Tibetan
་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་ཕྱོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རྒྱུ་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་ནས་འཕེལ་ཞིང་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པས་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འདི་མངོན་དུ་སྣང་བར་ འགྱུར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་སྔ་མ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བླ་མ་ཞེས་བརྗོད་དེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བླ་མའི་གང་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བས་འདིར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་དེ་དག་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བླ་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལ་མངའ་བའི་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྒྱུ་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་སྐྱེའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་སྟེ། ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ན། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ནང་གི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པས་རྒྱུ་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་སོ་སོའི་ས་བོན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བྱས་ནས་ཐུན་མོང་དུ་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྒྱུ་ཆུང་དུས་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དཔག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པ་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ནི་རྒྱུ་མང་པོ་ལས་ཐུན་མོང་དུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཐ་དད་པ་སོ་སོ་ནས་གནས་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་སྒྲིབ་པར་མི་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་མར་མེ་མང་པོའི་འོད་དང༌། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་རྒྱུའི་རྣམ་པ་མཚུངས་པས་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དང་འདྲ་ཡང་གནས་ནི་ཐ་དད་དེ། བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཐུན་མོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་སོ་སོ་ཐ་དད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། སོ་སོའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གྱུར་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་གནས་གཅིག་འདྲ་བར་སྣང་ བས་ཐུན་མོང་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དབང་བསྒྱུར་བའི་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དྲུག་པ་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཉེ་བའི་འོད་ཀྱིས་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་ལྟར་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དབང་བསྒྱུར་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱེད་དེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་ལྟར་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ཡང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྔོན་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ས་བོན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་མཐུའི་ཕྱིར། དུས་ཐམས་ཅད་དང༌། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་ངང་གིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བཀོད་པ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་གནས་བྱེད་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པར་སྣང་ངོ། །གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བཞིན་དུ་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འམ། རྒྱ་ཆུང་ངུའམ། ཁྱད་པར་ཅན་ནམ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་སྟོན་པར་མཛད་པས་ཀྱང་གཞན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་གནས་བྱེད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ༌། །འདི་ལྟར་ས་དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ནི་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆུང་ངུ་དང༌། དམན་པ་དག་སྟོན་པར་མཛད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གོང་ས་གོང་དུ་ས་བཅུ་པ་དག་ལ་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་དག་སྟོན་ཏེ། ས་དེའི་དང་པོ་དང་བར་མ་དང༌། ཐ་མ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
如是，犹如于痛苦而知法的忍位，乃是世间法之最胜因一般。此乃自性不分别之智慧后所得，无漏善法之种子，于三无数劫中显现修习，增长广大，故此清净刹土显现之因。其中，不分别之智慧，名为出世间。后得之智慧，因超越前者，故称为殊胜，即出世间殊胜之补特伽罗，以无漏之善根，为此处生起之因，是为总结之语。又一种说法是，声闻和独觉之圣道，名为出世间。如来之善根，因超越彼等，故称为殊胜，即诸佛之清净刹土，乃是如来于识上自在之无漏善根为因而生起。有些是从主宰之缘而生，如是，为了外境之法之故。有些是从因之缘而生，为了亲近生起之故。若非如此，则将成为无因无缘，若非外境之法相互观待，则因非因缘之故。一切外境之法，乃是内法完全调伏之因，若是如此，外境之法共同存在，那么，如何众生各自之种子，共同作为因缘，而共同产生一个果呢？如此，众生因小之时，无法衡量广大之法，为何外境之事物由微尘等显现成立，且无真实之自性呢？那是从众多因共同显现成立的，众生之各别不同之识，如同处于同一处一般，互不遮蔽，犹如众多灯火之光芒，以及众多人之梦境一般，因之形态相同，故果
English
Thus, just as the forbearance of knowing the Dharma in suffering is the cause of the supreme of worldly dharmas. This is because the seeds of uncontaminated virtuous Dharma, obtained after the naturally non-discriminating wisdom, are manifestly cultivated in three countless eons, growing and becoming vast, so this pure land becomes the cause of manifest appearance. Among them, non-discriminating wisdom is called transcendence of the world. The wisdom obtained after is called supreme because it transcends the former. That is, the uncontaminated virtuous roots of the supreme individual who transcends the world are the cause of arising here, which is the concluding statement. Another way of saying it is that the noble path of hearers and solitary Buddhas is called transcendence of the world. The virtuous roots of the Tathagata are called supreme because they transcend them. That is, the pure land of the Buddhas arises from the uncontaminated virtuous roots of the Tathagata's mastery over consciousness. Some arise from the condition of the master, thus, for the sake of external dharmas. Some arise from the condition of the cause, for the sake of close arising. If it is not so, it will become without cause and condition. If non-external dharmas are interdependent, then it is because of non-cause and non-condition. All external dharmas are the cause of the complete subduing of internal dharmas. If external dharmas exist in common in this way, then how can the seeds of each sentient being together act as cause and condition and produce one fruit in common? Thus, when sentient beings are small, they cannot measure the vast Dharma. Why are external objects manifestly established from atoms and so on, and do not have a true self-nature? That is because it is manifestly established from many causes in common. The different consciousnesses of sentient beings are like being in the same place, not obscuring each other, like the light of many lamps, and like the dreams of many people, because the form of the cause is the same, so the fruit
Chinese
虽与智之体性相同，然处所各异，虽说仅是假立而共通，然实则各自相异。如来之净土亦是如此，各自之识转变后，法界周遍，显现如一处，故说为共通。如是说。所谓极净且具自在之识之体性，此乃显示第六果圆满。如近光论师所作之释中云：如是无量宫殿，乃极净且具自在，如来无漏心之自性之体性，以唯是识之故，除识之外，无有珍宝等，此乃如来之心完全清净。如是显现如珍宝等者，乃如来如镜之智，与相应之识完全清净，往昔利益自之无漏净土之种子，显现成办之因缘力故，于一切时，一切处，不待显现而自性显现各种珍宝之庄严，成为报身佛之刹土及自身报身之处所般显现。又以利益他之无漏净土之种子之因缘力故，为地上之菩萨们，如其所应，示现广大或狭小，殊胜或不殊胜之净土，亦显现如他受用圆满报身之处所。如是为初地之菩萨们，如其所应，示现狭小及劣等，如是于上地之上，为十地者示现广大及殊胜，该地之初、中、后等亦如是说。世亲论师与体性
English
Although similar to the nature of wisdom, the locations are different. Although it is said to be common only in name, in reality, they are each different. The pure lands of the Tathagatas are also like this. After the transformation of individual consciousness, the Dharma realm is all-pervasive and appears as one place, hence it is said to be common. So it is said. The so-called extremely pure and sovereign nature of consciousness indicates the perfection of the sixth fruit. As it is said in the commentary made by the master Near Light: Such immeasurable palaces are extremely pure and sovereign, the nature of the essence of the uncontaminated mind of the Tathagatas. Because it is only consciousness, there are no jewels and so on apart from consciousness. This is the complete purification of the minds of the Tathagatas. The appearance of jewels and so on is due to the mirror-like wisdom of the Tathagatas, and the complete purification of the corresponding consciousness. Due to the power of the causes and conditions that manifest and accomplish the seeds of the uncontaminated pure land that previously benefited oneself, at all times and in all places, without waiting for manifestation, the self-nature manifests the adornments of various jewels, appearing as the realm of the Sambhogakaya Buddha and the place of one's own Sambhogakaya. Furthermore, due to the power of the causes and conditions of the seeds of the uncontaminated pure land that benefits others, for the Bodhisattvas on the ground, according to what is appropriate, the pure land is shown to be vast or small, superior or not superior, and also appears as the place of the Sambhogakaya that others enjoy. Thus, for the Bodhisattvas of the first ground, according to what is appropriate, the small and inferior are shown. Similarly, on the higher grounds, the vast and superior are shown to the tenth ground. The beginning, middle, and end of that ground are also said to be like that. The master Vasubandhu and the essence
Tibetan
མེད་ཀྱིས་ཀྱང༌། དེ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་བདུན་པ་ བདག་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་ཉེ་བའི་འོད་ཀྱིས་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་ལྟར་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་པོ་དེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངའ་བདག་ཡིན་གྱིས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉག་གཅིག་མངའ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉག་གཅིག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་བཞེས་པ་ཡིན་གྱིས་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉིད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རང་རང་གིས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པས་སོ་སོ་ནས་མངའ་བདག་མཛད་དེ། གཅིག་ལ་གཅིག་སྒྲིབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཡང༌། མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་གིས་ཡོངས་སུ་བཞེངས་ནས་མངའ་བདག་མཛད་དེ། ཕན་ཚུན་སྒྲིབ་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་ནི་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་ཡོངས་སུ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་བརྒྱད་པ་ཕྱོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་ཉེ་བའི་འོད་ཀྱིས་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་ལྟར་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་པོ་དེ་ན་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་ཚད་མེད་པ་དག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུས་ནས་འགྲོ་བར་འོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་གྲངས་མེད་པ་རྟག་པར་འོང་ཞིང་ཕྱོགས་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱེད་པའང་མི་མངའ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་ས་དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་མི་ནུས་མོད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་རང་གི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཞིང་རགས་པ་གྱ་ནོམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ འདྲ་བའི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྒྱུ་མཚན་རབ་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །སོ་སོ་ནས་རང་གི་སེམས་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་གནས
Chinese
也没有。除此之外没有其他的解释了。《如来之住处》是指第七种圆满，即主圆满。近光论师所作的注释中说，这个广大的无量宫殿是佛陀薄伽梵的领地，而不是其他人的。因为这是特殊的，所以只有薄伽梵才是主人。或者，只有薄伽梵加持并接受它，而不是其他人。虽然自己享用的刹土遍布法界，但因为各自都是化现，所以各自都是主人，彼此之间也没有障碍。其他的享用刹土是如来们的化现，但因为体性是一致的，所以一个体性的身完全建立并成为主人，彼此之间也没有障碍。论师世亲和无自性没有其他的解释。名为《菩萨摩诃萨僧众完全聚集》是指第八种圆满，即眷属圆满。近光论师所作的注释中说，在这个广大的无量宫殿中，菩萨摩诃萨的无量僧众经常聚集在一起，那些适合去的地方就是眷属。因此，菩萨摩诃萨的无数僧众经常前来并成为眷属，所以没有敌人能够伤害他们，而声闻等则没有这种情况。例如，初地菩萨的眷属们虽然不能完全清净如来们加持自己的享用刹土，但由于如来们的慈悲，从自己的识中，对于那些菩萨来说，就像粗糙的刹土一样，菩萨自己的善根和愿力的力量，就像在自己的识中，如来们所创造的相似的清净刹土的原因非常明显。虽然各自自己的心是那样显现的，但住
English
Nor is there any other explanation than that. The term "abode of the Tathagata" indicates the seventh perfection, which is the perfection of the lord. In the commentary by the master Near Light, it says that this great immeasurable palace is the domain of the Buddha, the Bhagavan, and not of others. Because it is special, only the Bhagavan is the master. Or, only the Bhagavan blesses and accepts it, and not others. Although the field enjoyed by oneself pervades the entire realm of Dharma, because each is a manifestation, each is the master, and there is no obstruction between them. Other fields of enjoyment are manifestations of the Tathagatas, but because the nature is the same, one body of nature completely establishes and becomes the master, and there is no obstruction between them. The masters Vasubandhu and Asanga have no other explanation. The term "assembly of great Bodhisattvas" indicates the eighth perfection, which is the perfection of the retinue. In the commentary by the master Near Light, it says that in this great immeasurable palace, the immeasurable assembly of great Bodhisattvas is always gathered together, and those who are suitable to go are called the retinue. Therefore, the countless assembly of great Bodhisattvas always comes and becomes the retinue, so there are no enemies who can harm them, but the Shravakas and others do not have such a thing. For example, although the retinue of the Bodhisattvas of the first ground cannot completely purify the fields of enjoyment that the Tathagatas bless for themselves, due to the compassion of the Tathagatas, from their own consciousness, for those Bodhisattvas, just like the coarse field, the power of the Bodhisattva's own roots of virtue and aspiration, just like in their own consciousness, the reason for the pure field similar to that created by the Tathagatas is very clear. Although each one's own mind appears in that way, it dwells