Tibetan
་ཁོ་ནའོ། །སྣ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་གཅིག་པུ་བདེན་པ་ན། དེ་ཉིད་དུ་མར་འགྱུར་ལ། བརྫུན་ན་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་དཀར་དམར་གཅིག་ན། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །བདེ་སྡུག་དཀར་དམར་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་གཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། །འོ་ན་ནི་དཀར་དམར་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་གཅིག་མ་ཡིན་ནོ། །དཀར་དམར་ཐ་དད་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་བདེ་སྡུག་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ལོ། །བདེ་སྡུག་ལྟ་བུར་མི་འགྲུབ་སྟེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དཀར་དམར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་མི་འགྲུབ་པའོ། །མྱོང་བའི་དཀར་དམར་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དཀར་དམར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བརྟགས་པ་མི་འཐད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མྱོང་བ་ཡང་བདེ་སྡུག་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཡང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་ཕྱི་རོལ་དུ་བརྟགས་པ་མི་འཐད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ལ་དོན་དམ་པར་གཅིག་མ་གྲུབ། དེ་མ་གྲུབ་པས་དུ་མ་ཡང་མི་འགྲུབ་པའོ། །གཞན་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་དངོས་པོ་འགལ་ལམ་མི་འགལ་ཞེ་ན། དེས་ ཅི་ཞིག་བྱ། འགལ་ན་ཕྱོགས་ཆོས་མི་འགྲུབ་ལ། མི་འགལ་ན་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་གཉིས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མས་ཁྱབ་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དངོས་འགལ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པོ། །དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་བརྟག་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་དངོས་པོ་ལ་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མ་གྲུབ་ཅེ་ན། དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་གྲུབ་ན་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་འགྱུར་ལ། མ་གྲུབ་ན་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱིར་དངོས་པོ་ཙམ་གཅིག་དང་དུ་མ་ཙམ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་ལ། ཡང་དག་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པས་ཡང་དག་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་སྤྱིར་གཅིག་ནི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ཡོད་ལ། ཕྱོགས་ཆོས་མེད་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཡང་དག་གི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་མེད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་གང་ཞིག་གང་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེའི་གཅིག་དང་དུ་མས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་ལ། རིགས་པས་གཅིག་དང་དུ་མ་ཙམ་པོ་སྤྱིར་མ་དམིགས་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ལ་ཕྱོགས་གྲུབ་པོ། །ཤེས་པ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་ཡིན། རྣམ་པ་དུ་མར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་སྟེ། ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཆུ་བུར་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཅིག་སྣང་འོན་ཏེ་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །དེ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དངོས་པོ་གཅིག་ཁོ་ན་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རྒྱུན་སྐད་ཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར། གཞན་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་སྣང་བ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་རྒྱུན་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ཁོ་ན་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དུས་གཅིག་ལ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་སྐྱེ་ན་ནི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱང་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མི་རིགས་སོ། །རྣམ་པ་ཤེས་པ་འགྲན་ཐུབ་སྟེ། །སེམས་དང་རྣམ་པ་ལྷན་ཅིག་དམིགས། །རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཤེས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་མཚུངས་པའོ། །གཟུང་ཆ་དང་འཛིན་ཆ་ལྟ་བུ་སྣང་བའོ། །དེ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །བེམས་རིག་སོ་སོ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་བེམས་པོ་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། །བེམས་པོ་རིག་པ་ལ་སྣང་བ་ལ་འབྲེལ་པ་ཡང་མེད་ལ། གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པར་ཡང་ཐལ་ལོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པ་ཉིད་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་བེམས་པོ་ཡང་རིག་པ་དང་ བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་ཉིད་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ཡང་ཉམས་ལ་འགྲན་ཐུབ་པ་ཡང་མེད་དེ་ཤིན་ཏུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས། རྣམ་པ་བརྫུན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་འབས་དོན་དུ་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །མྱོང་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ལ། ཚད་མས་གྲུབ་ལ་གནོད་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་བདེན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་ལ་བརྟག་པ་བྱས་པ་དང༌། མཚུངས་པས་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་ལ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་འབྲས་དོན་དུ་མེད་ན་མྱོང་བ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མྱོང་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པས་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་འབྲས་དུས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པས་མེད་དོ་ཞེ་ན། མྱོང་བ་ཡང་དུས་གསུམ་དུ་མྱོང་བ་མེད་པས་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་གསུམ་མེད་པས་མྱོང་བ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དུས་གསུམ་མ་གྲུབ་པས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པོ། །སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་ལ་བརྗོད་ལ
Chinese
仅此而已。如果多种显现唯一真实，那它本身就会变成多，如果虚假，就会变成空。另外，如果颜色红白唯一，那感受苦乐也会变成唯一。如果苦乐红白各不相同，那就不是唯一。如果这样说，那么红白就不是各不相同，而是唯一的。如果说红白就像各不相同一样，所以不矛盾，那么苦乐也就像各不相同一样，所以不矛盾。如果说苦乐不像那样成立，因为是亲身经历的，那么红白因为是亲身经历的，所以不像那样不成立。如果说经历的红白不像那样，但像声闻的红白之外进行推断不合理一样，如果这样说，那么经历也就像苦乐不像那样，但像外道的苦乐之外进行推断不合理一样。像这样以比较的方式，对于显现为不同的事物，胜义中唯一不成立。因为那不成立，所以多也不成立。另外，一和多与事物相违还是不相违呢？那 有什么用呢？如果相违，则宗法不成立，如果不相违，则周遍不成立，因为事物不周遍一和多二者。如果这样说，不是的，事物周遍一和多，因为事物一和多是真实相违的。总的来说，一和多是真实相违的，所以宗法成立。因为事物不成立，所以一和多的推断不成立。另外，一和多周遍事物，是通过量成立还是不成立呢？那有什么用呢？如果成立，事物就变成真实的，如果不成立，周遍就不成立。依赖于显现，总的事物仅仅周遍一和多仅仅成立的过失也没有，真实的唯一和多真实的周遍事物是通过量成立的，所以也不会变成真实通过量成立。那么，总的来说，一的周遍成立存在，但宗法不存在，特别来说，与真实的唯一和多分离的宗法成立，但周遍成立不存在吗？不是的。总的来说，什么存在于哪里，那么它的唯一和多周遍它就成立，通过理证，仅仅一和多总的来说没有观察到，所以周遍成立，宗法成立。知识就像相的数目一样，就像显现为多种相一样。
English
That's all. If the various appearances are the only truth, then it itself will become many, and if it is false, it will become empty. Furthermore, if the colors red and white are one, then the feelings of happiness and suffering will also become one. If happiness and suffering, red and white, are different, then it is not one. If you say so, then red and white are not different, but one. If you say that red and white are like being different, so there is no contradiction, then happiness and suffering are also like being different, so there is no contradiction. If you say that happiness and suffering cannot be established like that because they are personally experienced, then red and white cannot be established like that because they are personally experienced. If you say that the experienced red and white are not like that, but like it is unreasonable to infer outside the red and white of the Hearers, if you say so, then the experience is also like happiness and suffering are not like that, but like it is unreasonable to infer outside the happiness and suffering of the Tirthikas. In this way, by way of comparison, the ultimate truth of appearing as different things is not established. Because that is not established, the many are also not established. Furthermore, are one and many contradictory or non-contradictory to things? That what's the use? If they are contradictory, then the property of the subject is not established, and if they are not contradictory, then the pervasion is not established, because things do not pervade both one and many. If you say so, no, things pervade one and many, because one and many are truly contradictory to things. In general, one and many are truly contradictory, so the property of the subject is established. Because things are not established, the inference of one and many is not established. Furthermore, is the pervasion of one and many on things established or not established by valid cognition? What's the use of that? If it is established, things will become true, and if it is not established, the pervasion will not be established. Relying on appearance, there is also no fault that the general thing merely pervades one and many merely established, and the true one and many true pervading things are established by valid cognition, so it will not become truly established by valid cognition either. So, in general, the pervasion of one is established, but the property of the subject does not exist, and in particular, the property of the subject separated from the true one and many is established, but the pervasion is not established? No. In general, whatever exists wherever, then its one and many pervading it is established, and through reasoning, only one and many in general are not observed, so the pervasion is established, and the property of the subject is established. Knowledge is like the number of aspects, just like appearing as many aspects.
Chinese
因此，识也同样产生，因为识本身就是识。例如，就像以水泡为对境的识一样。但这并不合理，要么是单一显现，要么是无因产生。这也不行，因为只会显现一个事物，因为它恒常存在于刹那之间，不会显现其他事物。如果其他显现消失了，那是因为它的相续中断了。这样一来，就只会显现一个事物。如果一个时间产生如数量般的相，那么个体的相续也会变得各不相同，这不合理。相和识可以相互抗衡，心和相一起作为对境。因为没有相的识不会产生，没有识的相不会显现，所以是相同的。就像所取分和能取分一样显现。这也不行，因为物质和觉性是各自独立的。觉性不依赖于物质，物质也不依赖于觉性而显现，也没有关联，而且还会导致具有所取和能取。如果相本身就是识的自性，那么物质也会与觉性结合。如果识本身显现，那么同时作为对境也会消失，也无法抗衡，因为它们是完全相同的自性。这样，在阐述了有相之后，为了阐述相是虚假的，相是不存在的，因为因果在意义上没有成立。体验由现量成立，由量成立且没有其他损害，这是真实的。相是对有色事物进行考察之后，如果用相似性来分析，则无法成立，而且对于因和果也没有成立的理由。这不合理，因为相是被体验的。如果因果在意义上不存在，那么体验也会变成不存在。如果体验由现量成立，所以不是不存在，那么因果也由现量成立，所以会变成存在。如果因果在三时中产生是不合理的，所以不存在，那么体验在三时中没有体验也是合理的。如果因为没有三时，体验就不会变成不存在，因为周遍没有成立，那么如果因为没有三时，所以没有产生，这种说法也是周遍没有成立。产生的定义是指依赖于前者而说。
English
Therefore, consciousness also arises in the same way, because consciousness itself is consciousness. For example, like the consciousness that takes a water bubble as its object. But this is not reasonable, either it appears as one, or it arises without a cause. This is also not acceptable, because only one thing will appear, because it constantly exists in an instant, and other things will not appear. If other appearances disappear, it is because their continuum is interrupted. In this way, only one thing will appear. If as many aspects as there are arise at one time, then the individual's continuum will also become different, which is not reasonable. Aspects and consciousness can compete with each other, mind and aspect together as the object. Because consciousness without aspect does not arise, and aspect without consciousness does not appear, they are the same. It appears like the apprehended and the apprehender. This is also not acceptable, because matter and awareness are separate. Awareness does not depend on matter, and matter does not depend on awareness to appear, and there is no connection, and it will also lead to having the apprehended and the apprehender. If the aspect itself is the nature of consciousness, then matter will also be combined with awareness. If consciousness itself appears, then being an object together will also disappear, and it cannot compete, because they are completely the same nature. In this way, after explaining the aspect, in order to explain that the aspect is false, the aspect does not exist, because cause and effect are not established in meaning. Experience is established by direct perception, established by valid cognition and without other harm, this is true. The aspect is examined on colored things, and if analyzed by similarity, it cannot be established, and there is no reason for establishment for cause and effect. This is not reasonable, because the aspect is experienced. If cause and effect do not exist in meaning, then experience will also become non-existent. If experience is established by direct perception, so it is not non-existent, then cause and effect are also established by direct perception, so it will become existent. If it is unreasonable for cause and effect to arise in the three times, so it does not exist, then it is also reasonable that there is no experience in the three times. If experience does not become non-existent because there are no three times, because the pervasion is not established, then if there is no arising because the three times are not established, this statement is also that the pervasion is not established. The definition of arising is said to be dependent on the former.