Tibetan
་ཞེས་ཉེ་བར་བརྗོད། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་མེད་ན། །མི་རྟག་རྗེས་འབྲེལ་དངོས་པོ་ལ། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་ཀུན་བརྟགས་པ། །དེ་ནི་ལོག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །དེ་ལོག་པ་ན་དེ་ལྡོག་པར། །ཇི་སྟེ་དེ་ལྟར་ངེས་མེད་ན། །དེ་ལྟར་མིག་ན་སྐྱེ་བ་ཡི། །མི་རྟག་ཁྱབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རང་གཞན་གཉི་ག་རྒྱུ་མེད་ལས། །སྐྱེ་བ་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་དེ་དངོས་མེད། །མོ་གཤམ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། །དེ་བཞིན་འདུས་བྱས་དངོས་པོ་ཀུན། །འདིར་ནི་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ན། །སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། །དེ་བས་འདུས་བྱས་ཀུན་རིག་བྱ། །གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་དེ་དག་གིས། །རང་ཉིད་ལས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས། །སྐྱེ་བར་བརྟགས་ཏེ་རྒྱུ་དག་ལས། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་མེད་པར་འདོད།། དེ་ནི་མི་རིགས་བདག་ཉིད་ཀྱི། །དངོས་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འདི། །མ་གྲུབ་པ་ཡི་སྐྱེད་བྱེད་དམ། །གྲུབ་པས་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་བརྟག །མ་གྲུབ་པ་རང་ཉིད་མེད་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་གང་ཞིག་ཅི་ཞིག་སྐྱེད། །མོ་གཤམ་ནུ་མ་འཐུང་བའི་བུ། །རང་གི་བདག་ཉིད་སྐྱེད་པ་མེད། །གྲུབ་པ་ཡིན་ནའང་དབྱེ་མེད་ཕྱིར། །བདག་ཉིད་སྐྱེད་ཕུང་བྱེད་དེ་མེད། །འདི་ལྟར་བདག་ཉིད་གྲུབ་ན་ཡང༌། །དེ་ཚེ་དེས་སྐྱེད་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཕན་པ་ཉེ་བར་བྱེད་ན་ནི། །སྐྱེད་བྱེད་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྲགས། །རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་ན་འདིའི། །རྒྱུ་མཚན་རྣམ་གཞག་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དངོས་མེད་པར་ཡང་རབ་སྨྲ་ན། །སེམས་པ་ཅན་ལའང་ཅིར་མི་འདོད། །བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་གང་གིས། །རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་ཡིན་པར་བརྗོད། །སེམས་པ་ཅན་བཞིན་རང་ཡོད་ཕྱིར། །ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱང་ནི། །སྐྱེ་བ་མིན་ཞེས་ཕ་རོལ་ལ། །རབ་ཏུ་ཐལ་དོན་དེ་ཕྱིར་སྨྲས། །དེས་ན་སེམས་པ་ཅན་དཔེར་བླངས། །ཐལ་བའི་དོན་ནི་སྨྲས་པ་ལ། །ཐལ་དོན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ནས། །མ་གྲུབ་པར་ཡང་རྒོལ་བར་བྱེད། །འགལ་བར་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ལ་གྲུབ་པ་རྗེས་བསླབ་སྟེ། །ཐལ་བར་བསྒྲུབ་པར་རིགས་པ་ཡིན། །རང་ལ་གྲུབ་ལ་ཐལ་བྱེད་མིན། །དེས་ན་དེ་ལ་མ་གྲུབ་དང༌། །འགལ་ བ་ཉིད་དུ་རྒོལ་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་མི་ཤེས་སྡུག་པོ་ཡི། །མཐུ་ཡིས་བརྗོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །འོན་ཏེ་གྲུབ་ཀྱང་བདག་དངོས་ལ། །ཕན་པར་བྱེད་པ་ཡོད་ན་ཡང༌། །དེ་ལས་ཕན་པ་ཐ་དད་ན། །རང་ལས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡིན། །འདིས་ན་ཕན་པའང་དུས་རྟག་ཏུ། །རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་གྲུབ་ན། །ཇི་ལྟར་དེ་ཡིད་དེ་བྱེད་པའི། །རྒྱུ་མཚན་དེར་ནི་བརྗོད་བྱ་དགོས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའི། །རྣམ་པར་གཞག་འདི་ག་ལས་འགྱུར། །ཇི་སྟེ་འདི་ནི་དབྱེར་མེད་ན། །རྣམ་གྲངས་སུ་ནི་བརྗོད་པ་མིན། །གསལ་བའམ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ནི། །དེ་རྣམས་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནའང༌། །དེ་ལས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་ན། །རང་ལས་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མིན། །ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ནའང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའང་འཚོལ་བར་འགྱུར། །གསལ་དང་མི་གསལ་ལ་སོགས་ཆོས། །འགལ་བ་དུས་གཅིག་ཇི་ལྟར་རུང༌། །ཆ་ཤས་ཐ་དད་ཡོད་ན་ཡང༌། །གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་ག་ལ་ཡོད། །ཐ་དད་ཐ་དད་མི་འགལ་བ། །དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་རུང༌། །དངོས་པོ་གཅིག་ནི་དགག་ན་ཡང༌། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་བྱེད། །དེས་ན་གཉིས་མིན་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །དངོས་པོ་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །སྔོན་གྱི་ངོ་བོ་མ་བོར་བར། །དེ་ནི་གསལ་བ་ཡོངས་འགྱུར་བར། །ཇི་སྟེ་འགྱུར་ན་གནས་སྐབས་རྣམས། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་འདྲེས་པར་འགྱུར། །བུམ་པ་ལ་སོགས་སྣང་བ་ཡང༌། །མི་སྣང་འགྱུར་ཞིང་བྱིས་སོགས་ལ། །རྒན་པའང་དམིགས་འགྱུར་སྔ་མ་བཞིན། །རྟག་ཏུ་གཉི་ག་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཇི་སྟེ་འགལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང༌།། གཅིག་ཏུ་འདོད་ན་དེ་ཡི་ཚེ། །སེམས་ཅན་ལས་ལ་གཙོ་བོ་དང༌། །མི་རྣམས་ཐ་དད་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ཡང༌། །ཇི་སྟེ་བཟློག་པར་མི་བྱ་ན། །ཅིག་ཅར་སྐྱེ་དང་ཐར་ལ་སོགས། །ཁྱེད་ཀྱི་ཀུན་འགྱུར་མིན་ནམ་ཅི། །ཇི་སྟེ་ཕྱི་ནས་བོར་ན་ནི། །རང་ལས་སྐྱེ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར། །སྔོན་པོར་བ་ལས་ཐ་དད་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན། །ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །གནས་སྐབས་ངེས་པ་འདི་སྣང་ན། །རང་ཉིད་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་ཡི། །དངོས་ལ་གཏན་ཚིགས་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ལྟོས་པ་མེད་ཕྱིར་ཕོམ་རིལ་དུ། །རྟག་ཏུ་གསལ་བ་མེད་པར་འགྱུར། །རྒྱུ་ གཞན་ལ་ནི་ལྟོས་ནས་ནི། །རྟག་ཏུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །རང་གི་དངོས་ལ་གནས་པས་ན། །རྟག་པར་གནས་ཕྱིར་སྐྱེ་དོན་མེད། །གསལ་དང་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །རྟག་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །གསལ་དང་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །དངོས་པོ་མ་བརྟགས་པ་རྣམས་ནི། །ཤིན་ཏུ་གནས་པ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་དང་ནི་གཞན་ཉིད་དག །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་གཞན་གྱུར་པ། །དེ་ནི་དེ་ཡིན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གསལ་བར་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང༌། །རྟག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་བརྗོད། །འགལ་བའི་ཆོས་དང་འདྲེས་གྱུར་པར། །འདིར་ཡང་འཇིག་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཕྱི་ནས་བྱུང་བའི་ཆོས། །དངོས་པོ་དེ་ནི་གཞན་མིན་ནམ། །གང་
Chinese
被称为接近。如果真实中没有生，对于无常相连的事物，真实中完全假立，那只会变成错误。那错误时，那会颠倒。如果那样没有确定，那样眼中生的，无常不会遍及。自己和他者，从无因中，生显现的是什么，真实中那是不存在的，如石女之子等。同样，一切有为事物，在此真实中，如幻术、梦境一般，因此应知一切有为法。数论等那些，认为从自身产生的事物，从因中，果没有差别。那是异类自性的，产生事物的这个，是未成立的生起者，还是已成立的，这样分别。未成立的自己是不存在的，那时什么产生什么？石女没有乳汁可喂的儿子，不产生自己的自性。即使是已成立的，因为无差别，不会产生自己的自体。这样，即使自性已成立，那时它又产生什么？如果做利益，被称为生起者产生。如果自己的体性已成立，这有什么理由分别？如果善说不存在，对于有情也同样不承认吗？由谁说所生是生起者的自性？如像有情一样，因为自己存在，内部的生处等，对他人说不是生，因此说了极度过失之义。因此以有情为例，说了过失之义，没有完全了解过失之义，也反驳说未成立。为了极度说相违，随学他人已成立的，理应成立过失。自己成立的不作过失，因此对那未成立和，相违本身作反驳，那是他的无知可怜的，以威力只是说而已。或者即使已成立，对自体有利益，如果那利益与自己不同，如何从自己产生？因此，如果利益也时常，如自己的自性般已成立，如何是那意，应说在那里的理由。因和果
English
It is called approaching. If there is no birth in reality, for impermanent connected things, to completely fabricate in reality, that will only become a mistake. When that is a mistake, that will be reversed. If it is not certain like that, then the birth in the eye, impermanence will not pervade. Self and other, from no cause, whatever is clear in birth, in reality that is non-existent, like the child of a barren woman, etc. Likewise, all conditioned things, here in reality, are like illusions and dreams, therefore all conditioned things should be known. Those like Samkhya, who think that things arise from themselves, from the cause, the result is not different. That is of a different nature, this that produces things, is it an unestablished producer, or an established one, thus distinguish. The unestablished self is non-existent, then what produces what? A barren woman has no milk to feed her son, does not produce her own nature. Even if it is established, because there is no difference, it does not produce its own self. Thus, even if the self is established, then what does it produce? If it does benefit, it is called the producer produces. If one's own nature is established, what reason is there to distinguish this? If one speaks well of non-existence, wouldn't one also not acknowledge sentient beings? By whom is it said that what is born is the nature of the producer? Like sentient beings, because they exist themselves, the internal birth places, etc., are said to others not to be birth, therefore the meaning of extreme fault is spoken. Therefore, sentient beings are taken as an example, the meaning of fault is spoken, without fully understanding the meaning of fault, one also refutes by saying it is not established. In order to extremely speak of contradiction, one should follow the established of others, it is reasonable to establish fault. One who is established does not make fault, therefore one who refutes that unestablished and, contradiction itself, that is his ignorant pitiable, with power only speaking. Or even if it is established, there is benefit to the self, if that benefit is different from oneself, how does it arise from oneself? Therefore, if the benefit is also always, established like one's own nature, how is that mind, the reason there should be said. Cause and effect
Chinese
“果”之名安立，从何而生变？ 若此二者无差别，则不应说为名数。 显现或完全转变，虽是安立彼等之因， 然若彼与彼二者各异，则不应从自性而生。 纵然是不异之体性，亦当寻求因与果。 显与不显等诸法，相违如何能同时？ 纵然有各别之分，然一物何来有分？ 各异各异不相违，一物之上如何能成立？ 若是否认一物，则无有成立第二物。 是故于非二元之宗派，亦不应分析事物。 未舍弃先前之体性，彼即显现完全转变， 若转变，则一切状态，亦将全部混杂。 瓶等显现之物，亦将变为不显现， 于孩童等，老年亦将变为可见，如先前一般， 恒常二者皆存在。 若谓相违之诸法，亦为一体，于彼时， 有情、业、自在天，以及人们如何各异？ 如是若谓一体，若不加以驳斥， 则如刹那生与解脱等，岂非汝之全部转变？ 若从外部舍弃，则从自性而生之理将丧失。 以其异于蓝色之故，彼恒常是显现。 若此显现乃是于处所与时间等， 状态之决定，则从自身而生之事物，有何理由？ 以其无有依赖之故，于虚空中，恒常将不显现。 若依赖于他因，则恒常一切事物， 以其安住于自性之故，恒常安住故无生之必要。 无有显现与完全转变，恒常诸法体性一故， 无有显现与完全转变。 未经分析之事物，则极不稳固。 以其彼性与他性，互相舍弃而存在之故， 完全转变成为他者，彼如何能是彼？ 显现转变为他者，亦说是恒常存在。 于相违之法与混杂者，于此亦如毁灭一般。 凡从外部生起之法，彼事物岂非他者？ 何
English
How does the establishment of the name "fruit" come about? If these two are not different, then it should not be spoken of as a number. Although manifestation or complete transformation is the cause for establishing them, If they are different from each other, then it should not arise from its own nature. Even if it is the nature of non-difference, one should also seek cause and effect. How can conflicting dharmas such as manifestation and non-manifestation exist simultaneously? Even if there are separate parts, how can one thing have parts? Different and different without contradiction, how can it be established on one thing? If one denies one thing, then there is no establishment of the second thing. Therefore, in the non-dualistic school, one should not analyze things. Without abandoning the previous nature, it is manifestation and complete transformation, If it transforms, then all states will also be completely mixed. Things that appear, such as pots, will also become invisible, For children and others, old age will also become visible, as before, Both will always exist. If it is said that conflicting dharmas are also one, then at that time, How are sentient beings, karma, Ishvara, and people different? If it is said to be one, if it is not refuted, Then, like momentary birth and liberation, isn't it your complete transformation? If one abandons from the outside, then the reason for arising from one's own nature will be lost. Because it is different from blue, it is always manifest. If this manifestation is the determination of states in places and times, etc., What reason is there for things that arise from themselves? Because it has no dependence, it will always be invisible in space. If it depends on other causes, then all things always, Because it abides in its own nature, there is no need for birth because it always abides. There is no manifestation and complete transformation, because the nature of constant dharmas is one, There is no manifestation and complete transformation. Things that have not been analyzed are extremely unstable. Because thatness and otherness exist by mutually abandoning each other, Complete transformation into another, how can it be that? Manifestation transforming into another is also said to be constant. In conflicting dharmas and mixtures, it is like destruction here. Whatever dharma arises from the outside, is that thing not another? What