Tibetan
ས་ཏེ་མུན་པ་སེལ་བ་དང༌། སྣང་བ་མཆེད་པའི་དོན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལུགས་བཞིན་དུ་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི། །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱོན། གང་དུ་ཡང་མི་བཞུད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདེན་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་ པ་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་སྟེ། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་དྲན་པའི་རིག་པ་དང་འཆི་འཕོ་ཤེས་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའི་རིག་པ་ནི་རིག་པའོ། །བསྟན་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་དག་པས་འཚོ་བ་དག་པར་གྱུར་པ་ནི་ཞབས་ཏེ། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པའོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་ནི་སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པར་མཁྱེན་པ་དང་ཅི་འདུལ་བ་སོ་སོར་མཁྱེན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་མི་མཐུན་པ་སོ་སོར་མཁྱེན་པ་དང༌། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འཇིག་པ་དང་ཆགས་པ་མཁྱེན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་སོ་སོའི་རང་བཞིན་དང༌། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་ཀུན་མཁྱེན་པའོ། །བླ་ན་མེད་པ་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ནི་ཟླ་མེད་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་ཕུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་དང་མིའི་མཁན་པོ་ནི་ལྷ་དང་མིས་དོན་ཟབ་མོ་ཆུད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པས་དེའི་མཁན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནི་བདུད་རྣམ་བཞི་བཅོམ་ལ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །མདོ་ལས་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་ཆོས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐོག་མར་དགེ་བ་ནི་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དགའ་བའོ། །བར་དུ་དགེ་བ་ནི་སྒོམ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་ཅིང་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་འཇུག་པའོ། །ཐ་མར་དགེ་བ་ནི་སྤྱོད་
Chinese
“地除暗”者，乃遣除黑暗，光明增长之义。如来应供者，如来乃功德之十名号。如来者，依循过去诸如来之行径而行，故名如来。又，如来者，无所从来，亦无所往，故名如来，此乃法身。又或，由如是之真谛所生，故名如来。应供者，乃断除一切烦恼之敌，故名应供。断除一切所知障，故名正等觉。明行足者，忆念前世之明，知生死之明，及知漏尽之明，是为明。教法、行持及愿皆清净，生活亦清净，是为足，故名明行足。善逝者，具自他二利之大功德，趋向大菩提，故名善逝。世间解者，知悉有情世间与器世间一切，并知如何调伏，又知众生八万四千种不同之行，知器世间之坏灭与形成，知众生各自之本性及因缘等一切。无上士调御丈夫者，因无与伦比，故名无上士，具大丈夫之妙相，故为殊胜。天人师者，天人因具领悟甚深义之能力，故称彼等之师。断除一切障碍，显现一切法者，是为佛。薄伽梵者，降伏四魔，具自在等六功德，故名薄伽梵。经中“彼等一切法”至“如实开示梵行”之间，乃为开示殊胜之法，初善者，仅闻即生喜悦。中善者，修持无有障碍，行境远离二边，无垢而入。后善者，行
English
"Ground dispels darkness" means to dispel darkness and increase light. Tathagata Arhat, Tathagata is the ten names of merit. Tathagata means that he follows the path of the past Tathagatas, so he is called Tathagata. Also, Tathagata means that he does not come from anywhere and does not go anywhere, so he is called Tathagata, which is the Dharmakaya. Or, it is born from the truth of suchness, so it is called Tathagata. Arhat means that he has cut off all the enemies of afflictions, so he is called Arhat. He has cut off all cognitive obscurations, so he is called Samyaksambuddha. Vidyacharanasampanna, the knowledge of remembering past lives, the knowledge of knowing death and rebirth, and the knowledge of knowing the exhaustion of outflows, is knowledge. The teachings, practices, and aspirations are pure, and life is pure, which is feet, so it is called Vidyacharanasampanna. Sugata, with great merits of benefiting oneself and others, goes to great Bodhi, so he is called Sugata. Lokavidu, knows all sentient beings and the world of containers, and knows how to tame them, and knows the 84,000 different behaviors of sentient beings, knows the destruction and formation of the world of containers, knows the nature of each sentient being, and all causes and conditions. Anuttara-purusa-damya-sarathi, because it is unparalleled, it is called Anuttara-purusa, with the wonderful signs of a great man, so it is excellent. Sasta Devamanusyanam, gods and humans are called teachers because they have the ability to understand profound meanings. Cutting off all obstacles and manifesting all dharmas is Buddha. Bhagavan, subduing the four maras and possessing the six merits such as freedom, is called Bhagavan. In the sutra, from "all those dharmas" to "truly showing the Brahmacharya" is to show the excellent dharma. The initial goodness is joy just by hearing it. The middle goodness is that there is no obstacle to practice, the realm of practice is far from the two extremes, and it enters without defilement. The final goodness is the practice
Tibetan
པ་དང་སྒྲུབ་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའོ། །ཡང་ན་ཐོག་མར་དགེ་བ་ནི་སྦྱིན་བ། བར་དུ་དགེ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཐ་མར་དགེ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པ་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བ། ཡང་དག་པའི་ལམ་བསྒོམ་ པ་ནི་བར་དུ་དགེ་བ། འགོག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཐ་མར་དགེ་བ་སྟ། ཉན་ཐོས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་སེམས་མི་གཏོང་བ་དང༌། ཐེག་པ་གཉིས་པར་མི་བསྔོ་བར་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མར་དགེ་བའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཡང་དག་པའི་ངག་ལ་སོགས་པས་ཚིག་སྦྱར་ལེགས་ཤིང་དོན་ཟབ་མོ་དང་ལྡན་པས་མང་པོ་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལམ་དང་མ་འདྲེས་པ། དོན་དང་ཚིག་ཚང་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་དོན་བཟང་བ་ཚིག་འབྲུ་བཟང་བ་མ་འདྲེས་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་དཀར་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང༌། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། ལམ་དེ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་མ་འདྲེས་པའོ། །མདོ་ལས་འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐའི་བར་དུ་ཆོས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ནས་ཐེག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་བཞི་བསྟན། རང་སངས་རྒྱས་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་བསྟན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟོན་པ་ཡང་དབང་པོའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །མདོ་ལས་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་ཉི་ཟླ་སྒྲོན་མ་ཞེས་པ་ནས་འདི་ལྟ་བ་ར་དྭ་ཛའི་རིགས་སུ་མཐུན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་བྱུང་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་དཔགས་ཏེ་ལན་བཏབ་པའོ། །འགྲེལ་པ་ལས་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་དུ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་སྟེ། རིགས་དམ་པ་དང་མིང་དམ་པ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པའི་གཏན་ཚིགས་སྨོས་པའོ། །མདོ་ལས་དེ་ལ་མ་ཕམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་ཅེས་པ་ནས་ཁབ་ན་གནས་ཤིང་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་སྲས་བརྒྱད་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ནི་དོན་མཐུན་པ་ལས་དྲིས་ཏེ་ལན་བཏབ་པའོ། །ཡང་རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རྒྱུ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་རྒྱུ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས
Chinese
并且安住于修证圆满的果位。或者说，最初的善是布施，中间的善是戒律，最后的善是禅定。或者说，了知痛苦和断除痛苦的根源是最初的善，修习正确的道是中间的善，证得灭尽是最后的善，这是与声闻乘相联系的。菩提心是不舍弃众生，不回向二乘，获得无上智慧，这是菩萨的最初、中间和最后的善。圣道的八支，以正语等词句组织良好，意义深刻，能利益众多。不与外道的道相混杂，意义和词句完整，特别殊胜，即意义好、词句好、不混杂，称为圆满。完全洁白是指将要解脱。梵行是圣道的八支和灭谛，以及梵行，因为此道不与他道相混杂，所以是不混杂的。经中说“像这样对声闻们”到“直至智慧的尽头宣说佛法”之间，是为了利益众生而宣说佛法。如来出世后，以三种乘宣说佛法，即为声闻乘者宣说四谛，为独觉佛宣说十二缘起，为菩萨宣说六度，也是按照根器的次第而进行的。经中又说“种姓之子，日月灯”到“与此观自在的种姓相同，也出现了两万如来”之间，是从特殊的出现来推测而回答的。论释中说，特殊的因是显现可见的因，即陈述了具有高贵种姓和高贵名称的理由。经中说“对于他们，未胜者，那两万如来”到“在家而未出家时，有八个儿子”之间，是从意义相符之处提问并回答的。又是五种因，即拥有巨大受用的因，以及如来们转法轮的因，以及如来
English
And abide in the fruit of perfect accomplishment of practice. Alternatively, the initial virtue is generosity, the intermediate virtue is discipline, and the final virtue is samadhi. Alternatively, knowing suffering and abandoning the origin of suffering is the initial virtue, cultivating the correct path is the intermediate virtue, and realizing cessation is the final virtue, which is related to the Hearers. Bodhicitta is not abandoning sentient beings, not dedicating to the Two Vehicles, and obtaining unsurpassed wisdom, which is the initial, intermediate, and final virtue of a Bodhisattva. The eight branches of the Noble Path, with correct speech and so on, are well-composed in words, profound in meaning, and beneficial to many. Not mixed with the paths of non-Buddhists, complete in meaning and words, especially excellent, that is, good in meaning, good in words, and unmixed, is called perfect. Completely white means to become liberated. Brahmacharya is the eight branches of the Noble Path and the truth of cessation, as well as Brahmacharya, because this path is not mixed with other paths, it is unmixed. In the sutra, from "like this to the Hearers" to "until the end of wisdom, teach the Dharma," it is teaching the Dharma for the benefit of beings. After the Tathagata appeared in the world, he taught the Dharma with three vehicles, that is, he taught the Four Noble Truths to the Hearers, the twelve links of dependent origination to the Pratyekabuddhas, and the six perfections to the Bodhisattvas, which also occurred according to the order of faculties. The sutra also says, "Son of the lineage, Sun and Moon Lamp" to "similar to this Avalokiteshvara's lineage, twenty thousand Tathagatas also appeared," which is answering by inferring from a special appearance. The commentary says that the special cause is the cause that is visibly manifest, that is, stating the reason for possessing a noble lineage and a noble name. The sutra says, "For them, the Unconquered, those twenty thousand Tathagatas" to "when staying at home and not yet ordained, they had eight sons," which is asking and answering from a place where the meaning is consistent. Again, there are five causes, that is, the cause of having great enjoyment, and the cause of the Tathagatas turning the wheel of Dharma, and the Tathagata