Tibetan
མཁའ་ལ་འཕུར་མི་ནུས། །དེ་བཞིན་མངོན་ཤེས་ཐོབ་བྲལ་བས། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ནུས་མ་ཡིན། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཐོབ་ཅིང་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པར་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་བཤད་ཅིང་སློབ་མ་སྡུད་པ་དེ་ནི་སྨྱོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རང་གི་ཚོད་ཀྱང་མི་ཤེས་པར། །སྨྲ་བ་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །འཕགས་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་མདོ་ལས། སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་དང༌། སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་གསུངས་པ། ཐོས་པས་རྒྱགས་ནས་གུས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྣམ་པར་འགྱིད་པའི་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཆགས། །བརྗེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ ། །ནང་གི་སྲེམས་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱང་རབ་སྦྱངས་མ་ཡིན་འགྱུར། །ཁེངས་པ་དང་ནི་དུད་པ་མང་པོར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །བྱིས་པ་དམ་པའི་ཆོས་བསམ་རབ་ཏུ་ཉམས། །སེམས་ནི་མི་མཉེན་ ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པར་འགྱུར། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དག་དང་རབ་ཏུ་རིང༌། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉིས་པ་འདི་དག་གོ ། །རྟག་ཏུ་བླ་མ་དག་ལ་གུས་པ་མེད། །སྤགས་པའི་གཏམ་དག་ལ་ནི་དགའ་བ་སྐྱེད། །སྙིང་པོ་མེད་ལ་གནས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཉམས། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གསུངས་པ། བདག་ནི་སྒྲུབ་ཉམས་ད་ནི་ཅི་བྱ་ཞེས། །འཆི་བའི་དུས་ཚེ་བྱིས་པ་མྱ་ངན་བྱེད། །གཏིང་རྙེད་མ་གྱུར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །རྩྭ་བསྐྱོད་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཞིང་གཡོ་བ་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་འགྱུར་དུ་ངེས། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་བློ་བརྟན་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །གར་ལ་ལྟ་བའི་ཁྲོད་ན་འདུག་པ་ཞིག །དཔའ་བོ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་བཞིན། །བདག་ཉིད་ནན་ཏན་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་ཏེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །དེ་ནི་གཡོ་ལྡན་ཡང་ཞིང་རེ་ཆད་འགྱུར། །ཕྱིར་ཞིང་ཕྱིར་ཞིང་རྣམ་པར་འགྱིད་པར་འགྱུར། །འཕགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ལས་རབ་ཏུ་རིང༌། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །མཐུ་ཆུང་བསྟི་སྟང་དག་གིས་དགར་འགྱུར་ཏེ། །མི་ཤེས་ལྡན་པ་གཡོ་ཞིང་འགྱུར་བ་ཡིན། །སྤྲེའུ་ལྟར་དེ་ཡི་སེམས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང༌། ཡུན་རིང་དུས་ནས་སྨྲ་ལ་དགའ་བས་ན། །དེས་ནི་བད
Chinese
無法在空中飛行。同樣，由於缺乏神通，無法利益眾生。如果沒有獲得神通，也沒有生起修習的智慧，僅僅依靠聽聞的智慧來宣講佛法和聚集弟子，那就是瘋子。正如所說：自己都不知道自己的能力，說話怎麼不是瘋子呢？《聖妙吉祥菩薩所問經》中說：應當喜愛說話，並且應當看到喜愛說話的過患。又，該經中說了喜愛說話的過患：因聽聞而驕傲，不會恭敬，貪著於自以為是的言辭。會遺忘，會失去正念。這些就是喜愛說話的過患。會遠離內心的溫暖。身心也不會得到很好的調伏。會變得傲慢和有很多惡習。這些就是喜愛說話的過患。孩童會完全喪失對神聖佛法的思考。心變得不柔順，非常粗糙。會遠離止觀。這些就是喜愛說話的過患。總是對上師沒有恭敬心。卻喜歡說謊言。安住在沒有意義的事情上，智慧衰退。這些就是喜愛說話的過患。同樣也說：我修行退步了，現在該怎麼辦呢？死亡的時候，孩子會感到悲傷。如果沒有找到真諦，就會非常痛苦。這些就是喜愛說話的過患。像草一樣被風吹動，搖擺不定。那樣的人一定會變得疑惑。那樣的人永遠不會變得堅定。這些就是喜愛說話的過患。就像坐在看戲的人群中。就像讚美其他英雄的功德一樣。因為自己會疏於精進。這些就是喜愛說話的過患。那個人會變得狡猾、輕浮和絕望。會反覆無常，自以為是。會遠離聖者的神聖佛法。這些就是喜愛說話的過患。會被微小的奉承所迷惑。沒有智慧，會變得狡猾和善變。像猴子一樣，他的心會變得動搖。這些就是喜愛說話的過患。經中這樣說。同樣，由於長久以來喜愛說話，那會
English
Unable to fly in the sky. Similarly, due to the lack of clairvoyance, one is unable to benefit sentient beings. If one has not attained clairvoyance and has not generated the wisdom of meditation, but relies solely on the wisdom of hearing to preach the Dharma and gather disciples, that is madness. As it is said: If one does not know one's own capacity, how is speaking not madness? In the Sutra of Inciting the Superior Thought of the Noble One, it says: One should delight in speaking, and one should see the faults of delighting in speaking. Also, in the same text, the faults of delighting in speaking are mentioned: Being puffed up by hearing, one will not be respectful, and one will be attached to arrogant speech. One will become forgetful and lose mindfulness. These are the faults of delighting in speaking. One will become very distant from inner warmth. The body and mind will also not be well tamed. One will become arrogant and have many vices. These are the faults of delighting in speaking. Children will completely lose the contemplation of the sacred Dharma. The mind becomes inflexible and very rough. One will be far from tranquility and insight. These are the faults of delighting in speaking. One is always without respect for the gurus. Instead, one delights in false speech. One dwells on meaningless things, and wisdom declines. These are the faults of delighting in speaking. Similarly, it is also said: I have declined in practice, what should I do now? At the time of death, the child will grieve. If one has not found the essence, one will be very miserable. These are the faults of delighting in speaking. Like grass being moved by the wind, one wavers. Such a person will certainly become doubtful. Such a person will never become steadfast. These are the faults of delighting in speaking. Like sitting in the midst of a crowd watching a performance. Like praising the qualities of other heroes. Because one will neglect diligence. These are the faults of delighting in speaking. That person will become cunning, frivolous, and hopeless. One will be fickle and arrogant. One will be far from the sacred Dharma of the noble ones. These are the faults of delighting in speaking. One will be deceived by small flatteries. Lacking wisdom, one will become cunning and changeable. Like a monkey, his mind will become agitated. These are the faults of delighting in speaking. Thus it is said in the sutra. Similarly, due to delighting in speaking for a long time, that will
Tibetan
ག་ཉིད་དགའ་བ་མི་འཐོབ་བོ། །ཚིག་གང་དགའ་བ་མཐའ་ཡས་འཐོབ་འགྱུར་བ། །ཚིག་གཅིག་ཙམ་ཞིག་བསམས་ཀྱང་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བུ་རམ་ཤིང་ཤུན་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད། །དགའ་བར་བྱ་བའི་རོ་ནི་ནང་ན་འདུག །ཤུན་པ་ཟོས་པས་མིས་ནི་བུ་རམ་རོ། །ཞིམ་པོ་རྙེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་གི་ཤུན་པ་དེ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། །རོ་ལྟ་བུ་ནི་འདི་ནི་དོན་སེམས་ཡིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྨྲ་ལ་དགའ་སྤངས་ཏེ། །རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་བྱོས་ལ་དོན་སོམས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གསུངས་པ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །གང་དག་མཆོག་གི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ལས་ངན་པ་རྣམས་རྩོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ཞིང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བྱམས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། གང་དག་མཆོག་གི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ལས་ངན་པ་རྩོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ། །བྱམས་པ་ཁྱོད་ལ་བསྟན་ཏོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་དག་ལ་བརྩོན་པ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་མེད་པ་དང༌། སྤོང་བ་མེད་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང༌། སྤོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞག་པ། མངོན་པར་བརྩོན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཁྱིམ་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རིགས་པ་བརྩོན་པ་དང༌། འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བས་གཟིངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་སྨྲ་བ་ལས་ལྡོག་བར་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་གཞན་ལ་ཕན་གདགས་པར་མ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་གསུངས་པ། དེ་བས་ན་མང་དུ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་སྨྲ་བར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། མངོན་
Chinese
快乐于细语者不得乐，于何语得无边之乐，唯思一语即为殊胜。甘蔗之皮无有精髓，可喜之味在于内里，人若食皮，则不得甘蔗之美味。如树之皮者，乃言语也，如味者，此乃义之心也。是故当舍弃乐于言语，恒常谨慎，思维其义。如是说。亦如是说。其后，菩萨摩诃萨慈氏向薄伽梵如是请问：若有舍弃殊胜之法，造作恶业之菩萨，彼乃智慧极小，且智慧衰损。如是请问已，薄伽梵告菩萨摩诃萨慈氏如是言：慈氏，如是，如是。如汝所言，若有舍弃殊胜之法，造作恶业之菩萨，彼等之智慧将极小。慈氏，我已向汝开示，汝当领会。若有不精进者，无禅定者，无舍弃者，无诵读者，不广求多闻之菩萨，彼等非为如来之教法而出家者。慈氏，如来之教法乃以禅定与舍弃而善加分别，以智慧而聚集，以智慧而等持，以精进而善加分别，而非以在家之事务与谄媚而善加分别。不合道理之精进与乐于轮回者之事业乃是如此，即谄媚与为世间之事所缚。菩萨不应于此生起贪欲。如是说。上师亦云：如是具足听闻之菩萨，当远离说法，未得现证之前，仅以听闻不能利益他人。又云：是故不应仅以多闻而说法，须得
English
One who delights in trivial talk does not attain happiness; through what speech will boundless happiness be attained? Even contemplating a single word is supreme. The sugarcane's peel has no essence; the pleasing taste is within. If one eats the peel, one cannot find the delicious taste of sugarcane. Like the bark of a tree is speech; like the taste is the mind of meaning. Therefore, abandon delighting in speech; always be mindful and contemplate the meaning. Thus it was said. Likewise, it was also said. Then, the Bodhisattva Mahasattva Maitreya asked the Bhagavan thus: "Those Bodhisattvas who abandon the supreme Dharma and engage in evil deeds have very little wisdom and their wisdom will deteriorate." Having asked thus, the Bhagavan said to the Bodhisattva Mahasattva Maitreya: "Maitreya, it is so, it is so. As you have said, those Bodhisattvas who abandon the supreme Dharma and engage in evil deeds will have very little wisdom. Maitreya, I have shown it to you; you should understand it. Those Bodhisattvas who lack diligence, lack meditation, lack renunciation, lack recitation, and do not extensively seek learning are not those who have renounced the Tathagata's teachings. Maitreya, the Tathagata's teachings are well distinguished by meditation and renunciation, gathered by wisdom, held in equipoise by wisdom, and well distinguished by manifest diligence, but not well distinguished by the affairs of householders and flattery. The activities of those who strive inappropriately and delight in samsara are like this: they are bound by flattery and worldly affairs. Bodhisattvas should not generate desire for this." Thus it was said. The Lama also said: "Thus, a Bodhisattva endowed with hearing should refrain from teaching the Dharma; until one has attained direct realization, one cannot benefit others merely through hearing." And again it was said: "Therefore, one should not teach the Dharma merely through extensive hearing; one must obtain