Tibetan
ནི་བརྟགས་ཡིན་ཡང༌། །དངོས་པོའི་མཐར་ཐུག་གང་དག་འདོད། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་བདུན་པ་ཡིས། །སྐྱེ་དོན་ཉེས་པ་རིག་པར་བྱ། །གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་ པ་ཡི། །རྐྱེན་ལ་དོན་དམ་ཉིད་དུ་ན། །རིགས་པ་མིན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། །རྒྱས་པར་དེ་བཞིན་བསྟན་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་མེད་ན། །དེ་ཚེ་སྒྲ་དེའི་མཐར་ཐུག་པ། །གཞན་ཉིད་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བཅས་སོགས་ལས། །དངོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པར་ནི། །གང་དག་རྣམ་པར་མི་མཁས་པར། །གང་དག་རེས་འགའ་རྣམ་གཉིས་སམ། །གཅིག་གི་ངོ་བོར་རྟོག་པ་ནི། །སོ་སོར་མོས་པའི་ཉེས་པ་ཡིས། །དེ་དང་གཞན་ཀུན་སུན་ཕྱུང་ཟིན། །ཁ་ཅིག་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པའི། །རྣོ་སོགས་དཔེ་ནི་འབའ་ཞིག་གིས། །སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར། །རྒྱུ་མེད་ཁོ་ནར་རྣམ་སྨྲ་བ། །སྐྱེ་བ་ཡང་དག་སྒྲུབ་པ་ལ། །དཔེ་ནི་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཁས་ལེན་ན། །འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་འགལ། །རྗེས་སུ་དཔག་དང་ལྡོག་པར་ནི། །མངོན་སུམ་དག་གིས་རྣམ་ངེས་པ། །ས་བོན་སོགས་ལས་མྱུ་གུ་སོགས། །སྐྱེ་བའི་མངོན་སུམ་ཞེས་པ་གནོད། །གང་ཕྱིར་རང་གི་ས་བོན་ལས། །ཚེར་མ་ལ་སོགས་སྐྱེ་བ་ཉིད། །རྣོ་སོགས་དེ་ཉིད་ལས་ཡིན་པས། །དེས་ན་དཔེ་ནི་གྲུབ་པ་མེད། །དེ་དག་རེས་འགའ་ཁ་ཅིག་ཏུ། །འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་ངེས་པ་ནི། །ལྟོས་དང་བཅས་པར་སྐྱེ་བ་སྟེ། །ལྟོས་བྱ་དེ་དག་རྒྱུར་འདོད་དོ། །རྒྱུ་ནི་ཕན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ཕན་པ་མེད་པ་ལྟོས་བྱ་མིན། །ཕན་པ་མེད་ལ་བརྟེན་ན་ནི། །རེས་འགའ་བ་དག་རིགས་པ་མིན། །རྒྱུ་ལ་ངེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །རྒྱུ་མེད་ན་ནི་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །ཚེར་མེད་ལ་སོགས་རྣོ་སོགས་ངེས། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མེད་པར། །ངེས་པར་སྐྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིས། །ཁྱོད་ནི་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བྱེད་པ། །དོན་མེད་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་བས་རྒྱུ་མེད་སྨྲ་བ་འདི། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་ཚད་མ་ཡིས། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འགལ་བ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང༌། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ཡི། །རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་མི་འགོག་ཕྱིར། །དེས་ནི་སྐྱེ་བ་མི་སྨྲ་ལ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་འགལ་བ་མེད། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་མེད། །འགལ་མེད་མ་ངེས་འདི་ཡང་མེད། །གང་ཕྱིར་ཚུལ་ནི་གཞན་མེད་ལ། །བདག་དང་གཞན་སྨྲས་དངོས་པོ་ཡི། །བྲག་ནི་མ་
Chinese
虽然已经考察，但究竟想要什么事物呢？对此，用第七个理由，应知产生之过失。如果存在已变成其他的，若因缘是胜义谛，则不合理，如是广说。何时一切事物，真实无生，彼时彼声之究竟，他性不成办。由于说主宰自在等，产生事物，对于想要从二者产生，哪些是不善巧的呢？哪些有时认为二者或一之自性，以各别希求之过失，彼与他一切皆已驳斥。有些以荆棘等的，锐利等例子，一切产生真实，唯独无因论者宣说。成立真实产生时，例子完全不成立。如果也承认世俗，则如此与现量等相违。随比量与遮遣，由现量等所确定，种子等产生苗芽等，名为产生的现量相违。因为从自己的种子，荆棘等产生，锐利等是从彼产生，因此例子不成立。彼等有时在某些中，发生完全确定，是具有所待而产生，所待彼等想为因。因是作饶益，不作饶益不是所待。若依赖不作饶益，则有时者不合理。因为因有确定，果决定会改变。若无因，则为何荆棘等锐利等是确定？事物是无因，想要确定产生，您是作论式者，会变成无意义。因此，此说无因，与现量等量，在世俗中也相违。因此，智者们应舍弃。事物如何显现的，因为不遮止因等，因此不说产生，与现量等不相违。因为在顺品方有，因此，因不成立没有。无违不定此也没有。因为理则无其他，自与他所说事物之，岩石不
English
Although it has been examined, what ultimate things are desired? Regarding this, with the seventh reason, one should understand the fault of arising. If there exists something that has become other, if the condition is the ultimate truth, then it is not reasonable, as it is extensively explained. When all things are truly unborn, then the ultimate of that sound, otherness is not accomplished. Because it is said that things arise from the chief, the powerful, etc., for those who want to arise from two, who are not skilled? Those who sometimes think of the nature of two or one, with the fault of separate desires, they and all others have been refuted. Some, with the example of thorns, etc., sharpness, etc., all arising is truly, only the causeless say. When establishing true arising, the example is not completely established. If one also admits conventionally, then it contradicts direct perception, etc. Following inference and negation, determined by direct perception, etc., seeds, etc., produce sprouts, etc., the direct perception of arising is contradictory. Because from one's own seed, thorns, etc., arise, sharpness, etc., is from that, therefore the example is not established. Those sometimes in some, the occurrence is completely certain, it arises with dependence, those to be depended upon are considered causes. Cause is what benefits, what does not benefit is not to be depended upon. If one relies on what does not benefit, then sometimes it is not reasonable. Because there is certainty in the cause, the result will definitely change. If there is no cause, then why are thorns, etc., sharpness, etc., certain? Things are causeless, wanting to produce certainly, you are the one who makes arguments, it will become meaningless. Therefore, this saying of causelessness, with direct perception, etc., as valid cognitions, is also contradictory in the conventional. Therefore, the wise should abandon it. How things appear, because it does not prevent causes, etc., therefore it does not say arising, it does not contradict direct perception, etc. Because it exists in the similar side, therefore, the reason is not unestablished. This non-contradictory uncertainty is also not. Because the reason has no other, self and other said things, the rock is not
Tibetan
ལུས་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །བཞི་ཆར་ཕྱིར་ནི་མི་ལྡོག་པའང༌། །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་དེ་འདི་ཡིན། །རང་གི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པ། །རྟག་པའི་ངོ་བོའང་གང་ན་མེད། །དེ་ནི་ནུས་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་ཏུ་རྟ་ཡི་རྭ་བཞིན་ནོ། །ནུས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ནུས་མེད་དངོས་པོ་ཡིན་ན་ནི། །མཁའ་ཡི་མེ་ཏོག་ཀྱང་དེར་འགྱུར། །ནུས་པ་དག་དང་བྲལ་བ་ལས། །དངོས་མེད་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་མིན། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་དང༌། །རྟག་པའང་ཡོད་པས་དེ་དངོས་མིན། །ཇི་སྟེ་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང༌། །ནུས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་ནི། །གཞན་དུ་འགར་ནི་དངོས་པོ་དང༌། །དངོས་མེད་དབྱེ་བ་འདིར་མི་འགྱུར། །དེ་བས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་དེ་རིག་བྱ། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་བཞིན། །གང་ཕྱིར་ཡང་དག་དོན་དགག་སྒྲུབ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་གནོད་པ་མེད། །མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིས། །དངོས་པོ་གྲུབ་མེད་ཅེས་བསྒྲུབས་ཟིན། །སྐྱེ་བ་སྒྱུ་མ་སྐྱེ་བ་བཞིན། །གང་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལུང་དང་ནི། །འགལ་བ་འཇུག་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཇི་སྟེ་ཡང་དག་སྐྱེ་བ་ལ། །ཚད་མ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ན་ནི། །སྦྱོར་བ་འདོད་པས་འགྱུར་བ་མེད། །མངོན་སུམ་གནོད་པའི་ཚུལ་དག་གིས། །ཇི་སྟེ་དེ་འདིར་མི་སྦྱར་ན། །འགར་ནི་གནོད་པར་བྱར་རུང་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་གཏན་ཚིགས་འདིར་མི་རུང༌། །སྣང་བཅས་ལ་སོགས་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡི། །ཡང་དག་གང་ཡིན་མི་འགྲུབ་པ། །དེ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མི་འགྲུབ། །གནོད་བྱེད་བྱ་བ་དེ་འདིར་ནི། །གང་ཞིག་བརྫུན་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡིས་དེ་ནི་འདོད་ཉིད་པས། །མི་འདོད་པར་ནི་བསྒྲུབས་པ་མེད། །དེ་བས་བརྫུན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་ནི་རིགས་པར་ལྡན་ཡིན་ན། །དོན་དམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །གནོད་པ་གྲགས་པ་སེལ་ཅེ་ན། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཚད་མ་ཡིན། །གནོད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ། །གསལ་བ་འཇིག་ རྟེན་མ་གྲགས་མིན། །ཇི་སྟེ་བརྫུན་ན་འཇིག་རྟེན་ལ། །གང་དུ་ཅུང་ཟད་སྣང་མེད་པ། །དེ་ཚེ་ཡང་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཀུན་གྱིས་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཚད་མ་གང་ཡང་བརྫུན་ཞེས་པའི། །ཐ་སྙད་བྱར་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །གནོད་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ལ། །གང་ཡང་ནོར་བ་མེད་པ་ཡིན། །འོན་ཏེ་གནོད་པ་འགལ་ཡིན་ན། །དེ་ནི་ཚད་མས་ཇི་ལྟར་བྱེད། །དེ་ཡིས་བརྗོད་ན་
Chinese
为摧毁身体之故。 四方全部亦不退还。 此乃金刚细末。 自己之事物真实。 常恒之体性亦何处无。 其乃以能力空虚之故。 一切犹如马之角。 一切能力皆是空性。 彼乃上方已显示。 若为无能之事物。 亦将成为空中之花。 从远离能力等之后。 无有他种无事物之体性。 如虚空之花等。 常恒亦存在故非事物。 若事物于世俗中。 亦成为远离能力者。 于他处某者事物与。 此处事物与非事物之差别不转变。 因此一切事物之。 自性无有为何者。 应知彼为真实性。 如乾闼婆城等。 何故真实义之破立。 现量等无有损害。 以现量随念。 已成立事物无成。 生如幻化之生。 何故存在于世俗中。 是故与世间教证。 无有相违之进入。 若于真实生上。 量成为损害者。 则结合不随欲而转变。 以现量损害之方式。 若不于此处结合彼。 于某处可成为损害故。 彼时此因不成。 以具显现等之识。 如何因与果之。 真实为何不成立。 如是世俗亦不成立。 损害之作用于此处。 为何者了知为虚假者。 以彼彼乃是欲求故。 未成立不欲求者。 因此是虚假性之故。 此乃欲求为世俗。 彼若具有道理者。 则成为胜义谛。 若谓遣除损害名声。 彼非理智之量。 损害然幻化等。 明晰世间非不著名。 若为虚假于世间。 于何处稍微亦不显现。 彼时以见真实之故。 一切皆将见彼性。 量为何者说为虚假。 亦将成为无有可说之语。 非是进入损害。 亦是无有任何错误。 然若损害是相违。 彼则以量如何作。 若以彼说
English
For the sake of destroying the body. All four quarters do not retreat. This is the vajra fine dust. One's own object is true. The nature of permanence is nowhere to be found. That is because it is empty of power. Everywhere it is like a horse's horn. All power is emptiness itself. That is what was shown above. If it were a powerless object, It would also become a flower in the sky. Apart from being devoid of powers, There is no other characteristic of non-existence. Like flowers in the sky and so on, Permanence also exists, so it is not an object. If an object, even in conventionality, Were to become devoid of power, Elsewhere, the distinction between object and Non-object would not change here. Therefore, whatever is the non-existence of The nature of all objects, That should be known as the true nature. Like the city of Gandharvas and so on. Why is there no harm from Perception and so on in the affirmation and negation of the true meaning? By perception and inference, It has already been established that objects are unestablished. Like the birth of an illusion, Why does it exist in conventionality? Therefore, there is no entry of contradiction With worldly scriptures. If on the true birth, A valid cognition is a harm, Then the combination does not change according to desire. In the manner of perceptual harm, If that is not combined here, Since it can be harmed somewhere, Then this reason is not valid. By consciousness with appearance and so on, How can the true nature of Cause and effect not be established? Likewise, conventionality is also not established. The action of harming here is What is understood as false. By that, that is desire itself, So what is not desired is not established. Therefore, because it is falsehood itself, This is desired to be conventional. If that is reasonable, Then it becomes the ultimate truth. If it is said to eliminate the fame of harm, That is not a rational valid cognition. Harm, even illusion and so on, Clear, the world is not unknown. If it is false in the world, Where is there no slight appearance? Then, because of seeing the truth, Everyone will see that nature. Whatever valid cognition says is false, It will also become impossible to say. It is not entering into harm, And there is no error whatsoever. But if harm is contradictory, How does that act as a valid cognition? If it is said by that