Tibetan
་ལྡན་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། སྔགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་བསྟན་ཏོ། །སྒྱུ་མའི་རྒྱུ་རྐྱེན་སྔགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང་མི་ལྡན་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པས་སེམས་དང་ལྡན་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་སེམས་འབྱུང་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་སྣ་ཚོགས་རྐྱེན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་མཐའ་དག་སྐྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ཚེ་སྒྱུ་མ་ལ་ཡང་སེམས་བྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་གྱིས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྤོང་ལུགས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཞིང་བཟློག་ནས་ཀུན་རྫོབ་ནི་འཁོར་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། གང་གི་ཚེ་ཁྱེད་དབུ་མ་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ནི་སྐྱེ་འགག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞིང་བཟློག་ནས་སྐྱེ་འགག་གི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི། དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ངེས་པ་མེད་དེ་སྐྱེ་འགག་ཕན་ཚུན་འགག་ཅིང་སྐྱོན་འདི་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། གང་གི་ཚེ་ཁོ་བོ་ལ་ནི་ཤེས་ པ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དེ་ལ་ཡུལ་སྒྱུ་མ་དེ་ལྟ་བུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་གྱིས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་ལས་མ་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། གང་ཚེ་སེམས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་སེམས་གཉིས་ཀ་སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ནི་གཉི་ག་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གང་ལ་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཡུལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་འཐད་པས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཉེས་པ་སོ་ན་གནས་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཡུལ་སྒྱུ་མ
Chinese
因为具有（心），所以才显现。认为所谓胜义有，也是不确定的。于是说了咒语等等，这样开示道：幻化的因缘咒语等等没有能力，所以才不具有心而显现，不是因为胜义中没有。而对于有情来说，因缘具有能力，所以才具有心而显现，不是因为胜义中有才显现。因此说是不确定的意思。如果对于有情来说，即使胜义中没有，心也能生起，那么这时没有差别，为什么幻化中不生起呢？因为因缘的能力不同。因此说了“从各种因缘”。如果一个因缘能够产生所有的果，那么那时幻化中也会生起心，那是不可能的。这是它的意思。其他人说了“如果”等等，意思是说，从断除的角度来说，胜义就是涅槃，反过来说，世俗就是轮回吗？当你们中观派如是说，胜义中远离一切生灭，反过来说，一切生灭的相状都是世俗，如果成立是这样，那么那时佛陀也是与对治生起不相符的灭的相状的世俗，因此会成为轮回，菩提的行为会变得没有意义，如果这样说，那是不一定的，因为生灭互相遮止，才会产生这个过失。当我说，我的识虽然胜义中没有，但只是安住于幻化，因为显现这样的幻化境，所以没有过失。这是它的总结。其他人为了证明没有从互相违背的过失中解脱出来，说了“当心性”等等，这样，境和心都承认是幻化，因为二者在胜义中都没有自性，什么对什么显现呢？因此，境如其所显现般存在是非常不合理的，互相违背的过失依然存在。我们是幻化境
English
Because it has (mind), it appears. It is also uncertain to think that what is called ultimate truth exists. So, mantras and so on are mentioned, and it is taught like this: Because the causes and conditions of illusion, such as mantras, have no power, they appear without mind. It is not because they do not exist in the ultimate sense. But for sentient beings, causes and conditions have power, so they appear with mind. It is not because they exist in the ultimate sense that they appear. Therefore, it means that it is uncertain. However, if the mind arises for sentient beings even if it does not exist in the ultimate sense, then there is no difference at that time. Why does it not arise in illusion as well? Because the power of causes and conditions is different. Therefore, it is said, "From various causes and conditions." If one cause and condition can produce all the results, then the mind will arise in illusion at that time, which is impossible. That is its meaning. Others said, "If," etc., meaning that from the perspective of cutting off, the ultimate truth is nirvana, and conversely, is the conventional truth samsara? When you Madhyamikas say that in the ultimate sense, it is free from all arising and ceasing, and conversely, all the characteristics of arising and ceasing are conventional, if it is established like this, then the Buddha is also the conventional truth of the characteristic of cessation that does not correspond to the arising of the antidote, so it will become samsara, and the practice of bodhi will become meaningless. If you say so, it is not certain, because arising and ceasing mutually prevent each other, and this fault will arise. When I say that although my consciousness does not exist in the ultimate sense, it only abides in illusion, because such an illusory object appears, there is no fault. This is its summary. Others, in order to prove that they have not been liberated from the fault of mutual contradiction, said, "When the nature of mind," etc. In this way, both object and mind are admitted to be illusion. Because both have no self-nature in the ultimate sense, what appears to what? Therefore, it is very unreasonable for the object to exist as it appears, and the fault of mutual contradiction still exists. We are illusory objects.
Tibetan
་ཙམ་འདི་མེད་ཀྱང་རང་རིག་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པས་དམ་བཅས་པ་ལ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མི་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་སོ་ན་གནས་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རལ་གྲི་སོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རལ་གྲི་སོ་དེ་ཉིད་ལ་བཅད་པར་བྱ་བ་དང༌། གཅོད་པར་བྱེད་པ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གིས་རང་མི་གཅོད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་རིག་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་གིས་རང་རིག་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་བས་ན་ཡུལ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཉེས་པ་སོ་ན་གནས་ལ། གང་གི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་གྱི། སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་དོན་ཡིན་པས། དེ་བས་ན་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ག་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་སྣང་ཚོད་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པས་ཉེས་པ་སོ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་གྱི་ཤེས་པ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་རིག་བྱ་དང༌། རིག་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མར་མེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་མར་མེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་གསལ་བར་བྱ་བ་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པ་གཉིས་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གིས་རང་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གསལ་བ་ཡང་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། རིག་པར་བྱེད་པ་གཉིས་མེད་ཀྱང༌། །རིག་ བྱེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་གྱིས་རང་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་དཔེ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས། དེ་མི་འཐད་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། མར་མེ་གསལ་བར་བྱེད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མར་མེ་དེ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་རང་གིས་གསལ་བར་བྱེད་བ་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གིས་རང་གསལ་བར་བྱ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མུན་པས་བསྒྲིབས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མི་གསལ་བ་མེད་པ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གིས་རང་གསལ་བར་བྱ་མི་དགོས་པས་རང་གིས་རང་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་
Chinese
如果有人说，即使没有外境，也承认通过自证的方式可以了解，那么这种承诺不会有互相矛盾的过失。对此，为了证明过失仍然存在，论师举了“剑刃”等例子。就像剑刃本身，没有被砍的对象和能砍的主体，所以自己不能砍自己一样，知识的自性也因为没有能知和所知，所以自己了解自己是不合理的。因此，因为不承认外境，所以知识在胜义中存在是不合理的，这个过失仍然存在。而“如幻象”的意思并不是像兔角一样完全不存在，而是指显现存在，但在胜义中不存在。因此，即使外境和知识在胜义中都不存在，但仅仅在显现上存在，所以外境如幻象般存在，因此过失并不存在。如果有人认为，即使其他的知识不具备能知和所知的自性，但因为自证本身就是一种论证方式，所以没有问题。如果有人举“灯”等例子说，就像灯不需要其他如太阳等发光的条件，自身就具有发光的本性，自己照亮自己一样，知识的光明也一样，即使没有能知和所知，因为不依赖其他的能知，自身就具有能知的本性，所以从道理上来说是自证。即使外境仅仅是幻象般不存在，知识在胜义中存在也没有矛盾。对此，为了证明这个比喻本身不成立，论师说了“灯不是发光者”等。如果像这样承认灯具有发光的本性，那么灯自己照亮自己就非常不合理。为什么呢？因为不需要自己照亮自己。为什么呢？因为具有发光的本性，所以没有被黑暗遮蔽的不明显之处。正因为如此，不需要自己照亮自己，所以自己不是自己的发光者。
English
If someone says that even without external objects, it is acknowledged that understanding is possible through self-awareness, then this commitment does not have the fault of being mutually contradictory. To this, in order to prove that the fault still exists, the teacher cites examples such as "sword blade." Just as the sword blade itself, there is no object to be cut and no subject that can cut, so just as one cannot cut oneself, the nature of knowledge, too, because there is no knower and no known, it is unreasonable for oneself to know oneself. Therefore, because external objects are not acknowledged, it is unreasonable for knowledge to exist in the ultimate sense, and this fault still exists. And the meaning of "like an illusion" is not that it is completely non-existent like a rabbit's horn, but rather it refers to appearing to exist, but not existing in the ultimate sense. Therefore, even if both external objects and knowledge do not exist in the ultimate sense, they only exist in appearance, so external objects exist like illusions, therefore the fault does not exist. If someone thinks that even if other knowledge does not possess the nature of knower and known, there is no problem because self-awareness itself is a way of arguing. If someone cites examples such as "lamp" and says that just as a lamp does not need other conditions for illumination, such as the sun, and has the nature of illuminating itself, just as one illuminates oneself, the light of knowledge is the same, even if there is no knower and known, because it does not depend on other knowers, and it has the nature of knowing itself, so it is self-aware in terms of reason. Even if external objects are merely non-existent like illusions, there is no contradiction in knowledge existing in the ultimate sense. To this, in order to prove that this analogy itself is not established, the teacher said, "The lamp is not an illuminator," etc. If one acknowledges that the lamp has the nature of illuminating itself in this way, then it is very unreasonable for the lamp to illuminate itself. Why? Because there is no need to illuminate oneself. Why? Because it has the nature of illuminating, so there is no obscurity obscured by darkness. Precisely because of this, there is no need to illuminate oneself, so one is not one's own illuminator.