Tibetan
ད་པ་དེའི་ ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ཅན་རྣམས་མེད་པས་འབྲེལ་པ་ཅན་དང་འབྲེལ་བའི་ངོ་བོ་འདུ་བ་ཡང་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀུན་ཏུ་ཆད་ན་ཇི་ལྟར་གནས་ཐོབ་པར་འགྱུར། རང་གི་སྡེ་པ་དག་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་བཅུ་པོ་དག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་རྣམ་པར་འགྲེལ་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་འདུས་མ་བྱས་ལ་ཐབས་ཅི་ཡོད་སྙམ་པ་ལ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་འདུས་མ་བྱས་མཐའ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟེན་པ་རྣམས་ནི་དངོས་སུ་འབྲས་བུའི་རྫས་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེ་བར་བརྟེན་པ་རྣམས་ནི་བརྟེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་མི་བརྟེན་པ་ཇི་ལྟར་དགག་སྙམ་པ་ལ། རྟག་པའི་དངོས་པོ་ནམ་མཁའ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣལ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །ཤེས་པ་ཙམ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་གཉིས་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནས་ཡུལ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན། ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འཛིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པ་ལ་གང་གིས་ན་རང་རིག་པ་ཁོ་ནར་འདོད་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་འབྲེལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་སྟེ་དེ་ནི་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཡུལ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡུལ་རིག་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གཞག ། གལ་ཏེ་ཤེས་པའི་སུལ་འཛིན་པའི་ལས་ནི་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན། གང་གིས་ན་ཡུལ་རིག་པར་གཞག་པར་བྱ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་རང་རིག་པ་ལ་ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་སོ་སྙམ་པ་འདི་སེམས་ལ་བསྔོགས་ནས་རང་རིག་པ་ལ་ཡང་རང་འཛིན་པའི་ལས་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ཉེ་བར་སྟོན་ཅིང་བརྒ
Chinese
因此，由于没有关联者，所以关联者和关联的自性相合也是不可能的。因此，这一切都是以微尘为根本的，如果微尘完全坏灭，又怎能获得安住？自己的宗派说，有色界的十个界都是微尘积聚而成，等等，这是在解释词句的意义。如果认为无为法有什么方法，那么就说了虚空等一切无为法。说“功德等也大多”是因为声音等不是微尘的功德。所依赖的是真实的果的物质等。近所依赖的是依赖于依赖等。如果认为虚空等不依赖于微尘，如何遮破？那么就说了常法虚空等，其余容易理解。说以二和非二的方式宣说，是要真实显示，也就是将识蕴与相似的具有者和无自性结合起来。其中，有能知和所知存在的状态是二的状态。只有能知存在的状态是非二的状态。其中，在二的状态中也有两种情况，有些人说，识以无相的方式才能了知对境。另一些人说，只有具相的方式才能了知。其中，按照无相的观点，识不可能执持外境，因为没有关联的缘故。对于自证，凭什么认为只是自证呢？如果不是外境，又有什么关联呢？如果说，因为那是自证的自性，所以安立为自证，那么，如果那样，因为那是执持对境的自性，为什么不安立为了知对境呢？ 如果识的相执持的作用是什么样的？凭什么安立为了知对境呢？如果那样，那么对于自证也同样有辩驳和考察，心中想到这些，就应接近显示自证的自执持的作用是什么，并进行辩驳。
English
Therefore, since there are no related entities, it is impossible for the nature of the related and the relation to coincide. Therefore, all of these are rooted in atoms, and if the atoms are completely destroyed, how can they be established? One's own school says that the ten realms of the form realm are accumulations of atoms, and so on, which explains the meaning of the verses. If one wonders what means there are for the unconditioned, then it is said that all unconditioned phenomena such as space are mentioned. Saying "qualities, too, mostly" is because sound and so on are not qualities of atoms. What is relied upon is actually the substance of the fruit, and so on. What is closely relied upon is reliance upon reliance, and so on. If one thinks, how can one refute the fact that space and so on do not rely on atoms? Then it is said that permanent phenomena such as space are mentioned, and the rest is easy to understand. To say that it is expressed in terms of two and not two is to show it directly, that is, to combine the aggregate of consciousness with the similar possessor and selflessness. Among them, the state of having knower and known is the state of two. The state of only having knower is the state of non-two. Among them, there are two kinds of two states, some say that consciousness can only cognize objects in a non-image way. Others say that only with images can it be cognized. Among them, according to the view of non-image, it is not reasonable for consciousness to grasp external objects, because there is no cause for connection. For self-awareness, why is it considered only self-awareness? If it is not an external object, what connection is there? If it is said that because it is the nature of self-awareness, it is established as self-awareness, then, if that is the case, since it is the nature of grasping objects, why not establish it as knowing objects? If the function of consciousness grasping the image is what kind? By what should it be established as knowing the object? If that is the case, then there are also refutations and examinations for self-awareness, thinking these in mind, one should closely show what the function of self-grasping of self-awareness is, and refute it.
Tibetan
ལ་ཞིང་བརྟག་པ་མི་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་བེམས་པོའི་རང་བཞིན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏོ། །མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་རང་རིག་པའི་ལས་ནི་ཤིང་རྟ་དང་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་བེམས་པོའི་རང་བཞིན་དག་ལས་ལོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །ཇི་སྟེ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་གཞག་སྙམ་པ་ལ། བྱ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་ཟད་ཀྱི་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོར་ཡང་མི་འདོད་པ་ཉིད་དོ། རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་མི་འཐད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པ་པོ་དང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་འམ། རིག་པར་བྱ་བ་དང་རིག་པ་པོ་དང་རིག་པའི་ངོ་བོར་རོ།། ཅིའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སྙམ་པ་ལ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་སྔ་ལོགས་ན་ནི་མེད་པས་ནུས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་པ་ན་མ་སྐྱེས་པའམ། སྐྱེས་ཟིན་པ་ཞིག་སྐྱེད་པར་འགྱུར་གྲང་ན། རེ་ཞིག་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་སྔ་ལོགས་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་སྐྱེས་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྐྱེས་ཟིན་ཏེ་ནུས་པའི་ཚེ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡང་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འཆོལ་བ་དང་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་གང་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིག་པར་བྱ་བ་དང་རིག་པ་པོའི་དངོས་པོ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། རིག་པར་བྱ་བ་ དང་རིག་པ་པོའི་དངོས་པོ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་དོ། །ཕྱི་རོལ་རིག་པའི་བྱ་བ་མི་རུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤེས་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་ལུགས་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །ཡུལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ
Chinese
为了确立观察的领域各不相同，所以说了“从识的物质自性”等等。简而言之，自证的功用唯独与车乘、墙壁等物质的自性相异，因为它是显明而不依赖于他者而进入名言之道的。其余部分很容易理解。如果有人认为，为什么不将之安立为能作和所作的事物呢？所以说了“非能作和所作的事物”等等。这仅仅是近似的表达，实际上也不承认是能取和所取的事物。在《分别解释》中也同样地宣说。 “三者的自性不合理之故”，即所生、能生和所生的体性，或者所知、能知和知的体性。如果有人认为，为什么不合理呢？所以说了“如此，在生起之前是不存在的，所以没有能力”等等。如果事物本身在产生时，是产生未产生的，还是产生已产生的呢？暂且说，不是产生未产生的，因为在产生之前它是不存在的。如果不存在，那么就与一切能力相分离，因为不存在的相状仅此而已。如果说是已产生的，那么此时已经产生，在有能力之时，所生也已经成立，因此作为所生是不合理的。如果不是这样，那么也会变成混乱和无有穷尽。凡是与某物的成立和安乐不相同者，不应该是该物的自性，因为会太过分。正因为如此，所以也遮遣了所知和能知的事物，因为所知 和能知的事物是通过所生等体性来区分的。 “因此”是总结。为了表明外境识的作用是不合理的，所以说了“因此，此是知识的”等等。 “如果”是迎接对方宗派的怀疑。 “因为在各个境上进行识别”，即因为是缘境的自性之意。
English
In order to establish that the objects of observation are different, it is said, "From the nature of consciousness as material," and so on. In short, the function of self-awareness is solely different from the material nature of vehicles, walls, and so on, because it is clear and does not rely on others to enter the path of expression. The rest is easy to understand. If someone thinks, why not establish it as the object of action and the agent? Therefore, it is said, "Not the object of action and the agent," and so on. This is merely an approximate expression, and in fact, it is not admitted to be the object of grasping and the grasper. In the "Separate Explanation" it is also stated in the same way. "Because the nature of the three is unreasonable," that is, the nature of what is to be produced, the producer, and what is to be produced, or the nature of what is to be known, the knower, and knowledge. If someone thinks, why is it unreasonable? Therefore, it is said, "Thus, it does not exist before arising, so there is no ability," and so on. If the thing itself, when it arises, produces what has not arisen, or produces what has already arisen? For the time being, it is not producing what has not arisen, because it does not exist before arising. If it does not exist, then it is separated from all abilities, because the characteristic of non-existence is only that. If it is said to be already produced, then at this time it has already arisen, and when there is ability, what is to be produced is also established, so it is unreasonable to be what is to be produced. If it is not like this, then it will become chaotic and endless. Whatever is not the same as the establishment and happiness of something should not be the nature of that thing, because it would be too extreme. For this reason, the objects of what is to be known and the knower are also refuted, because the objects of what is to be known and the knower are distinguished by the nature of what is to be produced, and so on. "Therefore" is a conclusion. In order to show that the function of external consciousness is unreasonable, it is said, "Therefore, this is of knowledge," and so on. "If" is to welcome the doubts of the other's school. "Because it distinguishes in each object," that is, because it is the nature of focusing on the object.