Tibetan
སུངས་པའོ། །སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོས་ཉེས་པ་མང་པོའི་སྐྱོན་ཆགས་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། སྤོང་བའི་གཉེན་པོས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་སོ་སོར་རྟོག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་དེ་དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་ཉེས་པ་མང་པོའི་སྐྱོན་ཆགས་ཤིང་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྙིང་རྗེའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པས་མི་གནས་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་ པར་བྱ་སྟེ། དེ་དང་མི་འགྲོགས་ཤིང་མི་གནས་ཏེ། དེའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གནས་པ་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་སྣང་བར་གྱུར་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྡུད་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱང་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ལ་འདུས་བྱས་དང་འགྲོགས་པར་ཡང་མི་གནས་སོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བར་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡང་མི་གནས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལ་འཇུག་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་སྟོང་པ་ཉི
Chinese
已说讫。关于丈夫之行之修法，当知以能破之对治，个别了知众多过失之过患；以能断之对治，个别了知自与共相之体性本性为空。何以故？如是说：‘诸位胜者之子！如是成为行者，众多过失之过患，以及体性之自性为空，不生不灭而个别了知。’关于安住于彼之差别，以具足智慧与大悲之差别，依于不住之道，无著之智慧现前，安住于般若波罗蜜多现前，以及了知有为与涅槃二者为平等性。当知不与彼为伴，亦不住于彼，以彼之眷属未圆满故。何以故？以现前成办大悲，以及不舍弃有情之眷属，称为现前趋向于无著之智慧，般若波罗蜜多安住显现之方式而现前。彼具足如是智慧，且般若波罗蜜多安住显现后，亦能近作成办菩提分之顺缘，然亦不住于与有为为伴。亦了个别了知诸行于自性寂静，以菩提分未圆满故，亦不住于彼，如是说。彼之无著之智慧，当知为如来之智慧。以未完全成就故，称为显现之方式。彼之三摩地之差别者，空性之三摩地及其眷属有十种，菩萨地现前者，安住于此之菩萨，入于此者，名为空性之三摩地将生起。自性空性，胜义空性，大空性，等同具空性，现前成办空性，如所有性不分别空性，具见空性，离与不离空
English
It is said. Regarding the practice of the conduct of a man, it should be understood that by the antidote of refutation, one individually knows the faults of many faults; by the antidote of abandonment, one individually knows that the nature of self and common characteristics is empty of inherent existence. Why? It is said, 'O sons of the Victorious Ones! Thus becoming a practitioner, the faults of many faults, and the nature of inherent existence being empty, one individually knows that they are unborn and unceasing.' Regarding the distinction of abiding in that, by possessing the distinction of wisdom and great compassion, relying on the path of non-abiding, the wisdom of non-attachment manifests, abiding in the Perfection of Wisdom manifests, and it is understood that one realizes the equality of conditioned phenomena and nirvana. It should be known that one does not associate with it, nor does one abide in it, because its retinue is not complete. Why? Because of manifestly accomplishing great compassion, and not abandoning the retinue of sentient beings, it is called manifestly turning towards the wisdom of non-attachment, the Perfection of Wisdom abides and manifests in the manner of appearance. Possessing such wisdom, and after the Perfection of Wisdom abides and manifests, one also closely accomplishes the favorable conditions for gathering the limbs of enlightenment, but also does not abide in associating with conditioned phenomena. One also individually knows that all phenomena are naturally peaceful, because the limbs of enlightenment are not complete, one also does not abide in that, it is said. The wisdom of non-attachment is to be known as the wisdom of the Tathagata. Because it is not completely accomplished, it is called the manner of appearance. The distinction of that samadhi is that the samadhi of emptiness and its retinue are tenfold, the Bodhisattva ground manifests, the Bodhisattva abiding in this, entering into this, the samadhi called emptiness will arise. Emptiness of inherent existence, emptiness of ultimate reality, great emptiness, emptiness of equal possession, emptiness of manifest accomplishment, emptiness of non-conceptualization as it is, emptiness with view, emptiness of separation and non-separatio
Tibetan
ད་དང་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ས་ཡ་དག་དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་མེད་པའི་སྒོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ས་ཡ་དག་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ས་ཡ་དག་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་རྒྱུ་བཞིས་རྣམ་ལར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དམིགས་པས་ནི་བཞི་པ་མ་གཏོགས་པ་ལྔ་པོ་དག་སྟེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་དམིགས་པས་འཇུག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་དམིགས་པས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ དམིགས་པས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་གནས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བག་ཡོད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་བཞི་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་བསྒོམས་པས་ཆོག་མི་ཤེས་པས་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ཞུགས་པ་ཐོབ་པས་ནི་བདུན་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཞུགས་པས་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་ཏེ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མི་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ལྟ་བ་དང་བཅས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བསམས་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་བྲལ་བ་དང༌། མ་བྲལ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། སྲིད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེའོ། །དེ་ལ་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་མི་ཕྱེད་པའི་བསམ་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བས་ཀྱང་ཤེས་ཆེར་མི་ཕྱེད་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །མི་ཕྱེད་པའི་བསམ་པ་ཉིད་དེ་ཡང་དོན་རྣམ་པ་དགུར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དམིགས་པ་ལ་མོས་པ་ངེས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ངེས་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པའོ། །འཁྲུག་པ་ལ་མི་བརྗེད་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པའོ
Chinese
由此，名为“当下”的等持将会生起，如是等等，空性之门的数百万等持于彼显现。如是，无相之门的数百万等持，以及无愿之等持数百万亦将显现，如是宣说。空性之等持亦当知以四种因由而作分别：以所缘而言，乃除第四者外的五者，即以于补特伽罗无我为所缘而入者，为空性；以于法无我为所缘者，为自性空性；于彼执着空性为所缘者，为胜义空性；以彼之处所阿赖耶识为所缘者，为大空性；以趣入之识为所缘者，为平等俱有空性。以具念而完全执持，而作第四之分别，即以极度修习之故，因修习而不知满足，为殊胜空性。以殊胜趣入获得者，乃第七者，以功德殊胜趣入而能获得，是为现证空性之等持。以因性而言，乃其余诸者，即成为净除所知障之因，故为如实清净之无分别空性之等持；成为令有情完全成熟之因，故为具有见解之空性之等持；成为思择而完全执持有之因，故为离与不离空性之等持，如是有之完全执持，彼非与一切烦恼相应，亦非与有之体性相应，是故以离与不离而作分别。于彼，意乐之差别，乃为稳固之故之不退转意乐，何以故？于此菩萨地现前之安住菩萨，较彼更甚之不退转意乐亦将完全圆满，如是宣说。彼不退转之意乐，亦当知为九种意义，于所缘之信解决定，何以故？乃宣说为决定之意乐。于散乱不忘失，何以故？乃宣说为善意乐。
English
Thus, the samadhi called "Now" will arise, and so on, millions of samadhis of the door of emptiness will become manifest in it. Likewise, millions of samadhis of the door of signlessness, and millions of samadhis of wishlessness will also become manifest, as it is said. The samadhi of emptiness should also be understood as being distinguished by four causes: In terms of the object of focus, it is the five except for the fourth, that is, entering by focusing on the selflessness of the person is emptiness; focusing on the selflessness of phenomena is the emptiness of nature; focusing on the emptiness of grasping onto it is ultimate emptiness; focusing on its place, the all-ground consciousness, is great emptiness; focusing on the entering consciousness is the emptiness of equality. The fourth is distinguished by fully holding with mindfulness, that is, because of extremely cultivating, not knowing satisfaction from cultivation, it is the supreme emptiness. The seventh is obtained by entering into distinction, that is, obtaining by entering into the distinction of qualities, it is the samadhi of manifest realization of emptiness. In terms of the cause itself, it is the remaining ones, that is, becoming the cause of completely purifying the obscurations of knowledge, therefore it is the non-conceptual samadhi of emptiness that is purified as it is; becoming the cause of completely maturing sentient beings, therefore it is the samadhi of emptiness with views; becoming the cause of deliberately completely holding existence, therefore it is the samadhi of separation and non-separation of emptiness, such complete holding of existence is not associated with all afflictions, nor is it associated with the nature of existence, therefore it is distinguished by separation and non-separation. In that, the distinction of intention is the unwavering intention for the sake of stability, why? Because the bodhisattva abiding in this manifested bodhisattva ground, even more than that, the unwavering intention will be completely perfected, as it is said. That unwavering intention should also be understood as nine kinds of meanings, the faith and determination in the object of focus, why? It is said to be the intention of determination. Not forgetting in distraction, why? It is said to be the intention of virtue.