Tibetan
་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡང་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་དགོངས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་བསྟན་པ་ཡང་ངེས་པའི་དོན་ཉིད་དུ་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ངེས་པའི་དོན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་གཞན་ཡང༌། །ངས་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལས་ཀྱང་དགོངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་འགགས་པ་དང༌། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བསྟན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། འོ་ན་དད་པ་ཆེར་འབྱུང་གི་མདོ་ལས། ངས་གང་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་དགོངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེ་ན་ནས་མེད་པའི་མཚན་མ་བཟུང་སྟེ། མེད་པའི་ ལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཚན་མའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རྟོགས་པས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྦྱོ
Chinese
没有的。如是，在《圣解深密经》中说：‘那是胜义谛，也是诸法无自性的殊胜之处，因此称为胜义谛无自性。’因为此无自性使一切法唯是无自性，因此，宣说无生等是了义。那是考虑到胜义谛而宣说的，因此与所见等也不相违，也不是如字面意义般完全理解。因此，所诠释的意趣也不会与了义相违。正因为如此，为了成立宣说无生等为了义，为了消除与所见等相违，为了阐明如字面意义般理解，所以在《圣解深密经》中说：‘真实的胜义谛，其他的圣者，我也是从以法无我的殊胜来区分胜义谛无自性而作意，宣说一切法不生，一切法不灭，本来寂静，自性涅槃。’如果那样的话，那么在《信增广经》中说：‘我考虑到由造作而生的自性，凡是宣说一切法为空性，如果执着于字面意义，并且认为烦恼法和清净法也是空性，从而执取空性的相，就会变成空性见。因此称为相见。’这段广说的内容应该如何理解呢？对此，如前所说，依他起性在世俗中是因和缘聚合的力量所生的，如同幻象般无自性，因此称为由造作而生。如是，《圣般若波罗蜜多经》中说：‘由造作而生的自性是不存在的，因为是缘起。’对于此，如前所说的遍计所执性，也是由分别念所显现安立的，因此对于它是暂时的。
English
It is not. As it is said in the Holy Saṃdhinirmocana Sūtra: 'That is the ultimate truth, and it is also the distinction of all dharmas as being without inherent existence, therefore it is called the ultimate truth without inherent existence.' Because this absence of inherent existence makes all dharmas solely without inherent existence, therefore, the teaching of no birth, etc., is definitive in meaning. That is taught with consideration of the ultimate truth, therefore it is not contradictory to what is seen, etc., nor is it completely understood according to the literal meaning. Therefore, the expressed intention does not contradict the definitive meaning. For the very reason that in order to establish that the teaching of no birth, etc., is definitive in meaning, in order to eliminate contradiction with what is seen, etc., and in order to clarify understanding according to the literal meaning, in the Holy Saṃdhinirmocana Sūtra itself it says: 'The true ultimate truth, other noble ones, I also contemplate from the distinction of the ultimate truth without inherent existence by the absence of self of phenomena, and teach that all phenomena are unborn, all phenomena are unceasing, originally peaceful, and naturally completely liberated from suffering.' If that is the case, then in the Adhimukti Sūtra it says: 'I contemplate from the inherent existence arising from fabrication, and if one clings to the literal meaning of what is taught as all phenomena being empty, and thinks that defiled phenomena and purified phenomena are also empty, and then grasps the sign of emptiness, it will become a view of emptiness. Therefore, it is called a view of signs.' How should this extensive explanation be understood? Regarding this, as previously stated, the dependent nature is conventionally born from the power of the aggregation of causes and conditions, and is without inherent existence like an illusion, therefore it is called arising from fabrication. As it is said in the Holy Prajñāpāramitā Sūtra: 'The inherent existence arising from fabrication does not exist, because it is dependent arising.' Regarding this, the imputed nature as previously stated is also manifested and established by conceptualization, therefore it is temporary for it.