Tibetan
་སྣང་སྟེ་འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མ་རིག་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་གང་དང་གང་གི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དེ་ཡང་དེས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་སྣང་བ་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་མ་གྱུར་མོད་བདག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་པོ་ཉིད་དུ་འགའ་ཞིག་གིས་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱ་བའི་བྱེད་པ་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་ལས་དང་བཅས་པའི་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་གདོན་མི་ཟ་བར་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བྱ་བ་དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པར་རིགས་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉི་ག་ལ་ལྟོས་ནས་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ན་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་མདོ་བཞི་སྟོན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མགུར་ནས་གསུངས་པ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་བསལ་བར་མཛད་པར་བཞེད་ནས། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་པ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འདྲ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ངས་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འདུས་བྱས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ། སྐུར་བ་མ་བཏབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉིད་ཀྱིས་མགུར་ནས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བསྙོན་ཡང་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ཡང་ ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཅན་བདག་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ལ་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཚད་མས་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྟེན་པ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི
Chinese
显现，然而正如显现之自性是空性一样，识也被无明所控制，显现为任何事物的自性，也因此是空性，虽然没有，但显现并不矛盾。如果有人这样想：识虽然不是胜义谛，但有人承认我是识者，那也是正确的吗？这也不是本质，因为识被称为广大的。识者是识之作用的作者，那也是与业相关的行为，因此，它必然依赖于业的性质，而色等识的作用，如前所述，从理智上讲是不存在的，因为没有它，识也不存在。因此，由于没有能知和所知，所以依赖于二者的识者也不存在。如果否定了能知和所知，那不是否定了所有和合事物吗？因为没有什么是独立于它们的。因此，世尊如来宣说四法印，为了消除“一切和合事物皆无常”的疑惑，才说“一切皆无常”等。其含义是：如果从世俗谛的角度来看，那么一切都是无常的，我并没有否定任何与和合事物自性相关的事物。然而，从胜义谛的角度来看，这并不是他自己所说的。因此，表明没有任何矛盾的否定，就是“又或者”等。这表明：正如有法之我和虚空等事物，因为没有量，并且被量所损害而不存在一样，依赖于它的常性也被认为是作者，同样，无常性也是作为它的基础的和合事物。
English
Appearances occur, yet just as the nature of what appears is emptiness, so too, consciousness, being wholly seized by ignorance, whatever it appears to be the nature of, is also empty in that very way. Therefore, although it is nonexistent, appearance is not contradictory. Now, if you were to think, 'Although consciousness is not ultimately real, some assert that the self is the very possessor of consciousness; would that be correct?' That too is not the essence, because what is called 'consciousness' is extensive. What is called 'possessor of consciousness' is the agent of the activity of consciousness. Since that is an activity associated with karma, it must inevitably rely on the nature of what is called 'karma.' Moreover, the activity of consciousness, such as forms and so forth, is not rationally existent, as previously explained. Since that does not exist, consciousness also does not exist. Therefore, since there is no knower and no known, the agent of consciousness, which engages in dependence on those two, also does not exist. If one were to deny the knower and the known, would that not amount to denying all compounded things? For there is nothing whatsoever that exists apart from them. Therefore, the Blessed One, the Tathagata, who teaches the four seals of the Dharma, intending to dispel the doubt of how it could be that 'All compounded things are impermanent,' spoke of 'all is impermanent,' and so forth. The intention is this: if one were to make a comparison in reliance on conventional truth, then indeed all is impermanent. I have not denied even slightly anything that is together with the inherent nature of compounded things. However, it is not something that he himself spoke from the perspective of ultimate truth. Therefore, the demonstration that there is not even a slight contradiction in denial is 'or else,' and so forth. This indicates that just as things such as the subject, the self, and space are nonexistent because there is no valid cognition and they are harmed by valid cognition, so too, the permanence that relies on them is asserted to be the agent. Likewise, impermanence is also the compounded thing that has become its basis.
Tibetan
་དངོས་པོ་ལ་སྔར་རྒྱས་པར་བརྗོད་པའི་རིགས་པས་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནང་དང་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་མེད་པ་འོ་ན་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོས་བསྡུས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་དེ་དག་རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། དུས་དང༌། རྫས་མཚུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་མེད་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཕྱིར་རྒོལ་བར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མི་སྡུག་པ་དམན་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྡུག་པར་མཆོག་གི་རྣམ་པར་ཞེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ཏེ་དེ་ལས་གང་གི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་དངོས་པོ་འབྱུང་སྟེ་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་འདིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡང་དག་པར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་ན་འདིར་འདོད་ཆགས་པ་དག་ཁོ་ན་ཉེ་བར་སྨོས་པ་ནི་དེ་དག་གསལ་བར་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་འདི་ལ་འདོད་པ་དང་དགྲ་བོ་དང་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་འཁྲུལ་པ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་དག་ལ་ཡང་ དག་པར་མེད་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད། དེ་ལྟར་ཡང༌། ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་དང༌། །ཡུལ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང༌། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ལས། །ཉོན་མོངས་རྒྱུ་ནི་ཚང་བ་ཡིན། །ཞེས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ལ། ཡུལ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་དེར་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་གང་ཞིག་གང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དེས་དེ་ཉིད་བསྐྱེད་དགོས་ན། བསྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་རྟོགས་པ་པོ་གཞན་ནམ་དེ་ཉིད་དུས་
Chinese
因为以先前广说的道理，事物本身是显明的，所以您必须承认没有。如果因为没有内和外的生处，所以没有识，那么被蕴包含的贪欲等与识相同而具有是不成立的。因为与心一起，那些所依和所缘，相和时，以及物质相同等相同而具有，因此不应说没有根、境和识。对于安住于反驳者来说，仅仅由颠倒产生，就显示了贪欲等那些的自性并非真实存在，所以说了不净等。对于不净的低劣事物，执著为美好的殊胜之相的自性的颠倒，那本身就是原因，即是缘，由此贪欲、嗔恨和愚痴等直接和间接地产生事物，从而成就生。因此，贪欲、嗔恨和愚痴在此处自性上，即以自己的体性并非真实存在。如果还有其他的相应者，那么此处仅仅提及贪欲者，是因为那些显明而真实存在。还有，如所说，对于此处的欲望、敌人和成就等的色境，也是原因本身，因此，如何仅仅以错乱而产生差别，就显示了这些也并非真实存在。就像这样， 没有舍弃微细的增长， 境是临近的， 不如理作意中， 烦恼之因是具足的。 这样宣说了。对于说这个，为了显示境并非仅仅是它的原因，所以说了“因为在那里贪著”等。这表明，如果境也产生贪欲等，那么境所产生的自性，必须产生它本身。但并非产生，因为对于它本身，其他的觉悟者或者它本身在时间上
English
Because it is clear that the thing itself is clear by the reason of the previously spoken extensively, you must admit that it does not exist. If there is no consciousness because there are no internal and external birthplaces, then it is not established that the desire and so on, which are included in the aggregate of formations, are the same as consciousness and have it. Because together with the mind, those supports and objects, aspects and times, and substances are the same and have the same, therefore, should not say that there are no roots, objects and consciousness. For those who abide in refuting, just arising from the inversion, it shows that the nature of those such as desire is not really there, so it is said that it is impure and so on. For the impure inferior things, the inversion of the self of clinging to the supreme aspect of beauty, that itself is the cause, that is, the condition, from which desire, hatred and ignorance, etc., directly and indirectly produce things, thereby accomplishing birth. Therefore, desire, hatred and ignorance are not really present here by nature, that is, by their own nature. If there are other associates, then only those who are greedy are mentioned here, because those are clearly and truly present. Also, as it is said, for the objects of form such as desire, enemy and accomplishment here, it is also the cause itself, therefore, how can it only produce differences by confusion, it shows that these are also not really there. Like this, There is no abandonment of subtle growth, The object is near, In inappropriate attention, The cause of affliction is complete. This is what is stated. For saying this, in order to show that the object is not only its cause, so it is said "because there is attachment there" and so on. This shows that if the object also produces desire and so on, then the nature produced by the object must produce itself. But it is not produced, because for itself, other awakeners or itself in time