Tibetan
རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དགག་པ་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཡིན་ཡང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པས་ཤེས་པ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཕྱོགས་ཅིའི་ཕྱིར་འགལ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་བ་འདི་སེམས་ལ་བསྡོགས་ནས། གཞན་ཡང་བཅོས་མ་ དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་སུན་དབྱུང་བ་བསྟན་ཏེ། ཆོས་འགལ་བ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཕྱེ་མ་ལེབ་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་པ་བསལ་ཏོ། །རྣམ་པ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཆོས་འགལ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྣ་ཚོགས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་དོན་དམ་པར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འགལ་བ་མེད་དོ། །འོ་ན་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕ་རོལ་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་རང་བཞིན་གཅིག་པ་འགལ་གྱི་གང་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགལ་བས་གཏན་ཚིགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གང་ལ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དང་དོན་མཐུན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཡུལ་གཅིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའོ། །འོ་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་འདུས་མ་བྱས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པས་འགོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་ཕུང་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་འདོད་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་བའི་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པར་རུང་བར་ཐམས་ཅད་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་ཉི་ཚེ་ཤེས་པ་ཅན་དུ་
Chinese
等说“诸”等，此乃显示破斥有之名言。诸相虽是多种，然以决定同时缘故，以理应是识之自性，何故识一之分相违？若作是念，则于心中止息。又以“造作”等所摄之门，显示破斥识一之分，以法相违存在之故，驳斥花蝴蝶等唯一性。彼同时所缘之相，亦唯有法相违，故多种一性于胜义中不应道理。若谓是假立，则彼时无有相违。若尔，“非多种之识”等，则说他宗于一分不成，如是，凡是多种之识，彼即相违自性一，凡非多种者，则不违一性，故是因于一分不成。所缘唯是所缘，第六意之识界，于何有缘心与心所者，则如是称之。所谓“与其义相符”者，谓眼识等与境相同者，亦唯是缘积聚。若谓意之识缘法界，缘虚空等无为法，故成自性一耶？则说“法界非变异”等，谓无为法虚空与分别简择，及非分别简择之灭，非变异者，以正量所害故，势必唯是受与想及行三蕴之自性。所谓“缘彼之意识亦”者，谓瑜伽士之识，是此处所许，以瑜伽士之识，于所缘堪能故，一切皆相同故。异生诸人以意之识所分别者，则是心等少分知者。
English
It mentions "all" and so on, which shows the refutation of the term 'existent'. Although the aspects are diverse, they are determined to be perceived simultaneously, so it is reasonable that they are of the nature of one consciousness. If one thinks, 'Why would one aspect of consciousness contradict?', then stop this thought in your mind. Furthermore, through the means of summarizing with "artificial" and so on, it shows the refutation of the aspect of one consciousness. Because contradictory dharmas exist, it refutes the singularity of a variegated butterfly and so on. Even in that simultaneous perception of aspects, there are only contradictory dharmas, so it is not reasonable in the ultimate sense that diverse things are of one nature. If it is said to be imputed, then at that time there is no contradiction. If so, "consciousness that is not diverse" and so on, then it is said that the other party's position is not established in one aspect. Thus, whatever consciousness is diverse, that contradicts the single nature, and whatever is not diverse does not contradict the single nature, so the reason is not established in one aspect. The object is only the object. The sixth, the realm of mental consciousness, whatever has the mind and mental factors as its object, that is what it is called. What is called "agreeing with its meaning" is that whatever is the same as the object, such as eye consciousness, is also only the object of accumulation. If it is said that the mental consciousness cognizes the realm of dharmas, cognizing unconditioned phenomena such as space, so it becomes of one nature? Then it says "the realm of dharmas is non-transforming" and so on, meaning that the unconditioned phenomena, space, and analytical cessation, and non-analytical cessation, the non-transforming, because it is harmed by valid cognition, it is necessarily only the nature of the three aggregates of feeling, perception, and formation. What is called "the mental consciousness that cognizes that also" is what is intended here as the consciousness of yogis, because the consciousness of yogis is suitable to be cognized, so everything is the same. The mental consciousness that is discriminated by ordinary beings is a limited knower of mind and so on.