Tibetan
དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཡོད་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཡང་མེད་པ་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པར་རབ་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །འདི་སྙམ་དུ་སྐྱེ་བའི་སྔོན་རོལ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དག་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་གི་འོག་ཏུ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ། གང་ལ་ཅི་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འགྲོ་བ་གང་ལ་སྔར་དཔྱད་པ་བཞིན་ངོ་བོ་ཅི་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྟེ། ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །འདི་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་གཉི་གའི་འོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བློ་གྲོས་བཟང་པོས་གང་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སོ། །གང་དག་བདག་དངོས་གཞན་དངོས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། བདག་དང་གཞན་དུ་འབྱེད་པ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པ་མཐོང་བ་དག་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གང་དག་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་དག་ལྟས་མི་འཕྲོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་དབུ་མའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའོ། །ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་སྟོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་གྱི་ཉི་ཚེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱོར་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྩ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ ནི་རིགས་པ
Chinese
因此，之所以说“无”是因为“有”是先决条件，如果“有”不存在，那么“无”也不存在，这是很好的解释。因此，不应说它们两个不存在，因为它们安住于相互依赖、彻底考察的自性中。有人会想，即使在生起之前，有和无都不存在，但在生起和坏灭之后，事物（dngos po）的有和无是可以确立的。对于这种想法，就说了“于何者无任何生起”等。对于瑜伽士来说，他看到在任何行者那里，如前所考察的那样，任何自性都不生起，坏灭也不存在，那么有和无都不存在。这是确定的，这是剩余的部分。这里的意义是这两个经（的意义）。因此，“善慧所说”指的是圣者龙树的尊颜。“何者我物他物与”这表明了对我的执着，因为区分我和他是由我执所造成的。“事物与无事物”表明了对法的分别念。 “非为真实见”是因为它成为了见解的处所。有人会想，什么时候才是真实的见解呢？因此就说了“何者依于事物诸”等。 “彼等不为见所夺”是因为他们舍弃了增益和诽谤的两种边，进入了中道。 “彼”指的是事物。“何处有”是说它本身就是无。 “空即是空”是说，任何被称为空性的东西，它本身也是空性的。 “生起”指的是普遍作用。 “此”指的是遍及一切事物，而不是局限于个别事物。“于彼一切义生”是说，一切世间和出世间的圆满都会到来。这里，第一个偈颂是导师在《中观论颂》的根本颂中所说的。第二个是理
English
Therefore, the reason for saying "non-existence" is that "existence" is a prerequisite. If "existence" does not exist, then "non-existence" also does not exist, which is a good explanation. Therefore, it should not be said that the two do not exist, because they abide in the nature of mutual dependence and thorough examination. Someone might think that even before arising, existence and non-existence do not exist, but after arising and ceasing, the existence and non-existence of things (dngos po) can be established. For this thought, it is said, "In what does nothing arise," etc. For the yogi, he sees that in any goer, as previously examined, no nature arises and no cessation exists, then existence and non-existence do not exist. This is certain, this is the remaining part. The meaning here is the meaning of these two sutras. Therefore, "what was said by Good Intelligence" refers to the venerable face of the Holy Nagarjuna. "Whoever has self, object, other, and object" indicates attachment to self, because distinguishing between self and other is caused by self-grasping. "Things and non-things" indicates the discrimination of dharmas. "Not a true view" is because it becomes the place of view. Someone might think, when is the true view? Therefore, it is said, "Whoever relies on things," etc. "They are not robbed by views" because they abandon the two extremes of addition and defamation and enter the Middle Way. "That" refers to things. "Where is it" means that it is non-existence itself. "Emptiness is also empty" means that whatever is called emptiness is also empty itself. "Arising" refers to universal function. "This" refers to being pervasive in all things, not limited to individual things. "In that, all meanings arise" means that all worldly and transworldly perfections will come. Here, the first verse is what the teacher said in the root verses of the Mulamadhyamakakarika. The second is reason.
Tibetan
་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་ནི་རྩོད་པ་བཟློག་པ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའོ། །སྔོན་མཐའ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའི་དུས་སུ་སྟོང་པ་སྟེ། སྔོན་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སྟོང་པ་སྟེ། དེར་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྐྱེ་དང་འཇིག་དང་གནས་པའི་དངོས་པོ་སྟོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ཡང་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཡང་སྟོང་སྙམ་པ་ལ། འདི་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་རིམ་པ་གཞན་དུ་སྦྱར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོང་མ་དང་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་དོན་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ནི་རྟོག་གྱུར་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དམ་བཅས་པ་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་བརྗོད་ལ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་ཁས་བླངས་པ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་རྟོགས་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པས་མེད་པར་ཐལ་བར་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །མི་མཁས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་སོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་སོ་སྙམ་པ་ལ། མངོན་སུམ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྟོང་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས། དེ་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་འགྲེལ་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པ་ ཉི
Chinese
六十颂中说。第三和第四在《七十空性论》中说。第五在《回诤论》中说。因此，之所以说“因此”，是因为一切事物的领域都已由量成立为空性。所谓“前际空”，是指过去时空。以前也仅仅是没有真实产生，这是它的同义语。所谓“后际亦空”，是指未来时空。在那里也不会产生，这是它的同义语。“生和灭和住的事物空”，这表明在现在发生的时间里，也以自性空性来显示空性。为什么在所有三个时间里都是空呢？对此，说了“此非事物有”等等。因为“因为”这个词是以另一种顺序连接的，所以与前面连接。因此，意思是，因为在胜义中事物既非有也非无，因此一切法恒时自性空。那么，“如果是分别所成”，等等，这是为了说明以现量等对所立宗的妨害。就像这样，事物的自性远离了增益的相状，所以说空性的词语。事物的自性也是现量，因此成为它的自性的空性也仅仅是现量。如果承认这一点，那么空性是孩子们不能现量证悟的，因此是被现量所妨害的。由于可以安立为所缘的对境，以不缘而成为无有，因此也是被比量所妨害的。“不智者”是指孩子们。如果认为因为不是现量所以不能证悟，对此，说了“现量故”等等。因为空的自性就是事物的自性，如果证悟，因为无有差别，所以仅仅是现量。不是现量是不可能的，因此为什么不能证悟？“如果证悟它”等等，是从反面的角度进行解释。如果是那样，成立和安乐因为是不同的，所以无有差别
English
It is said in the Sixty Stanzas. The third and fourth are said in the Seventy Stanzas on Emptiness. The fifth is said in the Refutation of Disputes. Therefore, the reason for saying "therefore" is that the entire realm of phenomena has been established as emptiness by valid cognition. The term "empty of prior limit" means empty in the past time. It is synonymous with saying that it was never truly produced in the past. The term "also empty of posterior limit" means empty in the future time. It will not be produced there either, which is its synonym. "The phenomena of arising, ceasing, and abiding are empty." This shows that even in the present time, emptiness is shown as empty by its very nature of emptiness. Why is it empty in all three times? To this, it is said, "This is not a thing that exists," and so on. Because the word "because" is connected in a different order, it is connected with the preceding. Therefore, the meaning is that because in the ultimate sense, things are neither existent nor non-existent, therefore all dharmas are always empty of inherent nature. Then, "If it is conceptual," and so on, this is to state the harm to the proposition by direct perception, etc. Just like this, the nature of phenomena is free from the aspect of superimposition, so the word of emptiness is spoken. The nature of phenomena is also direct perception, so the emptiness that has become its nature is also only direct perception. If this is admitted, then emptiness is not directly realized by children, so it is harmed by direct perception. Because it can be established as an object of focus, it becomes non-existent by not focusing, so it is also harmed by inference. "The unwise" refers to children. If it is thought that it is not realized because it is not direct perception, to this, it is said, "Because of direct perception," and so on. Because the self-nature of emptiness is the nature of phenomena, if it is realized, because there is no difference, it is only direct perception. It is impossible for it not to be direct perception, so why is it not realized? "If it is realized," and so on, is explained from the opposite perspective. If that is the case, establishment and happiness are different, so there is no difference.