Tibetan
ས་ཏེ། ཡན་ལག་ཅན་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་དངོས་པོ་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་གྲངས་ཅན་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་བདེ་སོགས་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་འགྲོ་བའི་རྒྱུར་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལས་ནི་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། སྣམ་སོགས་ལས་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ནི་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལས་འགྲོ་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་དམིགས་ཏེ། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ནར་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྟག་པ་ཡིན་ན། དེ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། བདེ་སོགས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་སྟེ་བདེ་བའི་གསལ་བརྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་བདེ་བར་རིག་པ་ཅི་སྟེ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང༌། བདེ་སོགས་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། སློབ་དཔོན་འབྲས་བུའི་ཚོགས་ཉིད་གསལ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གྲངས་ཅན་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བདེ་བར་གསལ་བ་ཡིན་ཡང་ཕྲ་མོར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འཛིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་རགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཕྲ་མོ་ཉིད་དུ་འགྲོ་ན་དེའི་ཚེ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་ཡང་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་ཅི་ལྟར་འཐད། འོན་ཏེ་བདེ་བར་དེ་ཉིད་བདེ་བ་དོར་བས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་གཉིས་ཀ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་དག་སྐྱེས་པ་དང་ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མའི་མཇུག་བསྡུ་པའོ། །འོན་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པར་རགས་པ་ལ་སོགས་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རགས་པ་བདེ་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅི་རགས་པ་དེ་བདེ་བ་ལ་གནས་གཞན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན། གཞན་མ་ཡིན་ན་ནི། བདེ་བ་ཉིད་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའི་ལྟར་ན་མེད་པ་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་སྔར་གྱི་གནས་སྐབས་ན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དབུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དམིག
Chinese
萨谛。有支分和极微之事物已经考察完毕。另外，数论师，你的因也是乐等，如果认为乐等自性是行之因，那么从中产生氆氇等是不合理的，因为因和果不同。如果认为那样变化也没有什么过失，那么“从氆氇等”这样说了，在事物的自性中，从氆氇等产生行之乐等是可以见到的，因为没有氆氇等就没有乐等。另外，勇气、微尘和黑暗这些全部是恒常或无常的。对此，如果暂时是恒常的，那么说那是不合理的，即“乐等也是恒常”等等。如果是乐的明觉之考察，那么那时为什么没有体验到乐的觉受？“乐等明觉”这指的是，阿阇梨认为数论师想要说果的集合是明觉之声。如果那样乐是明觉的，但因为变成微细而不能执持，那么说了“那本身”等等。如果乐变成粗大而变成微细，那么那时粗大和微细也会变化，那又怎么合理？或者，在乐中，那本身舍弃乐而变成微细，那么那时粗大和微细二者都变成无常，因为其他自性产生和坏灭的缘故。同样，“一切事物是”这是对前面的总结。或者，乐等恒常变成粗大等
English
Sati. The objects of parts and atoms have been examined. Furthermore, O Samkhya, your cause is also happiness, etc. If you consider the nature of happiness, etc., to be the cause of action, then it is unreasonable for wool, etc., to arise from it, because the cause and effect are different. If you think that there is no fault in changing like that, then it is said, "From wool, etc.," In the nature of things, it is seen that happiness, etc., arise from wool, etc., because without wool, etc., there is no happiness, etc. Furthermore, are courage, dust, and darkness all permanent or impermanent in themselves? If it is temporarily permanent, then it is said that it is unreasonable, i.e., "happiness, etc., are also permanent," etc. If it is an examination of the clarity of happiness, then why is the perception of happiness not experienced at that time? "Clarity of happiness, etc." refers to the fact that the teacher thinks that the Samkhya wants to say that the collection of fruits is the sound of clarity. If happiness is clear in that way, but it cannot be grasped because it becomes subtle, then "that itself," etc., is said. If happiness becomes coarse and becomes subtle, then at that time, coarse and subtle will also change, so how is that reasonable? Or, in happiness, that itself abandons happiness and becomes subtle, then at that time, both coarse and subtle become impermanent, because other natures arise and perish. Similarly, "all things are" is a summary of the previous one. Or, happiness, etc., are permanent and become coarse, etc.
Tibetan
ས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གསལ་བ་མེད་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་ནི་གྲངས་ཅན་ཁྱོད་མི་འདོད་ཀྱང་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དེ་ཡོད་པ་དེས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པས་ན། ཁྱོད་ལ་འཇིག་གིས་གནོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རས་ཀྱི་རིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རས་ཀྱི་རིན་ཚད་ཀྱིས་སོ། །བགོ་བར་བགྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱིས་གྱོན་ཅིག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་རྨོངས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སྟེ། རྨོངས་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་པས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མ་མཐོང་དུ་ཟད་དོ་ཞེ་ན། ལན་དུ་དེ་ཉིད་ཤེས་ལའང་དེ་གནས་ཉིད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། གྲངས་ཅན་ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་ན་རྨོངས་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ལ་ཡང་གནས་པ་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་ནི་ངོ་མཚར་བ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ན་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དེས་ན་ཅི་སྟེ་མཐོང༌། །འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐོང་བ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསལ་བ་མཐོང་བའང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་ཚོགས་མཐོང་བ་འང་ཚར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དག་ཚད་མ་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་དག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཚད་མ་དེས་གཞལ་བའི་དངོས་པོ་ཡང་བརྫུན་པས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཡིད་བརྟན་ཅི་ཡོད་ཅེས་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་ན། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལ་ལན་ནི་བཏགས་པའི་དངོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་གིས་བཀག་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་བརྗོད་དེ། དོན་དམ་པར་ན་དེ་དག་གིས་དགག་པ་ནི་དུས་གསུམ་དུ་ཡང་བསྒྲུབ་པ་དག་དགག་པའི་ངོ་བོར་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། དགོས་པར་བྱ་བ་ལ་དགོས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་མ་རིག་པར་དེ་གཟུང་བར་དེའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དགག་པ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་སྡུད་པ་སྟེ། འདིར་མཇུག་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་དཔེ་སྟོན་པ་ནི་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །
Chinese
将会变成土地。因此，即使数论派的您不希望无有显现之自性产生，也应当承认。此外，如果说果存在，那么，在因的状态时也存在，因此，因和果二者无有差别，别人会说毁灭会损害您，即“如果因”等。所谓“布的价值”，是指布的价值的尺度。所谓“穿上”，是指用身体穿上。所谓“世人愚昧”，是指其他人，由于愚昧的缘故，世人没有见到因中存在果，如果这样说，回答说：“彼知亦彼住。”这样说，按照数论派您的观点，愚昧也存在于了知彼者，因为存在之故，果已存在而产生，这真是太稀奇了。或者，了知因中存在果的智慧，世人也有，那么为什么没有见到呢？如果说世人的见解不是量，那么就说了“世人”。所谓“显现亦见”，是指您的自性大等果的集合，见到也不是量之故。主物等一切都会变成非量。因此，唯有不存在。这样想，如果主物等的量不是量，那么，那个量所衡量的事物也是虚假的，那么您对空性有什么信任呢？如果别人这样说，即“如果量”等。对此的回答是“于假立之物”等。事物和非事物所遮止，不说就是空性，因为就胜义而言，以那些遮止，在三时中也无法将成立的法作为遮止的自性。那么是什么呢？就是假立为自性，对于需要的事物而成为需要。如是，所谓“于假立之物”，对于以分别假立的事物，在未认知时，如果执取它，则它的事物不存在，因为无法执取遮止。所谓“因此”等是总结，此处以总结的方式来举例说明，即“因此”等。
English
It will become earth. Therefore, even though you, the Samkhya school, do not wish for the unmanifest nature to arise, you should acknowledge it. Furthermore, if the effect exists, then it also exists in the state of the cause. Therefore, since the cause and effect are not different, others will say that destruction will harm you, i.e., "if the cause," etc. The so-called "value of cloth" refers to the measure of the value of cloth. The so-called "put on" means to put on with the body. The so-called "worldly ignorance" refers to others. Due to ignorance, worldly people do not see the effect existing in the cause. If this is said, the answer is: "That knowledge also abides in that." It is said that according to your view, the Samkhya school, ignorance also abides in the one who knows that, because of existence, the effect already exists and arises, which is truly amazing. Or, the wisdom that knows that the effect exists in the cause is also present in worldly people, so why is it not seen? If it is said that the worldly view is not valid, then it is said "worldly people." The so-called "manifestation is also seen" refers to the collection of your great nature, etc., the effect, and seeing is also not valid. All things like the Pradhana will become non-valid. Therefore, only non-existence. Thinking this way, if the validity of the Pradhana, etc., is not valid, then the object measured by that validity is also false, so what trust do you have in emptiness? If others say this, i.e., "if validity," etc. The answer to this is "in the imputed object," etc. What is negated by things and non-things is not said to be emptiness, because in terms of ultimate truth, with those negations, even in the three times, it is not possible to make the established dharma the nature of negation. So what is it? It is imputed as the nature, and it becomes necessary for the necessary thing. Thus, the so-called "in the imputed object," for the object imputed by discrimination, when it is not recognized, if it is grasped, then its object does not exist, because it is impossible to grasp the negation. The so-called "therefore," etc., is a summary. Here, an example is given by way of summary, i.e., "therefore," etc.