Tibetan
ད་དུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེས་ན་དོན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་གང་གིས་ན་འདི་དག་མེད་པར་འདོད་ཅེས་དེ་སྐད་དུ་འཆད་དོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ལོག་ན་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་དོ་ཞེས་འཛིན་པ་འདི་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་ལོག་པའི་ཕྱིར་གང་དག་ལ་དམ་འཆའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་མི་སྲིད་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་མེད་པར་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེ་དང་གཞི་དེས་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཡང་མི་ལྟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་ཡང་གཞུང་འདི་ལ་སླ་བ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་ན། རེས་འགའ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལོག་ན་གང་གིས་ན་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྟ་ཞིག་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །གང་ཆགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་པའི་མཚན་མས་སོ། །འདིར་ཡང་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཏེ་འདི་ནི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པ་ཡོད་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱོན་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། འདི་ནི་ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའོ། །ཡོངས་ཤེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་ པས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཏན་ཚིགས་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་དཔེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་ནོ། །ལན་གདབ་པ་གཅིག་ཁོ་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་གཞུང་གཟུགས་པར་འདོད་ནས་དྲི་བའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་བསམ་པ་
Chinese
这是为了进入其中啊，是这样的结尾语。因此，要以意义的力量来成立不存在，那么，以怎样的理由认为这些不存在呢？是这样说的。或者，为了菩提而安住于无分别智慧的人们，如果执着于存在，那么执着于存在是先行的，因此不存在，因为这种执着也以力量而破除，对于那些发誓等等的过失，如前所说的不可能，那些怎么会不存在呢？是这样的结尾语。也不会堕入以那个因、那个缘、那个基而断灭的观点，因为因和果的事物在世俗中是如是安住的。那个因等等是异名。对于没有生起的事物，具有行持的方式，这样连接词语。对于解脱，这部论典也很容易，因为如果对事物有强烈的执着，有时会产生一切烦恼，如果破除对事物的执着，那么怎么会不解脱呢？心想具有执着事物之根本的一切烦恼在哪里呢？对于“何者贪着”等等，何者是指对境。以何者是指不净的相。这里也说了，是圣者龙树说的，这是在《六十正理论》中说的。为什么如果承认事物存在，就会产生贪着等等的过失呢？说了“这是所有见的基础”。那个是指承认事物存在。那个是指事物。如果完全了解，是指无自性。那个是指事物。如果宣说缘起，如何能证悟无自性呢？说了“依赖而生”。“未生”是指胜义谛，这是剩余的，如果不是这样，就会成为相违的理由。这里的比喻是影像。因为仅仅以一个回答就认为这一切都是论典的形象而提问，所以说了“其他”。以无明和行等等是他人的想法。
English
This is the concluding remark for entering into it. Therefore, to establish non-existence by the power of meaning, how do you think these do not exist with what reason? That's what it says. Or, for the sake of Bodhi, those who abide in non-conceptual wisdom, if they cling to existence, then clinging to existence is prior, therefore it does not exist, because this clinging is also refuted by force, for those who take vows, etc., the faults as mentioned before are impossible, how can those not exist? It is such a concluding remark. One will also not fall into the view of annihilation by that cause, that condition, and that basis, because the objects of cause and effect abide in the conventional truth. That cause, etc., are synonyms. For that which has no birth, there is a way of acting, thus connecting the words. For liberation, this treatise is also easy, because if there is strong attachment to things, sometimes all defilements arise, if attachment to things is destroyed, then how can one not be liberated? One wonders where all the defilements with the root of clinging to things are? Regarding "who is attached" etc., who refers to the object. By what refers to the sign of impurity. It is also said here, it is said by the Holy Nagarjuna, this is said in the "Sixty Stanzas on Reasoning". Why, if one admits that things exist, will faults such as attachment arise? It said, "This is the basis of all views." That refers to admitting that things exist. That refers to things. If fully understood, it refers to no self-nature. That refers to things. If dependent origination is taught, how can one realize no self-nature? It said, "Born from dependence." "Unborn" refers to ultimate truth, this is the remainder, if it is not so, it will become a contradictory reason. The metaphor here is an image. Because with only one answer, one thinks that all of this is the image of the treatise and asks, therefore it said "other". With ignorance and action etc. is the thought of others.
Tibetan
སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྒ་ཤི་ལ་ཐུག་པ་རྣམས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྟེན་སྐྱེས་པའོ།། ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །དངོས་གང་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་འདྲ་བའི་རྟགས་སོ། །རྟགས་ལ་སེམས་ནི་དེར་ངེས་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ཀྱི་སེམས་དེ་ལས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྟགས་ཅན་བློ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་བརྒྱུད་པས་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལེན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡང་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁས་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་མི་འགོག་གོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་མིང་ཀུན་རྫོབ་ཅེའམ་གཞན་ཡང་རུང་མིང་ཅི་དགར་ཐོགས་ཤིག །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉམས་པ་ནི་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་དོགས་པ་བསུ་བར་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདིས་ནི་གལ་ཏེ་ཁྱོད་འོལ་བྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་བྱུང་བ་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བར་ཁས་བླངས་ནས་དངོས་པོར་བརྗོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེར་ཟད་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་མིང་ལ་བརྩད་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་ བ་རྣམས་ལ་བརྟག་མི་བཟོད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བརྟག་མི་བཟོད་པས་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད། དེ་ལྟ་བས་ན་གལ་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཁས་བླངས་ནས་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་སྨྲ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་གིས་ན་མཚན་ཉིད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དོན་དམ་པ་པའི་ངོ་བོ་
Chinese
能显示。所有的烦恼就是从无明等直到老死，是因和果的事物。完全清净就是与烦恼不相违的所依产生。与业和果相关联就是业的成熟。任何事物就是声音等。如实真实就是具有无常等法。像那样能表示，所作性等任何事物，那就是那样的相。对相的认识就是对它的确定，是它的原因。从相的认识中，对于声音等具有无常等法的法，像那样对有相的产生之智，只是从事物本身产生，因为通过它而与它相关联。如果那样的话，也等于是通过等等来进行提问。这一切都是用因和果的事物来区分的，因为因和果的事物世俗谛也没有遮止，所以一切都不相违背。如果这样认为，如果承认因和果的事物是世俗谛，那么那时我们的事物就成立了，能起作用的事物，这就是事物的特征。如果那不遮止的话，那么就叫名字是世俗谛，或者其他任何名字都可以随便起。为了迎接认为事物的自性不会消失的疑惑，所以说了如果这样安立等等。这表示，如果你粗略地不观察缘起而承认是令人愉快的，并说是事物的话，那么那时就结束了，我们也不会在名字上争论。然而，当对影像等缘起的事物无法观察，而承认没有事物的时候，那时就像影像等一样，对于微尘等也无法观察，如果是没有错乱的特征，为什么特别承认为是事物呢？因此，如果承认缘起本身是胜义谛，并说是事物的话，那么那时微尘等又将如何成立其特征呢？胜义谛的自性。
English
It can show. All afflictions are from ignorance and so on up to old age and death, which are the objects of cause and effect. Complete purification is the arising of a basis that is not contrary to afflictions. Being related to karma and its results is the maturation of karma. Any object is sound and so on. Truly and exactly is having the qualities of impermanence and so on. That which represents such, such as being made, is such a sign. The mind on the sign is the certainty there, it is its cause. From the mind of the sign, for sound and so on, which have the qualities of impermanence and so on, the object of that kind, whatever intelligence arises with the sign, arises only from the object itself, because it is related to it through it. If that is the case, then asking questions is done through and so on. All of this is distinguished by the objects of cause and effect, and since the conventional truth of the objects of cause and effect is not blocked, everything is not contradictory. If one thinks that if one admits that the objects of cause and effect are conventional truth, then at that time our object is established, and the object that can function, this is the characteristic of the object. If that is not prevented, then call the name conventional truth, or any other name can be given at will. In order to welcome the doubt that the nature of things will not disappear, it is said that if this is established and so on. This means that if you roughly do not examine dependent arising and admit that it is pleasant, and say it is an object, then at that time it is over, and we will not argue about the name. However, when the objects of dependent arising such as images cannot be observed, and it is admitted that there is no object, then just like images and so on, the subtle particles and so on cannot be observed, and if it is a characteristic without confusion, why particularly admit it as an object? Therefore, if one admits that dependent arising itself is the ultimate truth, and says that it is an object, then at that time, how will the characteristics of subtle particles and so on be established? The nature of the ultimate truth.