Tibetan
་འགྲོ་བའི་རྐང་པའི་རྗེས་བརྗོད་པ་དང༌། མཐོང་བར་མི་ནུས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ལ་མི་འཇོག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའི་རྐང་པ་ལྟ་བུའི་མིང་དང༌། ཚིག་དང༌། ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་བརྗོད་པ་དང་མཉན་པར་མི་ནུས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་དེ་མི་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ཟབ་པས་དོན་གྱི་ཆེ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཞེ་ན། ངས་བཤད་ཀྱི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་གཟུང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་དོན་བཟུང་ན་ནི་ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་དེ། མོས་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་དང༌། རྩོལ་བ་མ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་དང༌། གཞན་ལ་སླུ་བའི་ཉེས་པ་དང༌། སྟོན་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་དང༌། ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཉེས་པའོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཅག་ལ་ཉེས་དམིགས་ལྔ་མེད་པར་ཤེས་ནས། དོན་གྱི་ཟབ་པ་བསྟན་པས་འཁོར་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་དད་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་བསྟན་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དད་པར་མཛད་པར་བཞེད་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་གསུངས་ཏེ། འོན་ཀྱང་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་སྨོན་ལམ་གྱིས། ། དེ་ལས་ཕྱོགས་ཙམ་རིམ་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །བཤད་བྱ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་མིན། །བསམ་པ་ཇི་བཞིན་ཡེ་ཤེས་དེ་རྫོགས་བྱེད། །དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་འདྲ་བ་བལྟ་དཀའ་བ། །དེ་ནི་རང་སེམས་གནས་ཀྱང་བརྗོད་མི་ནུས། །འོན་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་མཐུས་ནི་རབ་བརྗོད་ཀྱི། །ཐམས་ཅད་ཉོན་ལ་མཐུན་པར་གུས་བཅས་ཀྱི། །འདི་ཡིས་འཇུག་བྱ་ཡེ་ཤེས་དེ་འདྲ་བ། །དེ་ནི་བསྐལ་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །ཆོས་དོན་ཡང་དག་མ་ལུས་ཇི་བཞིན་གནས། །མདོ་ཙམ་བདག་གིས་བཤད་ཀྱི་མཉན་པར་གྱིས། །གུས་དང་བཅས་པས་སྟ་གོན་གྱིས་ཤིག་དང༌། །རྒྱལ་བའི་མཐུ་ཡིས་བདག་གིས་ལེགས་པར་བཤད། །དཔེ་ལྡན་འཐད་པ་ཡི་གེ་མཉམ་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་དམ་པ་སྒྲས་ནི་བཤད་པར་བྱ། །དེ་ནི་ཚིག་གིས་ཤིན་ཏུ་བརྗོད་དཀའ་ཡང༌། །བདེ་བར་གཤེགས་མཐུ་དཔག་མེད་གང་ཡིན་པ། །འོད་ཟེར་ལུས་ཅན་དེ་ནི་བདག་ལ་ཞུགས། །དེ་ཡི་མཐུས་ན་བདག་གིས་བཤད་པར་ནུས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ལས་ཕྱོགས་ཙམ་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་སྦྱར་ཞེ་ན། སས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུར་གྱུར
Chinese
如同叙述行走的足迹，虽然不能亲眼看见，但并非不重视它一样，作为应做之事的足迹一般的名、词、文字等的集合之所，被菩萨地的证悟智慧所包含的那些，也并非是与声音完全一样的自性，因此虽然不能言说和听闻，但并非不重视它们。如此暂时通过深奥性来显示意义的伟大。为何要显示呢？因为我要说，但你不要像对待声音那样执着于意义，为了显示这个。如果像对待声音那样执着于意义，就会有五种过失：不成为信仰之境的过失，努力不会减弱的过失，欺骗他人的过失，诽谤导师的过失，以及导致舍弃佛法的过失。如此，我们了知没有五种过失，通过显示意义的深奥，眷属们会大大地生起信心。现在，为了以教法的伟大本身使他们生起信心，说了五个偈颂：然而以慈爱和悲悯的愿力， 从中一部分按照次第的方式， 所说并非心的行境， 如实思维那智慧使之圆满。 那样的行境难以见到， 那是自心所住也无法言说。 然而以诸佛的威力来善说， 一切谛听并以恭敬相应。 以此进入那样的智慧， 那是劫中也无法言说， 法义真实无余如实存在。 略说我将说请谛听。 以恭敬做好准备， 以诸佛的威力我将善说。 以具譬喻合理文字相同， 以声音来说明神圣的佛法。 那是非常难以用言辞表达的， 然安乐逝者无量威力之所在， 光芒之身进入了我。 以那威力我才能说。 如是说。其中说到诸佛之子的地无法全部言说，又说从中一部分要说，这应如何理解呢？以地所包含的智慧有两种，即作为因。
English
Just as describing the footprints of walking, although one cannot see them directly, it does not mean one does not value them. Similarly, those that are contained by the wisdom of realization of the bodhisattva grounds, which are the abode of collections of names, words, and letters, like the footprints of what should be done, are also not of the very nature of being exactly like sound. Therefore, although they cannot be spoken or heard, it does not mean one does not value them. Thus, for a moment, the greatness of the meaning is shown through profundity. Why is it shown? Because I will speak, but you should not cling to the meaning as you do to sound, in order to show this. If one clings to the meaning as one does to sound, there will be five faults: the fault of not becoming an object of faith, the fault of effort not diminishing, the fault of deceiving others, the fault of slandering the teacher, and the fault of causing the abandonment of the Dharma. Thus, knowing that we do not have the five faults, by showing the profundity of the meaning, the retinue will greatly generate faith. Now, in order to make them generate faith through the greatness of the teaching itself, five verses were spoken: However, with the aspiration of love and compassion, From that, a portion in a sequential manner, What is to be said is not by the objects of the mind, As it is thought, that wisdom perfects it. Such an object is difficult to see, That is where the self-mind dwells, yet cannot be spoken. However, by the power of the Buddhas, it is well spoken, Listen to all with harmony and reverence. By this, enter into such wisdom, That cannot be spoken of even in an eon, The Dharma meaning is truly and completely as it is. Briefly, I will speak, please listen. Prepare with reverence, By the power of the Buddhas, I will speak well. With examples, reasonable, and equal letters, By sound, the sacred Dharma will be explained. That is very difficult to express with words, But the immeasurable power of the Sugata, The body of light has entered me. By that power, I am able to speak. Thus it is said. Among them, it is said that the grounds of the sons of the Buddhas cannot all be spoken, and it is also said that a portion of them is to be spoken. How should this be understood? The wisdom contained by the ground is of two types, namely, that which is the cause.
Tibetan
་པ་དང༌། འབྲས་བུར་གྱུར་པའོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུར་གྱུར་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །བསྟན་པ་དེའི་ཆེ་བ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྟོན་ཏེ། རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་དང༌། རྒྱུ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་དང༌། གདམས་ངག་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་སྨོན་ལམ་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལ་འཆར་ཀའི་མདོ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་ནི་བྱམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་བསལ་བའི་བསམ་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །སྨོན་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་སྐྱེད་པའོ། །དེ་གཉིས་སྨོས་པས་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བསྒོམས་ནས་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །རིམ་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། བཤད་པ་དེ་ཐོས་ པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་རིམ་པ་གང་གིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། །གདམས་ངག་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་དང༌། དམིགས་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་མིན། །བསམ་པ་ཇི་བཞིན་ཡེ་ཤེས་དེ་རྫོགས་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །ཅི་སྟོན་ཞེ་ན། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི། དེ་དག་གིས་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བསམ་པ་དག་པ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དེ་དག་དེ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར། དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་འདྲ་མཐོང་དཀའ་བ། །དེ་ནི་རང་སེམས་གནས་ཀྱང་བརྗོད་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། ཅི་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་འདྲ་མཐོང་དཀའ་བ་རང་གི་བསམ་པ་དག་པ་ལ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་གདམས་ངག་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀྱང་ཉེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཆད་པ་པོ
Chinese
和成为果实。因此，应当讲述成为因，并显示要理解它。那是成为果实的一个方面。所教导的那个伟大之处显示为三种：因圆满的伟大之处，因本身圆满的伟大之处，以及教导极善巧的伟大之处。其中，“以慈爱和悲悯祈愿”，这是因圆满。其中，如《生起经》一样，生起快乐和心快乐，具有因的意念是慈爱。消除痛苦和心不快乐，具有因的意念是悲悯。祈愿是发起大菩提心。提到这两者，显示慈爱和悲悯是不共的，从长久以来修习。如次第的次第，这是因本身圆满，听到那个讲述所生起的，思考所生起的等等，以何种了知的次第，成为超越世间智慧之间的因。教导极善巧圆满有两种：圆满成办的极善巧，以及所缘的极善巧。其中，圆满成办的极善巧是因为什么？“心的行境诸法非，如其意乐彼慧成。”这样说了。显示什么呢？从听闻所生起的等等的智慧，成为心的行境的那些，仅仅成为超越世间智慧的因，不是以那些圆满成办那些，如此意乐清净证悟的智慧，超越世间，那些成办那个。其中，所缘的极善巧是因为什么？“彼之行境如是见难得，彼乃自心安住亦不能说。”这样说了，显示什么呢？那个的行境如此见难得，在自己的意乐清净上存在的那个，是不能说的。如是教导的教导极善巧虽然圆满，但以两种过失不能证悟，即说法者。
English
and becoming the fruit. Therefore, the cause should be explained, and it shows that it should be understood. That is one aspect of becoming the fruit. The greatness of that teaching is shown in three ways: the greatness of the perfection of the cause, the greatness of the perfection of the cause itself, and the greatness of the perfection of the skillful instruction. Among them, "with love and compassion, aspiration," this is the perfection of the cause. Among them, like the Sutra of Rising, the thought of achieving happiness and mental happiness, together with the cause, is love. The thought of eliminating suffering and mental unhappiness, together with the cause, is compassion. Aspiration is to generate the great Bodhicitta. Mentioning these two shows that love and compassion are uncommon, cultivated for a long time. As the order of sequence, this is the perfection of the cause itself, arising from hearing that explanation, arising from thinking, etc., with what order of knowledge does it become the cause between the wisdom that transcends the world. The perfection of skillful instruction is of two kinds: the skillful instruction that perfectly accomplishes, and the skillful instruction of the object. Among them, what is the skillful instruction that perfectly accomplishes? "The objects of the mind are not the dharmas, as the intention, that wisdom accomplishes." Thus it is said. What does it show? The wisdom arising from hearing, etc., those that become the objects of the mind, only become the cause of the wisdom that transcends the world, not with those perfectly accomplishing those, thus the wisdom of pure intention and realization, transcending the world, those accomplish that. Among them, what is the skillful instruction of the object? "The object of that is so difficult to see, it cannot be expressed even though it dwells in one's own mind." Thus it is said, what does it show? The object of that is so difficult to see, that which exists in one's own pure intention, cannot be expressed. Although the skillful instruction of such teaching is perfect, it cannot be realized by two faults, namely the speaker.