Tibetan
་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་ལམ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་ལམ་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བདག་ ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་སྒོམ་པ་དང༌། སྒོམ་པའོ། །དེ་དག་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དང་པོ་གཉིས་སོ། །སྤྲུལ་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྡུག་པའི་གཟུགས་སྤྲུལ་པ་ལ་རྩོལ་བའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་སྤྲུལ་པའི་མི་མཐུན་པའི་གཉེན་པོའི་སྒྲིབ་པའོ། །དེ་ཡང་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ། གཉི་གའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་སོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ལམ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཞི་བར་གནས་པའི་ལམ་དང༌། ཐར་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གནས་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བཞི་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་འགོག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའོ། །བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་ལས་ནི་སྤྲུལ་པ་མངོན་པར་སྤྲུལ་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པའི་ལས་ནི་སྡུག་པ་སྤྲུལ་པ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །བཞི་པའི་ལས་ནི་ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་རོ་མྱང་བ་མེད་པའོ། །བརྒྱད་པའི་ལས་ནི་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་འཕགས་པའི་གནས་པས་གནས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཀྱི་དག་གི་དོན་ཏོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཟུགས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་སྒོམ་པའམ། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ནང་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ཁ་དོག་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་བྱིང་བ་རྒོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་ལ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་བྱིང་བར་མཐོང་ན་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པར་ལྟ་ལ། ཁ་དོག་སྡུག་པར་བསྒོམས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒོད་པར་མཐོང་ན་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་ནི་མོས་པས་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ལྟ་བའོ། །ནང་གཟུགས་སུ་འདུ་མི་བྱེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་པོའི་རང་བཞིན་ནི་བདག་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་པས་སམ་གཟུགས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔར་བཞིན་དུའོ། །འདི་དག་གི་ཁྱད་པར་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བསམ་
Chinese
总而言之，它被归纳为：幻化的道，幻化的一切烦恼的对治道，以及于现法中安乐住的道。其中，幻化的道有两种：不对自身修习无色想，以及修习。这些依次是前两种。幻化是一切烦恼的对治也分为两种：对丑陋之色进行幻化，是对治勤奋的障碍；对不悦意之色进行幻化，是对治不和谐的障碍。这也是第三种，因为是对两者的对治。于现法中安乐住的道也有两种：寂止住的道，以及与解脱相顺的住的道。其中，第一种是四种解脱，第二种是灭尽想受的解脱。这八种之中，第一和第二的作用是显现幻化。第三的作用是对丑陋的幻化没有一切烦恼。第四的作用是没有品尝寂止解脱的滋味。第八的作用是以最寂静的圣者之住而住。这是八解脱的清净之义。词义是依靠禅定，依靠自身无色，不修习无色想，或者显现色想，以内心观想色，从而观察外境之色的悦意和不悦意。这是为了次第地平息沉没和掉举。因此，如果修习不悦意之色时，看到心续沉没，就观察不悦意的颜色；如果修习悦意之色时，看到心续掉举，就观察不悦意的颜色。其中的观察是以信解对幻化之境以意观察。不作内色想等，是依靠无色等持，观察者的自性是修习自身无色想，或者显现无色想。其余如前。这些的差别在于内在的自身，而不是外在。丑陋解脱的思
English
In short, it is summarized as: the path of emanation, the path of antidote to all afflictions of emanation, and the path of dwelling in bliss in the present dharma. Among these, the path of emanation is twofold: not cultivating the formless perception of oneself, and cultivating it. These are the first two in order. Emanation, the antidote to all afflictions, is also twofold: emanation of ugly forms is the antidote to the obscuration of diligence; emanation of unpleasant forms is the obscuration of the antidote to disharmony. This is also the third, because it is the antidote to both. The path of dwelling in bliss in the present dharma is also twofold: the path of dwelling in tranquility, and the path of dwelling in accordance with liberation. Among these, the first is the four liberations, and the second is the liberation of cessation of perception and feeling. Among these eight, the function of the first and second is to manifest emanation. The function of the third is to be without all afflictions in the emanation of ugliness. The function of the fourth is not to taste the flavor of peaceful liberation. The function of the eighth is to abide in the supreme peaceful abode of the noble ones. This is the pure meaning of the eight liberations. The meaning of the words is that relying on meditation, relying on the formlessness of oneself, not cultivating the formless perception, or manifesting the form perception, contemplating the form internally, thereby observing the pleasant and unpleasant colors of external forms. This is to gradually pacify sinking and excitement. Therefore, if one sees the mind stream sinking when cultivating unpleasant colors, one should observe unpleasant colors; if one sees the mind stream excited when cultivating pleasant colors, one should observe unpleasant colors. The observation is to observe the emanated objects with faith and intention. Not making internal form perception, etc., is relying on the formless samadhi, the nature of the observer is cultivating the formless perception of oneself, or manifesting the formless perception. The rest is as before. The difference between these is in the internal self, not in the external. The contemplation of the ugly liberation