等字，分别念即是量、衡量、疑惑、需要、究竟之宗义、譬喻、支分、分别念、决定、诤论、喋喋不休、立宗、似因、争端、同类、降伏之处等，若能正确了解这些，则无疑能通达。除了量和衡量之外，没有其他的词义。衡量也唯有依靠量才能成立。如是此处所说：有情相续与蕴聚，如是诸缘及微尘，自在天等造作者，唯是心识之显现。又如是说：色法若析为微尘时，微尘之分实不可得。若问：‘如是，何以显现耶？’一切知者答曰：外境诸法虽不存在，然心现二种相，如春季之阳焰，动摇之心能欺骗，鹿等执为水，然彼实体本非有。如是阿赖耶识之种子，动摇乃是心之行境，如童蒙生起执著时，如患有眼翳者一般。如是等等，欺骗与不欺骗等等，量与衡量的这些名相，全部都是普遍的分别念。在梦中，于大湖等等中，也有洗浴、饮用、汲取等等的需要，在那里，也被苦恼的阳焰之水所欺骗而显现。如是这般的分别念，如何才能完全清净呢？当以智慧之力，将粗大和细微分析成各个部分而使之空性时，量和衡量二者，即使智慧的幼童也无法看见，成为无二之境。如同确定入定的根识自证一般，胜义谛既非实有也非虚无。
English
It enables (practitioners) to become proficient in those samādhis. How does conceptualization become completely purified? For what reason does conceptualization arise? How is it mistaken? For what reason does error arise? Answer: Conceptualization has many forms; it arises from the power of correct wisdom and the power of incorrect wisdom. How is it? Just like the words "Yeye," etc., conceptualization is measurement, estimation, doubt, need, ultimate tenets, metaphors, parts, conceptualization, determination, debate, garrulousness, assertion, seeming causes, disputes, similarities, and places of subjugation. If one correctly understands these, one will undoubtedly become proficient. Apart from measurement and estimation, there is no other meaning of words. Estimation also only becomes established by relying on measurement. As it is said here: Sentient beings' continuums and aggregates, Likewise, conditions and particles, The chief lords and creators, Are merely manifestations of mind. Again, as it is said: When form is analyzed into particles, The parts of particles are not found. If asked, 'Then, what appears?' The all-knowing one replied: Even though external objects do not exist, The mind appears in two forms, Like a mirage in spring, The moving mind deceives, Deer perceive it as water, But its substance is not there. Likewise, the seeds of the ālaya-consciousness, Movement is the realm of the mind, When children arise with grasping, It is like those with cataracts. So on and so forth, deception and non-deception, etc., these terms of measurement and estimation are all pervasive conceptualization. Even in dreams, there is the need for bathing, drinking, drawing water, etc., in great lakes, etc., and there, too, one is deceived by the water of the mirage of suffering. How does such conceptualization become completely purified? When, by the power of wisdom, one analyzes the gross and subtle into parts and makes them empty, then both measurement and estimation are not seen even by the young child of wisdom, and it becomes a non-dual state. Like the self-awareness of the sense consciousness that has entered certainty, the ultimate truth is neither real nor unreal.