Tibetan
་ཏེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ་དེ་ནི་འོག་ནས་སྦྱོར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ཞེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་དགའ་བས་བསྡུས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པ་ན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དོ། །སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་མངོན་བར་འདུ་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་བསྒོས་པ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གདགས་པས་རྒྱུ་རྒྱུར་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་འབྱུང་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །མདོ་སྡེའི་ཚིག་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཉིས་བསྡུ་ན་སེམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ནི་གང་གིས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་པས་ཀུན་གཞི་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ས་བོན་གནས་པ་དེ་སྤངས་ནས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་ལམ་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་མ་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་ལམ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ་གནས་ཡིན་ཞིང་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་ལམ་ལ་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། ལམ་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀའི་དམིགས་པ་ཡང་དེ་གཅིག་པུའོ། ། གཅིག་ནི་མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་ནི་དེའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་གནས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་ཁོང་ནས་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས། རྣམ་པ་དང་བཅས་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པས་ཚད་མ་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་གང་ལ་མོས་པ་དེ་ནི་ལ
Chinese
即是令其通达。又按次第完全显示，那是在下面连接。名为智慧，是为道所极喜摄持的见道，那是名为与心相应，心是阿赖耶识。在胜解行时，与现行所完全熏染的那个相应，即是生起。那是说心清净故道清净。心是阿赖耶识，于此胜解行地，福德与智慧现行之习气熏染本身，见道是清净之因故，安立为因之因清净故道清净，见道之自性清净生起是其意义。若摄集此经部之语的二义，心与相应是由何生起，于此如是说，如此见道生起故，阿赖耶上所应断之种子安住，彼断已，阿赖耶识生起殊胜，那是说道清净故心清净。胜解行地所摄之现行，是以相而迷惑。彼如何不迷惑是见道之因想，为此真实之边是道与智慧之所缘唯一是处，且一者依赖一者说，名为道，是对胜解行地所摄之道说。名为智慧，是见道。真实之边是如是性，道与智慧二者的所缘也是彼唯一。 一者是胜解之力故。另一是现证，差别是彼。何以故如是成为彼故安住，智慧之因是胜解行地所摄之道如是心中生起。那是如是说道，道是具有漏，具有相而迷惑已定，然以胜解空性，正量成为助伴之故，成为无迷乱之智慧之因，如此于名为空性之义上胜解，彼是
English
That is, it makes it accessible. Moreover, it is fully revealed in order, and that is connected below. What is called wisdom is the path of seeing that is fully embraced by the path, which is called being in accordance with the mind, and the mind is the Alaya consciousness. In the stage of aspiring conduct, it is in accordance with that which is completely imbued by manifestation, that is, arising. That is to say that the mind is pure, therefore the path is pure. The mind is the Alaya consciousness, and in this stage of aspiring conduct, the imprints of the manifestation of merit and wisdom themselves are imbued. Since the path of seeing is the cause of purity, it is established that the cause of the cause is pure, therefore the path is pure. The meaning is that the nature of the path of seeing arises purely. If we gather the two meanings of this Sutra's words, by what does the mind and its correspondence arise? It is said in this way, that when the path of seeing arises, the seeds that should be abandoned on the Alaya abide, and when they are abandoned, the Alaya consciousness arises excellently. That is to say that the mind is pure because the path is pure. The manifestation that is gathered by the stage of aspiring conduct is deluded by appearances. How is it that it is not deluded and is the cause of the path of seeing? Therefore, the ultimate reality is the object of the path and wisdom alone, and it is the place where one depends on the other. The path is what is said to be gathered by the stage of aspiring conduct. Wisdom is the path of seeing. The ultimate reality is suchness, and the object of both the path and wisdom is also that alone. One is because of the power of aspiration. The other is direct realization, and the difference is that. Because it has become like that, it abides. The cause of wisdom is the path gathered by the stage of aspiring conduct, as it arises in the mind. That is to say, the path is with outflows, and it is certain that it is deluded with appearances, but by aspiring to emptiness, the valid measure becomes an assistant, so it becomes the cause of wisdom without delusion. Thus, aspiring to the meaning of what is called emptiness, that is
Tibetan
མ་སྟེ། དེ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་གནས་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་དེས་ནི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་སྤོང་བ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མདོའི་ཚིག་ལ། ཡེ་ཤེས་ནི་འདིར་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ལ་དགོངས་སོ། །འདོར་བས་ན་སྤོང་བ་སྟེ་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བས་ན་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །འདིར་ཡང་འབྲུ་མང་པོ་དང༌། དེའི་སྐྱེས་བུའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་གཉིས་ཏེ། སྤོང་བ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་བསྐྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་ཏེ་གནས་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དོ། ས་བཅུས་བསྡུས་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ནི་གཞི་སྟེ། དེས་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་གནས་གྱུར་ནས་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་དེའི་སྐྱེས་བུའི་ཚུལ་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ནི་སྤོང་བ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་སྟེ། གནས་གྱུར་པས་བསྐྱེད་པའོ། །དོན་ནི་དེའོ། །དེ་ནི་གནས་གྱུར་པས་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དོ། །ས་བཅུ་པར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་ནི་ཕན་ཚུན་བྱ་བས་བྱས་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་དང༌། མི་ལྡན་པའི་སྒྲའི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ཏེ། དེའི་བཤད་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ནི་ཤེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། བཟློག་པ་ནི་མི་ལྡན་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྗོད་དོ། །རྒྱུ་ཤེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པའི་ས་བོན་ཤེས་པའོ། །དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པའི་ས་བོན་དང་མཐུན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་དོ།
Chinese
并非如此。因为它（指阿赖耶识）是他者的权能的自性，所以将被证明是在胜义中存在的。因为如此，智慧的处所，以及一同作为相互的因和果的事物，因此被称为具有智慧，而不是不具有，因为它不离因和果的事物。在经部的词句中，例如“智慧是舍弃和完全具有”，这里的智慧是指由无漏的修道所摄持的。因为舍弃，所以是舍弃，因为被称为阿赖耶识，所以是成为远离过失的自性。这里也有许多意义，以及它的生者的状态，有两种意义：舍弃和完全具有，是对由智慧所产生的那个（阿赖耶识）这样称呼的。它安住于完全的尽头的智慧，被解释为处所转变。由十地所摄持的完全的尽头的智慧本身是基础，因此被称为阿赖耶识，因为它处所转变后远离过失。当它成为那（智慧）的生者的状态时，就是舍弃和完全具有，是由处所转变所产生的。意义就是那个。它被解释为通过处所转变，智慧变得非常清净。在第十地，在金刚喻定的时期，阿赖耶识的清净的清净，就是由佛地所摄持的智慧，会产生非常清净。它本身的总结是被称为安住于相互的行为所完成的。在这里，完全具有和不具有的词义与之前相同。智慧被称为是精通蕴等等，这显示了智慧的自性。它的解释是如实地完全了解所知的事物。在这里，为了完全理解所知的事物而精进努力，是完全具有的意义。相反是不具有的意义。另外等等，表达了智慧的分类。了解因是了解众生的解脱种子。它被解释为完全了解与具有无始轮回的众生的解脱种子相一致。
English
It is not so. Because it (referring to the Ālayavijñāna) is the nature of the power of others, it will be shown to exist in the ultimate sense. Because of this, the abode of wisdom, and together as mutual causes and effects, therefore it is called having wisdom, not not having, because it is not separate from the things of cause and effect. In the words of the sutras, such as "wisdom is abandonment and complete possession," the wisdom here refers to that which is encompassed by the undefiled path of meditation. Because of abandonment, it is abandonment, because it is called Ālayavijñāna, so it becomes the nature of being free from faults. Here also there are many meanings, and the state of its begetter, there are two meanings: abandonment and complete possession, is what is called that to that which is produced by wisdom. It abides in the wisdom of the complete end, and is explained as the transformation of the abode. The wisdom of the complete end, which is encompassed by the ten grounds, is itself the basis, therefore it is called Ālayavijñāna, because it is free from faults after the transformation of the abode. When it becomes the state of the begetter of that (wisdom), it is abandonment and complete possession, which is produced by the transformation of the abode. The meaning is that. It is explained that through the transformation of the abode, wisdom becomes extremely pure. On the tenth ground, at the time of the Vajra-like Samādhi, the purity of the pure Ālayavijñāna, which is the wisdom encompassed by the Buddha-ground, will produce extreme purity. The summary of itself is called abiding in what is accomplished by mutual actions. Here, the meaning of the words complete possession and non-possession are the same as before. Wisdom is called being skilled in the aggregates, etc., which shows the nature of wisdom itself. Its explanation is to fully understand the objects of knowledge as they truly are. Here, striving diligently in order to fully understand the objects of knowledge is the meaning of complete possession. The opposite is the meaning of non-possession. Furthermore, etc., expresses the classification of wisdom. Knowing the cause is knowing the seeds of liberation of sentient beings. It is explained as fully understanding what is in accordance with the seeds of liberation of sentient beings who possess beginningless saṃsāra.