Tibetan
ད་ན་ཡང་དག་པར་མཐོང་བར་ཞེན་ཏོ། །གཞན་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མིག་སྨན་གྱི་ཐུར་མས་མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་བསལ་བས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་མིག་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཉིས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་འདི་དག་ལས་བྱིས་པ་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། གང་ཡང་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་རིགས་པས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་གསུངས་པ། ཡང་དག་དང་ནི་བརྫུན་པའི་དངོས་མཐོང་བ། །འཐོབ་པས་དངོས་ཀུན་ངོ་བོ་གཉིས་འཛིན་ལ། །ཡང་དག་གཟིགས་ཡུལ་གང་དེ་དེ་ཉིད་དེ། །བརྫུན་པ་མཐོང་བ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་བསྡུས་པ་ལ་གཉིས་སོ་ཞེས་རིགས་སོ། །འདོད་ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་བཞེད་པའོ། །གང་རྣམས་ཤེ་ན། སྒྲིབ་པ་སྤངས་ པའི་ཐུགས་དང་ལྡན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །འདི་ཉིད་བདེན་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། གཞན་བདེན་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་གི་སྒྲ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཡང་འཐད་དོ། །དེ་སྐད་དུ། བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་མཁས་པའི་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཏེ། །ཁྱེད་ཀྱིས་གཞན་ལས་མ་གསན་རང་གིས་གཟིགས། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་དང་དོན་དམ་སྟེ། །བདེན་པ་གསུམ་པ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་བདེན་པ་བཞི་པོ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་མངོན་པ་ལས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་གྱི་དབང་གིས་གཉིས་པོ་ཉིད་བཞིར་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་རྣམས་གཉིས་པོ་ཉིད་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ལམ་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འདུས་ལ། འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ།
Chinese
现在执着于真实显现。其他以辨别的眼药之匙，去除无明的翳障，具有真实智慧之眼者，唯有证悟实相的圣者们，成为真实智慧的对境，因此安立自性。如此这些事物都执持二种自性。这些自性中，孩童所见虚假之境，是世俗谛；而证悟真实状态之实相者们的对境，则以论典理智安立为胜义谛。如是所说：真实与虚妄之事物显现，获得故事物皆执持二种体性，真实所见之境即是彼，虚妄所见称为世俗谛。如是。因此，总摄二者为二，是合理的。所谓“欲”，即是显现意欲。哪些呢？即是断除障碍之心者，诸佛薄伽梵们，以及随行其后的圣者声闻、独觉和菩萨们。此即是二谛，此外没有其他的谛，且“之”字也符合作为确定的意义。如是说：依靠二谛，诸佛宣说正法，即世间世俗谛，与胜义谛。如是说。在《父子相会经》中也说：世间智者的二谛，您未从他人听闻，而是自己所见。彼即是世俗谛与胜义谛，不存在第三谛。如是说。薄伽梵不是在《法蕴论》中宣说了苦、集、灭、道四圣谛的体性吗？那么，为何说只有二谛呢？真实是这样，然而由于所化众生的意乐和习气，将二者变为四者而宣说，因为这些都包含在二者之中。如此，苦、集、道等都是以世俗谛的自性而归于世俗谛，而灭谛则是胜义谛，丝毫没有相违之处。
English
Now, there is attachment to seeing things as truly appearing. Others, with the key of discriminating eye medicine, remove the cataract of ignorance, and those with the eye of true wisdom, only the noble ones who realize suchness, become the object of true wisdom, thus establishing self-nature. Thus, all these things hold two self-natures. Among these self-natures, the objects seen as false by children are the conventional truth; and the objects of those who realize the suchness of the true state are established as the ultimate truth by treatises of reason. As it is said: Seeing things as true and false, because of attainment, all things hold two natures, whatever is seen as true is that, what is seen as false is called conventional truth. Thus. Therefore, it is reasonable to summarize the two as two. The word "desire" means manifest desire. Who are they? They are the Buddhas, the Bhagavat, who have minds free from obscurations, and the noble Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas who follow them. These are the two truths, and there is no other truth, and the word "of" is also appropriate as a definite meaning. As it is said: Relying on the two truths, the Buddhas teach the Dharma, namely the worldly conventional truth and the ultimate truth. So it is said. In the Sutra of the Meeting of Father and Son, it is also said: These two truths of worldly wise men, you have not heard from others, but have seen for yourself. That is the conventional truth and the ultimate truth, there is no third truth. So it is said. Didn't the Bhagavat teach the nature of the four noble truths of suffering, origin, cessation, and path in the Abhidharma? Then, how can it be said that there are only two truths? It is true, but because of the inclinations and habits of the beings to be tamed, the two are transformed into four and taught, because these are all included in the two. Thus, suffering, origin, and path are all included in the conventional truth by the nature of the conventional truth, and the truth of cessation is the ultimate truth, and there is no contradiction at all.
Tibetan
།དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་རིག་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལས་ལན་བརྒྱ་ཕྲག་ཏུ་ཉམས་པར་གྱུར་ན་ཡང་ཅི་ལྟར་བདེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཞེན་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་འདོད་ཅིང༌། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་དེ་ཉིད་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །ཞེས་བསྟན་བཅོས་སུ་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། ། དངོས་པོ་ལ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་གཅིག་པུ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མི་བསླུ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པས་བསླང་བའི་སེམས་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་དང་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་མ་ཤེས་པས་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བློ་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །བློ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་བསྟན་པར་ནུས། འདི་ལྟར་ཡང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟགས་པ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་ཀུན་རྫོབ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་དོན་ད
Chinese
如果那样的话，世俗谛是被无明所指示的，因为是不真实的虚构的自性，所以经过分别观察，即使经历成百上千次的退失，又怎么会是真实的呢？对此，虽然也是真实的，但是，由于世间人的执着，所以称之为世俗谛。世间人本身就认为是世俗谛，追随于此，世尊也对那个唯一的意义置之不理，而说为世俗谛。正因为如此，世间世俗谛，在论典中以差别的方式，阿阇黎（梵文：Ācārya， आचार्य，ācārya，老师）的面前这样说过。 对于事物来说，只有胜义谛是唯一的真实，因此，丝毫也不会退失。如世尊所说：比丘们，这是唯一的胜义谛。例如，不欺骗的是涅槃之法，一切有为法都是虚假的欺骗之法。这就是宣说二谛。对此，了知由无明所生的心，其自性是世俗谛。由于不知道胜义谛是怎样的，以及什么是相，什么是自性，所以在那个时候要宣说相，就像这样：胜义非是心的行境。心是所有知识，因为超出了所有知识的境地，所以不是行境，也就是不是境。这是说，心的所有形态都无法作为境。怎么能像那样显示它的自性呢？像这样，从一切戏论中解脱的自性，即是真如，是胜义谛的真如，因此，无论如何都不能以分别念来见到，因为远离了一切差别。超越了思虑的自性也不是声音的行境，因为声音是由分别念产生的，而分别念的心识不会进入非境。因此，由于远离了一切分别念的言说，没有虚构，不是世俗谛，不可言说的是胜
English
Even if that is the case, how can the conventional truth be true, since it is indicated by ignorance and is of the nature of unreal imputation, so that even if it is lost hundreds of times through analysis? To that, it is true, but because of the attachment of worldly people, it is called the conventional truth. Worldly people themselves consider it to be the conventional truth, and following that, the Blessed One also disregards that very meaning and says it is the conventional truth. For that very reason, "The worldly conventional truth," in the treatises, with distinctions, was spoken by the master in person. For things, there is only one ultimate truth, so there is no loss at all. As the Blessed One said, "Monks, this is the only ultimate truth. For example, the non-deceptive is the Dharma of Nirvana, and all compounded things are false and deceptive." This is the explanation of the two truths. In this regard, understand that the mind that arises from ignorance is by its nature the conventional truth. Since one does not know what the ultimate truth is like, what its characteristics are, or what its nature is, at that time one should explain its characteristics, like this: "The ultimate is not the object of the mind." The mind is all knowledge, and because it transcends the realm of all knowledge, it is not an object, that is, it is not an object. This is to say that none of the forms of the mind can be made into an object. How can its nature be shown in that way? In this way, the nature that is completely liberated from all elaboration, that suchness is the suchness of the ultimate truth, and therefore it cannot be seen by any kind of conceptualization, because it is free from all distinctions. The nature that transcends investigation is also not the object of sounds, because sounds are produced by conceptualization, and the mind of conceptualization does not enter into what is not an object. Therefore, since it is free from all conceptual expressions, it is not imputed, it is not conventional, and the inexpressible is the ultimat