Tibetan
བས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་མིང་ཅན་ནོ། །མ་དག་པ་དང་དག་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ས་བཅུ་ལ་རབ་ཀྱི་རབ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཅི་རིགས་པར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་དག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ས་བདུན་རྣམས་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མ་དག་པའོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་ནི་སོགས་པ་ནི་ས་མ་དག་པའོ། །ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་དག་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་ལ་རྟོགས་པ་པོའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་བཞི་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། ཉེ་བར་གོས་པ་མེད་པའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྐྱེ་བ་ཐ་མ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་ན་རེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་དང་པོ་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བདུན་པ་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་གསུམ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །ས་བཅུ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་མོས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ས་བདུན་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། ས་བདུན་རྣམས་ལ་སོགས་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་མེད་པའང་ས་བརྒྱད་འདིར། །ས་གཉིས་ལ་འདིར་རྣམ་པར་གནས། །ལྷག་མ་ས་ནི་ང་ཡི་དངོས། །ཞེས་སོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་གཞུང་འགྲེལ་ལས་རྣམ་པ་ལྔར་བཀྲལ་ལོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ས་དྲུག་ལ་རྩོལ་པ་བཅས་པ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའོ། །བརྒྱད་པ་ལ་རྩོལ་བ་མེད་པ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའོ། །ས་གཉིས་ལ་ངེས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་སོགས་པ་མཉམ་པ་མེད་པའི་བརྩེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་གདུལ་བྱའི་བསམ་ངོ་ལས་རྣམ་པར་གཞག་པ་མཐར་ཐུག་པ་མེད་མོད་ཀྱི། གདུལ་བྱའི་བསམ་ངོ་ལས་དེ་རྣམས་ནི་མི་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །འབད་པས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་མེད་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་གནས་པས་གཞག་གོ །ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་རྣམ་པ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོའོ། །ཉེར་གཅིག་པ་དང་ཉེར་གཉིས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དག་ནི་མཉམ་བཞག་དང་རྗེས་ཀྱི་རང་བཞིན། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་བླ་དགས་གཞན་ཀུན་དུ་འོད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་དེས་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པའོ། །ཆོས་ནི་ལམ་སྟེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཐོབ་བྱ་ལས་ཀྱི་ནི་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་ཤེས་ནས། འདི་དག་རྟོགས་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་མི་སློབ་པ་སྟེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང༌། མཛད་པའོ། །དེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གསུམ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཆེན་མོ་ལས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་དེ་རྣམས་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་བརྒྱན་པའི་སྐུ། བླ་ན་ མེད་པའི་དགའ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་བདེ་བ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་དམ་པར་གྱུར་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་དེ་རྣམ
Chinese
因为是具有如来藏性者之名。不清净与清净，即从极喜地等菩萨十地，有极之极等烦恼的各种形态的缘故。极清净是佛地。或者菩萨地有两种，即是说，七地都是伴随勤作的作意，所以是不清净的。不动地等是不清净地。极度最清净是如来地。《大乘经庄严论》中从证悟者的角度说了四种，即是说，极喜地是最初发心的菩萨。无垢地等六地是进入行持，因为行持没有近取之行持。不动地是不退转。法云地是一生所系，因为佛地是最后一生所系的缘故。《圣解脱部》中说，在信行地最初进入大乘。极喜地等七地是进入行持。不动地等三地是不退转。第十地是一生所系的菩萨。《经庄严论》中说，菩萨们发心有四种，即是说，在信行地是从信心中产生的。第七地是从增上意乐清净中产生的。第八地等是从异熟中产生的。佛地是没有障碍的。《圣楞伽经》中说，七地等是。无相也是此八地。二地于此安住。其余地是我的体性。如此说。论师世亲也于论释中分了五种。即是说，第一地极喜地是增上意乐清净。六地是伴随勤作安住于无相。第八地是不伴随勤作安住于无相。二地是进入决定之行。其上是一生所系的菩萨。如是等等是无与伦比的。
English
Because it is the name of those who possess the Tathāgatagarbha nature. Impure and pure, that is, from the Joyful Ground and so on, the ten Bodhisattva grounds, there are various forms of afflictions such as the most extreme. The extremely pure is the Buddha ground. Or the Bodhisattva grounds are of two types, that is, the seven grounds are impure because they are accompanied by effortful mental activity. The Immovable Ground and so on are the impure grounds. The extremely and supremely pure is the Tathāgata ground. In the Mahāyāna Uttaratantraśāstra, four types are spoken of from the perspective of the realizers, that is, the Joyful Ground is the Bodhisattva who first generates the mind of enlightenment. The six grounds, such as the Immaculate Ground, are those who have entered into practice, because they practice without clinging to practice. The Immovable Ground is non-retrogression. The Cloud of Dharma Ground is one lifetime away, because the Buddha ground is the last lifetime away. In the Ārya-Vimokṣasena it is said that on the Ground of Adhimukticaryā, one first enters the vehicle. The seventh ground, the Joyful Ground and so on, is entering into practice. The three grounds, the Immovable Ground and so on, are non-retrogressive. The tenth ground is the Bodhisattva who is one lifetime away. In the Sūtrālaṃkāra it is said that the generation of the mind of enlightenment of the Bodhisattvas is of four types, that is, on the Ground of Adhimukticaryā, it arises from faith. The seventh ground arises from the purification of superior intention. The eighth and so on arise from maturation. The Buddha ground is without obscuration. In the Ārya-Laṅkāvatāra-sūtra it says, the seven grounds and so on are. The absence of appearance is also this eighth ground. The two grounds abide here. The remaining ground is my essence. Thus it is said. Master Vasubandhu also explained five types in the commentary on the treatise. That is, the first ground, the Joyful Ground, is the purification of superior intention. The six grounds are abiding in the absence of characteristics with effort. The eighth is abiding in the absence of characteristics without effort. The two grounds are greatly entering into definite conduct. Above that is the Bodhisattva who is one lifetime away. These and so on are incomparable.
Chinese
一切至上自性之身，诸菩萨之种种显现欲乐，从所化众生之意乐而安立，虽无有边际。然从所化众生之意乐而言，彼等实无相违。当以勤勉而求之。若一切有无皆善安住，则可安立。今当述及正当所涉。如是，于无间道之后，随即解脱道之自性，于非有想非无想处，微小之又微小不顺品七十二品之大对治之又大对治七十二品。断除一切烦恼及所知障，是极度清净之体性。第二十一及第二十二之发心者，乃等持与后得之自性。名为普贤，其他殊胜之名，一切皆光明。佛陀之一切相智，及由此果位之法身之第八现证。法即是道，乃七现证之体性。知晓由法之所获即是法身之后。由此等之证悟，薄伽梵乃安住于果位之无学，轮回与涅槃平等性之自性故。彼法身有四种，即：自性身，圆满受用身，化身，与事业。彼佛陀之身有三，乃于薄伽梵母大者所说。一切相皆清净，何为无漏法之自性，彼即是如来应供正等觉，当知是法身。复次，由证悟彼等法，而现前圆满证悟无上正等菩提。如来应供正等觉，以三十二相与八十随好所庄严之身。为受用无上喜乐，极喜乐，安乐而成为殊胜，宣说大乘之法，是为圆满受用身。复次，彼等法
English
All supreme self-nature bodies, the various manifest desires of the Bodhisattvas, are established from the inclinations of the beings to be tamed, although there is no limit. However, from the perspective of the inclinations of the beings to be tamed, they are not contradictory. One should strive to seek them diligently. If all existence and non-existence are well established, then it can be established. Now, let us speak of what is relevant. Thus, immediately after the uninterrupted path, the nature of the liberation path, in the realm of neither perception nor non-perception, the smallest of the small, the seventy-two aspects of the unfavorable side, the greatest of the great antidotes, the seventy-two aspects. Having abandoned all defilements and obscurations of knowledge, it is the nature of extreme purity. The twenty-first and twenty-second mind generations are the nature of equipoise and subsequent attainment. Named Samantabhadra, all other excellent names are luminous. The omniscient wisdom of the Buddha and the eighth realization of the Dharmakaya in the state of fruition. Dharma is the path, the nature of the seven realizations. Knowing that what is obtained by Dharma is the Dharmakaya. From these realizations, the Bhagavan abides in the state of fruition, the non-learner, because it is the nature of the equality of samsara and nirvana. That Dharmakaya has four aspects: the Svabhavikakaya, the Sambhogakaya, the Nirmanakaya, and the activity. The body of the Buddhas is three, as spoken by the great Bhagavati Mother. All aspects are completely pure, whatever is the nature of the uncontaminated dharmas, that is the Tathagata Arhat Samyaksambuddha, it should be known as the Dharmakaya. Furthermore, by realizing those dharmas, one attains the unsurpassed perfect complete enlightenment. The Tathagata Arhat Samyaksambuddha, the body adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks. For the sake of enjoying unsurpassed joy, supreme joy, and bliss, and becoming supreme, teaching the Dharma of the Mahayana, is the Sambhogakaya. Furthermore, those dharmas