Tibetan
པེ་ཡོད་མིན། །བདག་མེད་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ། །སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་མེད་ དམ་ཅི། །རྒོལ་ཏེ་ངན་པ་ཉི་ཚེ་ཡིས། །ངེད་ལ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དངོས་ཡོད་དངོས་མེད་གཉི་ག་ཡི། །ཆོས་ནི་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ། །མ་གྲུབ་ལ་སོགས་སྐྱོན་སྒོ་ནས། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སུན་དབྱུང་སྨྲས། །མི་འཁྲུལ་བ་ཡི་སྒོ་དག་ནས། །ཁྱབ་བྱེད་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །དངོས་པོ་མེད་ཆོས་ཅིར་བསྒྲུབ་ན། །དེ་ལ་མ་འབྲེལ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཡོད་པ་ཡིན་ན་དངོས་མེད་པར། །རེ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མེད། །བརྫུན་དེ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་ནའང༌། །གང་དུ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །མི་སྒྲུབ་ན་ཡང་གཞན་དག་གིས། །དེ་ལ་བདག་སོགས་བརྟགས་པ་ཡིས། །དངོས་པོ་དགག་པ་ཁྱེད་ཅག་གི །ཚད་མ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཡང་དག་གང༌། །འགའ་ཡང་གང་དུ་མ་གྲུབ་ན། །གང་གིས་དེ་ནི་རྒྱུར་བརྗོད་པའི། །དངོས་པོའི་ཆོས་ནི་ག་ལ་ཡོད། །དངོས་པོ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ན། །དངོས་པོ་མེད་པའང་འགའ་མི་འགྲུབ། །དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད། །དངོས་མེད་མཚན་མ་སྨྲ་གཞན་མིན། །དེ་ཡི་ཆོས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། །གཉིས་ལ་བརྟེན་པའང་ཡོད་པ་མིན། །གཉིས་ལ་གྲུབ་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །གཉིས་མིན་གཏན་ཚིགས་སྲིད་པའང་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་བྲལ་ཆོས། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་བཞིན་དུ་སྣང༌། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཀུན་དེ་དག་གིས། །རང་དང་མཐུན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བདག་སོགས་དངོས་མེད་ཉིད། །ནུས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པས། །ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ངེད་ཀྱིས་འང་དེ་བཞིན་ཀུན་དུ་ཡིན། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིས། །དངོས་པོར་འདི་ལྟར་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །རྟག་དང་མི་རྟག་གཉི་ག་ལའང༌། །གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ཡི། །མི་རྟག་པ་ལ་སྐྱེ་བས་ཁྱབ། །འདི་ལྟར་སྐྱེ་མེད་ངོ་བོ་ལ། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་མེད། །སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་པའི། །ཆོས་ཉིད་ཚད་མ་ལས་གྲུབ་ནའང༌། །མི་རྟག་བདག་ཉིད་གྲུབ་མོད་ཀྱི། །དངོས་པོ་ཡིན་ཞེས་མི་རྟག་སྟེ། །བུ་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པ་ཡང༌། །སྐྱེ་སོགས་རྨི་ལམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །འཇིག་དང་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལས། །དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་མེད། །དེ་བས་མི་རྟག་ངོ་བོ་ལ། །སྐྱེ་བས་ཁྱབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི།། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་ཉིད། །འགའ་ཡང་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ལས། །ཁྱབ་བྱ་མ་ལུས་ངེས་འགྱུར་མེད། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་དག་ལ། །ཁྱབ་པ་ཡིན
Chinese
佩（藏文，种子字）有非有。无我刹那等，成立上亦无有耶？以恶劣之争辩，于我等有何作为？有实与无实二者之法，于成立有之上，由未成等过失之门，诸智者说破斥。由不欺惑之门中，以周遍等遮止故，于无事物之法如何成立耶？于彼有何不相关耶？若是有者，于无实，暂时亦无能成立。虚妄虽不应成立，然于何处应极力成立耶？虽不成立，然由其他，于彼以我等观察故，汝等破斥事物，无量如何成立耶？事物之自性真实者，任谁于何处未成立，以何者说彼为因之，事物之法于何处有耶？若事物未成立，则无事物亦不成立。事物转变为他性，非说无事物之相。彼之法亦不成立，依于二者亦非有。由依于二者成立之故，非二之理亦无有。有实与无实离戏法，如梦等般显现。是故诸法由彼等，为成立自与相符者。如我等无事物之自性，由离能力等，汝等如何成立耶？我等亦如是周遍是，以欲求真实之故。于事物如是分二者，于常与无常二者上，有损害之量。以真实而观察之，无常为生所遍。如是于无生之体性上，无生与灭之法性。诸生者之生灭之，法性虽由量成立，然无常之自性虽成立，然说为事物，则非无常。子等虚妄者，亦因梦中见生等之故，由灭与生之法性，非事物之自性所遍。是故于无常之体性上，虽为生所遍，然。 诸事物之真实性，任谁亦无成立者，由有周遍之故，所遍无余决定无变。如此等显现上，是周遍。
English
Pe (Tibetan, seed syllable) is neither existent nor non-existent. Is there also nothing in the establishment of selflessness, momentary, etc.? With a petty argument, what action is there for us? To establish the existence of both real and unreal phenomena, through the door of faults such as non-establishment, the wise ones speak of refutation. From the door of non-deception, by preventing pervasiveness, etc., how is the non-substantial dharma established? What is unrelated to that? If it exists, it is not possible to establish non-existence even temporarily. Although falsehood should not be established, where should it be strenuously established? Even if it is not established, others, through examining it with self, etc., how is your refutation of things established without measure? The true nature of things, if anyone has not established it anywhere, by what is the dharma of things said to be the cause, where is it? If things are not established, then non-things are also not established. The very transformation of things into otherness is not the saying of the characteristic of non-things. Its dharma is also not established, and it is not based on the two. Because it is established by relying on the two, there is no reason for non-duality. Real and unreal, the dharma of separation from drama, appears like dreams, etc. Therefore, all dharmas are established by them as being in accordance with themselves. How do you establish that the nature of things such as self is non-existent, by being devoid of power, etc.? We are also like that, pervasive, because of the desire for truth. In this way, things are divided into two, and on both permanent and impermanent, there is a measure that harms. Observed with truth, impermanence is pervaded by birth. Thus, on the nature of non-birth, there is no dharma of birth and death. Although the dharma of birth and death of all beings is established by measure, the nature of impermanence is established, but saying it is a thing is not impermanent. False things such as sons, etc., also because of seeing birth, etc. in dreams, are not pervaded by the nature of things from the nature of destruction and birth. Therefore, on the nature of impermanence, although it is pervaded by birth, yet. The truth of all things is not established by anyone, because there is pervasiveness, all that is pervaded is definitely unchangeable. How is it pervasive on these appearances?