Chinese
因此称为学生。因为他心怀散乱，所以不知道应该侍奉上师。想要把他置于名为调伏的境地，就像对待疯象一样，用桦树皮、糖木片等物逐渐进行调伏。然后用绳索牵引，用束缚的缰绳来完全控制，用调伏的铁钩来束缚，这样做才会想要受益。正因为如此，因为他不知道这对自己有益，所以应该引导他，因此才称为学生。如同莲花增长光护一样，神通广大，如莲花增长光护经中所说。此处所说：以悦耳的言辞恭敬侍奉，以慈悲心摄受之后，然后上师对学生，生起菩提心。生起菩提心之后，逐渐地，逐渐地，将广大的法和甚深的法的道理，如实地教导。如果学生不恭敬，那么也不要因此而对他感到厌烦。要摧毁他的恶劣习性所造成的烦恼。例如：愤怒也被鬼神所控制，医生不会生气，也是如此。佛陀看到烦恼，而不是与烦恼相关的个人。像这样，如果对某人生气，就无法帮助他。因此，要像对待愤怒的国王一样，对他进行侍奉，让他高兴。然后，根据他的能力和侍奉的方式，来帮助他。例如，医生即使被鬼神附身的人辱骂，也不会认为这是过错，不会对他生气。而是尽力用鬼神的方法来治疗，并生起帮助被鬼神附身的人的念头。同样地，认识到只有烦恼才是剧烈和粗暴的危害，为了彻底铲除它们的根源，要更加努力地穿上盔甲。在自己愤怒的时候也必须让他高兴，那么他使别人生气这件事就没有机会了。如同狮子反击投掷武器的人一样。如同兽王狮子对投掷者
English
Therefore, he is called a student. Because his mind is scattered, he does not know that he should serve the gurus. Wanting to place him in the state of being tamed, like a mad elephant, gradually tame him with birch bark, pieces of sugar wood, and so on. Then, lead him with a rope, completely control him with a binding rein, and bind him with a taming hook, so that he will want to benefit. Precisely because of this, because he does not know that this is beneficial to him, he should be guided, and therefore he is called a student. Like the lotus-growing light protector, with great miraculous powers, as described in the Lotus-Growing Light Protector Sutra. It is said here: With pleasant words, serve respectfully, and after taking him with compassion, then the guru to the student, generate the mind of enlightenment. After generating the mind of enlightenment, gradually, gradually, teach the vast Dharma and the profound Dharma principles as they are. If the student is not respectful, then do not be annoyed with him because of this. Destroy the afflictions caused by his bad habits. For example: Anger is also controlled by spirits, and the doctor is not angry, so it is. The Buddha sees afflictions, not the individual associated with afflictions. In this way, if you are angry with someone, you cannot help him. Therefore, treat him like an angry king, serve him and make him happy. Then, according to his ability and the way he serves, help him. For example, even if a doctor is scolded by a person possessed by a spirit, he will not consider it a fault and will not be angry with him. Instead, he will try his best to treat him with the methods of the spirit, and generate the thought of helping the person possessed by the spirit. Similarly, recognizing that only afflictions are severe and harsh harms, in order to completely eradicate their roots, one must work harder to put on armor. When one is angry, one must also make him happy, so there is no chance for him to make others angry. Like a lion striking back at a weapon thrower. Like the lion, the king of beasts, to the thrower.
Chinese
如同不触及棍棒的末端一样，诸佛世尊和菩萨们也只是触及烦恼，而不是触及与烦恼相关的事物。因此，其他人也应该像那样学习。这里说到：在此，众生不是过错，而是这些烦恼是过错。明智的人们详细分析后，不会对众生生气。因此，这样一来，引导学生的导师，对于什么人喜欢什么，应该事先观察。已经堕落的，就绝对不是正法的法器。善巧地劝诫，不正确地驳斥他人的想法，使欢喜心更加增长，与他人的想法相符而行，就能近似地推断出结果。比如，吝啬的人不喜欢布施的言谈，破戒的人不喜欢戒律的言谈，嗔怒的人不喜欢忍辱的言谈。贪图享乐的人喜欢布施的言谈，渴望善趣的人喜欢戒律的言谈，希望相貌端庄的人喜欢忍辱的言谈。因此，应该先近似地展示这些言谈，之后知道已经成为法器，才讲述深奥的言谈。如果一开始就因为不一致的言谈而不高兴，那么从那之后脱离出来，也不会成为善巧劝诫的法器。如同发髻美的本生故事和堪布引导弟子的方式一样。菩萨发髻美，作为一个医生，为了安慰被情欲迷乱的商人妇女，她背着丈夫的尸体，就像背着死去的妇女的尸体六个月一样。阿罗汉因为贪恋食物，知道弟子们因为自己内心责备的过失而看不到真谛，为了顺应他们，就把食物混合在一个容器里拿来，之后又让他们各自用许多容器拿走。然后，他非常高兴，就像在堪布面前显现阿罗汉一样。这里说到：暂时首先听闻者，布施的言谈等。
English
Just as one does not touch the end of a stick, so too, the Buddhas, the Bhagavat, and the Bodhisattvas only touch the afflictions, but not the things related to the afflictions. Therefore, others should also learn in the same way. Here it is said: Here, sentient beings are not the fault, but these afflictions are the fault. Wise people, after analyzing in detail, do not get angry with sentient beings. Therefore, in this way, the teacher who guides the students, for what kind of person likes what, should observe beforehand. Those who have fallen are definitely not vessels of the true Dharma. Skillfully admonishing, not incorrectly refuting others' thoughts, making the joy increase even more, acting in accordance with others' thoughts, one can approximately infer the result. For example, a stingy person does not like talks of generosity, a person who breaks vows does not like talks of discipline, and an angry person does not like talks of patience. A person who desires enjoyment likes talks of generosity, a person who desires higher realms likes talks of discipline, and a person who hopes to have a beautiful appearance likes talks of patience. Therefore, one should first approximately show these talks, and after knowing that one has become a vessel, then speak of profound talks. If one becomes unhappy from the beginning due to inconsistent talks, then after escaping from that, one will not become a vessel for skillful admonishment. Like the Jataka of Hair-Beauty and the way the Khenpo guides the disciples. The Bodhisattva Hair-Beauty, as a doctor, in order to comfort the merchant woman who was deluded by lust and carrying the corpse of her dead husband, carried the corpse of the dead woman on his shoulders for six months, just like that. The Arhat, because of his attachment to food, knew that the disciples could not see the truth because of the fault of his own inner blame, and in order to comply with them, he mixed the food and took it in one container, and then had them take it away separately in many containers. Then, he was very happy, just like manifesting the Arhat in front of the Khenpo. Here it is said: For a while, the first listeners, talks of generosity, etc.
Tibetan
གས་ལ་ཡང་དག་སྦྱར། །སྣོད་དུ་ཤེས་ནས་ཕྱིས་དེ་ལ། །ཟམ་མོའི་གཏམ་ནི་བསྙད་པར་བྱ། །ཡང་གང་དག་ལན་བརྒྱར་བཟློག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་མི་རིགས་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་བསྟེན་པ་དེ་དག་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་པས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་མ་ནི་ཁྱད་པར་དུ། །ནད་ཐེབས་བུ་ལ་གདུང་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩེ། །དམ་པ་མིན་ལ་ཁྱད་པར་དུའོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་གཞན་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པར་སྐྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་སྤྲོ་བར་འགྱུར་ཞིང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བྱ་བ་ལྷུར་ལེན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། སྤོང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། འདི་ནི་བུ་ལ་བྱམས་པའི་མ་བུ་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་བྱ་སྟེ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་རྣལ་མར་གནས་པའི་ངོ་བོ་ལ་མ་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །གདོལ་པ་མོས་བུ་དྲུག་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གདོལ་པ་མོ་དེ་དག་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་དོགས་པས་བུ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ལྔ་པོ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་གསད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱལ་པོའི་བཀས་སྦྲན་པ་ན་ཉེན་པར་མ་གྱུར་ལ། དེ་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དོགས་པས་དྲུག་པ་སྦྲན་པ་ན་ཤིན་ཏུ་ཉེན་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་ལྷག་པར་སྙིང་བརྩེ་བའོ། །འདིར་བཤད་པ། བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་འདི་རྣམས། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སེམས་སྙོམས་མོད། །དེ་ལྟའང་དེ་རྣམས་སྙིང་རྗེ་ནི། །སྡིག་བདག་ཅན་ལ་ཁྱད་པར་དུའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་ཀླགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཤིན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་པ་ན། བསམ་པ་དང་མོས་པ་དང་དབང་པོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། ལ་ལའི་སློབ་མར་འགྱུར་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་ གྱིས་ཁེངས་པ་དེ་ནི་ཡོན་ཏ
Chinese
གས་ལ་ཡང་དག་སྦྱར། །器として知って後にそれについて。ザムモの物語を語るだろう。また、百回繰り返しても、何度も何度も道理に合わない道に頼る人々は、菩薩たちの 徳を備えた人々によって、非常に深く愛されるべきである。それゆえに。たとえば、母親が特に。病気の子供に苦しむように。同様に、菩薩の愛は。聖者でない者に特に向けられる。慈悲とは、他者の苦しみを取り除く性質を持つ。それは、それに対する特別な対象によって、優れたものとなる。すでに述べた性質を持つ無限の衆生は、現在生じている煩悩の苦しみと、未来に生じるであろう悪趣などの苦しみを経験するために非常に苦しんでいる。それゆえに、彼らに対して。菩薩たちの大きな慈悲は、特別なものとなるだろう。それゆえに、菩薩は心を喜ばせ、他者を助けることを熱心に行う人々は、どのようにして彼らに対して中立になるだろうか。捨てることは言うまでもない。これは、子供を愛する母親が病気の子供を非常に敬い、世話をするのと同じように、真実に存在する性質を持たない者と似ている。旃陀羅の女が六番目の子供を個々の人に疑うように。たとえば、旃陀羅の女がそれらの人々を疑わないので、五人の聖なる人々が悪いことをするので殺すように王の命令で呼ばれても危険にさらされなかった。しかし、彼を疑うので六番目の子供を呼ぶと非常に危険にさらされたように、菩薩たちは聖者でない者たちを特に愛する。ここに述べられている。愛の性質を持つこれらは。すべての衆生に対して平等な心を持つが。それでも彼らの慈悲は。罪深い者に対して特に向けられる。菩薩たちの大きな慈悲が聖者でない者たちに向けられるのは、まさにそのために衆生の集まりが非常に多様であるからである。考え、好み、能力が異なるため。ある者は弟子となる。慢心 に満ちた者は徳を
English
གས་ལ་ཡང་དག་སྦྱར། Knowing it as a vessel, then later about it. I will tell the story of Zammo. Also, those who, even after repeating it a hundred times, still rely on the path that is unreasonable again and again, those are to be loved very deeply by those who possess the qualities of Bodhisattvas. Therefore. Just as a mother especially. Suffers for a sick child. Similarly, the love of a Bodhisattva. Is especially for those who are not holy. Compassion is the nature of removing the suffering of others. It becomes excellent due to the special object it is directed towards. The infinite sentient beings of the nature that has already been spoken of are now suffering greatly from the suffering of afflictions that are arising, and from the suffering of experiencing bad migrations and so on that will arise in the future. Therefore, towards them. The great compassion of the Bodhisattvas will become special. Therefore, how can Bodhisattvas, who rejoice the mind and diligently engage in activities that benefit others, become neutral towards them? What need is there to mention abandoning them? This is like a mother who loves her child being very respectful and caring for a sick child, and is similar to one who does not have the nature of truly existing. Like a Chandala woman suspecting her sixth child of being an individual person. For example, just as the Chandala woman did not suspect those people, so when the five holy people were summoned by the king's command to be killed for doing wrong, she was not in danger. But just as she was in great danger when she suspected him and summoned the sixth child, so too do Bodhisattvas especially love those who are not holy. It is said here. These who possess the nature of love. Have equanimity towards all sentient beings. Even so, their compassion. Is especially for those who possess sin. Because the great compassion of the Bodhisattvas is directed towards those who are not holy, it is precisely because of this that the multitude of sentient beings is very diverse. Because of the difference in thoughts, preferences, and abilities. Some become disciples. One who is filled with pride is