Tibetan
ལ་ཉིད་ལ་ནི་ཤེས་པ་དེ། །ཇི་སྟེ་རྟག་ཏུ་མི་འབྲང་སྟེ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་དེ་ཤེས་པའི། ཤེས་བྱའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་ཡོད་སྒྲུབ་ལ་སྔ་མ་བཞིན། །གཏན་ཚིགས་ཀུན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །ཉེས་པ་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་ཆགས་ཕྱིར། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མི་འགྲུབ། །རིམ་མམ་ཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ཡི། །སྐྱེད་པ་ཉིད་ནི་མི་སྲིད་ན། །དེས་ན་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ལས། །འདི་ཡོད་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་ཉིད་ཀྱི། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འགྲུབ་ཡིན་ན། །དེ་ན་མ་བྲལ་ཡོད་ན་ཡང༌། །ལན་འགའ་རྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བདག་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཡང༌། །འབྲས་བུ་བདེ་སོགས་རྗེས་འགྲོ་མེད། །བདེ་བ་ལ་སོགས་ལོག་པ་ཡང༌། །རྟག་པ་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་དོ། །མི་ཤེས་རྨོངས་པས་བརྟགས་པ་ཡིས། །བདེ་ལ་སོགས་པས་དེ་སྒྲུབ་ཏུ། །དེ་བས་འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་དག་ལས་དེ་ངེས་མེད། །ཆོས་ཅན་དག་ནི་མ་གྲུབ་ན། །རང་བཞིན་གཏན་ཚིགས་འདིར་མི་སྲིད། །ཡོད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཕྱིར། །མི་དམིགས་པ་ཡང་རུང་བ་མིན། །དེ་ལྟར་ཡང་ནི་དངོས་པོ་ནི། །ཚད་མ་དག་ལས་གྲུབ་པ་མེད། །ཚད་མ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །ཚད་མ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མིན། །དོན་ནི་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཕྱི་རོལ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་མིན་ནམ། །འདི་ལྟར་ཐ་མ་ལ་མིག་ལ་སོགས། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་སྣང་བ་གང༌། །དེ་ནི་རྒྱུ་གཞན་འདྲ་བ་ལས། །སྐྱེས་སོ་ཞེས་ནི་རྟོག་པར་བྱེད། །ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སླུ་བ་མེད། །སྐྱེ་བ་ཡང་དག་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །འདིར་ནི་དཔེ་འགྲུབ་མེད་པ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མ་འབྲེལ་ཕྱིར། །མ་ངེས་པ་ཡི་གཏན་ཚིགས་འགྱུར། །རྒྱུ་ཡིས་རང་དང་འདྲ་བ་དག །འབྲས་བུ་ལ་བསྐྱེད་ངེས་མེད་དེ། །ཤིང་སོགས་ མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི། །མེ་ཏོག་ལ་སོགས་སྣ་ཚོགས་སྲིད། །རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ནི་ཙམ་བསྒྲུབས་ཀྱང༌། །ཕྱིར་རོལ་དོན་ནི་མི་འགྲུབ་སྟེ། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་དེ་དག་གི །རྗེས་འགྲོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པོ། །རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་པ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་སྔོ་ལ་སོགས། །ཡང་དག་མེད་པས་བསྒྲུབ་བྱ་དང༌། །དཔེ་ཡི་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་མེད། །མི་སླུ་བར་ཡང་ཕྱི་རོལ་དོན། །ཕྲད་པ་ཇི་སྟེ་འདོད་ན་ནི། །དེ་ཚེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་ཉིད། །དོན་བྱེད་པ་དག་སྣང་ཙམ་གྱིས། །ངོ་བོ་ཇི་སྟེ་འདོད་ན་ནི། །རྨི་ལམ་དག་ན་དོན་མེད་ཀྱང༌། །དེ་བཞིན་མཐོང་ཕྱིར་མ་ངེས་འགྱུར། །ལྡོག་པ་ལས་ཀྱང
Chinese
那么对于您来说，那个知识，如果不是恒常相随的，如果不是那样，它就不会变成所知的事物的自性。为了证实它的存在，像之前一样，所有的理由在一切时候，都因为有三种过失的缺陷，所以也无法通过比量来成立。次第或同时进入的产生本身是不可能的，因此，从常有的果中，不能确定这个存在。如果随行和违逆的因和果能够成立，那么，即使没有分离而存在，也因为有时不是恒常的缘故。在我和其他任何地方，果，如安乐等，都不会随行。安乐等的违逆，对于常有者来说也是不可能的。由于不了解，愚昧地推测，用安乐等来证实它，因此，由于果没有成立，所以不能从果中确定它。如果法没有成立，那么自性因在这里是不可能的。因为存在本身是要证实的，所以非显现也是不行的。像这样，事物也不是从量中成立的。除了两种量之外，也没有其他的量。为了使意义成立，外在的理由是不存在的吗？像这样，对于最后的，如眼等，蓝色等的显现，那是从其他相似的因中产生的，这样来思考。因为是知识的相的自性，所以像知识一样，不会欺骗。为了证实真实的产生，在这里是没有例子可以成立的。因为在世俗中也没有关联，所以会变成不确定的理由。因不一定会在果中产生和自己相似的事物，因为树等，会有性状不相同的，如花等的各种各样的事物。即使仅仅用其他的因来证实，也无法成立外在的意义，特别是在任何地方都没有它们的随行。与认识的自性不同的，所取的相，如蓝色等，因为没有真实，所以要证实的和例子的法没有差别。如果不欺骗，也想要和外境相遇，那么，那个时候本身就是要证实的，那个时候理由是不成立的。如果想要以作用的事物仅仅是显现的自性，那么，即使在梦中没有意义，也因为同样能见到，所以会变成不确定。从违逆方面来说也是如此。
English
Then, for you, that knowledge, if it is not constantly accompanying, if it is not so, it will not become the nature of the knowable things. In order to prove its existence, as before, all the reasons, at all times, are flawed because of the defects of the three faults, so it cannot be established by inference either. The production of entering sequentially or simultaneously is impossible, therefore, from the constant result, it cannot be determined that this exists. If the cause and effect of following and reversing can be established, then, even if it exists without separation, it is because it is sometimes not constant. In me and anywhere else, the result, such as happiness, etc., will not follow. The reversal of happiness, etc., is also impossible for the constant ones. Because of not understanding, foolishly speculating, using happiness, etc., to prove it, therefore, since the result is not established, it cannot be determined from the result. If the subject is not established, then the nature reason is impossible here. Because existence itself is to be proved, so non-manifestation is also not possible. Like this, things are also not established from valid cognition. Apart from the two valid cognitions, there are no other valid cognitions. In order to establish the meaning, is there no external reason? Like this, for the last, such as the eye, etc., the appearance of blue, etc., that is produced from other similar causes, so think. Because it is the nature of the aspect of knowledge, so like knowledge, it will not deceive. In order to prove the true production, there is no example that can be established here. Because there is no connection in the conventional, so it will become an uncertain reason. The cause does not necessarily produce things similar to itself in the result, because trees, etc., will have various things such as flowers, etc., with different characteristics. Even if only proved by other causes, the external meaning cannot be established, especially since there is no following of them anywhere. Different from the nature of cognition, the apprehended aspect, such as blue, etc., because there is no truth, so there is no difference between the subject to be proved and the example. If it does not deceive, and also wants to meet the external object, then, that time itself is to be proved, that time the reason is not established. If you want the things that function to be merely the nature of appearance, then, even if there is no meaning in dreams, it will become uncertain because it can be seen in the same way. It is also the same from the reverse aspect.
Tibetan
་ཕྱི་རོལ་དོན། །འགྲུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཡང༌། །ལྡོག་པ་ནམ་ཡང་འགྲུབ་པ་མེད། །ནུས་པ་བྲལ་མ་ཐག་ཏུ་ཡང༌། །ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་རབ་གྱུར་པ། །གང་དུའང་ཤེས་པ་དོན་རྟོགས་པའི། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འགྲུབ་པ་མེད། །གཞན་དག་ནུས་པ་ཡོད་ན་ནི། །ཤེས་པ་ལོག་པ་མེད་པ་ཉིད། །གྲུབ་དང་མ་གྲུབ་ཐེ་ཚོམ་ཕྱིར། །འོན་ཀྱང་དོན་ནི་གྲུབ་པ་མེད། །བདག་ནི་ཤེས་འདི་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་མ་ཐག་དང་བྲལ་བས་སམ། །འོན་ཏེ་དོན་དང་བྲལ་བ་ཞེས། །ཐེ་ཚོམ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རྒྱུ་ལྡན་གཞལ་བྱ་ཉིད་སོགས་ཀྱིས། །ཕྱི་རོལ་དོན་སྒྲུབ་སྐྱོན་ཆགས་པར། །མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་གང༌། །དེ་ནི་ཚུལ་འདིས་རིག་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དོན་དག་ནི། །རྗེས་སུ་དཔག་ལས་གྲུབ་པ་མེད། །ཤེས་པ་སྨྲ་བའི་ཤེས་པ་ཡང༌། །ཡང་དག་པ་ནི་ཡོད་པ་མིན། །ཤེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ། །རྟག་ཏུ་དབང་པོ་ལས་འདས་ཕྱིར། །རྟགས་ཀྱིས་འདི་ནི་རྣམ་ངེས་པའི། །འབྲེལ་པ་ཡང་ནི་ཡོད་པ་མིན། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ལ། །རང་བཞིན་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའི་རྟགས། །འདི་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡོད་པ་མིན། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །དེས་ན་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའི། །རྟགས་ནི་གང་ཡང་སྲིད་པ་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་མ་གཏོགས་པར། །འབྲས་བུར་ཁྱེད་འདོད་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཁྱེད་ཀྱི་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །གཉིས་ དེ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པའང༌། །འབྲས་བུ་ཡང་དག་ཉིད་མེད་དེ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །རྟ་ཡི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། །འགོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ནི། །དེ་ནི་མཁས་པས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡོད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ། །མི་དམིགས་པ་ཡང་རིགས་པ་མིན། །དགའ་དང་གདུང་བའི་རང་བཞིན་སོགས། །དེ་ནི་གསལ་བར་དེས་བཟུང་ཕྱིར། །རྣམ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན་ནི། །བྱིས་པ་ཡན་ཆད་གྲུབ་མིན་ནས། །དེ་ལའང་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། །འགལ་ཕྱིར་དེ་ནི་དབེན་པར་དུ། །བསྒྲུབ་བྱ་གྲང་བའི་ངོ་བོ་ཡི། །དྲོ་བ་ཇི་ལྟར་དབེན་པ་བཞིན། །གང་ཡང་གང་གི་ངོ་བོ་གསལ། །གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་ཡང༌། །གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་མེད་པར་དེ་དེ་མེད་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཉིས་མེད་གྲུབ། །ཁྱེད་ཅག་གཉིས་པོ་དབེན་པ་ཙམ། །ཇི་སྟེ་སྒྲུབ་པར་འདོད་ན་ནི། །དེ་ནི་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་བདེན་པ་ཉིད་མི་འདོད།
Chinese
外境，并非以理成立，无有随行故，遣返亦终不成立。能力断绝之际，成为遣返之极，无论何处，识能了知义，随行亦不成立。若他者有能力，则识无有错乱。因成与未成之犹豫，然义终不成立。我此识未生，以其无间断，抑或离于义，犹豫亦将生起。以具因可量等，成立外境有过失，外道徒所说者，当以此理而知之。如是外境诸义，非由比量而成立。识说之识亦，非为真实存在。彼无二之识，恒常超离诸根故，以相此为决断之，关联亦无有。于无二之法性，自性即为所立故，如是自性之相，于此成立中无有。于无二之识，因与果未成故，是故果之相，亦无有存在。除无二之外，汝等无有少许欲为果，为成立彼之故，汝之彼亦未成。二，彼所成者为何，亦无有真实之果，彼恒常不生故，如马之角等。于遮止之境性中，彼为智者所说故，于彼有之成立中，不见亦非理。喜与悲之自性等，彼由彼而明执故，识之自性法性者，自孩童以上不成故，于彼亦二之体性，相违故彼于寂静处，所立寒冷之体性，如暖热如何寂静般。何者亦何者之体性明，所取与能取亦，离一与多故，无彼则彼亦无故，是故识之无二成立。汝等二者唯寂静，若欲成立者，彼乃成立已成者，何以不欲真实故。
English
External objects are not established by reason, for without concomitance, refutation is never established. Even at the moment of the cessation of power, when it has become the extreme of refutation, nowhere is there concomitance of cognition understanding the meaning. If others have power, then there is no error in cognition. Because of doubt about establishment and non-establishment, nevertheless, the meaning is not established. This cognition of mine is unborn, either because it is without immediate cause, or because it is separate from meaning, doubts will also arise. By means of having causes, being measurable, and so on, faults arise in establishing external objects, whatever is said by the Tirthikas, understand that by this method. Thus, external objects are not established by inference. The cognition that speaks of cognition is also not truly existent. That non-dual cognition is always beyond the senses, therefore, the connection by which this is determined by signs does not exist either. In the case of a non-dual entity, since its own nature is to be proven, therefore, the sign called "own nature" does not exist in this proof. In the case of non-dual cognition, since cause and effect are not established, therefore, there is no possible sign called "effect." Apart from non-duality, you do not desire even a little to be an effect, therefore, your own is not established in order to establish that. Two, What is established by that is also not a true effect, because it is always unborn, like the horns of a horse and so on. In the nature of the object of cessation, since that is said by the wise, non-perception is also not reasonable in establishing that it exists. The nature of joy and sorrow, etc., because that is clearly grasped by it, the characteristic of consciousness as a dharma, since it is not established even for children, in that also, the nature of duality is contradictory, therefore, it is isolated, like the nature of cold to be proven, how is warmth isolated? Whatever is clear about the nature of whatever, the grasped and the grasper are also inseparable from one and many, and because without that, that is also without that, therefore, the non-duality of consciousness is established. If you want to establish only the isolation of the two, then that is establishing what is already established, because you do not want the truth itself.