Tibetan
དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བྱས་པའི་ལས། །གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་གཞན་དང་གཞན་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་བརྒྱུད་པའི་མཚན་ཉིད་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོས་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་དུ་མ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཞེན་པས་གཅིག་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་འདི་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ན་སྐྱེ་བོས་ལས་དང་འབྲས་བུ་རྒྱུན་ཆད་པར་སེམས་ལ་རེ་ཞིག་སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་གཉི་གའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དུ་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་འདི་ཉིད་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་པའི་ལས་ཀྱིས་བསམས་པས་བསམས་པའི་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ལས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ། །ལས་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས།། སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། །དེས་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི། །སྣ་ཚོགས་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྤྲུལ་པ་ཡིན། །ལས་ནི་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཡོད་མིན་དང༌། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་སེམས་ལས་སྐྱེ་བར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལས་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ནས་འགག་པ་ན་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་གོ །དེ་ཡང་དེས་གཞག་པའི་བག་ཆགས་གཞན་དང་གཞན་དེས་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་དང་གཞན་རྒྱུན་མཆད་པས་འཇུག་པ་ན་ཡོངས་སུ་གྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་སྐྱེའོ། །ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དཔེར་ན་དེ་ནི་ས་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལས་བསྐྱེད་པའི་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ
Chinese
以及其他。如果这样，那么这个人所造的业，别人怎么会承受呢？如果有人这样问，应该如何理解呢？对此，经中说“对于一个相续”等等。因为依赖于其他相续，以及众多刹那相续的自性，果和因的事物，仅仅依赖于对众多事物产生世俗的执着，而将它们执着为一体的理由，才显示了作者和受者。显示了谁是业的作者，谁就是享受者，这是世尊为了调伏众生的想法而说的。否则，众生会认为业和果报是断灭的，因此暂时为了让众生跟随有情世间和器世间，才这样说的。因此，经中说，在那里所执着的蕴、界、处将会成熟。同样，经中说，思的业是由于思而产生的思的业。如是说：业增长，产生各种世间，业是思和思所作，思是意的业，由此产生身和语的业。又说：有情世间和器世间，是各种心所幻化的，业不是除了心之外的其他，一切众生都说是从心中产生的。因此，除了心之外，没有其他的业。当善和不善的心生起和灭去时，在自己亲近所取的心的刹那，会留下善和不善等行作的习气。由它所留下的其他习气，由它所显现行作的其他刹那，以不间断的方式运作时，完全转变的差别会逐渐产生。与业的差别相符的，具有安乐等自性的心的体性的果报，会在来世产生，是这样说的。例如，土地和种子等相互聚集的因缘的差别，由此获得的差别，从第一个刹那产生，成为自己亲近所取的果报。
English
and so on. If so, how can others experience the karma created by this person? If someone asks this, how should it be understood? In response, the sutra says, "For a single continuum," and so on. Because it relies on other continuums, and the nature of many momentary continuums, the objects of cause and effect, relying solely on the worldly attachment to many things, and clinging to them as one, it is for this reason that the doer and the receiver are shown. It is shown that whoever is the creator of karma is also the enjoyer. This is what the Blessed One said in order to subdue the thoughts of sentient beings. Otherwise, sentient beings would think that karma and its results are cut off, so temporarily, in order to let sentient beings follow both the sentient world and the container world, it is said this way. Therefore, the sutra says that the aggregates, elements, and sources that are grasped there will ripen. Similarly, the sutra says that the karma of thought is the karma of thought that arises from thought. It is said thus: Karma increases, producing various worlds. Karma is thought and what is done by thought. Thought is the karma of mind, and from this arise the karmas of body and speech. It is also said: The sentient world and the container world are emanations of various minds. Karma is not other than mind, and all beings are said to arise from mind. Therefore, there is no other karma other than mind. When virtuous and non-virtuous minds arise and cease, in the moment of the mind that arises from one's own close taking, it leaves behind the habitual tendencies of virtuous and non-virtuous actions. The other habitual tendencies left by it, the other moments manifested and performed by it, when operating in an uninterrupted manner, the completely transformed differences gradually arise. Corresponding to the differences in karma, the result of the nature of the mind, which has the nature of happiness and so on, will arise in the next life, it is said. For example, the differences in the conditions of land and seeds, etc., gathering together, the differences obtained from this, arising from the first moment, become the result of one's own close taking.
Tibetan
་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་གྱུར་པའི་ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བྱད་པར་སྐྱེད་པར་གྱུར་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་དུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ལས་མཐའི་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེད་པ་ཐོབ་པོ། །ས་བོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སཱ་ལུ་དང༌། ཀོཊ་བའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་ཡང་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཁུ་བས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་མ་ཏུ་ལུང་གལ་སོགས་པའི་ས་བོན་བཏབ་པས་དེ་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པ་རྒྱུད་པས་འཇུག་པ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དམར་པོར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མིའི་དུས་སུ་གཅིག་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་མཚུངས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་དགོད་པ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། གང་གི་རྒྱུད་ནི་འདི་ཉིད་ལ། །ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་གཞག་པ་ལས། །འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་ལ་འགྱུར་ཏེ། །རས་བ་ལ་དམང་པོ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ས་ བོན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདག་མེད་ན་ཡང་འབྲས་བུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ་ངེས་སྐྱེ་བ་ཡང་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་གཅིག་པུ་གཅིག་མེད་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་འདུས་བྱས་པའི་རྒྱུད་མ་ཆད་པར་འཇུག་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་ཀྱང་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པར་མི་འཐད་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་བདག་ཡོད་པར་མི་འཐད་པ་དེ་ལྟར་སྤྲོས་ན་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བས། འདིར་རྒྱས་པར་མ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། བདག་མེད་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་ལ། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱས། །སྲིད་པ་བར་མའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ནི། །མར་མེ་བཞིན་དུ་མངལ་དུ་འཇུག །ཅེས་གསུངས་སོ། །གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་འགེགས་པའི་ཕྱོགས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་དགག་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་འདི་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་དགག་པ་ནི་གཞན་སྤངས་པ་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁུར་ཁྱེར་བ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་ཡང་དོན་འདི་ལ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད
Chinese
在第二刹那轉變的集合，生起與結果相符的狀態，之後的狀態各不相同，從完全轉變的相續的差別中，獲得生起殊勝的最後刹那的特徵。能生起種子和與之相符的稻穀，以及棉花的嫩芽。無論如何，用大麥的汁液完全浸泡過的馬圖隆伽等種子，播種後，它們顯現出來的相續進入，花朵等都變成紅色。對此，稍微在前世和後世的時間裡同時進入是不可能的。對於善與非善以及相似的事物，由於是由分別念安立的緣故，不宜過於強調。就像這樣：誰的相續就是這個，從業的習氣安立中，結果就轉變成那個，就像染匠染布一樣。因此，即使種子等沒有我，結果也是各自確定的，確定的生起也會依次生起。同樣，在目前的情況下，即使沒有唯一一個前往來世的事物，由於因和果的實體是確定的，所以結果也是確定的。由於業和煩惱聚合而成的相續不斷地進入，所以說在來世會獲得結果。因此，沒有未做而遇和已做而浪費的過失。因此，即使無我，業和果的關係也沒有不合理的。無論如何，如果像不合理地存在我那樣廣說，就會變得非常繁瑣，因此這裡沒有廣說。就像這樣：無我的蘊僅僅是，被煩惱業所顯現，中有的相續，就像油燈一樣進入母胎。這樣說道。那些主張有補特伽羅的人，也因為承諾了遮止彼和異的方面，所以是自己否定了事物，因為事物沒有超出此和異的差別。互相捨棄且具有，否定一個，如果沒有捨棄另一個，就不會存在。負擔等經部，也闡明了這個意義。因此，薄伽梵
English
The collection that transforms in the second moment, giving rise to a state that is in accordance with the result, and the subsequent states are different from each other. From the difference of the continuum that has completely transformed, one obtains the arising of the excellent characteristic of the final moment. It can give rise to seeds and rice that are in accordance with them, as well as the sprouts of cotton. In any case, seeds such as Matulunga that have been completely soaked in barley juice, when planted, their manifested continuum enters, and the flowers and so on become red. It is impossible for them to enter simultaneously in the time of the previous and subsequent lives. For good and non-good, as well as similar things, it is not appropriate to overemphasize them, since they are established by conceptual thought. Just like this: Whose continuum is this, from the establishment of the karmic imprints, the result transforms into that, just like a dyer dyeing cloth. Therefore, even if there is no self in seeds and so on, the results are each definite, and the definite arising will also arise in sequence. Similarly, in the present situation, even if there is not a single thing that goes to the next world, since the entities of cause and effect are definite, the result is also definite. Since the continuum compounded by karma and afflictions enters without interruption, it is said that one will obtain the result in the next world. Therefore, there is no fault of encountering what has not been done and wasting what has been done. Therefore, even if there is no self, there is no unreasonableness in the relationship between karma and result. In any case, if one were to elaborate as if there were an unreasonable self, it would become very tedious, so it is not elaborated here. Just like this: The aggregates of no-self are merely, manifested by afflictions and karma, the continuum of the intermediate existence, enters the womb like a lamp. So it is said. Those who assert the existence of a person, also because they have promised to negate the aspects of this and other, they themselves are negating the entity, because the entity does not go beyond the difference of this and other. To mutually abandon and possess, to negate one, if one does not abandon the other, it will not exist. The sutras such as the Burden Sutra also clarify this meaning. Therefore, the Bhagavan