Tibetan
དུ་འདོད་པའི་དབང་པོའི་བློ་རང་དབང་ཅན་ཡིན་ནམ། གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་གྲང་ན། རེ་ཞིག་རང་དབང་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པས་རྟགས་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དབང་པོ་ལ་ཡང་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ན། དུས་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དེ་དག་བསྐྱེད་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུར་མངོན་བར་འདོད་པའི་དབང་པོ་ཡོད་པའི་དུས་སུ་བློ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་དེ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡོད་ལའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དབང་པོའི་གཟུགས་ཡོད་ཅིང་བདོག་པ་ལ་མེད་ཅིང་མི་བདོག་པ་ནི་རྟགས་སུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་མ་གྲུབ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་མི་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དབང་པོའི་གཟུགས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གོ་བར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཚད་མ་གཞན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་རུང་བ་ཡིན། །འདིས་ནི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་དབང་པོའི་གཟུགས་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པས་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་མི་རུང་བར་བསྟན་ནས་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ལའང་གང་དུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བས་དམ་བཅས་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་བློ་གཟུགས་འཛིན་གྱུར་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་འཛིན་པར་གྱུར་ན་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་གཞན་དག་ལ་གྲགས་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུགས་འཛིན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ནི། བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་བློས་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་བར་བྱེད་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དོན་དང་ཤེས་པ་དག་ལ་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང༌། །ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དུ
Chinese
如果想要知道感官的意识是自主的还是他主的呢？暂时来说，不是自主的，因为是偶尔的，因为与它没有关联，所以作为理由是不合理的，而且是不被认可的。然而，如果依赖于因和缘而产生，因此是他主的，那么那时感官也会因为主宰的缘故而承认它是因，同时性也不是它们产生和被产生的状态。因此，在想要显现为因的感官存在的时候，被称为意识的那个理由是不存在的。如果从那产生什么过失呢？说了“存在也”等等。感官的形体存在并且拥有，以及不存在并且不拥有，作为理由也是不合理的，因为以不成立来成立的那个是不成立的道理。因此，感官的形体也不是通过推论来理解的，而且没有其他的量，那么怎么能被说成是存在的呢？这表明了对于由地、水、火、风四大种产生的感官的形体，不存在成立的量，因此表明了不能被说成是存在的，从而对于地、水、火、风四大种以及由地、水、火、风四大种产生的自性的境的形体，哪里没有呢？因为这表明了所立的誓言。如果意识执持形体，说了“如果意识执持形体”等等。如果从感官产生的意识执持成为境的形体，也就是如果成为显现，这表明了为了驳斥其他宗派所声称的显现执持形体，说了“我所”等等。我的自性，也就是自己的本体，意识会执持，也就是会显现，但不是境的本体的意思。这是这样认为的，因为凡是立誓境本身应当被显现地执持的，那无疑是想要显现事物和知识在同时性上被执持和执取的，而这也不是能被利益和利益的原因，因为时
English
If one wants to know whether the mind of the senses is autonomous or other-dependent? For the time being, it is not autonomous, because it is occasional, because it is not related to it, so it is not reasonable as a reason, and it is not accepted. However, if it depends on cause and condition and is born, therefore it is other-dependent, then at that time the senses will also admit that it is the cause because of the cause of the master, and simultaneity is not the state of them being produced and being produced. Therefore, when the senses that want to appear as the cause exist, that reason called consciousness does not exist. If what fault arises from that? It is said "existence also" and so on. The form of the senses exists and possesses, and not existing and not possessing is also not reasonable as a reason, because that which is established by non-establishment is the reason of non-establishment. Therefore, the form of the senses is also not to be understood by inference, and since there is no other valid cognition, how can it be said to be existent? This shows that for the form of the senses produced from the elements, there is no valid cognition that establishes it, therefore it shows that it cannot be said to be existent, thereby for the nature of the elements and the elements produced from the elements, where is there not the form of the object? Because this shows the vow that was made. If the mind holds the form, it is said "If the mind holds the form" and so on. If the mind arising from the senses holds the form that has become the object, that is, if it becomes manifest, this shows that in order to refute the manifestation of holding the form claimed by other schools, it is said "I" and so on. My own nature, that is, one's own essence, the mind will hold, that is, it will manifest, but it is not the meaning of the essence of the object. This is what is thought, because whoever vows that the object itself should be manifestly held, that undoubtedly wants to manifest things and knowledge being held and grasped in simultaneity, and this is also not the cause of being benefited and benefiting, because time
Tibetan
ས་གཅིག་དག་ལ་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་འདི་མ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་རིགས་ན། རྣམ་པར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡུལ་གཟུགས་ཁོ་ན་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་ཡང་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཡང་བཟུང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་དང་ཕྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་དག་ལ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་བསྟན་པ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་སྣང་བས་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གསལ་བས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་གསལ་བ་དེ་ཤེས་པས་བསྐྱེད་པ་ཡུལ་གྱི་རང་གི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་མ་རྟོགས་པར་གྲུབ་པའམ་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ཡང་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མ་བཟུང་བར་ཁྱད་པར་ཅན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་རང་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་འདི་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས་དེ་རྟོགས་ན་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་གཞན་ལ་རག་ལས་ནས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་རིག་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཤེས་པ་ནི་དེ་མི་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འདི་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་འདི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ཡང་དོན་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ ལོང་པ་ཉིད་དུ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །ལྐོག་གྱུར་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ན་དེ་ཡང་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ནི་བཟུང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བས་བཟློག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཡང་ཤེས་པ་ལ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡོད་ན་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་མེད་པ་ནི་ཡུལ་ལ་ཡང་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་མེད་ན་ཡང་གང་ཞིག་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་ནི་ཤེས
Chinese
因为在一个地方那是不可能的缘故。因此，那些只会变成不确定。如果说是由于生于自己的种类所以不是那样，那是不对的。如果那样存在，那么可以被说成是生于自己的种类，但存在本身也不是，因为没有理由。如果说是由于各自显现的缘故，只是执取境色，那么，那时识也因为是各自显现，所以也成了被执取，因为有这个过失。如果说是内外之自性有理由的差别，那和没有指示一样，因为影像显现可能会有错乱。然而，如果识是隐蔽的缘故，那时不是各自显现，因为事物清晰所以应该通过推测来了解。那么，清晰是识所产生的境的自性，这不是未证悟而成立，也不是识存在的证明。证悟也不是由识本身而来，因为没有执取差别，就不能证悟具有差别者，以这样的理路，自己没有证悟的自性，对于此，作为证悟者是不合理的缘故。如果从它证悟它，那么就成了互相依赖的缘故。如果识依赖于其他而成立，那么也会变成没有穷尽的缘故。因此，在此应该仅仅承认觉性。即使那样，识也会变成不执取它。如果说这是识本身的法，那么，这不会像识一样被体验，即使没有体验它，事物也不会被体验，因此一切众生 都变成了瞎子。因此，不应该承认识是隐蔽的。如果不是隐蔽的，那么它也是各自显现，因此它成了被执取，这是无法避免的。然而，即使它在识中各自显现，但没有被执取，那么境中也会没有它，因为没有差别。即使没有被执取，那么什么各自显现，那就是识
English
Because it is impossible in one place. Therefore, those will only become uncertain. If it is said that it is not so because it is born in its own kind, that is not correct. If it exists in that way, then it can be said to be born in its own kind, but existence itself is not, because there is no reason. If it is said that it is only grasping the object form because of its separate appearance, then at that time, since consciousness also appears separately, it also becomes grasped, because there is this fault. If it is said that the nature of inner and outer has a difference in reason, that is the same as not indicating, because there may be confusion due to the appearance of images. However, if consciousness is hidden, then it is not separately apparent at that time, because things are clear, so it should be understood through inference. Then, clarity is the self-nature of the object produced by consciousness, this is not established without realization, nor is it a proof of the existence of consciousness. Realization is also not from consciousness itself, because without grasping the difference, one cannot realize the one with difference, with such reasoning, the nature of not realizing oneself, for this, it is unreasonable to be a realizer. If it is realized from it, then it becomes mutually dependent. If consciousness depends on others to be established, then it will also become endless. Therefore, here one should only acknowledge awareness. Even so, consciousness will become not grasping it. If it is said that this is the Dharma of consciousness itself, then this will not be experienced like consciousness, and even if it is not experienced, things will not be experienced, therefore all beings have become blind. Therefore, one should not acknowledge that consciousness is hidden. If it is not hidden, then it is also separately apparent, so it becomes grasped, which cannot be avoided. However, even if it appears separately in consciousness, but there is no grasping, then there will be no it in the object, because there is no difference. Even if there is no grasping, then what appears separately, that is consciousness.