Tibetan
སུ་བབ་པ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། དེ་ཡང་རྟག་པ་མིན་ཏེ་ཞེས་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ་སྔ་མའི་ རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་ངོ་བོ་གཞན་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གར་མཁན་སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་དེའི་གཟུགས་གཉིས་པོ་ཡང་གཅིག་ཏུ་སེམས་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པའི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སླར་ཡང་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་དེས་ན་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་གལ་ཏེ་ཚུལ་གཞན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་བདག་གམ་གར་མཁན་ནོ། །ཚུལ་གཞན་ནི་རང་བཞིན་གཞན་ཡིན་པར་གལ་ཏེ་བརྗོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་གཅིག་པུ་འདི་ཉིད་སྔོན་མེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྔར་མ་བྱུང་བ་སྔར་མ་མཐོང་བ་འདི་ལྟ་བུའི་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དངོས་པོ་གཞན་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་ན་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་གཉིས་པོ་འདི་གཅིག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དེ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་འགྱུར་བ་ན་ཡང་དངོས་པོ་ལ་དེ་དག་མི་འགྱུར་བ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་གི་དངོས་པོ་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་ལ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་བདག་འདི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཐལ་བ་འདིར་འགྱུར་བ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འདིའི་རང་བཞིན་གཉུག་མ་བོར་ནས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོགས་པས། གལ་ཏེ་ཚུལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་གྱི་གཟུགས་དེའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཤེལ་གྱི་རྡོ་བཞིན་དུ་འདི་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གལ་ཏེ་ཟེར་ན། དེ་ལྟར་ན་དེའི་རང་བཞིན་སྨོས་ཞེས་ཏེ། རང་བཞིན་གཉུག་མའོ། །དེའི་བདག་གི་ངོ་བོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྗོད་ཅིང་སྨྲ་བར་གྱིས་ཤིག །དེའི་གཟུགས་གཞན་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་གང་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ཉིད་ཅེ་ན་ ཞེས་ཏེ། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་དུས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་
Chinese
如果说对于降临者也没有过失，对此要说的是，那也不是恒常，因为是不恒常，并且完全舍弃了先前的自性而获得了其他的体性。先前和后来的那些自性并非是一样的，因为是各种舞者的形相的缘故。否则，那两个形相也会在一个心中显现。因此，就像没有需要成立的例子一样显现。然而，即使那样，事物以其自身的自性再次不断地生起和灭去，因此没有这个过失，如果这样说，对此说了“如果方式不同”等等。那本身就是我或者舞者。如果说方式不同就是自性不同。那时，唯一这个是先前没有的，这是先前没有出现过、先前没有见过这样的唯一。当它的其他事物产生时，也是唯一，并且如果是无有差别的自性，就像这样，这本身就是这个，并且如果说又是其他的体性，如果说那本身就是其他，那么这两个互相矛盾的法不可能是同一个。无论以什么使它生起和灭去，对于事物来说，那些不会改变，所谓的事物不是自性体性之外的其他。那个无有差别的自性在生起和灭去的事物的那种情况下也不合理，因为会成为没有差别。认为差别上没有成立关联。如果那样，如果这个我真实地是两种自性，那么就会出现这个过失，然而因为舍弃了这个本来的自性，而不是其他的体性本身。因此，因为没有说会出现过失的怀疑，所以说了“如果方式”等等。如果说就像水晶石一样，其他的形相是那个境的特殊，这个是唯一的。如果那样，就说那个自性，就是本来的自性。说出并讲述那个我的体性的本身。它的其他形相是存在的，那是什么呢？如果说是知识本身，就是知识的自性，它随顺于先前和后来的时间。
English
If it is said that there is no fault even for the one who descends, it is said in response to this: that is also not permanent, because it is impermanent, and it completely abandons the previous nature and obtains another essence. The previous and later natures are not the same, because they are the forms of various dancers. Otherwise, those two forms would also appear as one in the mind. Therefore, it appears like an example without anything to be proven. However, even if that is the case, the object arises and ceases again and again with its own nature, so there is no fault. If it is said like that, in response to this, it is said, "If the manner is different," and so on. That itself is the self or the dancer. If it is said that a different manner is a different nature. At that time, this one alone is unprecedented. This is a uniqueness like this that has never appeared before, never been seen before. When its other object arises, it is also unique, and if it is a nature without difference, like this, that itself is this, and if it is said that it is another essence, if it is said that that itself is other, then these two mutually contradictory dharmas cannot be the same. Whatever causes it to arise and cease, for the object, those do not change. The so-called object is not other than the nature of essence. That undifferentiated nature is also not reasonable in the state of that object of arising and ceasing, because it would become without difference. It is thought that a connection is not established on difference. Even if it becomes like that, if this self is truly two natures, then this fault will occur, however, because it has abandoned this original nature and is not the very essence of the other. Therefore, because there is no doubt that a fault will occur, it is said, "If the manner," and so on. If it is said that like a crystal stone, the other form is the particular of that object, this is unique. If that is the case, then speak of that nature, which is the original nature. Speak and tell the very essence of that self. Its other form exists, what is that? If it is said to be knowledge itself, it is the nature of knowledge, which follows the previous and later times.