Tibetan
པར་ཤེས་པ་ཐོབ་ནས་གཟོད་གཞན་གྱིས་དོན་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། མངོན་པར་ཤེས་པ་མ་ཐོབ་པར་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མི་ནུས་ཀྱི་རང་ཉིད་ འཆི་བར་ཟད་དེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བའི་ལྷའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །རྒྱལ་བས་ཀྱང་ནི་མི་མགུ་ན། །བདག་འདྲ་ངན་པས་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་བས་འཇིག་རྟེན་བསམ་པ་བཏང༌། །ཞེས་ཁུངས་དང་བཅས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་ནས། སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་རྗེས་འབྲང་བའི། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་ནས། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཀུན་དུ་ཕན་དང་བདེ་བ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བླ་མའི་གདམས་ངག་མེད་པར་གཞུང་ཐོས་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་འདིར་ཞར་ལ་བཀག་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་ཀྱང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡང་མི་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས། བྲམ་ཟེ་ས་ར་ཧ་པ་ཆེན་པོས་དོན་དམ་པའི་རིགས་པ་ལས། བླ་མའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བདུད་རྩིའི་རོ། །གང་གིས་ངོམས་པར་འཐུངས་པར་མ་གྱུར་པ། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་མང་པོའི་མྱ་ངན་ཐང་དཀྱིལ་དུ། །སྐོམ་བཞིན་དུ་ནི་ངེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། རྒྱུད་མང་རབ་ཏུ་ཐོས་ཤིང་ལུང་ལ་ལེགས་སྦྱངས་ཀྱང༌། །བླ་མའི་བསྙེས་བཀུར་དམན་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལུང་ཐོབ་མ་གྱུར་པ། །དེ་ནི་བདག་ཕན་ཙམ་ལའང་དབང་མེད་བསྟན་བཅོས་མཆུ། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་ཤེས་མེད་པ་ལྡན་པའི་ཉིན་མཚན་གྱི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤློ་ཀ་གཉིས་ནི་དཀྱུས་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ནི་ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་རག་ལས། ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རག་ལས། དེ་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཞི་གནས་ལ་རག་ལས། ཞི་གནས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རག་ལས་པས། དང་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ཞི་གནས་འབྱུང་ལ། ཞི་གནས་ལས་མངོན་པར་ཤེས་ པ་འབྱུང་བས། མངོན་ཤེས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ལ། །དེ་ཕྱིར་ཞེ་གནས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འབད་པར་བྱ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ལྷའི་རྣ་བའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་ཞི་གནས་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་ཡན་ལག་རྣམས་ཉམས་པས། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བསྒོམ་བྱས་ཤིང༌། །ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་དག་གིས་ཀྱང༌། །ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞི་གནས་ཡན་ལག་ཅེས་པ་ནི་བླ་མས་མཛད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུའི་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དགུའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་བས་ན་ཡན་ལག་ཉམས་ན་ཞི་གནས་མི་འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་དཔལ་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ཡན་ལག་དགུ་གསུངས་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པར་བྱ་བ་དང༌། གདུང་བ་གཅད་པ་དང། ཡིད་འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་དང༌། བརྩོན་པར་བྱ་བ་དང༌། འབྲེལ་བར་བྱ་བ་དང༌། གནས་པའི་ཐབས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བླ་མ་གསུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་དེ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདིར་ཡན་ལག་ཐ་མའི་དོན་ཅུང་ཞིག་བྲི་བར་བྱའོ་སྟེ། བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་འདི་སྐད་དུ། དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་དེས། གནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཁ་ཟས་དང་སྤྱོད་ལམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་གོས་དང་གྲོགས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ལ། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་གསུངས་པ་དེས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཀླག་པ་དང༌། ཚ་ཚ་དང༌། བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་གསུངས་པ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་འདོད་པ་དེས་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་འདི་དག་གོ །ཉེས་པ་ལྔ་ནི་ལེ་ལོ་དང༌། །གདམས་ངག་བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དང༌། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དག་ཀྱང༌། གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུའོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང༌། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་དང༌། །དེ་སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང༌། །ཞི་ཚེ་རྣལ་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ
Chinese
说“获得神通后才能利益他人”等。又，同样的内容中说：未获得神通，无法使弟子完全成熟，自己只会死亡。导师寂天说：众生意乐各不同，诸佛亦难皆悦意，如我劣者何足道，故当舍弃世间念。这是有出处的，出自《三摩地品》。因此，考虑到这个意义，导师圣龙树说：生生世世跟随者，获得五种神通后，恒常利益一切众生，普遍给予安乐。这样说了。没有上师的诀窍，仅仅依靠听闻经论就进行修行，这也在顺便禁止。像那样努力修习瑜伽，也不会生起神通，也不会获得圆满正等觉。考虑到这个意义，大婆罗门萨ra哈巴在《真实义理》中说：上师的口诀名为甘露味，谁没有满足地饮用它，那他在众多论典的痛苦荒原中，如饥渴般必定会死亡。这样说了。圣龙树也说：听闻众多经典，精通教理，但因轻视上师的承侍，而没有获得教理，那他连利益自己都无能为力，只是论典的鹦鹉，那只是论典忧愁的原因。这样说了。没有神通，具有神通的日日夜夜。等二颂，如文句本身一样。像这样，圆满正等觉依赖于二种资粮，二种资粮也依赖于利益他人，那又依赖于神通，神通又依赖于止观，止观又依赖于戒律，所以首先宣说戒律。因此，从戒律产生止观，从止观产生神通，不产生神通，因此为了修习止观，应当再三努力。这样说了。神通是这样的，如天眼通，天耳通，他心通
English
It is said, "Only after attaining clairvoyance can one benefit others," and so on. Also, in the same text, it says: Without attaining clairvoyance, one cannot fully ripen disciples; one will only die oneself. The teacher Shantideva said: Sentient beings have various inclinations, even the Buddhas cannot please them all, so what need is there to mention someone inferior like me? Therefore, one should abandon worldly thoughts. This is with a source, from the chapter on Samadhi. Therefore, considering this meaning, the teacher, the noble Nagarjuna, said: In all lifetimes, may I follow, having attained the five clairvoyances, may I always benefit all sentient beings, and universally bestow happiness. Thus he said. Relying solely on hearing scriptures without the guru's instructions and practicing meditation is also prohibited here in passing. Even if one strives in such yoga, clairvoyance will not arise, and one will not attain perfect enlightenment. Considering this meaning, the great Brahmin Saraha said in the Essence of Reality: The guru's instruction is called the taste of nectar, whoever has not drunk it to satisfaction, in the midst of the painful wilderness of many scriptures, will surely die of thirst. Thus he said. The noble Nagarjuna also said: Though one has heard many scriptures and is well-versed in the teachings, if one has not received the teachings due to neglecting the service of the guru, then one has no power even to benefit oneself, one is merely a parrot of the scriptures, that is only a cause for sorrow in the scriptures. Thus he said. Without clairvoyance, the days and nights with clairvoyance. The two shlokas beginning with "etc." are just as they are in the text. Like this, perfect enlightenment depends on the two accumulations, and the two accumulations also depend on benefiting others, which in turn depends on clairvoyance, and clairvoyance depends on shamatha-vipassana, and shamatha-vipassana depends on ethics, so first ethics is taught. Therefore, shamatha-vipassana arises from ethics, and clairvoyance arises from shamatha-vipassana, and clairvoyance does not arise, therefore, in order to cultivate shamatha-vipassana, one should strive again and again. Thus it is said. Clairvoyance is like this, such as the clairvoyance of the divine eye, the clairvoyance of the divine ear, and knowing the minds of others.
Chinese
神通和，忆念前世，神变神通和，漏尽神通。像那样的神通，是从止观中产生的，因此要修止观。如果止观的支分衰损，那么即使努力修习，用数千年的时间，也不会成就禅定。所谓的止观支分，是上师所著的《禅定品》中要舍弃的等九种。其他的很容易理解。因此，如果支分衰损，止观就不会成就，为此我的上师至尊吉祥菩提贤在《禅定品》中说了九个支分，即：要舍弃的，先行的，要返回的，断除痛苦的，使厌离的，忆念功德的，精进的，相关的，安住的方法。上师说，要了解像那样的支分，并且好好地安住于其中。那些意义要在《禅定品》中去看。这里稍微写一下最后一个支分的意义，上师在《禅定品》中这样说：那样具有八支分的人，住所随顺，饮食和行为随顺，衣服和朋友随顺，并且安住于此，要平等地安住心。又说，如果没有平等安住，也要读诵《般若波罗蜜多》，造擦擦，绕塔等，努力于积聚福德资粮。又说，想要平等安住心的人，要修习八种对治作意，它的不相顺品是这些：五种过患是懈怠和，忘失教言和沉掉与掉举，不作意和作意，这五种被认为是过患。那些的对治，八种舍弃作意也是，处所和安住于彼，因和果的自性。不忘失所缘，了知沉掉与掉举，舍弃彼等而明显地作意，寂静时如实地进入。这样说了。经部
English
Clairvoyance, remembering past lives, clairvoyance of magical powers, and clairvoyance of the exhaustion of outflows. Such clairvoyance arises from calm abiding, therefore calm abiding should be cultivated. If the limbs of calm abiding are impaired, then even if one strives to meditate, one will not achieve samadhi even in thousands of years. The limbs of calm abiding are the nine things to be abandoned, etc., in the chapter on the collection of samadhi composed by the lama. The others are easy to understand. Therefore, if the limbs are impaired, calm abiding will not be achieved. For this reason, my lama, the venerable Palden Jangchub Zangpo, spoke of nine limbs in the chapter on the collection of samadhi, namely: what is to be abandoned, what goes before, what is to be reversed, what cuts off suffering, what causes aversion, what remembers qualities, what is to be strived for, what is related, and what is called the means of abiding. The lama said that one should know such limbs and abide well in them. The meaning of these should be looked at in the chapter on the collection of samadhi itself. Here I will write a little about the meaning of the last limb, the lama said in the chapter on the collection of samadhi: Thus, one who possesses eight limbs should have a place that is conducive, food and conduct that are conducive, clothes and friends that are conducive, and having abided in this, one should place the mind evenly. And again he said, if one does not place it evenly, one should also read the Prajnaparamita, make tsatsas, circumambulate, etc., and strive to accumulate merit. And again he said, one who wishes to place the mind evenly should cultivate the eight antidotal mental activities, its discordant qualities are these: The five faults are laziness and, forgetting the instructions and sinking and excitement, non-application and application, these five are considered faults. The antidotes to these, the eight abandoning mental activities are also, the place and abiding in it, the nature of cause and effect. Not forgetting the object, knowing sinking and excitement, abandoning them and manifestly applying, entering into peace as it is. Thus it is said. Sutra.