Tibetan
གཏུགས་བློ་ལ་ཡོད། །ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་གཙོ་སོགས་འགོག །ཕྱི་རོལ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་སོགས། །ཐ་དད་མེད་བཞིན་དེ་ལ་རྟོག །གཅིག་དང་དུ་མ་དབེན་པ་དང༌། །ནུས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་མཐོང༌། །ཤིན་ཏུ་དངོས་མེད་དེ་གྲུབ་ན། །ཕྱི་རོལ་ལ་སོགས་སྟོང་ཉིད་འགྲུབ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །གཞི་གཅིག་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་ལ་སོགས་ཀུན་བརྟགས་པའི། །རང་བཞིན་དེ་ནི་རབ་ཏུ་འགོག །དེ་ཉིད་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་བྱེད་པ་མིན། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི། །ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དེར་བརྟེན་ཏེ། །དོན་དམ་ཉིད་ལ་འཇུག་བྱའི་ཕྱིར། །རིགས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས། །ཇི་སྟེ་བརྫུན་པ་ཀུན་བརྟགས་པའི། །ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་འདི། །འདོད་ན་ཅི་ཕྱིར་དེད་ཅག་ལ། །ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་ལ་སོགས་རྒོལ། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་བློ་ལ་ཡོད། །ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་ཡིན་ཡང༌། །གཙོ་བོ་ལ་ སོགས་བརྟགས་པ་རྣམས། །རབ་ཏུ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ལ། །གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་སྐྱོན་དུ། །འགལ་བ་མེད་པས་མི་འགྱུར་ན། །དེ་བཞིན་ངེད་ཀྱང་གཟུགས་སྒྲ་དང༌། །རོ་ལ་སོགས་པའི་གྲགས་པ་ལ། །སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་པར། །ཤེས་པར་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིན། །བརྟགས་པ་ལ་སོགས་སྒྲོ་བཏགས་པའི། །དངོས་པོའི་ཆོས་ནི་འགོག་བྱེད་ལ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམས་བཀག་ཀྱང༌། །ཇི་ལྟར་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཅན་དག །སྣང་བའི་ཕྱིར་ན་མ་གྲུབ་མིན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་དེ་བཞིན་ལྟོས། །དེ་ལའང་མི་དམིགས་ལ་སོགས་པ། །ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ནི་བསྒྲུབ་པར་འདོད། །ངེད་ཀྱང་དེ་བཞིན་འདིར་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་ཆོས་རྣམས་ནི། །སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ། །འབྲས་བུའང་རང་བཞིན་མེད་དམ་ཅི། །གང་གིས་དེ་གཉིས་མེད་པར་གྱུར། །ཡང་དག་ཁོ་ནའི་འབྲས་བུ་དང༌། །རང་བཞིན་གྱི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར། །འགྲེལ་པ་འགའ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། །གཟུགས་བརྙན་བརྫུན་པ་ཡིན་ཡང་ན། །འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཅིར་མི་འདོད། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཉིད་བརྫུན་གྱི། །རང་བཞིན་ཇི་སྟེ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །བརྟགས་ལ་མི་དམིགས་པ་ཡི་ཆོས། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཅི་མ་སྨྲས་སམ། །དེ་བཞིན་འདིར་ཡང་ཅི་འདོད་པར། །བཀོད་པའི་དབྱེ་བས་གཏན་ཚིགས་གྱུར། །རང་བཞིན་ཁོ་ནའི་ནང་དུ་ནི། །གང་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་འདུས། །སྦྱོང་བ་དགོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ནི་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པར་ཟད། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་དེའི་ཆ་
Chinese
于思择中有。 于有法上遮遣主等。 如外境般外境等。 如无异般于彼思。 一与多体性空寂， 如无能力般而见。 若彼极无实成立， 外境等之空性成。 所成立与成立者， 有是基同一体性。 外境等之遍计性， 彼之自性极遮遣。 为遮遣彼之本体故， 不做成立等之事。 比量等之 名言一切依于彼， 为入胜义谛之故， 说理者等所造作。 若谓虚妄遍计之， 有法上亦有此名， 欲许何故于彼等， 起有法不成等之诤？ 如何于汝意中有？ 有法非是实物然， 主等诸所遍计者， 于极力遮遣彼之时， 以基不成过失故， 无有相违故不转， 如是吾等色声等， 味等名声如幻梦， 亦欲了知如是事。 于遍计等增益之， 实物之法为遮遣时， 纵然遮遣实物体， 然则如何遍计法， 以显现故非不成。 色等亦当如是观， 于彼亦有不缘等， 汝欲如何而成立？ 吾等亦如是此处， 如何能成而成立？ 真实性中诸法虽， 无有生然名言中， 果亦无自性耶？ 以何令彼二者无？ 真实唯是果及， 自性之因立为事， 于此释论亦无成。 影像虽是虚妄然， 何不许为果之因？ 遍计自性即虚妄， 如何不成能立因？ 于所遍计无缘法， 导师岂未曾宣说？ 如是此处亦随欲， 以安立差别成正因。 于自性中唯独， 何故一切因皆集？ 以修习安立差别故， 彼唯是极广说耳。 是为宗法彼分位
English
It exists in contemplation. On the subject, prevent the chief, etc. Like external objects, external objects, etc. Like being non-different, contemplate on that. One and many are devoid of essence, See as if without power. If that utterly unreal is established, The emptiness of external objects, etc., is accomplished. The object to be proven and the prover, There is also a basis of oneness. The imputed nature of external objects, etc., That nature is utterly prevented. For the sake of negating that very thing, One does not do establishing, etc. The terms of inference, etc., All depend on that, For the sake of entering into the ultimate truth, Are made by those who speak of reasoning. If it is said that the false is imputed, Even on the subject there is this term, If you want to accept, why do they Raise objections such as the subject not being established? How is it in your mind? Even though the subject is not a real thing, The imputed things such as the chief, When one is utterly preventing them, Because the basis is not established, it is a fault, If it does not change because there is no contradiction, Likewise, we also want to know That the fame of form, sound, etc., Taste, etc., is like illusion and dream. When preventing the qualities of real things That are imputed, etc., Even if the nature of real things is prevented, How can the subject of imputation Not be established because it appears? Look at form, etc., in the same way, There is also non-apprehension, etc., in that. How do you want to establish it? We are also like that here, How can it be established and established? Although phenomena are unborn in reality, In terminology, Is the result also without self-nature? What made those two non-existent? The result of reality alone and The reason of self-nature is said to be an action, No commentary is established here. Even though the image is false, Why not accept it as the cause of the result? How can the nature of imputation itself, which is false, Not be the establishing cause? Did the teacher not say that the quality of non-apprehension is imputed? Likewise, here too, according to what is desired, It becomes a valid reason by the distinction of arrangement. Why are all reasons gathered only in self-nature? Because of the distinction of practice and arrangement, That is only an extensive explanation. It is a part of the property of the subject