Tibetan
ང་ཕྱུག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ་སྙམ་པ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་དང་འགའ་ཡང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་རག་ལུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མའི་མཐུའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ལ་རག་ལུས་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་འགའ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁས་ལེན་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དུས་མཉམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ནི་རྒྱུ་མེད་པས་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པའི་ཚེ་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་རྒྱུའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འབྲས་བུའོ། །འདི་ནི་རྒྱུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་མིང་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ངེས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དུས་ཐ་དད་པ་དག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་གཞན་གྱིས་མཆོད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་ན་ནི་ཞིག་པ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞིག་པ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞིག་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མེད་པ་ཡང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ཞིག་པར་འགྱུར། མཆོད་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་མཉམ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་པ་ཡན་ལག་མེད་པ་གཉིས་མཆོད་ན་ནི་དུས་མཉམ་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་དེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་དུས་གཞན་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱི་བར་མཆོད་པ་གཉིས་ནི་ཇི་ལྟར་ན་དུས་ཕན་ཚུན་འདུས་ཏེ་རིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་བར་མེད་པ་ཡིན་ ན་གདོན་མི་ཟ་བར་རང་བཞིན་ཕན་ཚུན་འདུས་ཏེ་ཕྲད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲད་ན་གོང་དུ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་དུ་གྱུར་པར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསྐལ་པ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འ
Chinese
我等认为，如同自在天论者所证悟一般。即使如此，如果说怀疑尚未成立，那是不合理的。即使是自性成立，也绝不会与那样存在的事物分离，因为像以前一样，没有依赖性。因为自在天等事物也已经被遮破了。如果有人承认，因为前一刹那的威力的力量而产生，所以凭借各自决定的因，只存在于某些事物中，这也是不合理的。因为从胜义谛的角度来看，因果相关的实物本身是不合理的。像这样，因果的事物不是同时的，因为在果产生之前，因不存在，所以没有能力。当有能力的时候，果也已经成立了，所以在那个时候，根本没有因的接近。这个是果，这个是因，这样的差别也因为是名称，所以安立也不一定是确定的。因和果在时间上不同也是不合理的，如果从被其他时间供养的因中产生，那么就变成了承认是从坏灭中产生。坏灭也不是因的事物，因为坏灭是不存在的，而且不存在也是与一切能力分离的特征。如果不是这样，因怎么会坏灭呢？也不是从供养中产生，因为会变成同时的过失。如果两个无分刹那互相供养，那么除了同时之外，没有其他的方式，像这样，在因和果之间，任何与不同时间分离的事物，那就是供养。因此，两个刹那前后互相供养，怎么会时间互相混合而无法认知呢？例如，如果两个极微之间没有间隔，那么必然会自性互相混合而接触，如果全部自体都接触，那么就像上面变成极微一样，劫也变成一刹那，所以理由的怀疑没有成立。心想，在世俗中也有因果，也要进行分别观察。
English
We think that it is like what the Svatantrikas realize. Even so, if it is said that doubt is not established, that is not reasonable. Even if it is established by nature, it will never be separated from that which exists in that way, because, as before, there is no dependence. Because such things as Ishvara have already been refuted. If someone admits that because it arises from the power of the previous moment, it exists only in some things by its own nature, relying on the separately determined cause, that is also not reasonable. Because, from the point of view of ultimate truth, the very thing related to cause and effect is unreasonable. Like this, the things of cause and effect are not simultaneous, because before the effect arises, the cause does not exist, so there is no ability. When there is ability, the effect has already been established, so at that time, there is no proximity of the cause at all. This is the effect, this is the cause, such a distinction is also not necessarily certain because it is a name, so the establishment is also not necessarily certain. It is also unreasonable that cause and effect are different in time, because if it arises from a cause that is offered by another time, then it becomes an admission that it arises from destruction. Destruction is also not a thing of cause, because destruction is non-existent, and non-existence is also the characteristic of being separated from all abilities. If it is not like that, how can the cause be destroyed? It is also not from offering, because it will become a fault of being simultaneous. If two indivisible moments offer each other, then there is no other way except being simultaneous, like this, between the cause and the effect, whatever is separated from a different time, that is the offering. Therefore, how can the two moments before and after offer each other, and the time mix with each other and become unrecognizable? For example, if there is no gap between two atoms, then it will inevitably be that their natures mix with each other and touch, and if all the self touches, then just like becoming an atom above, the kalpa also becomes a moment, so the doubt of the reason is not established. Thinking, in the conventional, there are also causes and effects, and there should also be analytical observation.