Tibetan
བ་གཉིས་བསྟན་ཏེ། །ཆོས་ཅན་དགག་བྱ་ལྡོག་བྱས་ཀྱི། །ཐ་དད་མེད་པར་གྲུབ་པ་དང༌། །ཐ་དད་ཡོད་ཀྱང་རིག་ངོ་ལ། །དགག་བྱ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའོ། །ཆོས་ཅན་དགག་བྱར་འདོད་པ་ཚུལ་གསུམ་ནི། དགག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་བཀག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་སོ། །ཁྱབ་བྱེད་བཀག་པ་ནི་ཁྱབ་བྱ་བཀག་པ་ཁོ་ན་ལ་ངེས་པ་ནི་རྗེས་འགྲོའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དངོས་པོ་ལ་མེད་པས་ལྡོག་པ་ཤིན་ཏུ་ངེས་སོ། །རྗེས་འགྲོའི་ཁྱབ་པ་ཚང་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་ནུས་ཏེ། མཐུན་དཔེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་དཔེའི་ཕྱིར་དང༌། ནམ་མཁའི་པདྨ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་དགག་པའི་དཔེ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་རྣམ་དཔྱད་ཙམ་གྱིས་ནི། །ལྡོག་ཁྱབ་ཡོངས་གཅོད་མངོན་སུམ་གྱིས། །རྟོགས་པས་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱིས། །རྗེས་འགྲོ་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོར་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མར་རྟོགས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་ སོགས་པར་གཅིག་གི་དངོས་པོས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ལ། དུ་མར་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། །བུམ་པའི་དངོས་པོ་དུ་མ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ལ་ཡང་གཅིག་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་གཅིག་དང་དུ་མཁོ་ནར་ཡོད་པར་ཡོངས་གཅོད་ངེས་པས་ན། རྣམ་བཅད་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཁོ་ན་ལ་ངེས་སོ། །ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱིར་གཅིག་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་དུ་མ་འབྲས་བུར་ངེས་སོ། །བུམ་པ་གཅིག་མེད་ན་དེ་བསགས་པའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱིར་དུ་མ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་གཅིག་ནི་འབྲས་བུར་ངེས་ཏེ། རས་དང་སྣུམ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་མེད་ན་མར་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་པ་ལ་བུམ་པ་གཅིག་དམིགས་པས་ཟླ་དང་བཅས་པའི་དུ་མ་དང་བྲལ་བར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པོ། །གཅིག་དང་བྲལ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་སྟེ། དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་རྣམ་བཅད་རྟགས་སུ་སྦྱོར་རོ། །དུ་མ་མ་གྲུབ་ཀྱང་གཅིག་གྲུབ་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། སྔར་མངོན་སུམ་གྱི་དུ་མ་རྒྱུ་ཡིན་ལ་གཅིག་འབྲས་བུར་གྲུབ་པས་གསོལ་ལོ། །དུ་མ་རྒྱུ་དང་གཅིག་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་སོ། །ཆ་མེད་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་ཏེ། ཆ་མེད་ལས་བཟློག་པའི་རྣམ་པ་ཆ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཆོས་ཅན
Chinese
已经阐述了两种情况。作为有法，可否定之法通过遣返，成立为无有差别，或者虽有差别，但在理智上，成立为可否定之法本身。将有法视为可否定之法的三种方式是：对于可否定的有法，确定为仅仅是遮止了遍及它的事物，这是周遍性。遮止了遍及的事物，就确定为仅仅是遮止了所遍及的事物，这是随行性。由于在不相似的事物方面不存在，所以遣返非常确定。随行性的周遍如何能够通过所有力量来确定呢？如果有人说，相似的例子如影像等，因为是否定之例，以及虚空的莲花等，因为与否定之例没有关联。并非如此，仅仅通过对法的辨析，通过现量了悟遣返、周遍、完全断除，仅仅通过分别，就能通过力量了悟随行性。如此，人们在将事物命名为事物时，会了悟为一和多。对于瓶子等，通过一个事物来完全断除，因为要分别多个事物。对于多个瓶子的事物来完全断除，也要分别一个事物。如此，由于确定了一个和多个事物都需要完全断除，所以对于分别来说，就确定为仅仅是分别一个和多个事物。对于确定周遍性来说，人们通常认为一个是因，多个是果。如果没有一个瓶子，那是因为它是由多个聚集而成的。同样，通常多个是因，一个是果，如果没有布和油等多个，就没有一个酥油。如此，在确定因果关系时，通过观察一个瓶子，就能现量成立与包含月亮的多个事物分离。与一个分离是通过比量成立的，因为成立了多个，所以没有成立一个，这样将分别作为理证来应用。如果有人问，即使没有成立多个，为什么能成立一个呢？回答说，之前现量成立了多个是因，一个是果。多个是因，一个是果，也同样是通过现量和比量来确定的。与无分之一个和多个分离，是通过现量来确定的，因为与无分相反的形态，显现为具有分的形态。那么，仅仅是分别的周遍性有法
English
Two situations have been explained. As the subject of a proposition, whether the object to be negated is established as being without difference through negation, or whether, although there is difference, in terms of understanding, it is established as the object to be negated itself. The three ways of considering the subject of a proposition as the object to be negated are: For the subject of a proposition to be negated, it is certain that only the pervasive factor is blocked, this is the property of the subject. Blocking the pervasive factor is certain to be only blocking the pervaded factor, this is the concomitance. Since it does not exist in dissimilar objects, the reversal is very certain. How can the pervasiveness of concomitance be determined by the power of all? If one says that similar examples such as images are not examples of negation, and that celestial lotuses and the like are not related to examples of negation, it is not so. By merely analyzing the dharma, one realizes reversal, pervasiveness, and complete exclusion through direct perception. By merely distinguishing, one realizes concomitance through implication. Thus, when people name things as objects, they understand them as one and many. For example, with respect to a vase, one completely excludes it with a single object, because one distinguishes many objects. And with respect to many objects of a vase, one also distinguishes a single object in order to completely exclude it. Thus, since it is certain that one and many objects are needed for complete exclusion, it is certain that distinction is only distinguishing one and many objects. With respect to the certainty of the property of the subject, people generally consider one to be the cause and many to be the effect. If there is no single vase, it is because it is accumulated from many. Similarly, generally many are the cause and one is the effect, because if there are no many such as cloth and oil, there is no single butter. Thus, when determining cause and effect, by observing a single vase, it is manifestly established as being separate from the many that include the moon. Separation from one is established by inference, because many are established, so one is not established, and thus separation is applied as a sign. If one asks, why is one established even if many are not established? The answer is that previously it was manifestly established that many are the cause and one is the effect. That many are the cause and one is the effect is also determined by direct perception and inference. Separation from an indivisible one and many is determined by direct perception, because the aspect that is the opposite of indivisibility appears as an aspect with parts. So, the property of the subject that is merely a distinction
Tibetan
་ལ་ངེས་ན་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པའི་ཁྱབ་བྱེད་ཇི་ལྟར་ངེས་ཤེ་ན། ཚད་མ་ཐ་སྙད་ཤེས་པ་ཡི། །ངོ་ལ་ལྟོས་པས་མི་འགལ་ལོ། །ཆོས་ཅན་གཅིག་ཡིན་ཡང་རིགས་པས་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་ཆོད་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མར་སྣང་ངོ༌། །ཡང་ན་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་ལ་བརྟེན་པས་མི་འགལ་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས། དངོས་པོ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འཇོག་ལ། དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་གཅིག་དང་དུ་མ་ལོག་པས་དངོས་པོ་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །ནགས་ཚལ་ལ་ཤ་པ་དང་ཤིང་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་གྲུབ་ནས། བྲག་རྫོང་ལ་ཁྱབ་བྱེད་ལོག་པ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་བཀག་པ་མཚུངས་པས་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་སམ་འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དུས་ཤེས་པས་དྲིས་སོ། །འོ་ན་བུམ་པའི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ བརྟགས་པས་ཀུན་རྫོབ་གཏན་ལ་འབེབས་སམ། དོན་དམ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡུ་བུ་ཅག་དོན་དམ་པ་ལ་རྩོད་པའི་སྒྲ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་ཡང་དོན་དམ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་འགེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དབུ་མ་པའི་འདོང་རྟོག་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བའོ། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་བ་ལ་སྣང་བའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོང་རྟོག་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཀུན་རྫོབ་བཀག་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཚད་མའི་ངོ་བོར་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་འགེགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཁྲུལ་བའི་དོན་སྣང་བ་ལ། །ཚད་མའི་ཁྱབ་པ་མེད་ཕྱིར་དང༌། །དེ་ལྟར་མིན་ན་བདེན་མཐོང་འགྱུར། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་དགག་བྱར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཅན་ལ་རྟགས་གྲུབ་ན་དེ་ཉིད་དགག་བྱ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་བསམ་ངོ་ལ་ཡོད། ཤ་པ་མེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་ངོ་ལ་ཡོད་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་མེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་བྲག་རྫོང་འཁྲུལ་པའི་བསམ་པ་ལ་ཤ་པ་ཡོད་པར་སྣང་བ་ཡང་དངོས་པོའི་ཤ་པ་མེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལམ་ཞུགས་པ་བཞིན་དུ།
Chinese
如果确定，仅仅通过区分就能反驳的遍，如何确定呢？由量和名言所知的，依赖于本体，所以不矛盾。虽然法是一个，但通过理性能断除一和多的戏论。在名言的知识的本体上，显现为一和多。或者，依赖于不同的法，所以不矛盾。依赖于世俗谛的法，事物的一和多被设定为遍和遍所遍。依赖于胜义谛的法，一和多反驳，所以事物被反驳。森林中，树木和树叶成立为遍和遍所遍，就像岩石城堡中遍被反驳一样。通过一和多的分别念，对世俗的事物也同样遮破，所以成立吗？要知道是在确定胜义谛的时候，还是在世俗的时候，所以提问。那么，瓶子的一和多的观察，是确定世俗，还是在确定胜义谛的时候呢？“于布恰克”是辩论胜义谛的声音，所以在确定胜义谛的时候。如果说，世俗的事物也是在确定胜义谛的时候遮破的，这是中观派的胡乱分别。那么，显现为事物的是什么呢？那是错觉的显现。如果说，错觉会产生显现的生起吗？这是胡乱分别。那么，遮破世俗是矛盾的吗？是在量的本体上遮破的。在确定世俗的时候遮破吗？不是的。因为遍不成。以及，在错觉的事物显现上，没有量的遍，如果不是这样，就会变成真实现见。因此，显现被认为是法性的遮破对象。这不是理智的，如果在法上成立了相，那么它本身就是遮破对象，因为加入了不一致的一方，所以没有遍。如果说，不一致的一方没有成立法，不是的，在错觉的想法里有。因为没有树叶，所以也没有加入不一致的一方。那么，同样，显现存在于错觉的本体中，但在事物中没有，所以没有加入不一致的一方吗？那么，岩石城堡在错觉的想法中显现出有树叶，但因为事物没有树叶，所以就像加入了不一致的一方一样。
English
If it is certain, how can the pervasive that is refuted by mere distinction be determined? It is not contradictory because it relies on the entity of valid cognition and terminology. Although the object of dharma is one, the proliferation of one and many is cut off by reason. In the entity of terminological knowledge, it appears as one and many. Or, it is not contradictory because it relies on different objects of dharma. Relying on the object of dharma of conventional truth, the one and many of things are established as pervasive and pervaded. Relying on the object of dharma of ultimate truth, the one and many are refuted, so things are refuted. In the forest, trees and leaves are established as pervasive and pervaded, just as the pervasive is refuted in a rock fortress. If it is established that the conventional things are also refuted by the conceptualization of one and many, is it established? Ask whether it is at the time of determining the ultimate truth or at the time of convention. So, does the examination of the one and many of the vase determine the conventional or is it at the time of determining the ultimate truth? "Yu Bu Chak" is the sound of arguing about the ultimate truth, so it is at the time of determining the ultimate truth. If it is said that conventional things are also refuted at the time of determining the ultimate truth, this is the random distinction of the Madhyamikas. So, what is it that appears as a thing? That is the appearance of illusion. If it is said that illusion will produce the arising of appearance? This is a random distinction. So, is the refutation of the conventional contradictory? It is refuted in the entity of valid cognition. Is it refuted at the time of determining the conventional? No, because the pervasion is not established. And, on the appearance of the object of illusion, there is no pervasion of valid cognition, if it is not so, it will become true vision. Therefore, appearance is considered to be the object of refutation of the nature of dharma. This is not reasonable, if the sign is established on the dharma, then it itself is the object of refutation, because it has joined the inconsistent side, so there is no pervasion. If it is said that the inconsistent side does not establish the dharma, no, it exists in the thought of illusion. Because there are no leaves, there is also no joining of the inconsistent side. So, similarly, if appearance exists in the entity of illusion but does not exist in things, so there is no joining of the inconsistent side? Then, the rock fortress appears to have leaves in the thought of illusion, but because the thing does not have leaves, it is like joining the inconsistent side.