Tibetan
་སེམས་ཁོ་ན་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དོན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ན་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་དོར་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་བོར་ནས་གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྒོམ་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མཚན་ཉིད་སེམས་ཙམ་ཉིད་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་ཞིང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཤེས་པ་དེ་ཡང་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་བསྒོམ་ཞིང་གཉིས་མེད་པ་ལས་འདས་པར་བྱས་ནས་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་གནས་སྐབས་ན། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡོད། །གང་ཞིག་གིས་ནི་ལྟ་ཞེ་ན། །དོན་དམ་པར་ནི་འགའ་ཡང་ལྟ་བ་མེད་ལ་རྣལ་འབྱོར་བར་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་ལྟའོ་ཉན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་ མེད་པའི་ཤེས་པ་སྣང་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གང་ཞིག་གིས་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད། རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཇི་ལྟར་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང་རིག་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ལ་རང་ལ་བདག་ཉིད་མེད་པར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལྟར། རང་བཞིན་མེད་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །རང་རིག་པ་ཡང་གནག་རྫི་ཡན་ཆད་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཀླན་ཀར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །ཐུག་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཁོ་ནར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བྱེད་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དང་འདྲ་བས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ནི་བལྟ་བར་བྱ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །སྨོན་ལམ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལ་སྨོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་མཁྱེན་པས་ཀྱང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གནས་སྐབས་དེ་ནས་གཉིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དམ་པ་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཞན་གྱི་བདག་མེད་པ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་སོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་དང་བདག་པོའི་མཚན་ཉིད་རྒྱུ་ལོག་པས་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པར་ངས་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཟུང་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ རྣམས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པར་ངས་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཁུངས་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་དང༌། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པ། འབྱུང་བ་ཆེ་ལ་སོགས་བཤད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ནར་ཡང་དག་པར་འདུ་སྟེ། དེའི་སོ་སོར་སྣང་བ་ཁོ་ན་ལ་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ཀྱང་རུང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་པ་ལ། དེ་ཤེས་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དེ་མི་སྣང་བ་དེའི་ཕྱིར་ལོག་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པའོ། །འདི་ནི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུ་
Chinese
仅仅是心而已，没有意义，这样修习时，应完全舍弃对意义的执着。而且，完全舍弃后，如果没有执取，那么那个也没有，这样修习，执着的相状，仅仅是唯心，那个也应完全抛弃，安住在无显现的觉知上。那个觉知也以一等体性修习，超越二元，进入无显现的境界。安住于此，即是进入大乘，这是所教导的。如果在那样的状态中，瑜伽是怎样的？以什么来观察呢？究竟而言，没有什么可观察的，也没有瑜伽士，但在世俗谛中，就像指着“天授，看啊，听啊”等一样，瑜伽士也与之相似，没有过失。如果瑜伽士的觉知，将二元觉知转变为无显现，那么又由什么来领悟那无显现的本身呢？暂时来说，不是由它自己，因为自己对自己起作用是相违的。也不是由其他的，因为那样会陷入无穷的过失。这并非过失，就像通过自证智体验到二元无别和无显现的境界，然后通过后得智进行分别，而自己对自己不起作用也不相违一样，无自性也是如此。自证智甚至在牧童等身上也能成立，因此也不应受到诘难。也不是无穷的，因为两种觉知都将一切作为对境，就像能作声者所说的那样，一切都是相同的。瑜伽士们那种状态的具有特征的进入，因为没有其他可观察的，所以是任运自成的。因为一切戏论都已寂灭，所以是寂静的。以祈愿清净，这是因为以大悲心为了一切众生的利益而祈愿，也因为了知无自性，所以在轮回未空之前也会随之而行。想到那是什么呢？说了“殊胜智慧”等，从那个状态开始，二元
English
It is only mind, there is no meaning. When meditating like this, one should completely abandon attachment to meaning. Moreover, having completely abandoned it, if there is no grasping, then that also does not exist. Meditating like this, the characteristic of grasping, is only mind-only. That should also be completely abandoned, and one should abide in the awareness of non-appearance. That awareness should also be meditated upon with the nature of one, etc., transcending duality, and entering into the realm of non-appearance. Abiding in that is entering the Mahayana, this is what is taught. If in that state, what is the yoga? And with what does one observe? Ultimately, there is nothing to observe, and there is no yogi. But in conventional truth, just as one points to "Devadatta, look, listen," etc., the yogi is also similar to that, there is no fault. If the yogi's awareness transforms dualistic awareness into non-appearance, then by what is that non-appearance itself comprehended? For the time being, it is not by itself, because it is contradictory for oneself to act upon oneself. Nor is it by others, because that would lead to infinite faults. This is not a fault, just as one experiences the state of non-duality and non-appearance through self-cognizance, and then distinguishes it through subsequent wisdom, and it is not contradictory for oneself not to act upon oneself, so too is selflessness. Self-cognizance can be established even in cowherds, etc., therefore it should not be challenged. Nor is it infinite, because both awarenesses make everything their object, just as those who speak of 'maker' say, everything is the same. The characteristic entry of yogis in that state, because there is nothing else to observe, is spontaneously accomplished. Because all elaboration is pacified, it is peaceful. Purified by aspirations, this is because one aspires with great compassion for the benefit of all beings, and also because one knows selflessness, one will follow as long as samsara is not empty. Thinking, what is that? It is said "supreme wisdom," etc., from that state, duality
Chinese
以证得之智慧所见之清净，于彼无有显现之其他智慧，即是无我，亦即见为空性，此为总结之语。又，此句出自《圣楞伽经》。外境之因与缘，五种因之体性，以及主宰之体性，因果颠倒，安住于唯心，此乃唯识之理，是为无生之一。此乃为显示中观宗之无生。言及“外境无有”，乃是连接“我说诸法之外境自性皆无”之意。“心亦非全取”，乃是连接“我说诸法之心性亦无”之意。为何如此？因为舍弃一切见解之故，如是则能舍弃对事物等一切之见解。因此，事物之无生体性即是如此。此处所说，乃是唯识宗于世俗谛之说法。言及“仅知出自《圣楞伽经》”，乃是说唯有识而已。若然，世尊如何宣说四大种，以及依于四大种等等？因此，圣龙树菩萨曾说偈颂二句：“说大种等”。世尊所说之大种等，一切皆真实包含于识之中，因为唯有于彼等之个别显现上，方能安立彼等。若果如此，无论其为识之自性，抑或为外境之自性，四大种于一切情况下皆是胜义谛中存在者。对此，言及“彼由知故”，乃是总结之语，意为：因其不显现于真实智慧中，故为颠倒分别。此中之“彼”即是知识本身。“不是吗”是反问语。此出自《六十正理论》。二种方式，即是中
English
Seeing the pure wisdom of realization, other wisdom without appearance in it, that is, selflessness, that is, seeing emptiness, this is the concluding statement. Also, this sentence comes from the Sutra of the Descent into Lanka. The cause and condition of the external environment, the nature of the five kinds of causes, and the nature of the master, the cause and effect are reversed, and dwelling in the mind-only, this is the principle of mind-only, which is one of non-birth. This is to show the non-birth of the Madhyamaka school. Speaking of "no external objects", it is connected to the meaning of "I say that the self-nature of all external objects is non-existent". "The mind is not fully taken", which is connected to the meaning of "I say that the mind-nature of all dharmas is also non-existent". Why is this? Because all views are abandoned, so all views on things and so on can be abandoned. Therefore, the nature of non-birth of things is like this. What is said here is the saying of the Mind-Only School in the conventional truth. Speaking of "only knowing that it comes from the Sutra of the Descent into Lanka", it means that there is only consciousness. If so, how did the Blessed One speak of the four great elements, and based on the four great elements, etc.? Therefore, the Holy Nagarjuna Bodhisattva once said two verses: "Speaking of the great elements, etc.". The great elements, etc., spoken by the Blessed One are all truly contained in consciousness, because only on the individual manifestations of them can they be established. If this is the case, whether it is the self-nature of consciousness or the self-nature of the external environment, the four great elements exist in the ultimate truth in all cases. In response to this, speaking of "he knows it", is a concluding statement, meaning: because it does not appear in true wisdom, it is a reversed distinction. The "he" in this is knowledge itself. "Isn't it" is a rhetorical question. This comes from the Sixty Stanzas on Reasoning. Two ways, that is, the Middle
Tibetan
མ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་པ་ཉིད་སྲབ་སྐྱོགས་དང་འདྲ་བས་སྲབ་སྐྱོགས་ཏེ། རྟ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བའི་ཐག་གུ་དང་འདྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་དག་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཡོད་པ། དེ་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མིང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཁོ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། འདི་སྙེད་དེ་ ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཆོས་ལྔ་ནི་མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མིང་ནི་སྒྲའི་སྤྱི་ནང་དུ་བརྗོད་པར་གནས་པའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་དེ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཉིད་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང༌། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །བདག་མེད་པ་གཉིས་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའོ། །ཚུལ་རྣམ་པ་འདི་གཉིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དང༌། དབུ་མའི་ཚུལ་ལོ། །རྣམ་འདོར་ནི་ཚངས་པའོ། །མིག་མི་བཟང་ནི་དབང་ཕྱུག་གོ །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་འདོར་གྱིས་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་ཏོ། །རྣམ་རིག་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་སྟེ། གསང་བ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཁོ་ནའི་བདག་གཅིག་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་གཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་འཆིང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན
Chinese
名为母续和瑜伽行。因为理智就像薄饼一样，所以是薄饼，是像驾驭马匹的缰绳一样的词语。哪些具有如所说由两种方式概括的大乘？那些就是大乘行者，因此名符其实。为什么只有由两种方式概括的才是大乘，而其他的不是呢？想到这里，就说了“此等”。五法是名、义、分别、如如、正智。其中，名是在声音的共相中被表达而存在的。义是能取和所取的相。分别是依他起的自性。如如是无二性，即依他起的自性本身是远离二的，这是它的定义。正智是超越世间的无分别智。自性是三种自性，即遍计所执、依他起和圆成实。八识是眼识等六种行相识，以及染污意和阿赖耶识。二无我指的是人无我和法无我。“这两种方式”指的是唯识的方式和中观的方式。遍入是梵天。眼不美是自在天。等等的“等”字包括数论派等等。例如，这显示了遍入所说的唯识的方式。唯识指的是要依赖于“我”这个词。那些秘密论者认为，对于一切有情，有遍及一切众生的识的自性，是常恒唯一的我。常时清净是因为它和自性完全清净的缘故。佛是因为脱离了无明的睡眠的缘故。解脱是因为没有贪欲等束缚的缘故。这一切都是胜义谛。无明和贪欲等是暂时的。
English
It is called the Mother Tantra and the Yogic Practice. Because reason is like a thin pancake, it is a thin pancake, a term that means it is like the reins for steering a horse. Those who have the Great Vehicle, as explained, summarized by two methods, are Great Vehicle practitioners, therefore the name is as it is in meaning. Why is it that only what is summarized by two methods is the Great Vehicle, and not others? Thinking this, it is said, "These." The five dharmas are name, meaning, conceptualization, suchness, and correct knowledge. Among these, name is what exists expressed within the general sound. Meaning is the aspect of the apprehended and the apprehender. Conceptualization is the nature of other-powered. Suchness is non-duality, that the nature of other-powered itself is the very nature of being separate from duality, that is the definition. Correct knowledge is the non-conceptual wisdom that transcends the world. Nature is the three natures, namely the thoroughly imputed, the other-powered, and the thoroughly established. The eight consciousnesses are the six entering consciousnesses, such as eye consciousness, the afflicted mind, and the storehouse consciousness. The two selflessnesses are the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. "These two methods" refers to the method of Mind-Only and the method of the Middle Way. All-Pervading is Brahma. Ugly Eye is Ishvara. The term "etc." includes Samkhya and so on. For example, this shows the Mind-Only method explained by All-Pervading. "Mind-Only" means that it is to be dependent on the term "self." Those secret speakers believe that for all sentient beings, there is a nature of consciousness pervading all beings, a single, permanent, and only self. Always completely pure because it and its nature are completely pure. Buddha because it is separated from the sleep of ignorance. Liberation because there are no bonds of desire and so on. All of this is ultimate truth. Ignorance and desire and so on are adventitious.