Tibetan
་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཡང་དག་པར་སྟོན་ཞིང་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དང་མཐུ་དག་གིས་སོ། །བརྒྱད་པ་ལ་བསམ་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་གཅིག་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་སྟེ། ཐེག་པ་གཞན་མི་འདོད་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་ཆེན་པོ་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དམིགས་པ་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་རྟག་ཏུ་དང་གུས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དག་གིས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ཞིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ཙམ་ཡང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་ཉེ་བར་གསུངས་ཏེ། ཟུང་གི་མདོར། ཀུན་དུ་དཔའ་བོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་བསྐལ་པ་སྟོང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ལྔར་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡི་དགས་རྣམས་སུའོ། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་སོ། །འདིར་དགའ་བ་ཞིག་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་སྐྱེས་པ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ། མིང་དུ་མོས་པ་མེད་པ་རྣམས་འདི་ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་གྱ་ནོམ་པ་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཐེག་ པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་ཡང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་མི་བྱེད། རྟོགས་པར་མི་བྱེད། ལྷག་པར་མོས་པར་མི་བྱེད། སྐྲག་པར་མི་བྱེད། རྣམ་པ་མང་པོར་སྨོད་པར་བྱེད། ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་སྨྲའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ཆོས་འདི་དམན་པ་ལ་མོས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཉན་པར་ཡང་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཅི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན། མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མངོན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་པ། གང་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག །འདུལ་བ་ལ་སྣང༌། ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་མི་དགལ་བ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ངོ་ཞེས་པས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་རྣམས་ནི་དེར་ངེས་པར་བསྟན་ལ་ཁྱད་པར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ཡང་ཡིན་ཀྱང་སྡེ་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་འདི་འདི་ལྟར་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་གཞུང་དང་དོན་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་འདུལ་བ་རྣམ་པར་བཤད་པས་གསུངས་པ། ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ནས་བསྟན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དང་པོར་སྡེ་པ་གཉིས་ཏེ་གནས་བརྟན་པ་དང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པོ་དག་གོ་ཞེས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཀྱང་ལུང་བསྟན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིའི་མི་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་རས་ཡུག་དྲངས་པའི་རྨི་ལམ་སྟོན་པ་ན། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་སྟེ། ཚིག་དང་ཡི་གེ་དེ་རྣམས་ཁོ་ནས་དང༌། གོ་རིམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་གཟུང་ཞིང་བསྟན་པ་མི་ཉུང་མ་ལྷག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེའི་ཚེ་གཞུང་འདི་བཀའ་མགུར་ནས་གསུངས་པ་དཔལ་གྱི་ཞལ་ནས་གསུངས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དྲང་སྲོང་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ པའི་དོན་ཁོ་ན་ཡི་གེ་གཞན་རྣམས་དང་གོ་རིམས་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་འམ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའམ། འཆད་པ་དེའི་གཞུང་འདི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཀའ་ཞེས་བཀོད་དོ། །གང་དུ་དོན་ཡང་གཞན་པ་དེ་ནི་བཀའ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་རྗེས་སུ་གནང་བའི་བཀའ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་སྡེ་པའི་གཞུང་རྣམས་སྒྲ་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་མང་པོར་དོན་ལས་ཀྱང་སྟེ། མདོ་སྡེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡང་ཀློག་ལ། འདུལ་བ་གཅིག་ཏུ་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ
Chinese
即汝所作。果完全清净者，谓如众生之意乐，如实示现且令满足，即以智慧与神通故。第八，意乐与加行合一者，谓为趣入大乘之故，以不欲其他乘之义故。大乘亦以具足七种大性之故而为大，谓所缘大者，谓以具有经部等广大无量之法故。成办大者，谓成办自他义故。智慧大者，谓知补特伽罗及法无我故。精进发起大者，谓于三无数劫中，恒常且恭敬所应作故。方便善巧大者，谓不舍弃轮回且无诸烦恼故。正行成办大者，谓力与无畏及不共佛法正行成办故。佛陀事业大者，谓数数现证菩提与示现大涅槃故。是故，仅于此生起少许之欢喜，亦说为近于大果，如《双经》云：“勇士！若有于大乘生起欢喜者，彼于千劫不堕恶趣，五千劫不生畜生之处，如是于饿鬼中亦然，二万五千劫生于天界及梵天界。”此处，若有不生善根，为恶友所摄持，名不欲乐者，于此甚深广大善说之大乘法，亦不趣入，不证悟，不生胜解，不怖畏，多方毁谤，乃至说非佛语。薄伽梵所说，如来所说之法类，此乃为真实趣入大乘之有情等。
English
That is what you do. The complete purification of the fruit is that it truly shows and satisfies the minds of sentient beings, through wisdom and power. Eighth, the unity of intention and action is for the sake of entering the Mahayana, because it does not desire other vehicles. The Mahayana is also great because it possesses seven kinds of greatness: the greatness of the object is because it possesses vast and immeasurable teachings such as the Sutra Pitaka. The greatness of accomplishment is because it accomplishes the benefit of oneself and others. The greatness of wisdom is because it knows the selflessness of persons and phenomena. The greatness of diligent effort is because it is constantly and respectfully practiced for three countless eons. The greatness of skillful means is because it does not abandon samsara and is free from all defilements. The greatness of perfect accomplishment is because it perfectly accomplishes the powers, fearlessness, and unshared qualities of the Buddha. The greatness of the Buddha's activity is because it repeatedly manifests perfect enlightenment and shows great nirvana. Therefore, even a little joy arising in this is said to be close to great fruit, as the "Double Sutra" says: "Hero! If someone generates joy in the Mahayana, they will not fall into the lower realms for a thousand eons, and will not be born in the animal realm for five thousand eons. Likewise, it is the same in the realm of the hungry ghosts. For twenty-five thousand eons, they will be born in the heavenly realms and the Brahma realms." Here, if there is one who does not generate roots of virtue, is possessed by evil friends, and is called "unwilling," they will not enter, realize, develop faith in, or fear this profoundly vast and well-spoken Mahayana Dharma, but will slander it in many ways, even saying that it is not the Buddha's word. The Dharma categories spoken by the Blessed One, spoken by the Tathagata, are for sentient beings who have truly entered the Mahayana.
Chinese
之义也。何以故？饶益！此法为下劣所好之有情不能听闻也。大乘如何非为佛语？以其出于经、律、论之外也。如云：何者入于经，显于律，与法性不相违者，是乃佛语。大乘不如是，何耶？非也。般若波罗蜜多等诸经律多种，于彼定示，且特为一切法之法性也。若谓虽亦在波罗蜜多中，然于部派之三藏中未如是示者，如是则十八部所分之三藏，彼此经义极相违背，将成非佛语矣。又，律分别中云：导师寂灭后百年，由教之差别，初分为二部，即上座部及大众部也。薄伽梵无垢光亦曾授记：国王格日格之十八人示以引布之梦时，释迦能仁之教将分为十八部也。又，凡是如来所说之法，以彼等之语词及文字，并以彼之次第如实受持及开示，不减少亦不增多，不颠倒之时，则称此经为佛口所宣说，或由胜者之口所宣说。如薄伽梵正士亲口云：‘于此’云云。何时如来所说之义，仅以其他文字及其他次第而略为连缀，或如实摄集，或解说之时，则称此经为随顺之教。何处意义亦异，则非为佛语，亦非随许之教，如世间论典等。今者，部派之经，多于文句及意义上相异。经亦有颠倒宣说而讽诵者。于一律中，亦有
English
It is for the sake of meaning. Why is that? Because, Subhuti, beings who are inclined towards inferiority are not even able to listen to this Dharma. How is it that the Great Vehicle is not the word of the Buddha? Because it is outside the Sutras, Vinaya, and Abhidhamma. It is said, "Whatever enters the Sutras, appears in the Vinaya, and does not contradict the nature of Dharma, that is the word of the Buddha." If the Great Vehicle is not like that, what is it? It is not so. The Prajnaparamita and other various Sutras and Vinayas are definitely taught there, and especially are the nature of Dharma of all Dharmas. If it is said that even though it is also in the Paramita, it is not taught in this way in the three Pitakas of the schools, then if that were the case, the three Pitakas divided into eighteen schools, whose texts and meanings are very different from each other, would become non-Buddha's words. Furthermore, it is said in the Vinaya-vibhanga, "One hundred years after the Sugata's complete Nirvana, due to the differences in the teachings, the first two schools were the Sthavira and the Mahasanghika." The Bhagavan Vimalakirti also prophesied that when King Krki's eighteen men showed the dream of pulling cloth, the teaching of Shakyamuni would be divided into eighteen schools. Furthermore, whatever Dharma is taught by the Tathagata, when those words and letters, and the order itself, are accurately grasped and taught, without diminishing or increasing, and without reversing, then this Sutra is said to be spoken from the mouth of the Buddha, or spoken from the mouth of the Victorious One. As the Bhagavan, the Righteous One, himself said, "Here," and so on. When the meaning spoken by the Tathagata is only slightly connected with other letters and other orders, or accurately collected, or explained, then this Sutra is called the Sutra that accords with the teachings. Wherever the meaning is also different, it is neither the word of the Buddha nor the permitted teaching, like worldly treatises and so on. Now, the texts of the schools differ greatly in terms of sound and meaning. There are also those who recite the Sutras in a reversed manner. Even in one Vinaya, some