Tibetan
པེར་ན་མདའ་ནི་འཕངས་པ་ཡང༌། །སྔར་བཀང་དབང་གིས་འགྲོ་བ་སྟེ། །དེ་བཞིན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱང༌། །སྔོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཡིན། །རྟག་ལ་ དམིགས་པ་འཇུག་ཕྱིར་དང༌། །འགྱུར་བ་མེད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྟག་པ་ཉིད། །འདུས་བྱས་ཡིན་པས་མི་རྟག་ཉིད། །འབྱོར་པའི་རྣམ་ཀུན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་འཇིག་པས། །གཟིངས་འདྲར་བརྗོད་པ་མདོ་སྡེའི་དོན། །དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བརྗོད། །གནས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི། །དེ་ཡི་གནས་སུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཉེས་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས་ན། །སེམས་ནི་དེ་ཡི་གནས་མ་ཡིན། །འགྲོ་བའི་བགེགས་བྱེད་མ་ཡིན་པས། །སྐབས་ནི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པས་ན། །ནམ་མཁའ་གཟུགས་སུ་སྣང་ཀུན་གྱི། །གནས་སུ་འདི་ནི་འདོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གནས་ནི་གྱུར་པ་ན། །དེ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན། །སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་གནས་མེད་ལ། །དེས་ན་དེ་ནི་དེ་ཡི་གནས། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་གནས་གྱུར་པ། །དེ་གཉིས་དེ་ཚེ་ཕན་ཚུན་དུ། །གནས་ཀྱི་དངོས་པོར་འདོད་པ་སྟེ། །རྩ་བའི་སེམས་ལས་རྣམ་རྟོག་བཞིན། །རྩ་བའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བྱུང་ཚེ་དེ་ཡང་ནི། །དེ་བརྟས་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་གནས་པོར་གྱུར་པ་ལ། །བརྟེན་ནས་དམ་པ་རྣམ་དག་གི །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་འབྱུང༌། །དེ་ཡང་དེ་འགྲུབ་བྱེད་པ་ཡིན། །གཞི་དང་གནས་དང་དམིགས་པ་དང༌། །འབྲས་བུ་དང་ནི་རྟེན་ཆེ་བས། །དེ་ཉིད་དམ་པའི་དོན་དུ་ན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དམིགས་པར་བྱ་དང་དམིགས་བྱེད་པ། །མཚུངས་མཉམ་ཤེས་རབ་རྒྱུ་བ་ལ། །ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཐ་དད་མེད། །གནས་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་མིན། །རྣམ་རྟོག་མེད་ལ་དམིགས་བྱ་དང༌། །དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཚུངས་མཉམ་འདོད། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་མེད་ཉིད་དུ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོར་ཡིན། །གཉིས་སུ་རྟོག་པའི་སྐབས་ཀྱིས་ན། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམ་པར་གཞག །དེ་མི་འཇུག་ན་བརྟན་རྣམས་ལ། །དེ་ཚེ་དེ་བཞག་གང་ནས་འབྱུང༌། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྣང་བའི། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་སེམས་ཞེས་བྱ། །དེ་ཡི་བྱེ་བྲག་གང་སྣང་བ། །དེ་ལ་སེམས་ལས་བྱུང་ཞེས་རྟོག །དཔེར་ན་ ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས། །བྱེ་བྲག་རྣམས་ནི་བཞག་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །སེམས་ལས་བྱུང་རྣམས་རྣམ་པར་འཇོག །གང་ཚེ་འདི་ན་དངོས་པོ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཅི་ཡང་མེད། །དེ་ཚེ་གང་གི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ག་ལ་ཡོད། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་ཙམ་སྟེ། །འདི་ལ་སེམས་མེད་སེམས་བྱུང་མེད། །རྣམ་རྟོག་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས། །དེ་དག་ཐ་དད་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་བས་རྣམ་རྟོག་མི་འཇུག་ན། །ཐ་དད་དོན་མིན་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག །ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འཁྲུལ་མེད་པའི། །མཚན་ཉིད་དུ་ནི་གཞག་པ་ཡིན། །གཉིས་མེད་པ་ཡི་དོན་དམིགས་པས། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་དོན་མི་དམིགས་པར། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན། །དེ་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བརྗོད། །དེ་ལྟར་དྲན་སོགས་ཆོས་གཞན་ཡང༌། །རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མི་འཇུག །དེ་ཡི་ཚེ་ན་འདོགས་བྱེད་ཀྱི། །མཚན་ཉིད་ཐ་དད་སོ་སོ་མིན། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་ཉིད། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མཆོག་རྣམས་བཞེད། །དེ་མིན་ཏིང་འཛིན་གང་ཡིན་རྣམས། །ཡང་དག་མིན་གནས་རྣམ་པར་གཡེང༌། །གང་དུ་སེམས་ནི་མཉམ་འཇོག་པ། །ཡུལ་དེར་བློ་གྲོས་འཇུག་བྱེད་པ། །བདེན་པར་ཏིང་འཛིན་གཞན་མིན་ཏེ། །མི་མཉམ་འཇོག་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་མཚན་ཉིད་དོ། །ཏིང་འཛིན་ཆེན་པོ་གཅིག་པུ་ལ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་ཐམས་ཅད་ནི། །ཁོངས་སུ་ཆུད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་གཅིག་པུས་ཀྱང༌། །བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྐོང་བྱེད་ལྟར། །དེ་བཞིན་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་གཅིག །སེམས་ཅན་དོན་ནི་སྣ་ཚོགས་བྱེད། །དེ་དག་ལས་མང་ཐ་དད་པས། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དངོས་གཅིག་ལ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །མང་པོ་དག་ཀྱང་འདོགས་པར་བྱེད། །དབུ་མའི་ལམ་ལས་བྱུང་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་དེ། །རྟག་དང་ཆད་པར་ལྟ་རྣམས་ཀྱི། །ཐོབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང༌། །རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར། །རིགས་པས་བརྟགས་ན་འདིར་གཞན་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མི་འཐད་དོ། །རྫོགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་བས་རྣམ་པར་རིག་ཙམ་དུ། །སྒོམ་ལ་རྟག་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ། །རྣམ་རྟོག་མི་རྟོག་བདག་ཉིད་དང༌། །གཉིས་ཀྱང་གཉིས་མེད་བདག་ཉིད་དེ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་བཞིན། །འདི་ལ་བརྟག་བྱ་མེད་རྟོག་མེད། །དངོས་པོ་གང་ཡང་བསྣན་མེད་ཅིང༌། །བསལ་པ་མེད་པས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་མཐོང་བས་གྲོལ། །གསེར་འདོད་པས་ནི་གསེར་ཡོད་པའི། །ས་ལ་ལེགས་པར་སྦྱང་བ་ཡི། །རྣམ་པ་རབ་ཏུ་བརྩོན་བྱས་ན། །གསེར་ནི་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་འདོད་པས། །སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ལ། །ལེགས་པར་རྣམ་འཇིག་
Chinese
譬如箭已放，由先前力而行；如是不分别智，由先前力而入。以恒常为对境而入，且具足不变异之故，无分别即是恒常。是积聚故即是无常。为得一切圆满之故，布施等法皆坏灭，经部义说如船筏，是诸佛之密意。能依者转变为异，即是彼之所依处。以成二过失之故，心非彼之所依处。非是行者之障碍，以善分别时处故，如虚空是诸色法之所依，此亦如是而安立。如是所依转变时，即是能入之义。无有具过失之所依，故彼即是彼之所依。智慧与所依转变，彼二于彼时互相为所依之体性，如从根本心生起分别。如是依于根本心，生起种种分别念，如是生起之时，彼亦被认为是增长彼者。如是于转变为所依者，依之生起清净之胜义无分别智，彼亦是成办彼者。以基、所依、对境、果、及大依处故，此即是胜义谛，名为大乘。所缘及能缘，平等智慧行，定与智慧无差别，非是所依与能依之体性。于无分别中，所缘及能缘，许为平等。于无有能取与所取之时，即是能取与所取之体性。由二取分别之时，安立心与心所。若不趣入彼等，于坚固者，彼时从何安立彼等？以显现事物自性之分别，名为心。彼之差别所显现者，即名为心所。譬如显示自性后，安立种种差别，如是依于心，安立种种心所。何时此中事物之自性，任何皆无，彼时以何差别而有耶？
English
Like an arrow that has been shot, it travels by the power of previous force; likewise, non-conceptual wisdom enters by the force of previous habit. Because it enters with permanence as its object, and because it possesses immutability, non-conceptualization is indeed permanent. Because it is compounded, it is indeed impermanent. In order to obtain all kinds of prosperity, because generosity and so on are all perishable, the meaning of the sutras is spoken of as being like a raft, which is the intention of the Buddhas. That which is the abode having transformed into something else is considered to be its abode. Because it becomes two faults, the mind is not its abode. Because it does not hinder beings, and because it thoroughly distinguishes occasions, just as space is considered the abode of all visible forms, so it is considered here. Likewise, when the abode has transformed, then it is thoroughly entered. There is no abode with faults, therefore that is its abode. Wisdom and the transformed abode, those two at that time are mutually considered to be the nature of the abode, just like conceptual thoughts from the root mind. Just as, relying on the root mind, various conceptual thoughts arise, likewise, when that arises, it is also considered to increase it. Likewise, relying on that which has become the abode, the pure, supreme non-conceptual wisdom arises, and that also accomplishes it. Because of the basis, the abode, the object, the result, and the great support, that itself, in the sense of the supreme, is called the Great Vehicle. The object to be aimed at and the aimer, equal and impartial wisdom, samadhi and wisdom are not different, they are not the nature of abode and support. In the absence of conceptual thought, the object to be aimed at and the aimer are considered equal and impartial. In the absence of grasping and being grasped, it is the nature of grasping and being grasped. By the occasion of dualistic thought, mind and mental events are established. If it does not enter into those, then for the steadfast ones, from where is that established at that time? The conceptual thought that manifests the nature of things is called mind. Whatever difference of that appears, that is regarded as arising from mind. For example, after showing the nature, the differences are established, likewise, relying on the mind, the mental events are established. When in this, the nature of things is nothing at all, then by what difference does it exist?
Chinese
转变又在哪里？这些全部都是错觉而已，于此无有心及心所。由于种种不同的分别念，所以才说它们是各不相同的。因此，如果不生起分别念，那就不是各不相同的意义，而是唯一的行境。唯一的无谬智慧，被安立为（它的）体性。由于对无二之义的专注，智慧不会专注于二取之义。具有分别的智慧，那即被称为等持。同样，忆念等其他法，也不会容许与自己不相符的方面。在那时，施设者的体性，不是各不相同的。唯一的无分别智慧，被诸殊胜者认为是等持。除此之外的任何等持，都不是真正的，而是处于散乱的状态。在任何地方，心专注，智慧就在那个境上运作。真实而言，没有其他的等持，因为那是不专注的缘故。无分别智慧是（它的）体性。在唯一的广大的等持中，已经显示了一切存在的等持都包含在其中。就像唯一的如意宝，也能满足各种各样的愿望一样。同样，唯一的无分别等持，也能成办各种有情的事情。由于那些事业众多且各不相同，因此，在唯一的智慧本体上，以等持的差别，也能施设为众多。从远离二边的中道所产生的，那种无分别的智慧，不是常见和断见者所能获得的。所谓的中道，除了唯识之外，如果以理智来分析，在这里，在任何方面，其他都是不合理的。想要圆满菩提的人们，为了生起无分别智慧，因此，应该恒常修习唯识。分别和无分别的自性，以及二者也是无二的自性，这些全部都像梦一样，于此没有可观察的，没有分别的。没有任何事物可以添加，也没有任何事物可以去除，因此，法的自性，仅仅是如实见到实相就能解脱。就像想要黄金的人，如果精勤地在有黄金的土地上好好地提炼，就能找到黄金一样。同样，想要空性的人，如果好好地分析空性的自性诸法
English
Where is the transformation? All these are mere illusions; in this, there is no mind or mental factors. Because of various different conceptualizations, it is said that they are different. Therefore, if conceptualization does not arise, then it is not a different meaning, but a single field of activity. The only unerring wisdom is established as (its) nature. Because of focusing on the meaning of non-duality, wisdom does not focus on the meaning of duality. Wisdom with conceptualization, that is called samadhi. Similarly, other dharmas such as mindfulness, do not allow aspects that are inconsistent with themselves. At that time, the nature of the imputers is not different from each other. The only non-conceptual wisdom is considered by the supreme ones to be samadhi. Any samadhi other than that is not genuine, but is in a state of distraction. Wherever the mind is focused, wisdom operates on that object. In reality, there is no other samadhi, because it is unfocused. Non-conceptual wisdom is (its) nature. In the only great samadhi, it has been shown that all existing samadhis are included within it. Just as a single wish-fulfilling jewel can fulfill various wishes, similarly, a single non-conceptual samadhi can accomplish various things for sentient beings. Because those activities are numerous and different, therefore, on the single wisdom essence, with the distinctions of samadhi, it can also be imputed as many. That non-conceptual wisdom that arises from the Middle Way, cannot be attained by those who hold views of permanence and annihilation. The so-called Middle Way, other than mere consciousness, if analyzed with reason, here, in any way, others are unreasonable. Those who desire perfect enlightenment, in order to generate non-conceptual wisdom, therefore, should always cultivate only consciousness. The nature of conceptualization and non-conceptualization, and the two are also the nature of non-duality, all these are like dreams, in this there is nothing to be observed, no conceptualization. Since nothing is added and nothing is removed, therefore, the self-nature of dharma, is liberated by merely seeing reality as it is. Just as a person who wants gold, if he diligently refines the land where there is gold, he will find gold. Similarly, a person who wants emptiness, if he properly analyzes the nature of emptiness of all dharmas