Tibetan
མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཟས་ཚོད་ཟིན་པ་བཟའ་བར་བྱའོ། །མཁས་པ་ཉམས་ཅན་དག་ལ་ཡང་སྐབས་སྐབས་སུ་དོན་དྲི་ཞིང༌། ང་རྒྱལ་སྤངས་ལ་དོན་མ་ནོར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་མཐའ་དག་བསགས་པས་དེ་བསྒོམས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་ཐོག་མར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། བཤད་གཅི་བྱས་ནས་སྒྲའི་ཚེར་མ་མེད་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང༌། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་མངོན་པར་གདོན་པར་འདོད་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་མདུན་དུ་གཞག་གམ། གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང༌། བསྟོད་པ་བྱས་ལ། རང་གི་སྡིག་པ་བཤགས་ནས། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ལ། སྟན་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་བདེ་བ་ལ་རྗེ་བཙུན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལྟ་བུའམ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བྱེད་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། མིག་ཧ་ཅང་མི་དབྱེ། ཧ་ཅང་ཡང་མི་ཟུམ་པར་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད་ཅིང༌། ལུས་ཧ་ཅང་ཡང་མི་སྒུ། ཧ་ཅང་ཡང་མི་དགྱེ་བར་དྲང་པོར་བསྲང་སྟེ། དྲན་པ་ནང་དུ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །ཕྲག་པ་མཉམ་པར་གཞག་ལ་མགོ་མི་མཐོ་མི་དམའ་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མི་གཡོ་བར་གཞག་སྟེ། སྣ་ནས་ལྟེ་བ་དྲང་པོར་གཞག་གོ །ལྕེ་ཡང་སོའི་དྲུང་དུ་གཞག་གོ །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ཡང་སྒྲ་ཅན་དང་རྔམ་པ་དང་དབུགས་ རྒོད་པ་ཅན་དུ་མི་གཏང་གི་ཅི་ནས་ཀྱང་མི་ཚོར་བར་དལ་བུ་དལ་བུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དབུགས་ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་ཕྱིར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོག་མར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་སེམས་བཞག་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། སྐུ་གཟུགས་དེ་ཡང་གསེར་བཙོ་མ་བཞིན་དུ་སེར་ལ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ་འཁོར་གྱི་དབུས་ན་བཞུགས་པ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་ཅིང༌། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ཞི་བར་བྱས་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་དེ་མདུན་ན་བཞུགས་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་གཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་གཟུགས་ཅན་ནམ་གཟུགས་མེད་དམ། རྣལ་འབྱོར་པའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་ལ་བདེ་བ་དེ་ལ་སེམས་གཏད་ལ་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སེམས་ཡུལ་ལ་གཏད་ལ། གཏད་པ་དེ་ལ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྙོམས་པའི་ས། །ཞི་ལ་ཕྲ་སྟེ་བལྟ་དཀའ་བ། །འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པས་ན། །དེའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞི་གནས་ཉམས་སུ་ལེན་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ལ་གནས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་ཞིང་ཞི་གནས་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོ་ག་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་ན་གང་ཟག་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ཡེ་ཤེས་མན་ཆད་དང༌། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡན་ཆད། རྒྱ་མཚོ་དང༌། རི་རབ་དང༌། དངོས་པོ་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དང༌། ཐ་སྙད་ དུ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་བློས་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསམ་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བ། གདོད་མ་ནས་སྟོང་པ། བསམ་པ་དང་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་བླང་དུ་མེད། འཁོར་བ་ནི་སྤང་དུ་མེད་དེ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལྟ་བུའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་གཡེང་བར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལས། བྱིས་པ་དངོས་པོར་འཛིན་པས་དཔྱད་ཅིང་བརྟགས། །སྒྱུ་མའི་གསོག་སྟེ་མེད་ཅིང་སྟོང་པ་ཡིན། །འདི་ནི་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། །རྩ་བ་མི་དམིགས་གཟོད་ནས་རབ་ཏུ་ཞི། །མཐའ་མ་གཟུགས་མེད་དབེན་ཞིང་སྙིང་པོ་མེད། །འདོད་ཆགས་འོད་གསལ་གཏི་མུག་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། །ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་སྦྱོར་བས་ན། །ཀུན་མཆོག་མཉམ་ཉིད་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གནས་པའི
Chinese
不和合的（食物）不要吃，食物要适量。对于有学识有经验的人，也要时常请教问题，舍弃我慢，不要弄错意义。这样菩萨积累了所有止观的资粮，就要开始修习。对此，瑜伽士在修习的时候，首先要圆满完成一切事务，在寂静无声、令人愉悦的地方，心想：我要将一切众生安置于菩提之精华。以欲解脱一切有情的慈悲心，显现大悲心。向十方诸佛菩萨五体投地顶礼。将佛菩萨的画像等身像置于前方，或者其他地方也可以，尽己所能地进行供养和赞颂。忏悔自己的罪业，随喜一切众生的功德。在非常柔软舒适的坐垫上，如至尊毗卢遮那佛的跏趺坐，或者随意跏趺坐也可以。眼睛不要睁得太大，也不要闭得太紧，注视鼻尖。身体不要过于弯曲，也不要过于挺直，正直端身。将正念安住于内心而坐。双肩放平，头不高不低，不偏不倚。从鼻尖到肚脐保持正直。舌尖抵住上颚。呼吸出入时，不要发出声音、喘息和急促的呼吸，务必做到毫无察觉，以缓慢、自然的方式进行呼吸。对此，瑜伽士首先要将心安住于如来之身，如所见所闻，从而修习止。观想佛身如纯金般金黄，具足妙相好，安住于眷属之中，以各种方便利益众生。经常忆念，对其功德生起向往之心，平息沉没和掉举，尽力使佛身清晰显现，如同真正在眼前。
English
Unsuitable (food) should not be eaten, and food should be eaten in moderation. One should also occasionally ask questions of knowledgeable and experienced people, abandon arrogance, and not mistake the meaning. In this way, Bodhisattvas accumulate all the resources of calm abiding and special insight, and then they should engage in practice. For this, when a yogi practices, first, all tasks should be completely fulfilled, and in a quiet and pleasant place, one should think: 'I shall place all sentient beings in the essence of enlightenment.' With the compassionate intention to liberate all beings, manifest great compassion. Prostrate with five limbs to all the Buddhas and Bodhisattvas residing in the ten directions. Place images of Buddhas and Bodhisattvas, such as paintings, in front, or elsewhere as convenient, and offer and praise them to the best of one's ability. Confess one's own sins and rejoice in the merits of all beings. On a very soft and comfortable cushion, sit in a posture like that of the venerable Vairochana, or in any comfortable lotus position. Do not open the eyes too wide, nor close them too tightly, but focus on the tip of the nose. Do not hunch the body too much, nor straighten it too much, but keep it upright. Sit with mindfulness placed within. Keep the shoulders level, the head neither too high nor too low, and without moving to one side. Keep the line from the nose to the navel straight. Place the tongue against the root of the teeth. The breath flowing in and out should not be noisy, panting, or labored, but in such a way that it is imperceptible, inhaling and exhaling slowly and naturally. For this, the yogi should first settle the mind on the form of the Tathagata, as seen and heard, and thereby practice calm abiding. Contemplate the Buddha's body as golden as refined gold, adorned with excellent marks and signs, residing in the midst of his retinue, benefiting beings through various means. Constantly remember it, generate longing for its qualities, pacify sinking and excitement, and strive to see the Buddha's form clearly, as if truly present before you.
Chinese
应当在那之前修习禅定。圣《三摩地王经》中也说：以黄金颜色般的身体，世间怙主处处庄严，谁将心安住于那个所缘，那位菩萨即名为等持。又或者，对于有形或无形的物体，瑜伽士的所缘中哪个感到舒适，就将心专注于那个所缘，修习止住，心专注于所缘，在专注于所缘时，不陷入沉没和掉举，直至变得非常清晰，在那之前修习禅定。《圣三摩地王经》中说：三摩地是平静之地，寂静而微细，难以观察，由于摧毁了一切分别念，因此称为三摩地。如果修习止住，瑜伽士应当修习胜观。安住于止住，应当完全寻求智慧的真如，心想不要仅仅以止住就满足。那么，真如是怎样的呢？从胜义谛来说，无论是补特伽罗，还是五蕴，还是十二处，还是十八界，还是佛陀的身体，还是智慧以下，还是有情地狱以上，还是大海，还是须弥山，还是被立为法的物体，还是被立为名言的一切，都要用智慧仔细地分析和观察，思维其无自性为空性，自性清净，本来就空，超越了一切思维和言说之境，涅槃不可取，轮回不可舍，思维其如同虚空的自性，不让心散乱。《圣解脱业障经》中说：孩童执着于事物而分析观察，如幻的积聚，无有且空虚。此无有贪嗔痴，此一切法无有自性，根源不可见，本来就寂静，终结无色，寂静且无有实义，贪欲光明，愚痴完全寂静。圣《一百五十颂》中说：一切皆是虚空的自性，虚空也无有自性，通过修习虚空的自性，一切殊胜平等得以圆满。文殊师利所住的
English
One should meditate until that happens. Also, in the Holy Samadhiraja Sutra, it says: With a body like the color of gold, the protector of the world is beautiful everywhere. Whoever places their mind on that object, that Bodhisattva is called equipoise. Or, regarding objects that are either form or formless, whichever object of focus the yogi finds comfortable, one should fix the mind on that and cultivate calm abiding. Fix the mind on the object, and while fixing the mind on the object, one should not fall into sinking or excitement, but meditate until it becomes extremely clear. In the Holy Samadhiraja Sutra, it says: Samadhi is a place of equanimity, peaceful and subtle, difficult to see. Because all perceptions are destroyed, therefore it is called Samadhi. If one practices calm abiding, the yogi should cultivate insight. Abiding in calm abiding, one should completely seek the suchness of wisdom, thinking that one should not be satisfied with calm abiding alone. So, what is suchness like? From the ultimate point of view, whether it is a person, or the five aggregates, or the twelve sources, or the eighteen elements, or the body of the Buddha, or wisdom and below, or sentient beings up to hell, or the ocean, or Mount Meru, or objects designated as dharma, or all that is designated as names, one should carefully analyze and examine with wisdom, thinking that it is without self-nature and empty, naturally purified, empty from the beginning, beyond the realm of all thought and speech, Nirvana is not to be taken, Samsara is not to be abandoned, thinking that it is like the nature of space, and one should not let the mind wander. In the Holy Sutra of Complete Purification of Karmic Obscurations, it says: Children analyze and examine by grasping at things, the accumulation of illusion, non-existent and empty. This has no desire, hatred, or ignorance. All these dharmas are without characteristics, the root is invisible, peaceful from the beginning, the end is formless, solitary and without essence, desire is clear light, ignorance is completely peaceful. In the Holy One Hundred and Fifty Verses, it says: Everything is the nature of space, and space also has no nature. By cultivating the nature of space, all supreme equality is perfected. Where Manjushri dwells