Tibetan
འཕགས་པ་ག་ཡ་མགོའི་རི་མདོ་དང་སྤེལ་མར་བཤད་པ། ཤཱཀྱའི་བློ། འཕགས་པ་ག་ཡ་མགོའི་རི་མདོ་དང་སྤེལ་མར་བཤད་པ། ཤཱཀྱའི་བློ། འཕགས་པ་ག་ཡ་མགོའི་རི་མདོ་དང་སྤེལ་མར་བཤད་པ། བམ་པོ་དང་པོ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་བཟང༌། །སྒྲིབ་པའི་རི་བོ་བཅོམ་པ་ལ། །ཕྱག་འཚལ་མདོ་དང་བཤད་པ་གཉིས། །སྤེལ་མར་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ། །ག་ཡ་མགོའི་རིའི་མདོ་བཤད་པར་འདོད་པས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མདོའི་ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་མདོར་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་བཟླུམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཡང་གླེང་གཞི་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེ་ལ་གླེང་གཞི་ནི་མདོ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྟོན་པ་པོ་དང༌། གནས་དང༌། ཉན་པ་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས། གང་ན། གང་དག་ལ་བཤད་ཅིང༌། གང་གིས་ཕྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་བྱས་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདིས་བརྗོད་དོ། །ཉན་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ནི་ཉན་པ་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་མཐུན་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱོར་པ་སྟེ། མཐུན་པའི་ཉན་པ་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རྟོགས་པ་པོ་ནི་སྟོན་པ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གང་གིས་རྟོགས་པ་དང༌། གང་རྟོགས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ། །བཞེངས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བཞེངས་པའོ། །བསྟན་པ་ནི་གདགས་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ཀུན་རྫོབ་རབ་ཏུ་བཤད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐུ་དང༌། སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་མདོའི་ཚིག་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིག་ཅེས་འཁོར་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང༌། དེ་ནས་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་སྟེ། ཁྱེད་ཅག་གིས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་འདོད་པས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཡང་ན་འདི་སྐད་ ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དྲིས་པའི་དོན་དག་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་
Chinese
圣者伽耶山顶经与对释。 释迦慧。 圣者伽耶山顶经与对释。 释迦慧。 圣者伽耶山顶经与对释。第一卷。顶礼妙吉祥童子！无我智慧金刚贤！摧毁障碍山者！顶礼经与释，对释善宣说。欲释伽耶山顶经，导师世亲为安立经之体性，故最初说略经等。何为略经之义？即是收摄之义，是为略经。其有缘起等差别，故有九种。其中，缘起是经产生之因。其以正确收集，说法者，处所，听法者之差别而分为四种。即谁，何处，为谁宣说，谁于后正确收集。即从“如是我闻”至“大比丘僧团”所说。入于听法者，即是听法者们。彼等共同之功德财富，即是共同之听法者圆满。以如实为对境之心一缘专注，即是等持。证悟者即是说法者，其清净即是无共同之功德圆满。谁证悟，证悟何法，如何证悟，即是当观察之事物。起立，即是从等持中起立。开示，即是说假立之义，胜义谛善宣说。菩萨之功德力，与行为之种种差别，即是九种。现在当善释经之词句。“如是”之声，是为立誓。请求“请为我等说法”，乃是眷属祈请，其后立誓“是为应允”，即是“如汝所说，我当行之”之誓言。其非因欲而为，何以故？因“我闻”等语故。又，“如是”之声，是为询问之义，不作他解。
English
The Noble Gaya Head Mountain Sutra and its Explanation. Shakya's Wisdom. The Noble Gaya Head Mountain Sutra and its Explanation. Shakya's Wisdom. The Noble Gaya Head Mountain Sutra and its Explanation. Volume One. Homage to Manjushri, the Youthful! Diamond Goodness of Selflessness Wisdom! To the one who destroyed the mountain of obscurations! Homage to the Sutra and its Explanation, may they be well explained in conjunction. Wishing to explain the Gaya Head Mountain Sutra, the teacher Vasubandhu, in order to establish the body of the Sutra, first mentioned the so-called "Abridged Sutra" and so on. What is the meaning of "Abridged Sutra"? It is the meaning of condensation, that is the Abridged Sutra. It has nine aspects due to the differences in the basis of discussion and so on. Among them, the basis of discussion is the cause of the Sutra's arising. It is divided into four aspects by the differences in who correctly gathers, the speaker, the place, and the listener. That is, by whom, where, to whom is it explained, and by whom is it later correctly gathered. That is, from "Thus I have heard" to "the great community of monks" is expressed by this. Those who have entered into listening are the listeners. The attainment of their harmonious qualities is the perfection of harmonious listeners. The one-pointed mind focused on Suchness is Samadhi. The one who realizes is the speaker, and its purity is the perfection of uncommon qualities. Who realizes, what is realized, and how to realize is the object to be examined. Arising is arising from Samadhi. Teaching is expressing the meaning of imputation, the conventional truth is well explained. The power of the qualities of a Bodhisattva and the differentiation of conduct are nine aspects. Now, the words of the Sutra will be explained. The sound "Thus" is used for making a vow, requesting "Please teach us the Dharma," which is the request of the retinue to gather correctly, and then vowing "So it is," which is the word of promise, "As you have said, I will do it." It is not done out of desire, because of the words "I have heard" and so on. Also, the sound "Thus" is the meaning of inquiry, it does not change to another meaning.
Tibetan
བ་ལ་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང༌། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། བདག་གིས་འདི་སྐད་ཐོས་ཀྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པར་སྟོན་ཏོ། །ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བཟུང་བའོ། །དུས་གཅིག་ནི་དུས་གཅིག་གི་ཚེའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདུད་བཞི་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན། རང་དབང་དང་ནི་རབ་སྦྱངས་དང༌། །གཟུགས་བཟང་བ་དང་གྲགས་པ་དང༌། །དཔལ་དང་བདག་ཉིད་ཆེ་ཚོགས་པ། །དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ལེགས་ཞེས་བྱ། །དོན་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེགས་པ་དེ་ལ་མངའ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་དབང་ཚོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཚོགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཚོགས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲགས་པ་ཚོགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ཚོགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེ་བར་འཚོ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཚོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞུགས་པ་ནི་འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་ལམ་བཞི་པོ་དག་གིས་གནས་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པའོ། །ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱུར་ཟིན་པ་སྟེ། ག་ཡ་ན་བཞུགས་པར་གྱུར་ཟིན་ཏོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིས་ནི་ག་ཡ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་སྤྱིར་མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །མདོ་འདི་ཡུལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ག་ཡ་མགོའི་མཆོད་རྟེན་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མགོའི་སྒྲ་ནི་རྩེ་མོའི་སྒྲའི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གཞན་ནོ། །གཙོ་བོ་ནི་རི་དེ་ལ་ག་ཡའི་མགོ་ཞེས་བྱའོ། །གཙོ་བོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་པར་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་ཏེ། མཆེད་རྟེན་སྨོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། སངས་རྒྱས་དུ་མ་བཞུགས་བཞུགས་པས་གནས་ཁྱད་ཞུགས་པ་བསྙད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྙད་པ་ཡང་ ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་སངས་རྒྱས་དུ་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཐབས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལ་གླེང་གཞི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གླེང་གཞིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཡང་གླེང་གཞི་ཞེས་བྱ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ།
Chinese
说“应如你所听闻的那样说”，于是说“如是我闻”等等。我如是听闻，并非其他。我所说的“我”是指亲身听闻。“听闻”是指被耳识所领受。一时是指某个时候。“薄伽梵”是指降伏四魔之故。又或者，自在与善调伏，美貌与名声，光辉与大本体聚集，这六者被称为“善”。拥有六种功德之善者，即为薄伽梵。例如，薄伽梵的自在聚集是指断除了烦恼的束缚及其习气之故。善调伏聚集是指以智慧之火消除所知障的黑暗之故。美貌聚集是指具足大丈夫三十二相之故。名声聚集是指遍布一切众生之故。光辉聚集是指成为一切众生之所依之故。大本体聚集是指利益一切有情之故。安住是指如律仪一般，以四种威仪来普遍显示安住。 “德”是指已经成为，是说已经安住在伽耶的结尾语。这表明了伽耶这个地方总体上已经变成了佛塔。为了说明此经是地方殊胜之故，所以说“在伽耶山顶的佛塔”。“顶”这个词属于顶端的同义词，但自性不同。主要的是那座山被称为伽耶山顶。主要的是因为那是如来所住的地方。说如来安住的地方变成了佛塔，说佛塔的原因是，为了说明众多佛陀安住，而使此地变得殊胜。如此说明，也是为了方便说明此法类被众多佛陀加持。因此，阿阇黎说了“其缘起是”等等。缘起的一个方面也被视为缘起。
English
Saying, "Speak as you have heard," one says, "Thus I have heard," and so on. I have heard it thus, not otherwise. The "I" that I speak of indicates that it was heard directly. "Heard" means apprehended by the ear consciousness. "One time" means at one particular time. "Bhagavan" means because he has conquered the four maras. Or, freedom, well-trained, beautiful form, fame, splendor, and great self-nature assembled, these six are called "good." Because he possesses the goodness of the characteristics of the six meanings, he is called Bhagavan. For example, the Bhagavan's assembly of freedom is because he has cut off the bonds of affliction together with their predispositions. The assembly of well-trained is because he has dispelled the darkness of the obscurations of knowledge with the fire of wisdom. The assembly of form is because he possesses the thirty-two marks of a great being. The assembly of fame is because he pervades all beings. The assembly of splendor is because he has become the near sustenance of all beings. The assembly of great self-nature is because he benefits all sentient beings. Abiding means universally demonstrating abiding with the four conducts, just as in the Vinaya. "Te" means it has become, it is the concluding word saying that he has already abided in Gaya. This shows that the place called Gaya has generally become a stupa. In order to state that this sutra is superior in terms of place, it is said, "At the stupa on the head of Gaya." The word "head" belongs to the synonyms of the top, but the nature is different. The main thing is that mountain is called the head of Gaya. The main thing is because that is the place where the Tathagata dwells. Saying that the place where the Tathagata dwells has become a stupa, the reason for mentioning the stupa is to state that many Buddhas have dwelt there, making this place special. That statement is also in order to conveniently state that this Dharma category has been blessed by many Buddhas. Therefore, the teacher said, "The basis of the discourse is," and so on. One aspect of the basis of the discourse should also be regarded as the basis of the discourse.