Tibetan
ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་ཀྱི་བདག་ཅག་གི་དབང་དུ་བྱས་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚིག་སྐྱོན་ཆགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ།། །།བམ་པོ་གསུམ་པ། དེ་བས་ན་དངོས་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་རིག་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། སློབ་དཔོན་དགེ་བ་སྲུངས་ན་རེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཉེ་བར་བསྒྱུར་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་འཇུག་སྟེ། ཤེས་པ་དེ་ལ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བློ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་དེ་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པ་ནི་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་རིག་པའི་ཤེས་རོལ་གྱི་ལྟ་བུར་སྣང་བར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་སྒྲུབ་པ་པོས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དེའི་འཇུག་པ་ནི་ཉམས་སུ་བྱང་བ་སྟེ། གང་ལ་དེས་ཡོངས་སུ་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ཤེས་པ་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་འགའ་ཡང་མེད་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་མྱོང་བར་འགྱུར། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་གཏོགས་པར་གང་གིས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་གཞག་པས་ཁུངས་སུ་འགྱུར་བ་ཤེས་པ་གཡོ་བ་མེད་པ་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་མེད་དེ། ཤེས་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཉིད་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ལ། ཤེས་པས་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད་ན་ཇི་ལྟར་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བ་བརྗོད་དགོས་སོ། །མི་སྣང་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དེ་སྐད་
Chinese
将“存在”一词进行句法组合，这是就承认外境存在者的立场而说的，并非就我们自己的立场而说的。这表明导师的言辞并没有构成过失。第三品。因此，通过“事物和另一事物没有证实知识的意义”等等，导师善护说：所有个体的知识都不是以蓝色等形象接近转变而产生的，因此，对于该知识而言，单一性不会遭受丧失的过失，因为智慧不是多种自性。对于该知识而言，安立为体验蓝色等自性，那是因为是体验蓝色等的自性，而不是因为成为蓝色等的自性。如此，形象仅仅是执持所缘的形象，而不是表达的形象。如果知道显现为蓝色等知识嬉戏般的知识不是知识的形象，而是体验蓝色等知识时，修行者说他证悟了蓝色等那样的自性，这表明这就是对此的回应。体验蓝色等的知识的进入是体验纯熟，将“对于谁，具有完全迷惑的自性”一词进行句法组合。如此说，如果蓝色等和知识没有任何关联，那么那时如何体验蓝色等？除了蓝色等的自性之外，导师通过安立蓝色等的自性之外的形象，成为依据的无动摇的知识，没有其他的执持所缘的形象，要知道知识生起为蓝色等的自性本身就具有作用，并且称知识为执持所缘的形象。此外，如果蓝色等既不在内，也不在外，那么如何需要说对于无分别的心而言，蓝色等非常清晰地显现呢？仅仅是不显现，就这样说。
English
Having syntactically combined the word "exists," this is said from the standpoint of those who assert the existence of external objects, not from our own standpoint. This demonstrates that the teacher's words do not constitute a fault. Third chapter. Therefore, through "things and another thing do not prove the meaning of knowledge" and so on, the teacher Sthiramati says: All knowledge of individuals does not arise by being closely transformed by the appearance of blue and so on. Therefore, for that knowledge, the fault of losing singularity does not occur, because wisdom is not of multiple natures. For that knowledge, the establishment as the nature of experiencing blue and so on is because it is the nature of experiencing blue and so on, not because it has become the nature of blue and so on. Thus, appearance is merely the appearance of grasping the object, not the appearance of expression. If one knows that the knowledge that appears like the play of knowledge of blue and so on is not the appearance of knowledge, but when experiencing the knowledge of blue and so on, the practitioner says that he has realized such a nature of blue and so on, this shows that this is the response to this. The entry of the knowledge that experiences blue and so on is the ripening of experience, syntactically combining the word "for whom, there is the nature of complete delusion." Thus it is said, if blue and so on and knowledge have no connection at all, then how will blue and so on be experienced at that time? Apart from the nature of blue and so on, the unwavering knowledge that becomes the basis by the teacher establishing an appearance other than the nature of blue and so on, there is no other appearance of grasping the object. Know that the knowledge arising as the nature of blue and so on itself has a function, and call the knowledge the appearance of grasping the object. Furthermore, if blue and so on are neither inside nor outside, then how is it necessary to say that for the non-conceptual mind, blue and so on appear very clearly? It is merely non-appearance, thus it is said.
Tibetan
བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་ སོགས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་གང་གིས་ན་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཤེས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ནོར་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ན་འདིར། འདི་ནི་འཁྲུལ་པས་ཤེས་ཤེ་ན། །དེ་ཅི་འཁྲུལ་ལ་རག་ལས་སམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འབྲེལ་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བར་མི་འཐད་པས་འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་འདི་སེམས་ལ་བསྡོགས་ནས་དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་སྲིད་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འདི་ཡང་སྲིད་པ་ཞིག་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་ལོག་ཀྱང་རྣམ་པ་རྣམས་ལྡོག་པར་མི་སྲིད་དེ། འཁྲུལ་པ་དང་རྣམ་པ་རྣམས་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཤེས་པ་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་བདེན་པའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །བརྫུན་པ་ལས་ནི་བདེན་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྫུན་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་ན་ནི་དེ་ཇི་ལྟར་བརྫུན་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བུ་ཡང་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གཞན་ཡང་བདེན་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་འགའ་ཞིག་གི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། །དཔེར་ན་དབང་ཕྱུག་གི་ཤེས་པ་དབ
Chinese
也无法言说，因为已经成立了对蓝色等一切显现的体验。显现为清晰，又凭借什么，对于愚昧自性显现为如此，作为分别的对境，也不合道理。如果一切识仅仅体验为无相，那么，彼时，以识无相之后产生的行相，分别念也无法确定地了知蓝色等各自的行相，因为没有关联的缘故。如果说识蓝色等本身就是错乱的自性，那么，对此，如果问：这是由错乱而知晓吗？那么，那依赖于什么错乱呢？等等已经宣说了。因此，由于没有关联，也不是分别的对境，所以，体验蓝色等也不应理，因此，这不合道理。那么，在未完全清净的阶段，显现为各种各样的识，即使容许仅仅是虚假的，但在完全清净的阶段，则会转变为自性唯一、无二的体性。因此，心中想到理由是犹豫不决的未成立，因此才说蓝色等的行相是等等。如果清净的阶段，一切行相有可能退转，那么，彼时，在某种情况下，这也有可能，比如，即使错乱消失，行相们也不可能退转，因为错乱和行相们没有关联的缘故。如果不是这样，那么就会太过分了。另外，如果未清净的阶段，识仅仅是虚假的，那么，彼时，清净的阶段，必须说明从那些真实的体性中产生。从虚假中产生真实的体性也不合道理，因为虚假没有能力的缘故。如果有能力，那么它怎么会是虚假的呢？如果那样的也是虚假的，那么，又怎么会转变为真实的呢？因此，真实仅仅会变成无因的。那也不合道理，因为会变成常有等等的过失的缘故。如果有些人的识，仅仅成立为自性无二，比如自在天的识，
English
It is also impossible to express, because the experience of all appearances such as blue has been established. Appearing as clear, by what means, for the self-nature of ignorance to appear as such, as an object of conceptualization, is also unreasonable. If all consciousness only experiences as without appearance, then, at that time, the conceptualization with the manner arising after the consciousness without appearance, also cannot ascertain the separate appearances of blue etc., because there is no connection. If it is said that the consciousness itself of blue etc. is of the nature of error, then, regarding this, if asked: Is this known by error? Then, what does that depend on for error? etc. has already been explained. Therefore, since there is no connection, and it is not an object of conceptualization, it is also not reasonable to experience blue etc., therefore, this is not reasonable. Then, in the state of not being completely pure, even if it is allowed that the consciousness appearing in various ways is only false, but in the state of being completely pure, it will transform into the nature of being one in nature and non-dual. Therefore, thinking in the mind that the reason is an uncertain non-establishment, therefore it is said that the appearances of blue etc. are etc. If in the state of purity, all appearances could possibly revert, then, at that time, this is also possible in some situation, for example, even if delusion disappears, the appearances cannot revert, because delusion and appearances have no connection. If it is not like that, then it would be too extreme. Furthermore, if in the state of impurity, consciousness is only false, then, at that time, in the state of purity, it must be explained that it arises from those true entities. It is also unreasonable for a true entity to arise from falsehood, because falsehood has no power. If it has power, then how can it be false? If that kind is also false, then how can it transform into truth? Therefore, truth will only become without cause. That is also unreasonable, because it will become the fault of being permanent etc. If the consciousness of some people only establishes as being non-dual in nature, for example, the consciousness of Ishvara,