Tibetan
་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་བྲི་བ་མ་ཡིན། འཕེལ་བ་མ་ཡིན། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱང་བྲི་བ་མ་ཡིན། འཕེལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ། རྟོག་པ་རྣམས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར། །རྟོག་པ་མེད་ན་མྱ་ངན་འདའ། །གང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །པར་ནེ་རྦན་གྱི་མདོ་ལས། ལམ་དབུ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བགྱིའོ། །ཚངས་པ་ཀུན་འདྲིས་ཀྱི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ལམ་བསྒོམ་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་ལམ་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པར་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་མཐའ་དག་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་གཞན་མེད་པས་རྟོག་པ་དང་ དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བ་བརྗོད་པ་མེད་པ། ངང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྒོམ་ཞིང་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནས་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྤྲོས་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ན་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་མཆོག་གི་བསམ་གཏན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལ་སེམས་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པས་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར། སེམས་བྱིང་བའམ་བྱིང་དུ་དོགས་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའམ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའམ། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་བྱིང་བ་ཞི་བར་བྱས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་མངོན་དུ་བྱུང་བའི་ཡུལ་ལ་འདོད་པས་བར་སྐབས་སུ་སེམས་རྒོད་པའམ། རྒོད་དུ་དོགས་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་དང་ཚེ་འདི་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་དང༌། གཏན་དུ་མི་འགྲོགས་པས་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱ
Chinese
经部中说：如来藏不减少，不增多。众生的界也不减少，不增多。不是一切烦恼，也不是完全清净。又说：分别念是会动摇的，没有分别念就寂灭。谁知道那个自性，他就叫做具有智慧。这样说了。《涅槃经》中说：中道就是佛的体性。梵天遍问经中说：如何修习道？回答说：不分别法和非法，离相就是修习道。这是指不观察事物的自性。这样，所有有为法和无为法，都应当观修为空性。这样，一切名为法的都进入空性，因为没有其他可观察的，所以远离分别和观察，没有言说，成为一种状态的作意自然而然地进入，因为没有造作，所以应当非常清楚地观修和安住于真如本身。这样安住，不要让心识的相续动摇。这样，就进入了无戏论、无分别的状态。不住于色等。如果用智慧观察，因为没有观察到一切事物的自性，所以也是最胜智慧的禅定者。当看到心不欢喜时，因为看到了三摩地的功德，所以应当修习对它的欢喜。如果因为昏沉和睡眠的压迫，导致运行不清晰，当看到心下沉或怀疑下沉时，就应当忆念极度欢喜的事物，如佛像等，或缘起，或十二因缘等，平息下沉后，就应当非常坚定地抓住真如本身。如果当欲望对显现的对境，导致心间歇性地掉举或怀疑掉举时，就应当忆念无常，以及今生和来世的过患，以及终将不共处，为什么还要特别执着于此呢？
English
It is said in the Sutra: The Thusness does not decrease, nor does it increase. The realm of sentient beings also does not decrease, nor does it increase. It is not all afflictions, nor is it completely purified. It is also said: Distinguishing thoughts are changeable. If there are no distinguishing thoughts, there is nirvana. Whoever knows that nature is called wise. It is said like this. It is said in the Parinirvana Sutra: The Middle Way is the nature of the Buddha. It is said in the Brahma Net Sutra: How to practice the path? The answer is: Do not distinguish between Dharma and non-Dharma, and being without characteristics is practicing the path. This refers to not observing the nature of things. In this way, all conditioned and unconditioned dharmas should be meditated upon as emptiness. In this way, all that is named Dharma enters into emptiness, because there is nothing else to be observed, so it is free from discrimination and observation, without words, and the attention that becomes one state enters naturally. Because there is no fabrication, one should very clearly meditate and abide in the Suchness itself. Abiding in this way, do not let the continuity of consciousness waver. In this way, one enters the state of non-proliferation and non-discrimination. One does not abide in form, etc. If one observes with wisdom, because one does not observe the nature of all things, one is also the meditator of supreme wisdom. When one sees that the mind is not happy with it, one should cultivate joy in it because one sees the merits of samadhi. If, because of the oppression of drowsiness and sleep, the movement is not clear, when one sees that the mind is sinking or suspects sinking, one should remember extremely joyful things, such as the Buddha's image, etc., or dependent origination, or the twelve links, etc., and after pacifying the sinking, one should very firmly grasp the Suchness itself. If, when desire for the manifested object causes the mind to be intermittently agitated or suspects agitation, one should remember impermanence, and the faults of this life and the next, and since one will not be together forever, why should one be particularly attached to this?
Tibetan
་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་རྒོད་པ་ཞི་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པར་འཇུག་པར་འབད་བར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་ཞུགས་ཤིང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་ཀློང་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་ལམ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་སྲིད་དུ་དགའ་བ་དེ་སྲིད་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནར་དེ་ཁོ་ན་ལ་བསྒོམ་ཞིང་འདུག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་མེལ་ཚེ་ཐུན་གཅིག་གམ། ཐུན་ཕྱེད་དམ། ཆུ་ཚོད་གཅིག་གམ། ཇི་སྲིད་ ནུས་ནུས་སུའམ། ཐ་ན་སེ་གོལ་གཏོགས་པའི་བར་དུ་ཡང་བསྒོམ་ཞིང་འདུག་པར་བྱའོ། །ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པར་གྱུར་ན་སྐབས་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་ལ་བལྟས་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང༌། ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་དང༌། མིག་ཡོར་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པར་གྱུར་ན་སེམས་གཏད་ལ། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་ལ་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་བསམས་ལ་འཕགས་པ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་ཡང་དག་པར་གདབ་བོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱང་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཡང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འདུས་པའི་དབང་གིས་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་སྣ་ཚོགས་དག་ཁོ་ན་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་ན་མི་དམིགས་ཏེ། དེས་ན་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པའི་ནང་དུ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དགེ་བ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ནང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདུས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་མདོ་ལས། འདུ་ཤེ
Chinese
应当这样想，使掉举平息。之后，还要努力使心不作意地融入那真如之中。如果当任何时候，因为远离了沉没和掉举而平等进入，并且自然而然地融入时，在那时，心对那真如本身变得非常清晰，那时就应将努力置于空旷之中，保持中舍。那时，应当认识到止观双运之道已经成就。之后，瑜伽士应当在喜悦持续的时间内，仅仅在那真如上禅修安住，不作任何造作。以这样的方式，或者禅修安住一个时辰，或者半个时辰，或者一个小时，或者尽其所能，甚至直到打完小鼓。如果对身体和心灵有害，就应时常观照整个世界，并将其理解为如幻、如梦、如水中月、如眼翳。如《入无分别陀罗尼》中所说：“超越世间的智慧之法，全部都应视为空中之轮。之后所获得的，应视如幻术、阳焰、水中月。”这样说了。之后，还要禅修无分别。如果那对身体和心灵有害，就应专注于心，像前面所说的那样观想整个世界，并正确地发起如《圣妙吉祥赞》等愿文。也要圆满波罗蜜多。如果这样做，虽然胜义谛中一切法皆无生，但就像幻术一样，由于各种不同的因和缘汇聚的力量，如果不加以分析，就会产生各种令人愉悦的体验。因此，也不会堕入断见。也不会堕入增益边，因为如果用智慧进行分析，就什么也找不到。因此，也不会堕入常边和增益边。据说，在禅修无分别的期间，有为的善法和无为的一切法也都会汇集。如果有人问，在大乘的无分别法中，菩提心的生起是如何汇集的呢？《金刚经》中说：“想
English
One should think in this way to pacify excitement. Then, one should strive to let the mind enter into that very suchness without any mental fabrication. If, at any time, one enters equally because of being separated from sinking and excitement, and enters naturally, then at that time, the mind becomes very clear about that very suchness itself, and at that time, one should leave the effort in the open space and remain in equanimity. At that time, one should recognize that the path of uniting calm abiding and insight has been accomplished. After that, the yogi should meditate and abide only on that very suchness, without any mental fabrication, for as long as the joy lasts. In this way, one should meditate and abide for one mealtime, or half a mealtime, or one hour, or as long as one can, or even until the small drum is struck. If it is harmful to the body and mind, one should occasionally look at the entire world and understand it as like an illusion, like a dream, like a moon in water, like an eye disease. As it is said in the Dharani of Entering Non-Discrimination: "All the dharmas of wisdom that transcend the world should be seen as equal to the center of the sky. What is obtained after that should be seen as like an illusion, a mirage, a moon in water." It is said like that. After that, one should also meditate on non-discrimination. If that is harmful to the body and mind, one should focus on the mind, contemplate the entire world as mentioned above, and correctly make aspirations such as the Noble Conduct of Excellent. One should also perfect the Paramitas. If one does so, although in the ultimate truth all dharmas are unborn, just like an illusion, due to the power of the convergence of various distinct causes and conditions, if one does not analyze, only various pleasant experiences will arise. Therefore, one will not fall into nihilistic views. One will also not fall into the extreme of superimposition, because if one analyzes with wisdom, one will not find anything. Therefore, one will not fall into the extreme of permanence and superimposition. It is said that during the meditation on non-discrimination, virtuous conditioned dharmas and all unconditioned dharmas will also gather. If someone asks, how is the generation of Bodhicitta gathered in the non-discriminating dharma of the Great Vehicle? The Diamond Sutra says: "Thought"