Tibetan
ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་འདི་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་སྟེ། གང་ཆོས་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཉིད་དེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བསྟན་པས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང༌། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དུས་གསུམ་པའི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའི་དུས་ཉིད་ནི་ཡང་དེར་བྱུང་བས་དེ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་ན་ཡང་དེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ བས་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར། དེ་སྐྱེ་བས་འདི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གནས་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་ལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དེ་ཆོས་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་ཅེ་ན། བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་གང་དག་གི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ནི་གང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པའི་ཚིག་གིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །བྱེ་བྲག་གང་གིས་གཞན་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གནས་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང༌། དབྱིངས་དང༌། རིགས་དང༌། ས་བོན་དང༌། ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་རྒྱུ་ཉིད་འཛིན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ། ཡི་གེ་ལྷག་མ་མི་མངོན་པར་བྱས་པས་སོ། །ཆོས་ངེས་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གཉིས་ཀྱི་གཏན་དུ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། གཅིག་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་གཏན་དུ་བ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ངེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ཚིག་རྣམས་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་འཆད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མས་སྔ་མ་སྔ་མ་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དུམ་བུ་གསུམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅི་གཅིག་པུ་
Chinese
那么，像这样“此有故彼生，此生故彼生”所说的，也说是法性。所显示的，就是依靠其他法而获得自性。法性，就是像这样的自性，像这样的自性本身。凡是依靠其他法而获得法的自性的。因此，显示了那个法性就是生。现在，显示了发生的时期的缘起，就是“此有故彼生，此生故彼生”。为了知晓三时，显示了法性。所说的就是，过去的时期也是在那里发生的，所以它发生了。它生，所以它生。未来也是它将要发生，所以它将要发生。它生，所以它将要生。什么是法的住性呢？就是指那个法性本身。所说的就是，诸法就是它的自性。为什么说那个法性是法的住性呢？因为不是人为的意义。所说的就是，诸法哪些的自性本身是谁也没有造作的。用住的词语显示了无常性。用什么差别成为其他的因呢？所说的就是，法的住性就是因、界、族、种子、能力，这些意义不是不同的。因为此执持因性，所以所说的就是，用决定的词语的方式，隐藏了剩余的字。什么是法决定性呢？就是那个法性是什么，那个没有错乱的是什么。所说的就是，唯一决定性。这样，法性的两个词语的恒常性是什么，唯一决定性是什么，显示了。所说的“法住性”显示了恒常性。“法决定性”显示了唯一决定性。从那以外的词语，应当理解为是相联地解说的。所说的就是，后面的解释前面的。或者，应当理解为是第三段的解释的相联。那是什么唯一
English
So, like this, what is said as "this being, that arises; this arising, that arises" is also said to be the nature of phenomena. What is shown is that one obtains self-nature by relying on other phenomena. The nature of phenomena is like this self-nature, like this own essence. Whatever obtains the self-nature of phenomena by relying on other phenomena. Therefore, it is shown that that nature of phenomena is arising. Now, showing the dependent arising of the time of occurrence, it is "this being, that arises; this arising, that arises." In order to know the three times, the nature of phenomena is shown. What is said is that the past time also occurred there, so it occurred. It arises, so this arises. In the future also, it will occur, so this will occur. It arises, so this will arise. What is the abiding nature of phenomena? It refers to that nature of phenomena itself. What is said is that all phenomena are its own self-nature. Why is that nature of phenomena said to be the abiding nature of phenomena? Because it is not an artificial meaning. What is said is that the self-nature of which phenomena is not made by anyone. The word 'abiding' shows impermanence. By what difference does it become the cause of others? What is said is that the abiding nature of phenomena is cause, realm, lineage, seed, and power; these meanings are not different. Because this holds the nature of cause, what is said is that in the manner of a definite word, the remaining letters are hidden. What is the definiteness of phenomena? It is what that nature of phenomena is, what that which is without confusion is. What is said is that it is only definiteness. Thus, what is the permanence of the two words of the nature of phenomena, and what is the only definiteness, is shown. What is said as "the abiding nature of phenomena" shows permanence. What is said as "the definiteness of phenomena" shows only definiteness. Words other than that should be understood as being explained in connection. What is said is that the latter explains the former. Or, it should be understood as the connection of the explanation of the third section. What is that alone?
Tibetan
ཁོ་ན་ཤེས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཞིག་ཡི་གེ་འདྲི་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དང༌། བཟོ་དང༌། ནད་དང་ནད་གཞི་དང༌། སྨན་ལ་སོགས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཤེས་པ་སོ་སོའི་གཞན་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེ་འདྲི་བ་ཤེས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གཞན། བསྟན་བཅོས་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གཞན། ནད་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གཞན། ནད་ གཞིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གཞན། སྨན་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གཞན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་ཡི་གེ་འདྲི་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དང༌། བཟོ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ནི་གཅིག་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེས་པས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ཤེས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་འདྲི་བ་ཤེས་པ་སྐྱེས་ན་ཡང་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་མི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་ཡིན་དང༌། གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ལོག་པ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་སོ་སོའི་གཞན་ཡིན་ན་ནི་ཅི་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པས་ཅི་ཡང་རུང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེས་ན་སེམས་གཅིག་ལ་མི་ཤེས་པ་མཐའ་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡི་གེ་འདྲི་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དང༌། བཟོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མི་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཡི་གེ་འདྲི་བ་འདི་མི་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ན་བསྟན་བཅོས་དང༌། བཟོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་ཏུ་མ་རིག་པ་དུ་མའི་རྫས་ཡོད་པར་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྫས་མཉམ་པ་ཉིད་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དུ་མ་མི་འདུག་པ་བཞིན་ནོ། །རྫས་མཐའ་ཡས་པ་མཐའ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱ་མཐའ་མེད་པ་དག་འདིས་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་སོ་སོའི་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་མི་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ནི་རྫས་མཐའ་ཡས་པ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅི
Chinese
那麼，是否所有這些知識的相違品都是同一個呢？也就是說，是否只有一個無有差別的非煩惱性的無知，是書寫、論典、工藝、疾病和病因、藥物等等，以及諸佛境界之知識的相違品呢？或者，是各個知識的相異之物呢？也就是說，書寫知識的相違品也相異，論典知識的相違品也相異，疾病知識的相違品也相異，病因的相違品也相異，藥物知識的相違品也相異，諸佛境界之知識的相違品也相異嗎？如果說非煩惱性的無知是書寫、論典、工藝等等知識的唯一相違品，那麼，由於一人產生了知識，為何所有人的無知不會消失呢？也就是說，即使產生了書寫知識，其相違品的無知也會消失，而且，由於這唯一之物是所有人的無知，因此所有人的無知也應當消失。或者，如果說是各個知識的相異之物，那又是什麼呢？無論如何，非煩惱性的無知都是相違品。因此，一個心識將會與無邊的無知相等。就像這樣，書寫、論典、工藝等等知識的相違品，必定與無知相等，因為當不了解書寫時，也不了解論典和工藝等等。同時存在多種無明的實體也是不合理的，因為實體必然是相同的。例如，如同感受等等的實體一樣，多種事物不會同時存在。無邊的實體全部都是有情相續的同一剎那，這也是不合理的，因為這不了解無邊的所知。如果說各個知識都有其相違品的無知，那麼無邊的實體都是有情相續的同一剎
English
Then, is the opposite of all those knowledges the same? That is, is there only one non-afflicted ignorance, without difference, that is the opposite of the knowledge of writing, treatises, crafts, diseases and causes of diseases, medicines, etc., and the realm of the Buddhas? Or, are they different for each knowledge? That is, the opposite of the knowledge of writing is also different, the opposite of the knowledge of treatises is also different, the opposite of the knowledge of diseases is also different, the opposite of the cause of diseases is also different, the opposite of the knowledge of medicines is also different, and the opposite of the knowledge of the realm of the Buddhas is also different? If non-afflicted ignorance is the only opposite of the knowledge of writing, treatises, crafts, etc., then, since knowledge arises in one person, why does ignorance not disappear in all? That is, even if the knowledge of writing arises, the ignorance that is its opposite will disappear, and since that one thing is the ignorance of all, then the ignorance of all should also disappear. Or, if they are different for each knowledge, then what is it? In any case, non-afflicted ignorance is the opposite. Therefore, one mind will be equal to infinite ignorance. In this way, the opposite of the knowledge of writing, treatises, crafts, etc., must be equal to ignorance, because when one does not understand writing, one also does not understand treatises and crafts, etc. It is also unreasonable for many substances of ignorance to exist simultaneously, because substances must be the same. For example, like the substance of feelings, etc., many things do not exist simultaneously. It is also unreasonable for all infinite substances to be one moment of the continuum of sentient beings, because this does not understand the infinite knowable. If each knowledge has its opposite ignorance, then the infinite substances are all the same moment of the continuum of sentient beings.