Tibetan
་པ་བཅུས་བསྙེན་བར་རྫོགས་ཏེ། རང་བྱུང་བས་ནི་སངས་རྒྱས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །དེས་པར་འཇུག་པ་ནི་རྟེན་ལྔ་པའོ། །དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་པས་ནི་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པས་ནི་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲི་བས་མཉེས་པ་ནི་ལེགས་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའོ། །བླ་མའི་ཆོས་ཁས་བླངས་པ་ནི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོའི། །ཕོ་ཉས་ནི་ཆོས་སྦྱིན་ནོ། །འདུལ་བ་འཛིན་པ་མ་གཏོགས་པ་ལྔས་ནི་མཐའ་འཁོབ་པའོ། །བཅུའི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་དབུས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལན་གསུམ་བཟླས་པས་ནི་སྡེ་བཟང་དྲུག་ཅུའི་ཚོགས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགེ་སློང་ནི་བཞི་སྟེ། མིང་གི་དགེ་སློང་དང༌། ཁས་འཆེ་བའི་དགེ་སློང་དང༌། སློང་བས་ན་དགེ་སློང་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པའི་དགེ་སློང་ངོ༌། །དིང་སང་གི་དུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་དགེ་སློང་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཏེ། སློབ་ དཔོན་ཞི་བ་ལྷའི་ཞལ་ནས། བསྟན་རྩ་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །དགེ་སློང་ཉིད་ཀྱང་དཀའ་བར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པས། དགེ་སློང་བསླབ་པ་ལ་རྨ་བྱུང་བ། ཉམས་པ་རལ་བ་ནག་ནོག་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཞིག་པ་དང་མ་ཚང་བར་གྱུར་པའི་དགེ་སློང་བས་ནི་དགེ་བསྙེན་རྣམ་པར་དག་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྣོད་དུ་བསྔགས་སོ་ཞེས་བླ་མ་དག་ཆེད་ཆེར་གསུང་ངོ༌། །ཡང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུན་འགོག་ཅིང་སྡོམ་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་གང་ལས་འཐོབ་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་འཐོབ་པ་དང༌། སྡོམ་པ་བླང་བའི་དུས་དང༌། ཇི་ལྟར་བླང་བ་དང། ཇི་ལྟར་གཏོང་པ་དང༌། དེའི་རང་བཞིན་དང༌། ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང༌། ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང༌། ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བའོ། །གང་ལས་འཐོབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ལ་དྲི་བ་དང༌། གཞུང་དག་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་གཏོང་ཞེ་ན། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་ནི་མང་སྟེ། མི་བརྡ་ཕྲད་པའི་དྲུང་དུ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཕུལ་བ་དང༌། རིས་མཐུན་པ་བཏང་བ་དང༌། ཕམ་པའི་ཉེས་པ་བྱུང་བ་དང༌། མཚན་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་དེ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་གཏང་བའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དང༌། རྟེན་བོར་བ་དང༌། ལྟུང་བའི་རྒྱུ་གང་ཡང་རུང་བ་སྐྱེས་པ་དང༌། རྟེན་ཉམས་པ་དང༌། གཞི་ཆད་པའོ། །ཡང་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ལ་ལ་ན་རེ། ལྟུང་བ་གཅིག་བྱུང
Chinese
以十事受具足戒，自生者即是佛与独觉佛。以此而入者，是第五依。比丘“来此”等语，是指名声等。承诺为导师者，是指迦叶佛等。以提问而喜悦者，是指善施等。承诺上师之法者，是指生民之母大天女。使者是法施。除了持律者之外的五者是边地。十众是中部之人，念诵皈依三次，说是六十贤部众受具足戒。比丘有四种：名义比丘，自称比丘，乞讨故为比丘，降伏烦恼的比丘。如今，戒律清净的比丘非常稀少。寂天论师说：“教之根本即比丘，然比丘亦难安住。”因此，与戒律有损伤、衰败、破损、污秽、残缺的比丘相比，清净的居士更被赞为大乘之器，上师们特别强调这一点。再说，律仪是指遮止和防护邪淫戒律之流。也就是从何获得，如何获得，受律仪之时，如何受持，如何舍弃，其自性，产生堕落之因，不产生堕落之因，以及从堕落中恢复。从何获得等意义，应询问持律者，并查阅经文。如何舍弃呢？舍弃别解脱戒律之因有很多，在不能沟通的人面前，从内心深处放弃学处，舍弃同类，犯根本罪，同时出现两性，断绝善根。为何这些是舍弃律仪之因呢？因为生起真实舍弃之心，舍弃所依，生起任何堕落之因，所依衰败，根本断绝。还有一些持律者说，犯一堕
English
Having taken full ordination with ten matters, the self-arisen ones are the Buddhas and Pratyekabuddhas. Entering through this is the fifth reliance. The phrase "Come here, Bhikshu" refers to fame and so on. Promising to be a teacher refers to Kashyapa Buddha and so on. Being pleased by questions refers to Sudatta and so on. Promising the Guru's Dharma refers to the great goddess Mother of All Beings. The messenger is the Dharma donation. The five excluding the Vinaya holder are border regions. The assembly of ten are the people of the central region, and by reciting the refuge three times, it is said that the assembly of sixty virtuous ones took full ordination. There are four types of Bhikshus: Bhikshu in name, self-proclaimed Bhikshu, Bhikshu because of begging, and Bhikshu who subdues afflictions. Nowadays, Bhikshus with perfectly pure discipline are very rare. Master Shantideva said, "The root of the teachings is the Bhikshu, but even the Bhikshu is difficult to find." Therefore, compared to Bhikshus who have flaws in their vows, who are decayed, torn, defiled, broken, or incomplete, a pure layperson is praised as a vessel of the Great Vehicle, and the Lamas emphasize this greatly. Furthermore, the term "vow" refers to preventing and guarding against the flow of immoral conduct. That is, from whom it is obtained, how it is obtained, the time of taking the vow, how it is taken, how it is relinquished, its nature, the cause of falling, the cause of not falling, and rising from the fall. The meaning of "from whom it is obtained" and so on should be asked of the Vinaya holder and looked up in the texts. How is it relinquished? There are many causes for relinquishing the Pratimoksha vows: renouncing the objects of training from the depths of one's heart in the presence of someone who cannot communicate, abandoning those of the same kind, committing a defeat, the simultaneous appearance of two genders, and severing the root of virtue. Why are these the causes of relinquishing the vows? Because the mind of truly relinquishing arises, the basis is abandoned, any cause of falling arises, the basis decays, and the root is severed. Also, some Vinaya holders say that committing one fall
Tibetan
་བས་ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པའི་དུས་སུ་གཏོང་ངོ་ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དག་ནི་འདི་སྐད་དུ་ལྟུང་བ་གཅིག་བྱུང་བས་ལྷག་མ་མི་གཏོང་སྟེ། དེ་ལ་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ། མི་ཞིག་ལ་ནོར་ཡང་ཡོད་ལ་བུ་ལོན་ཡང་ཆགས་པ་བཞིན་ནོ། །ལྟུང་བ་དེ་བཤགས་ན་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི། སྡོམ་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མཚན་གྱུར་པ་སྔོན་མེད་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་མི་གཏོང་ལ། ཐོབ་ཟིན་པ་ཡང་གཏོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཆོ་འཕོས་པས་གཏོང་བ་ཡང་ཡང་འདི་ལྟར་ལུས་མི་ འདྲ་བ་དང་དེར་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པ་དང༌། སྡོམ་པ་མི་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་སློབ་དཔོན་ནོར་གྱི་རྩ་ལག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད་པའོ། །གཞུང་དེ་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདིར་གཞག་གོ །རང་བཞིན་ཡང་འདུལ་བའི་གཞུང་དག་དང༌། རང་རང་སྡེ་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ལ་དྲི་བར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་གཉིས་ཏེ། བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དང༌། མི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །ཡང་བཞི་སྟེ། མི་ཤེས་པ་དང༌། མ་གུས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཆེ་བའོ། །ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་ལྔ་སྟེ། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་བསྡམས་ཏེ། འདུག་པ་དང༌། ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་དང༌། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བ་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བག་ཡོད་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆུང་ངུ་ལའང་འཇིགས་པར་བལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་པོའོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ཤས་ཆེར་ལྟ་བ་དང༌། སྟོན་པ་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་བར་སྤྱོད་པ་དང༌། བསྟན་པ་ལ་དགའ་བའི་ལྷ་དག་དང༌། སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དག་གིས་སྨད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ལ་བྱས་ནས་ངོ་ཚ་བ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་པའོ། །དོན་ཉུང་བ་བྱ་བ་ཉུང་བ། ལས་ཀྱི་མཐའ་ཉུང་བ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་པའོ། །ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་མི་འདྲེ་བར་གནས་པ་དང་ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་དང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་པ་ནི་རྒྱུ་བཞི་པའོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང་སྨྱོས་པ་དང་གཉིད་ལོག་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བས་ཉེན་པ་ནི་རྒྱུ་ལྔ་པའོ། །ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། འགྱོད་པ་ལྔ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཡན་ལག་ལྔས་བསྡུས་པའི་བག་ཡོད་པ་དང༌།
Chinese
他们说，（通过忏悔）一切都会被舍弃。有些人说，在正法衰败之时才会舍弃。一切有部持律者则说：犯一次堕罪，其余的戒律不会舍弃，因为他既有戒律，也有非戒律。就像一个人既有财产，也有债务一样。如果忏悔了那个堕罪，那么他就是具有戒律的，而不是没有戒律的。已经转变名称的、先前没有的戒律也不会舍弃，已经获得的也不会被舍弃。正法衰败之时也是如此。因转生而舍弃，也是因为身体不同，没有在那里受戒，以及不记得戒律的缘故。这些是追随导师财源的观点而说的。虽然有许多与此论典不同的观点，但在此不作赘述。关于自性，也应询问律藏，以及各自部派的持律者。产生堕罪的原因有两个：该做的没有做，不该做的做了。还有四个：不了解，不恭敬，不谨慎，以及烦恼强烈。不产生堕罪的原因有五个：守护诸根之门而安住，了解食物的量，夜晚的上半夜和下半夜不睡觉而精勤瑜伽，以正知而行事，具有正念，谨慎，对微小的过失也视为恐怖，以及如理作意是第一个原因。多观察沙门的行仪，视师如佛，行梵行，想到会被喜爱佛法的诸天，以及智者和世间人所呵责，自己做了之后感到羞愧，具有惭愧心是第二个原因。事情少，事务少，事业的边际少是第三个原因。不与在家和出家人混杂而安住，精通堕罪和非堕罪，以及精勤于善法方面是第四个原因。初学者，疯癫者，睡眠者，心烦意乱者，以及被感受所逼迫者是第五个原因。从堕罪中起来有三种方式：生起五种后悔，以及具足五支的谨慎。
English
They say that everything will be abandoned (through confession). Some say that it is abandoned at the time when the true Dharma declines. The Sarvastivadins, holders of the Vinaya, say this: Having committed one transgression, the remaining precepts are not abandoned, because he has both precepts and non-precepts. It is like a person who has both property and debt. If that transgression is confessed, then he is one who possesses precepts, and is not without precepts. Precepts that have changed their name and were not previously present are also not abandoned, and what has already been obtained is also not abandoned. It is the same when the true Dharma declines. Abandonment due to transmigration is also because the body is different, the vows were not taken there, and because one does not remember the precepts. These are spoken following the view of the teacher Dhanamula. Although there are many views different from this treatise, they are not elaborated here. Regarding the nature, one should also inquire of the Vinaya Pitaka, and the holders of the Vinaya of their respective schools. There are two causes for the occurrence of transgressions: not doing what should be done, and doing what should not be done. There are also four: not knowing, not respecting, not being careful, and having strong afflictions. There are five causes for not incurring transgressions: guarding the doors of the senses and abiding, knowing the measure of food, not sleeping in the upper and lower parts of the night and striving in yoga, acting with mindfulness, having mindfulness, being careful, regarding even small faults as terrifying, and properly directing the mind is the first cause. Observing the conduct of renunciates to a great extent, regarding the teacher as the Buddha, practicing pure conduct, thinking that one will be blamed by the gods who love the Dharma, and by wise people and worldly people, feeling ashamed after doing it oneself, and having a sense of shame is the second cause. Having few things, few affairs, and few boundaries of activities is the third cause. Abiding without mixing with householders and renunciates, being skilled in transgressions and non-transgressions, and striving in the direction of virtue is the fourth cause. Beginners, madmen, sleepers, those with disturbed minds, and those oppressed by feelings are the fifth cause. There are three ways to rise from transgressions: generating five regrets, and having mindfulness complete with five limbs.