Tibetan
ག་བསྡུ་ཞིང་སྔར་ཞུས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལན་གསུངས་པ་སྟེ། མདོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་གཉིས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མདོར་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་གླེང་བསླང་བ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མདོར་བསྟན་པ་ཉིད་དེ། འདི་ནི་དང་པོ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་གླེང་བསླང་བའོ། །ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་ཀླུང་ལྟར་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་ནི་དེ་མ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མདོར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་སོ་སོ་ནས་མི་མཐུན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་བྱས་པ་ལས། ཟབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཁས་པའི་བློས་ཀྱང་གཏིང་དཔག་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་མ་བསྟན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་ཀླུང་ལྟ་འབབ། ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ ཅིག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཆུ་བོའི་ཀླུང་ལྟར་འབབ་པའོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་ནི་དེ་མ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བ་སྟེ། བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་གིས་དེ་ལ་འཁོར་བའི་མཐའ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་གཅིག་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའོ། །ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་ཀླུང་ལྟར་འབབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ས་བོན་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཆུ་བོའི་ཀླུང་ལྟར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཛིན་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བསྟན་བཅོས་རྣམ
Chinese
总而言之，之前所请示的两种情况的回答已经说完了，只是经文本身用了连接词而已。从“之后，世尊为了正确地显示那个意义，说了偈颂”这句话以下，是第二部分，用偈颂来概括地说明。这又用两种方式来显示：用偈颂来开始引导，以及用偈颂来概括地说明。这是第一部分，用偈颂来开始引导。执取的识深奥而又微细，一切种子如河流般流动。如果执着于我，那就不行，对于孩子们，我没有那样教导。这被称为第二部分，用偈颂来概括地说明。这个偈颂的解释，在论典中也各有不同。在无性论师所著的《摄大乘论释》中说：深奥是因为世间智者的智慧也难以测度其深度。微细是因为声闻们也难以了解。因此，没有向声闻等讲授这个识，因为他们不会完全寻求极其微细的遍知。一切种子如河流般流动，是指从一个刹那传递到另一个刹那，相续不断，如河流般流动。对于孩子们，我没有那样教导，是指对于那些具有我见的人们，没有进行分别，因为那些执着于我的人们，会以一种不变的方式，执着于我，直到轮回的尽头。世亲论师所著的解释中说：执取的识，是指名称的异名。深奥而又微细，是指难以理解。一切种子如河流般流动，是指按照顺序进入，并且一切种子从一个刹那到另一个刹那，如河流般相续不断地进入。如果执着于我，那就不行，是指因为以一种方式相续不断，所以会被分别念所执着。论典中这样说。
English
In summary, the answers to the two previously requested situations have been given, it's just that the sutra itself used conjunctions. From the sentence, "Then, the Bhagavan, in order to correctly show that meaning, spoke verses," onwards, is the second part, which uses verses to summarize the explanation. This is shown in two ways: by initiating the introduction with verses, and by summarizing the explanation with verses. This is the first part, initiating the introduction with verses. The grasping consciousness is profound and subtle, all seeds flow like a river. If one clings to a self, that is not right, I have not taught that to children. This is called the second part, summarizing the explanation with verses. The explanation of this verse also differs in the treatises. In the commentary on the Mahāyānasaṃgraha by Master Asaṅga, it says: Profound because even the wisdom of worldly scholars finds it difficult to fathom its depth. Subtle because even the Śrāvakas find it difficult to understand. Therefore, this consciousness was not taught to the Śrāvakas and others, because they do not fully seek the extremely subtle omniscience. All seeds flow like a river, which means that they pass from one moment to another, continuously, flowing like a river. I have not taught that to children, which means that for those with a view of self, there was no differentiation, because those who cling to a self will cling to a self in an unchanging way, until the end of saṃsāra. In the explanation by Master Vasubandhu, it says: The grasping consciousness refers to a different name for the name. Profound and subtle means difficult to understand. All seeds flow like a river, which means that they enter in order, and all seeds enter continuously from one moment to another like a river. If one clings to a self, that is not right, which means that because it continues in one way, it will be clung to by conceptual thought. This is what the treatise says.
Tibetan
་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་ནང་ནས་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གིས་བཤད་པ་ལས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལེན་ཅིང་གནས་བྱེད་པ་དང༌། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིགས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དག་གི་གཏིང་དཔག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞི་བ་ལ་ཕྱོགས་པའི་རགས་ཅན་དག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ས་བོན་ཡིན་པས་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱོད་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རླབས་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་ཆུ་བོའི་ཀླུང་བཞིན་དུ་འབབ་པའོ། །བྱིས་པ་དག་ནི་ཞི་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་འདི་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་གྱུར་ན་ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་ལྷུང་ཞིང་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དགོངས་པ་ ཟབ་མོ་ངེས་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་གཉིས་པ། ལེའུ་འདི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ལེའུ་ཉིད་ཀྱི་མིང་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། མདོ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གཅིག་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་འཛིན་ཅིང་དཔེ་ལུགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ། ཡང་ན་མཚན་ཉིད་ནི་དབྱིབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱིབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་མདོར་བསྡུ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བདག་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་རེ་རེར་གྱུར་ཅིང༌། ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཡང་ན་ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པའོ། །བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ནི་ལྔ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་འབྱུང་བའི་ཆོས་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱས་པར་བྱ་ན་ཆོས་བརྒྱད་དེ། །རྣམ་པར་ཤེས
Chinese
仅是识的显现中，由法护论师所说，即是诸法之种子完全执持，取有色根且作为处所，连接相续，以及为了完全执持，此识被称为取识。对于无种姓有情的心，因无法测度其深浅，故说为甚深。对于趋向寂静的粗钝者，因无法领会，故称为极细微，因是诸法之真实的种子，若被缘起所动摇，则会生起识之波浪，恒常如河流般流淌。孩童是趋向寂静者，若彼等对此以分别念执为我，则将堕入恶趣，且会障碍圣道，考虑到此，世尊未曾分别开示，如是说道。深奥意趣决定解说经中，诸法之相品第四。第二十二卷。此品之解释亦分为二，即解释品名本身，以及解释经文本身的意义。在名为诸法之相品中，亦有两种解释。有些人说，自性有三种，因非唯一，故说为一切。一切亦执持自己的自性之相，且以譬喻之方式生起有情之识，故称为法。相即是如此，自性之相，或者相是形状之相，例如，遍计所执等是诸法之形状之相，总而言之，三种自性被称为一切，此是依于主宰而作解释，如此一来，自性各自成为一个，且并非一切之故。又有些人说，其中称为诸法一切者，简而言之有两种，即有为法与无为法等。非为简略与广大的则有五种，即心与心所法等。若要广大，则有八识。
English
Within the mere manifestation of consciousness, as explained by the teacher Dharmapala, it is said that this consciousness is called the grasping consciousness because it completely holds the seeds of all phenomena, takes the sense faculties as its abode, connects the continuity, and completely grasps. Because the depth of the minds of beings without lineage cannot be fathomed, it is said to be profound. Because coarse individuals who are inclined towards peace cannot comprehend it, it is called extremely subtle. Because it is the true seed of all phenomena, when moved by conditions, waves of consciousness arise, constantly flowing like a river. Children are those who are inclined towards peace. If they grasp this as self with conceptual thoughts, they will fall into the lower realms and obstruct the noble path. Considering this, the Bhagavan did not separately explain it, as it is said. The fourth chapter, the Characteristics of All Phenomena, from the Sutra Unraveling the Profound Meaning. The twenty-second fascicle. The explanation of this chapter is also divided into two: the explanation of the name of the chapter itself, and the explanation of the meaning of the words of the sutra itself. In the chapter called Characteristics of All Phenomena, there are also two explanations. Some say that there are three kinds of self-nature, and because it is not one alone, it is called "all." All also hold the characteristics of their own self-nature and generate the consciousness of sentient beings by way of examples, hence they are called "dharmas." A characteristic is like this: the characteristic of self-nature, or a characteristic is the characteristic of form, for example, the completely imputed and so on are the characteristics of the form of all phenomena. In short, the three self-natures are called "all." This is explained based on the perspective of the master, so that each self-nature becomes one and is not all. Others say that what is called "all phenomena" is briefly of two kinds: conditioned phenomena and unconditioned phenomena, and so on. What is neither brief nor extensive is five: mind and mental factors, and so on. If it is to be extensive, there are eight consciousnesses.