Chinese
行持之善与未记别之智慧，乃于无色界中行持。道与果则未完全摄集。复有四种智慧，即：法智、类智、他心智、世俗智。其中，四道与四果之智慧即是法智。此法智具备者，能取过去与未来之相。如是，若有知晓过去时之谛者，彼即是知晓此谛者。若有于未来时将知晓谛者，彼即是将知晓此谛者，此智慧即是类智。于他人心中知晓者，彼即是他心智。此三种智慧未证悟者，剩余之智慧即是世俗智。复有四种智慧，即：有不增而减之智慧；有渐增而不减之智慧；有减与增之智慧；有非增亦非减之智慧。其中，于欲界中行持之善智慧，彼乃减损且不渐增者。四道之何者智慧，彼乃渐增而不减损者。复次，于色界与无色界中行持之善智慧，彼乃增长且亦减损者。四地之异熟与三地之异熟，未记别之智慧，彼乃非减损亦非渐增者。复有四种智慧，即：有不厌离且不现证之智慧；有现证且不厌离之智慧；有厌离与现证之智慧；有非厌离亦非现证之智慧。其中，以何者能使欲界远离贪欲之智慧，彼非现证与谛现证，此智慧乃厌离且不现证者。欲界远离贪欲，谛之智慧之现证，现证且非谛，此智慧乃
English
The virtue of practice and the wisdom of non-indication are practiced in the formless realm. The path and the fruit are not completely gathered. Again, there are four kinds of wisdom, namely: the wisdom of Dharma, the wisdom of following, the wisdom of others' minds, and the wisdom of convention. Among them, the wisdom of the four paths and the four fruits is the wisdom of Dharma. Those who possess this Dharma wisdom can take the form of the past and the future. Thus, if there is one who knows the truth of the past, then he is the one who knows this truth. If there is one who will know the truth in the future, then he will be the one who will know this truth, this wisdom is the wisdom of following. The one who knows in the minds of others is the wisdom of others' minds. The remaining wisdom that has not realized these three wisdoms is the wisdom of convention. Again, there are four kinds of wisdom, namely: there is wisdom that does not increase but decreases; there is wisdom that gradually increases but does not decrease; there is wisdom of decrease and increase; there is wisdom that is neither increase nor decrease. Among them, the good wisdom that is practiced in the desire realm is decreasing and not gradually increasing. Which wisdom of the four paths is gradually increasing and not decreasing. Furthermore, the good wisdom that is practiced in the form realm and the formless realm is increasing and decreasing. The fruition of the four lands and the fruition of the three lands, the wisdom of non-indication, is neither decreasing nor gradually increasing. Again, there are four kinds of wisdom, namely: there is wisdom that does not cultivate and does not manifest; there is wisdom that manifests and does not cultivate; there is wisdom that cultivates and manifests; there is wisdom that is neither cultivating nor manifesting. Among them, what wisdom can make the desire realm free from desire, it is not manifest knowledge and truth manifest, this wisdom is aversion and not manifest. The desire realm is free from desire, the manifestation of the wisdom of truth, the manifestation and not the truth, this wisdom is
Chinese
是显现，而非厌恶。四道之智慧是生起和显现。其余智慧不是厌恶，也不是显现。又是四种智慧，即：如是，对各自的意义正确地理解，对各自的法正确地理解，对各自的决定性词语正确地理解，对各自的无畏正确地理解。其中，知义是对各自的意义正确地理解。知法是对各自的法正确地理解。知决定性词语的显现是对各自的决定性词语正确地理解。知知是对各自的无畏正确地理解。另一种方式是，知因和果是对各自的意义理解。知因是对各自的法理解。知决定性词语的显现是对各自的决定性词语理解。知知是对各自的无畏理解。另一种方式也是如此，知痛苦和止息是对各自的意义理解。知集起和道是对各自的法理解。其余二者如前。另一种方式是，也是如此，知经部，以歌咏宣说的部类，授记部，偈颂部，自说部，如是语部，本生部，希有部，广部，即知这些法是对各自的法正确地理解。如是宣说，此义的意义是此，即是对各自的意义正确地理解。其中，知法，对决定性词语的显现是对各自的决定性词语正确地理解。知知是对各自的无畏正确地理解。另一种方式是，也是如此，知眼是对各自的法正确地理解。以见之义知眼是对各自的意义正确地理解。其余二者如前。又是四种智慧，即：知痛苦，知痛苦的集起，知痛苦的止息，知通往痛苦止息的道，等等，广说。其中，以六因，布施等成为波罗蜜多。
English
is manifestation, not aversion. The wisdom of the four paths is arising and manifestation. The remaining wisdom is neither aversion nor manifestation. Again, there are four kinds of wisdom, namely: Thus, to correctly understand the respective meanings, to correctly understand the respective dharmas, to correctly understand the respective definitive words, and to correctly understand the respective fearlessness. Among them, knowing the meaning is to correctly understand the respective meanings. Knowing the dharma is to correctly understand the respective dharmas. Knowing the manifestation of definitive words is to correctly understand the respective definitive words. Knowing knowing is to correctly understand the respective fearlessness. Another way is that knowing cause and effect is understanding the respective meanings. Knowing the cause is understanding the respective dharmas. Knowing the manifestation of definitive words is understanding the respective definitive words. Knowing knowing is understanding the respective fearlessness. Another way is also like this, knowing suffering and cessation is understanding the respective meanings. Knowing the origin and the path is understanding the respective dharmas. The other two are as before. Another way is, also like this, knowing the Sutra Pitaka, the section spoken in song, the section of prophecy, the section of verses, the section of self-speaking, the section of thus-come, the section of Jataka, the section of wonderfulness, the section of extensive, that is, knowing these dharmas is to correctly understand the respective dharmas. As it is said, the meaning of this meaning is this, that is, to correctly understand the respective meanings. Among them, knowing the dharma, the manifestation of definitive words is to correctly understand the respective definitive words. Knowing knowing is to correctly understand the respective fearlessness. Another way is, also like this, knowing the eye is to correctly understand the respective dharmas. Knowing the eye with the meaning of seeing is to correctly understand the respective meanings. The other two are as before. Again, there are four kinds of wisdom, namely: knowing suffering, knowing the origin of suffering, knowing the cessation of suffering, knowing the path to the cessation of suffering, and so on, extensively speaking. Among them, with six causes, generosity and so on become paramitas.
Tibetan
་ཏེ། འདི་ལྟར། བསམ་པ་དམ་པ་ལས་དང༌། གཞི་དམ་པ་ལས་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དམ་པ་ལས་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དམ་པ་ལས་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་དམ་པ་ལས་སོ། །རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ངེས་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར། སྔོན་མ་ལ་ཀུན་དུ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་མ་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་མ་རགས་པའི་ཕྱིར་དད་ཕྱི་མ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསླབ་པ་གསུམ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་རྟོགས་པའི་བསླབ་པ་དང༌། སེམས་སུ་རྟོགས་པའི་བསླབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་བསླབ་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་གའི་ཡང་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟར། འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟར། རྒྱུའི་ངོ་བོ་དང༌། འབྲས་བུའི་ངོ་བོའོ། །ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར། མ་དག་པ་དང༌། མ་དག་པ་དག་པ་དང༌། དག་པའོ། །བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར། སྦྱིན་པའི་རང་ བཞིན་གྱི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང༌། བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀྱང༌། ཕ་རོལ་དུ་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། གཙོ་བོ་དང༌། ཕལ་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་གཙོ་བོའི་འབྲས་བུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །ཕལ་པ་ནི་བདེ་འགྲོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་འབྲས་བུ་བདེ་འགྲོའོ། །ཕལ་པ་ནི་གཞན་ནོ། །བཟོད་པའི་གཙོ་བོའི་འབྲས་བུ་ནི་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་དང་འཁོར་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །ཕལ་པ་ནི་གཞན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་འབྲས་བུ་ནི་མི་ཆོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དང༌། ཕལ་པ་ནི་གཞན་ནོ། །བསམ་གཏན་གྱི་གཙོ་བོའི་འབྲས་བུ་ནི་གནོད་པ་མེད་པའི་ལུས་སུ་སྐྱེས་པའོ། །ཕལ་པ་ནི་གཞན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་གཙོ་བོའི་འབྲས་བུ་ནི་དབང་པོ
Chinese
即：如此，从清净的意乐出发，从清净的基础出发，从善巧方便出发，从完全回向出发，从完全清净出发。以三种因，显示布施等等的次第决定，即：如此，因为前者是后者的所依，后者才得以产生；因为后者是殊胜的；因为前者是粗大的，后者是微细的。三种学是：如此，于戒律中觉悟之学，于心中觉悟之学，于智慧中觉悟之学。其中，第一种是三种波罗蜜多，即：如此，布施波罗蜜多，持戒波罗蜜多，忍辱波罗蜜多。第二种是一种波罗蜜多，即：如此，禅定波罗蜜多。第三种是一种波罗蜜多，即：如此，智慧波罗蜜多。精进波罗蜜多是三种学的助伴。六波罗蜜多有两种，即：如此，世间和出世间。又是两种，即：如此，因的体性和果的体性。又是三种，即：如此，不清净，不清净而清净，清净。福德之事有三种，即：如此，布施自性的福德之事，持戒自性的福德之事，禅修自性的福德之事。六波罗蜜多也是，成为生起波罗蜜多的事物有两种，即：如此，主要和次要。其中，布施的主要果报是巨大的受用。次要的是善趣等等。持戒的主要果报是善趣。次要的是其他的。忍辱的主要果报是广大的眷属和广大的随从。次要的是其他的。精进的主要果报是不竭尽的受用等等，次要的是其他的。禅定的主要果报是生于无损害之身。次要的是其他的。智慧的主要果报是根
English
That is, in this way, it arises from pure intention, from a pure basis, from skillful means, from complete dedication, and from complete purity. With the three causes, the order of giving and so on is shown to be definite, that is, in this way, because the former is always relied upon, the latter arises; because the latter is supreme; because the former is coarse and the latter is subtle. The three trainings are: thus, the training of realizing in discipline, the training of realizing in mind, and the training of realizing in wisdom. Among them, the first is the three perfections, namely: thus, the perfection of giving, the perfection of discipline, and the perfection of patience. The second is one perfection, namely: thus, the perfection of meditation. The third is one perfection, namely: thus, the perfection of wisdom. The perfection of diligence is the assistant of all three trainings. The six perfections are of two kinds, namely: thus, mundane and supramundane. Again, they are of two kinds, namely: thus, the nature of cause and the nature of effect. Again, they are of three kinds, namely: thus, impure, impure and pure, and pure. The objects of meritorious action are three, namely: thus, the object of meritorious action of the nature of giving, the object of meritorious action of the nature of discipline, and the object of meritorious action of the nature of meditation. The six perfections also become two kinds of things that arise as perfections, namely: thus, main and secondary. Among them, the main result of giving is great enjoyment. The secondary is good rebirth and so on. The main result of discipline is good rebirth. The secondary is others. The main result of patience is great allies and great retinue. The secondary is others. The main result of diligence is inexhaustible enjoyment and so on, and the secondary is others. The main result of meditation is being born in a body without harm. The secondary is others. The main result of wisdom is the faculty