Tibetan
ས་པོ་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ཕྱེད་རྣམ་པར་འགྲེལ་བར་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ རྣམས་སོ། །དགའ་བ་དང་གདུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །དེ་དག་གིས་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཚང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མ་ཚང་ན་ཤོལ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་ཅིག་ཅར་གྱིས་ཁྱབ་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། གང་དག་ལ་རྒྱུའི་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཤོལ་བ་ནི་སྡོད་པའོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་གྱུར་ན། དེར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ཙམ་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་གཅིག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་དུ་འོང་བས། ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རིམ་མ་ཡིན་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་འདི་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་པ་ལ། ཤོལ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུའི་ཆོས་མཐའ་དག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདིས་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ལ་ཡོད་པའི་རྫས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་བོ་སྙམ་པ་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྒྱུར་དུ་མི་རུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འཐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་དག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་ན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཕན་པ་མེད་པ་དེ་དག་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར། ཇི་སྟེ་མི་ནུས་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལྟོས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་དེ་དག་ལས་ཕན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐོབ་ན་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བའི་དུས་ན་ཡོད་པ་དང་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་བཞི
Chinese
那些“是”等词，是对偈颂的一半进行详细解释。 “最初”等词指的是常法。 “喜悦和悲伤”等词，用“等”字概括了“既非快乐，也非痛苦”等内容。 “因为它们也会同时产生果实”等词，是因为没有原因的缺失，就像许多果实、嫩芽等同时生长一样。 “果实若不具备所有因，就会停止”等词，在这里是为了表明同时性的普遍存在，即对于那些具有不受阻碍的因的能力的事物，就可以这样说。 “停止”就是停留。 如果果实遵循所有因的性质，难道不会因此发生变化吗？既然因和果二者会变成完全相同，那么就像不希望果实遵循所有性质一样，这种非顺序的遵循也会变成那样吗？对此，提到了“停止时”等词，即使果实不具备所有因的性质，但它无疑会遵循存在于其中的物质的产生和消亡。如果不是这样，怎么能称之为它的果实呢？如果那样，一切都会变成一切的果实了。 如果认为因为依赖于共同作用的因，所以不具备所有因的说法不成立，对此，提到了“对于不可改变的个别事物，不应依赖共同作用的因”等词。如果它们自己能够做到，为什么还要依赖那些无益的共同作用者呢？如果不能做到，那么也不应该依赖，因为它们无法从中获得任何益处。如果能够获得益处，那么常法本身就会被破坏。 此外，“在产生果实的时候”等词表明，即使承认依赖于共同作用者，但由于共同作用的因在接近的时间存在，并且与自性没有差别，因此与它相关的自性
English
Those words such as "is" and so on, are to explain in detail half of the verses. The words such as "first" refer to the permanent dharmas. The words such as "joy and sorrow" and so on, summarize the contents such as "neither happiness nor suffering" with the word "etc.". The words "because they will also produce fruits simultaneously" are because there is no lack of cause, just like many fruits, sprouts, etc. grow simultaneously. The words "fruits will stop if they do not have all the causes" and so on, here are to show the universality of simultaneity, that is, for those things that have the unobstructed power of cause, it can be said that way. "Stop" means to stay. If the fruit follows all the natures of the cause, wouldn't it change because of that? Since the two, cause and fruit, would become exactly the same, just as one does not want the fruit to follow all the natures, wouldn't this non-sequential following also become like that? To this, the words "when stopping" and so on are mentioned, even if the fruit does not have all the natures of the cause, it will undoubtedly follow the arising and ceasing of the substance that exists in it. If it is not like that, how can it be called its fruit? If that is the case, everything would become the fruit of everything. If it is thought that the statement of not having all the causes is not established because it depends on the co-acting cause, to this, the words "for individual things that cannot be changed, it is not appropriate to rely on the co-acting cause" and so on are mentioned. If they can do it themselves, why would they rely on those useless co-actors? If they cannot do it, then it should not be relied upon either, because they cannot obtain any benefit from them. If they can obtain benefit, then the permanent dharma itself would be destroyed. Furthermore, the words "at the time of producing the fruit" and so on indicate that even if it is admitted that it depends on the co-actor, but because the co-acting cause exists at a close time and there is no difference from the self-nature, therefore the self-nature related to it
Tibetan
ན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་ པས་ན་མི་འདོད་བཞིན་དུ་མགུལ་ནས་བཏགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྣམས་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དང་མི་འབྲལ་བར་ཐལ་བར་བཟློག་དཀའོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། གང་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་མཐའ་དག་དང་འདུག་པ་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །འདིས་ནི་གང་དག་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ནུས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དུས་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་བ་གང་དག་དུས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་མཐུ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ཀྱང་འདིས་བསལ་ལོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་མཐུ་དེ་དག་དོན་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཁས་ལེན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེ་ཁོ་ན་ལ་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་ཟད་པས་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སུན་དབྱུང་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེ་དག་དེའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་འཇིག་པར་འགྱུར། ཇི་སྟེ་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་དུ་འོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱེད་འོག་མ་རྣམ་པར་འབྱེད་དེ། རྟག་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སེམས་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པར་འདོད་པ་དག་ལའོ། །རང་བཞིན་སྔ་མ་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་མ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་སྡེ་པ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་གཞུང་གིས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་འདུས་མ་བྱས། འདུས་བྱས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཐ་ན་རང་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པར་འདོད་དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡིན་གྱི། དེ་དག་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་དམ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་ དམ་པར་ཡོད་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ལུགས་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ན་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞི
Chinese
因为跟随于彼，所以就像不情愿地从脖子上套上一样，由于力量的牵引，共同作用的事物恒常存在，因为原因完全具备，所以难以避免与结果不分离，这是要说明的。凡是具有共同作用的所有条件和存在，都应如此组合词句。这表明，凡是说共同作用的原因本身就是能力之声的人，以及那些说时间等事物本质相同，但依赖于次第生起的力量而产生结果的人，都被此驳斥。如此，如果承认那些力量是其他事物，那么，共同作用的原因仅仅被如此称呼，没有差别。因此，反驳也是针对它。如果不是其他事物，那么，它们与它的自性不可分离，因此，就像追随它的自性一样，是恒常亲近的自性，那么，结果怎么会坏灭？如果说这种过失会发生，等等，这是要分别解释诗句的后半部分。所谓“恒常认为”，就是认为是恒常。所谓“对于那些”，就是对于那些恒常认为的人。先前的自性会坏灭，后来的自性会产生。所谓“自己的宗派哪些”，等等，这是要表达分别部的主张没有成立。那些就是各自的分析等等，是非复合的。与所有复合的生起不相符，作为实有存在，甚至对于自己的对境——意的识的果，也是不需要的，因此认为一切能力都是空虚的。因为（经中）说，原因和结果是复合的，它们不是非复合的。那也是瑜伽行者的智慧是殊胜的对境，因此是胜义存在的。因此，按照他们的观点，由于没有与次第的结果相连接，那么，如何能成为一和多的自性呢？
English
Because of following that, just as being unwillingly put on the neck, due to the force of being pulled, the co-operative things are always abiding, because the cause is completely present, it is difficult to avoid being inseparable from the result, this is to be shown. Whatever has all the conditions and existence of co-operation, the words should be combined in this way. This shows that those who say that the cause of co-operation itself is the sound of ability, and those who say that things like time have the same nature, but rely on the powers that arise in sequence to produce results, are also refuted by this. Thus, if it is admitted that those powers are other things, then the cause of co-operation is merely called that, there is no difference. Therefore, the refutation is also directed at it. If they are not other things, then, because they are inseparable from its nature, just as following its nature, they are always of a close nature, then how can the result be destroyed? If it is said that this fault will occur, etc., this is to separately explain the latter half of the verse. The so-called "always thinking" is to think of it as constant. The so-called "for those" is for those who always think. The former nature will be destroyed, the latter nature will arise. The so-called "which of one's own schools", etc., is to express that the Vaibhashika's assertion is not established. Those are the separate analyses, etc., which are non-compounded. Being incompatible with all compounded arising, existing as real existence, even for the result of one's own object - the consciousness of mind, it is also unnecessary, therefore it is considered that all abilities are empty. Because it is said (in the scriptures) that cause and result are compounded, they are not uncompounded. That is also because the wisdom of the yogi is a superior object, therefore it is truly existent. Therefore, according to their view, since there is no connection with the sequential result, then how can it be the nature of one and many?