English
It is unreasonable, like eating the sky. If it is said to be for the sake of ending suffering, the answer is: because of selflessness, and because the nature of feeling is empty, it is the cause of harm that has been examined, so who will harm whom? Now it is said that it is also unreasonable to adorn oneself with desire, that is, when, etc. In what way, when the feeler is selfless and the feeling is also empty, at that time, seeing the state of being without cause, the desire that arises from the father's sorrow, why will you not cease? It is only reasonable that you do not arise. If the feeler and the feeling do not exist, then what are the names for things, such as seeing, etc.? The answer is: such as seeing, etc. What is seen by eye consciousness, and what is touched by the root consciousness of the body. Then is the mind itself the true feeler? The answer is: it is not felt by the truly existing mind, but like dreams and illusions, it is felt by the mind that arises from karmic habits. Then, if feelings such as happiness are different from the mind, why can't the mind see them? The answer is: because it arises simultaneously with the mind, from past karmic habits, feeling arises simultaneously with the mind, and it is only because it arises simultaneously that it can be seen, but in reality, feeling is not seen. If it is not seen because it arises simultaneously, but the consciousness arising from the object with the aspect of the object grasps it, then the answer to this is explained in two verses, i.e., before, etc. The previous object is remembered by the consciousness that arises later, but not experienced, because it has ceased when the consciousness arises. The object that has ceased is also not a feeling in its own way. Because self-awareness has been previously prevented. One's own self cannot be known by oneself. Then is it known by others? No, others are only experiencing it. That is also not self-awareness, because it is the same as self-awareness. Who feels the feeling, and the feeler does not exist. Therefore, because it is characterized by emptiness, there is actually no feeling. Apart from attachment, therefore, for anyone, there is no happiness and suffering and self. Because there is no follower, so in this way, for this selfless collection, who will this feeling harm? It will not harm anyone. The Sutra of the Collection of True Dharma says: Feeling is explained by experience, who experiences this? What is felt and what can be felt.
Tibetan
་ཚོར་བ་ནི། །ཐ་དད་འགྱུར་བ་མེད་པས་སོ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོར་བ་ལ། །དེ་ལྟར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚོར་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཤད་ནས་སེམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཤད་དེ། ཡིད་ལ་སོགས་པའོ། །རེ་ཞིག་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ལའང་ཡིད་གནས་པ་མ་ཡིན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལའང་མ་ཡིན། གཟུགས་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་བར་དུའང་མ་ཡིན། ལུས་ཀྱི་ནང་ངམ་ཕྱིའི་ཡན་ལག་རྣམས་ལའང་མ་ཡིན། བཤད་པ་རྣམས་ལས་གཞན་ཕྱོགས་སུ་འང་དཔྱད་པས་མ་མཐོང་ངོ༌། །སེམས་གང་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་དུ་མེད་པས་ལུས་ལས་དངོས་པོ་གཞན་དུ་ཡང་མེད། ཕྱི་ནང་འདྲེས་པ་ལའང་མི་གནས། ཐ་དད་དུ་ཡང་མེད་དེ་དོན་དམ་པར་མེད་དོ། །དེ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་སོ། །ཡིད་དཔྱད་ནས་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དཔྱད་ཅིང་བཤད་དེ། ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་སྐྱེ་ཞེས་གཞན་རིག་རྟོགས་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་བྱ་ལས་སྔར་རམ། དུས་མཉམ་པའམ་ཡང་ན་ཕྱིས་ཏེ། དེ་ལ་གཟུང་བྱ་ལས་སྔར་ཤེས་བྱ་མ་སྐྱེས་པར་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གང་དམིགས་ནས་དེ་སྐྱེ། གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཅི་དམིགས་ནས་དེ་འབྱུང༌། དུས་མཉམ་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དང་པོ་དེ་འགགས་ནས་ཕྱིས་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་ན། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་གལ་སྐྱེ། དམིགས་བྱ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་དོན་དམ་བར་ཚོགས་པ་ལས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཤད་ནས་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་གསུངས་པའི་རིམ་པས་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་ཆོས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་རྒྱུའི་སྔོན་ནམ། ལྷན་ཅིག་གམ་ཕྱིས་སྐྱེ་བའང་སྐྱོན་འདི་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མི་རིགས་པས་བདེན་པ་གཉིས་མེད་ཅེས་ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ན་ཀུན་རྫོབ་མེད་པས་ཐ་སྙད་མི་འགྲུབ་པོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་གྲུབ་པས་བདེན་པ་གཉིས་མེད་དེ། བསོད་ནམས་སོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུད་གཞན་གྱི་བློས་རྣམ་པར་གཞག་
Chinese
感受是，没有差别和变化。智者们对于感受，应当如是安住正念。如是等等。在讲述了感受随念之后，讲述了心随念，即意等。暂且，意不住于眼等诸根，也不在于色等诸境。不在色境与根之间，也不在身体的内外肢体中。从所说的之外的其他方面，也以分析未见。心既不在身体的内外，也不在身体之外的其他事物中。不住于内外混合，也非各别，即胜义中无有。因此，众生们自性涅槃。分析意之后，分析并讲述眼识等，即所谓“所知”等等。依眼等集合，生起执持色等，如是他人觉悟后说：从所知之前，或同时，或之后。对此，若在所取之前，所知未生，若非是识，彼时以何为缘而生？若识与所知同时，彼时以何为缘而生？同时非因之故。非因则非行境。若最初之识灭后，后来的识生起，彼时识如何生起？缘已灭之故。因此，胜义中亦不从集合而成立。如是心 随念之后，以次第讲述了法随念。如是法等。如是，一切法和事物，在自因之前，或同时，或之后生起，亦是此过失。无生故，灭亦不应理。如是，以法随念近住，则生起不执著一切法的智慧。如是，由于世俗谛不应理，故他宗说二谛无二。若如是等等。若胜义中一切法不生不灭，则无世俗，名言不成立。唯有胜义谛成立，故二谛无二，福德等将不复存在。若以其他相续的智慧来分别
English
Feeling is without difference or change. Wise people should thus establish mindfulness on feeling. Such as these and so on. After explaining the mindfulness of feeling, the mindfulness of mind is explained, which is mind and so on. For a moment, the mind does not dwell in the faculties such as the eyes, nor in the objects such as forms. It is not between the form object and the faculty, nor in the internal or external limbs of the body. It is not seen by analysis in other directions than those mentioned. Since the mind is not inside or outside the body, it is not another object outside the body. It does not dwell in the mixture of inside and outside, nor is it separate, that is, it does not exist in the ultimate sense. Therefore, sentient beings are naturally in Nirvana. After analyzing the mind, analyze and explain the eye consciousness and so on, that is, the so-called "knowable" and so on. Based on the collection of eyes and so on, the grasping of forms and so on arises, as others realize and say: Before the knowable, or simultaneously, or after. In this regard, if the knowable is not born before the graspable, if it is not consciousness, then what is the condition for it to arise? If the consciousness is simultaneous with the knowable, then what is the condition for it to arise? Because simultaneity is not the cause. What is not the cause is not the object of action. If the first consciousness ceases and the subsequent consciousness arises, then how does the consciousness arise? Because the object of focus has ceased. Therefore, in the ultimate sense, it cannot be established from the collection. Thus the mind After mindfulness, the Dharma mindfulness is explained in order. Thus the Dharma and so on. Likewise, all dharmas and things arise before, simultaneously, or after their own cause, and this is the same fault. Since there is no birth, cessation is also unreasonable. Thus, by abiding in the mindfulness of Dharma, wisdom that does not cling to all dharmas arises. Thus, since conventional truth is unreasonable, others say that the two truths are non-dual. If so and so on. If all dharmas are not born or cease in the ultimate sense, then there is no conventional truth, and names are not established. Only the ultimate truth is established, so the two truths are non-dual, and merit and so on will no longer exist. If discriminated by the wisdom of other streams
Tibetan
པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་ན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་གཞན་གྱི་རྟོག་པའི་བློས་རྣམ་པར་གཞག་ན། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་ག་ལ་འདའ། སྟོང་པ་ཡང་རྟོག་པས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པས་ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་པ་རྟོགས་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས། སེམས་ཅན་གང་མྱ་ངན་ལས་འདས། དེ་ཡང་བློས་དམིགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ། བློ་ཀུན་རྫོབ་བརྗོད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ལན་བཤད་དེ། འདི་ནི་ལ་སོགས་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་གཞན་འཆད་པ་པོས་དེའི་བློའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པས། དེའི་རྣམ་རྟོག་འདི་ཡིན། དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་མི་རིགས་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་དེ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རང་གི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཕྱིས་དེ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གཞན་གྱི་རྟོག་པ་སྣང༌། རྩ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དངོས་གཞིའི་རྗེས་སུ་གཞན་གྱི་རྟོག་པ་ངེས་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་དོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་ ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མངོན་ཤེས་དྲུག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལ། འདས་པ་མ་འོངས་པ་ད་ལྟར་བ་ཐག་ཉེ་བ་དང་རིང་བ་འཆད་པའི་རིགས་པར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འདས་མ་འོངས་མེད་པས་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། བརྗོད་དེ་ཇི་ལྟར་ཐག་རིང་བ་དུས་རིང་བ་ཡང་དེ་ལྟར་ཏེ། རིས་དྲུག་གི་འཁོར་ལོ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་གང་གི་ཕྱིར་བཤད་པ། སངས་རྒྱས་ངོ་མཚར་བསོད་ནམས་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་ཡིན་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་རང་བཞིན་གྱིས། །རིང་བ་གཟིགས་ལྟར་དུས་རིངས་འདས་ལ་སོགས་པ་ཅི་སྟེ་མི་གཟིགས་སོ། །དེ་གཉིས་རིགས་པ་མཚུངས་པས་རིས་དྲུག་འཁོར་ལོ་ཐོག་མཐའ་བར་མ་དང་བྲལ་བ། །གཟིགས་ཏེ་དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཐོག་མེད་དང་ནི་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེས་བཤད་པ། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ཐོག་མཐའ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་མི་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེད་དེ། རིས་དྲུག་གི་འཁོར་ལོ་ལ་ཐོག་མ་མེད་ཅིང་ཐ་མ་ཡང་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟིགས། དེ་བས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན
Chinese
如果存在世俗谛，那么就不是唯一的胜义谛，如果世俗谛也由他人的分别念所安立，众生怎么能从痛苦中解脱？空性也被分别念作为对境，因此会变成世俗谛。证悟胜义谛后，一切戏论都不可得，哪个众生能从痛苦中解脱？那也是由心所缘，所以会变成从痛苦中解脱。心是世俗谛，所以说从痛苦中解脱也会变成世俗谛。回答说：这是等等。除了涅槃之外，宣说者将它作为心的对境，这是他的分别念。因此，涅槃不可能是世俗谛，它只是涅槃本身。因为自己的世俗谛使它不存在。因为在那里，自己的所有分别念都已止息。如果是他人的世俗谛，那又如何呢？回答说：之后是等等。因为“此有故彼生”的缘起，瑜伽士会显现他人的分别念。在根本三摩地的正行之后，他人的分别念是确定的，所以瑜伽士有世俗谛。金刚喻三摩地是诸佛的法身，一切法都不可得。从那之中，圆满报身是六种神通，是全知。如明镜般的智慧，在智慧的明镜中，过去、未来、现在，近的和远的，在宣说的道理中，一切事物都会显现。如果过去未来不存在，那又如何显现呢？回答说，就像远距离，长时间也是如此。为什么说六道轮回没有开始和结束？因为佛是奇妙、福德和智慧的来源，通过方向和自性。 就像看到远方一样，为什么看不到长久的时间、过去等等呢？这两种道理是相同的，所以六道轮回没有开始、结束和中间。 看到，因此众生的无始以及导师是全知，都成立了。这样说的。他说，如果轮回没有开始和结束，那么，因为那时不知道它，怎么能成立全知呢？不是这样的，六道轮回没有开始，也没有结束。然而，却能亲眼看到。因此，是全知。
English
If there is conventional truth, then it is not the only ultimate truth. If conventional truth is also established by the mind of others' conceptualization, how can sentient beings be liberated from suffering? Emptiness is also made an object by conceptualization, so it becomes conventional truth. Having realized the ultimate truth, all elaborations are unobtainable, which sentient being is liberated from suffering? That is also objectified by the mind, so it becomes liberation from suffering. Since the mind is conventional truth, saying that liberation from suffering also becomes conventional truth. The answer is: This is etc. Other than Nirvana, the speaker makes it the object of the mind, this is his conceptualization. Therefore, Nirvana cannot be conventional truth, it is only Nirvana itself. Because one's own conventional truth makes it non-existent. Because there, all one's own conceptualizations have ceased. If it is the conventional truth of others, then how is it? The answer is: Afterwards is etc. Because of dependent origination, "this exists, therefore this arises," the yogi will manifest the conceptualization of others. After the actual practice of the root samadhi, the conceptualization of others is certain, so the yogi has conventional truth. The Vajra-like Samadhi is the Dharmakaya of the Buddhas, all dharmas are unobtainable. From that, the Sambhogakaya is the six clairvoyances, is omniscience. Like a mirror-like wisdom, in the mirror of wisdom, past, future, present, near and far, in the reasoning of explanation, all things will appear. If the past and future do not exist, then how do they appear? The answer is, just like a long distance, a long time is also like that. Why is it said that the six realms of cyclic existence have no beginning and end? Because the Buddha is the source of wonder, merit, and wisdom, through direction and nature. Just like seeing far away, why can't one see the long time, the past, etc.? These two reasons are the same, so the six realms of cyclic existence are without beginning, end, and middle. Seeing, therefore the beginninglessness of beings and the teacher being omniscient are established. So it is said. He said, if cyclic existence has no beginning and end, then, because it is not known at that time, how can omniscience be established? It is not like that, the six realms of cyclic existence have no beginning, and no end either. However, one can see it directly. Therefore, it is omniscient.