Tibetan
འགྱུར་བའི་ཚིག་གང་ཡིན་པ་དེ་གསུང་ངམ་ཞེས་ཞུས་པ་དང༌། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ལ་ནི་མགོ་གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕན་པ་བྱེད་པ་དེ་ནི་རེས་འགའ་གསུང་ངོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གསུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་གསུང་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ལྷ་སྦྱིན་ལས་བརྩམས་ཏེ། དེའི་ཚེ་གོས་དུ་མ་ཅན་གྱི་བུ་མཆིལ་ཟན་ལ་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་གསུངས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དགོངས་པ་བཙལ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །འདི་ནི་གཞན་ལ་དོན་མ་ཡིན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གསུང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་སྙན་པ་ཐོས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཙམ་གྱི་དགོངས་པ་ཁོ་ནས་དེ་སྐད་གསུངས་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་ཞིག་ན། འདི་ནི་དགོངས་པ་དེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྡིག་པ་ལ་འཇུག་པ་བསྐྱུང་བའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་མཐོང་བའི་དུག་དྲག་པོ་སྤྲོ་བའི་སྦྲུལ་དག་ལྟར་འགྲོ་བའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཟད་པ་ལ་མཁས་ཤིང༌། མངོན་པར་རློམ་པས་འགྱིང་ཚུལ་དྲག་པོ་བསྟན་པ་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལས་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ཆེན་པོ་མུ་མཐའ་མེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དག་ལ་དེ་སྐད་མ་གསུངས་ན་ནི་དེའི་ཚེ། དེ་དག་གི་ཁ་ན་ལས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཕུང་བར་འགྱུར་ལ། གང་གི་ཚེ་གཞན་ལ་སྨན་པའི་མཛད་པ་ལ་འབབ་པ་ཐུགས་རྗེ་མངའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་རྒོལ་བས། ཞུམ་པར་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཤིན་ཏུ་སྨན་བཏགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་སྨན་གདགས་པའི་དགོངས་པས་ཀུན་ནས་སློང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དོན་མ་ཡིན་པ་འདྲེན་པའི་གསུང་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་འགའ་ཞིག་བྲམ་ཟེ་ནོར་འབྱོར་པ་ཞིག་ཆད་པས་གཅད་པར་འདོད་པས། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ན་ཁྲོན་པ་ལེགས་མོ་ཞིག་འདུག་པས་དེ་ངེད་ཅག་ལ་དགོས་ཀྱིས། དེ་མྱུར་དུ་ཐོང་ཤིག །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ལ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེའི་བུ་མོ་ཞིག་གིས། ནོར་གྱིས་ནོར་རྣམས་འགུགས་བྱེད་ཅིང༌། །གླང་པོ་ཆེས་ཀྱང་གླང་ཆེན་ཏེ། །རྒྱལ་དབང་ཁྲོན་པ་མངག་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་ཁྲོན་པ་འོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསོལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཐབས་འདིས་ཁྲོན་པ་བཏང་བར་མི་ནུས་པར་བྱས་པས་ཆད་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱང་ཐབས་མཁས་པས་འགྲོ་བའི་དོན་མ་ཡིན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རེས་འགའ་མི་སྙན་
Chinese
请问，（佛）是否会说出那些会改变（他人想法）的话语？对此，世尊广泛地说：“并非一概而论，有时也会说出有益的话语。”如果全知者不说不该说的话，那么，为何从提婆达多开始，到“当时有位身穿多件衣服的儿子，名叫米其拉赞”等等这些话语会被说出呢？答：应该这样解释，虽然情况是这样，但必须寻求其意图。这并非是为了证实对他人无益的事情，因为并非如此意图。如果仅仅因为听到不悦耳的话语会带来痛苦的意图而说了那些话，如果是那样的话，这并非是出于那种意图而说的，而是为了避免陷入罪恶而说的。例如，如果那些像见到剧毒就兴奋的毒蛇一样，擅长毁灭众生的善行，以傲慢的态度展示强烈的姿态，使众生从正确的道路上惊恐逃离， 并展示无边无际的轮回荒野的人，如果不那样说，那么，他们的恶行将会毁灭世界。当那些致力于利益他人事业、具有慈悲心的人们，以符合佛法的反驳来使他们沮丧时，那将会是非常有益的。因此，正是因为怀着施药的意图而发起，所以这并非是引导向无益之事的言语。从前，一位国王想要处决一位富有的婆罗门，他说：“你家有一口好井，我们需要它，快点把它给我们。否则，你将被处决。”然后，那位婆罗门的女儿祈祷说：“财富吸引财富，大象也吸引大象，国王啊，请您派遣水井，之后水井自然会来。”就像这样，通过这种方法，使水井无法被送走，从而避免了被处决。同样，诸佛世尊也以善巧方便，为了消除众生无益之事，有时也会说出不悦耳的话语。
English
When asked if (the Buddha) would speak words that would change (others' minds), the Blessed One said extensively, "It is not always the case, sometimes beneficial words are spoken." If the all-knowing one does not speak what should not be spoken, then why would words such as starting with Devadatta, to 'At that time there was a son with many clothes named Michila Zan,' etc., be spoken? Answer: It should be explained that although this is the case, it is necessary to seek the intention. This is not to prove something that is not beneficial to others, because it is not intended that way. If those words were spoken only with the intention that hearing unpleasant words would bring suffering, if that were the case, it was not spoken with that intention, but to avoid falling into sin. For example, if those who are like poisonous snakes that are excited to see strong poison, who are skilled at destroying the virtuous deeds of beings, who show a strong posture with arrogance, who make beings frightened to flee from the right path, and who show the endless wilderness of samsara, if they were not spoken to in that way, then their evil deeds would destroy the world. When those who are dedicated to the benefit of others and who possess compassion discourage them with Dharma-conforming rebuttals, it will be very beneficial. Therefore, it is precisely because it is initiated with the intention of administering medicine that it is not speech that leads to what is not beneficial. Once upon a time, a king wanted to execute a wealthy Brahmin because of a debt, saying, "You have a good well in your house, we need it, give it to us quickly. Otherwise, you will be executed." Then, the daughter of that Brahmin prayed, "Wealth attracts wealth, and elephants also attract elephants, O King, please send the well, and then the well will naturally come." Just like that, through this method, the well could not be sent away, thus avoiding execution. Similarly, the Buddhas, the Blessed Ones, also sometimes speak unpleasant words with skillful means in order to eliminate what is not beneficial to beings.
Tibetan
པའི་གསུང་ཡང་བཀའ་སྩོལ་བར་མཛད་ལ། དེར་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ཡང་མི་མངའ་སྟེ། འགྲོ་བ་ལ་སྨན་པའི་དགོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། སེམས་མ་རྟོགས་པར་འགྲོ་སོགས་ལ། །གང་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པ། །མ་མཐོང་དེ་ཕྱིར་ལས་ཀུན་ལ། །ཡིད་ནི་དོན་པོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །སེམས་ཇི་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་པར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་ལངས་པ་དང་འཆག་པ་དང༌། སྨྲ་བ་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དག་ལ་རང་གི་བསོད་ནམས་སམ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་སྲོག་གཅོད་པ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩམས་ན་ནི། དེའི་ཚེ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། འོན་ཏེ་དེ་སྤང་བའི་དོན་དུ་རྩོམ་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེ་ལས་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ཙམ་གྱི་སེམས་པས་རྩོམ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ལུང་དུ་ མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལས་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཡིད་གཙོ་བོར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེས་འཕངས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐུགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐབས་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ། དོན་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མ་ལུས་པ་གཅོད་ཅིང་ཀུན་ནས་མཛེས་པ་རྣམས་ལ་འགྲོ་བའི་དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པ་དོགས་པར་མི་བྱའོ། །གཅེར་བུ་པ་སྐུ་གཟུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ནོ། །གཅེར་བུ་པ་འགའ་ཞིག་ལྷ་ཁང་དུ་ཞུགས་ཏེ་སྐུ་གཟུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་གྱུར་ལ། དེ་ན་སྐུ་གཟུགས་དག་ཀྱང་ཀུན་ནས་རྣམ་པར་གནས་པས་གང་གི་ཚེ་སྐུ་གཟུགས་གཅིག་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གཞན་རྣམས་ལ་མཇུག་མས་རེག་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་གང་ཁྱོད་སྐུ་གཟུགས་གཅིག་ལ་ཕྱག་བྱེད་ཅིང་གཞན་དག་ལ་རྐུབ་ཀྱིས་རེག་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་ལེགས་པ་བྱེད་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་དག་གི་ལྟར་ན་སེམས་མ་རྟོགས་ཤིང་སེམས་མེད་པར་བསོད་ནམས་འཐོབ་པ་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་མ་རྟོགས་པར་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་སེམས་རབ་དང་འགྱུར་ན། །ལས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དང་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་མཁས་པ་ཡིས། །སེམས་དག་པ་ཡིས་ལས་རྣམས་
Chinese
也作如是宣说。于彼处虽无有诃责，然为饶益有情之意乐故。因此，此乃如是，若未了知心而行等，何以故，福德等，未见，是故于一切业，应以意为要而修作。若未了知心之如是，则于行、来、立、行，语、及火供等事业，自之福德或非福德皆非有。若行等为成办断命究竟而造作，则彼时行等即成非福德。然若为断除彼而造作，则彼时即由此而成福德。若仅以尔许之心而造作，则彼时即成未记别。以何之故，此乃如是，是故于其他业亦应以意为主而安立，为如心之如是，彼所掷之身语意之业等之自性而安立故。何之时此乃如是，彼时如来心续，大悲方便，与无二智无垢染相连，断除无义因，一切皆美妙者，不应疑彼等入于有情无义之事。如裸体者礼拜身像一般。有些裸体者入于寺庙而礼拜身像，于彼处身像等亦皆周遍安住，何之时礼拜一尊身像，彼时即以尻触及其他身像，于此，有些人说：汝礼拜一尊身像，而以尻触及其他身像，是不善之行。如是，于彼等之见，若未了知心，且无心而获得福德，则彼等将成如是之过失。是故，若未了知心，则福德等业皆不能安立。此处说：若心极清净，则业亦极清净。是故智者应以清净心
English
He also declared it as such. Although there is no censure there, it is for the sake of benefiting sentient beings. Therefore, this is so: if one does not understand the mind and engages in actions such as walking, etc., why is it that merit, etc., is not seen? Therefore, in all actions, one should cultivate with the mind as the essence. If one does not understand the nature of the mind, then in activities such as walking, coming, standing, moving, speaking, and fire offerings, there is neither merit nor non-merit. If walking, etc., is undertaken to accomplish the ultimate act of killing, then at that time, walking, etc., becomes non-meritorious. However, if it is undertaken to abandon that, then at that time, it becomes meritorious. If one acts with only that much intention, then at that time, it becomes unrecorded. For what reason is this so? Therefore, in other actions as well, one should establish the mind as the primary factor, for the sake of establishing the nature of the actions of body, speech, and mind, etc., thrown by it, just as the mind is. When this is so, one should not doubt that the Tathagata's mind-stream, the means of great compassion, connected with the stainless, non-dual wisdom, cutting off all meaningless causes, and being all-beautiful, would engage in meaningless things for sentient beings. It is like a naked person prostrating to an image. Some naked people enter a temple and prostrate to an image. In that place, the images are all completely present. When one prostrates to one image, they touch the other images with their buttocks. To this, some people say: You prostrate to one image and touch the other images with your buttocks, which is an improper action. Similarly, according to those who believe that merit is obtained without understanding the mind and without mind, they will incur such faults. Therefore, if one does not understand the mind, then actions such as merit cannot be established. Here it is said: If the mind is extremely pure, then the actions will also be extremely pure. Therefore, the wise should with a pure mind
Tibetan
བྱ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །དགེའམ་གལ་ཏེ་མི་དགེའང་རུང༌། །ཐམས་ཅད་དགེ་ལེགས་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་ཡིད་དེའི་དབང་འགྱུར་ཕྱིར། །མི་དགེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ངན་སོང་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་དགེ་བའོ། །དགེ་བ་ཡང་བདེ་བ་དང་བདེ་འགྲོའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དགེ་ལེགས་མ་ཡིན་ནོ། ། དགེ་ལེགས་མ་ཡིན་པའི་ལས་གཉིས་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་དགེ་ལེགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་རྒྱུར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་སེམས་མ་དུལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ལ་རག་ལས་པ་ན། སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་གི །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པས། དེ་དག་གི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་དགེ་ལེགས་སུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གང་སེང་གེས་དོན་མཐུན་བཏང་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྲོག་ཆགས་གསོད་པར་འདོད་པ་དེ་ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མི་སྙན་པའི་གསུང་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཕན་འདོགས་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏོ། །སྦྲུལ་གྱིས་བཟུང་བའི་སོར་མོ་གཅོད་པ་སྡུག་བསྔལ་ཆེས་རྒྱ་ཆེ་བ་རྒྱུན་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང༌། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་སྨན་པ་རྣམས་ལ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའམ། དགེ་ལེགས་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་བ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འདི་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །གཞན་དག་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པ་མཁྲང་ཞིང་ཉེ་བར་སད་པས་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྔོན་པས་བུ་བསད་པ་དང༌། བྱེས་སུ་ཡུན་རིང་མོར་གནས་པའི་བུ་གཅིག་པ་ལ་ཡོངས་སུ་འཁྱུད་པ་དང༌། སེང་གེས་དོན་མཐུན་བཏང་བ་དང༌། རྐུན་པོ་ལ་མདུང་ཐུང་གིས་སྣུན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་སྙན་པའི་ཚིག་བཞིན་ནོ། །རྔོན་པ་ལ་ལ་ཞིག་གི་བུ་གཉིས་རིའི་གཡང་ས་ལ་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་འཐབས་པར་གྱུར་ལ། དེར་གཅིག་གིས་སྤུན་ཟླ་
Chinese
也。因此，以思惟菩提萨埵，善或若不善也好，一切皆转为善妙，何以故？以其心之自在故。不善者，乃是痛苦与恶趣之异熟，是故为不善。善者，虽是安乐与善趣之异熟果，然亦是生、老、死等痛苦之因，故非善妙。 此二者不善妙之业，一切皆为菩提萨埵心得自在者转为善妙，意即安住为有生者轮回止息之因。世间乃因心未调伏之故，依赖于心，心之所向而行。菩提萨埵众乃心得自在者，彼等之身语意之动摇一切皆成善妙一味。是故，如狮子放生等事中，菩提萨埵众欲杀害众生，亦如前述之理，非仅如如来之不悦耳语等般非福德而已，然以其投入饶益有情之故，乃是依于无上正等觉之资粮。如蛇咬手指而斩断，乃是断除极大痛苦之因，然仅是产生彼许痛苦之因，如医生等非为非福德或非善妙，菩提萨埵众之行亦如是。若问为何于其他者不如此转变？乃因未得心之自在，且心之相续为烦恼所坚固及近于苏醒所执持之故。如猎人杀子，及久居异乡之独子被拥抱，狮子放生，以短矛刺盗贼，以及如来之不悦耳语等。如某猎人之二子于近山崖处争斗，其中一人欲杀兄弟
English
Also. Therefore, with the thought of a Bodhisattva, whether it is virtuous or even non-virtuous, everything turns into goodness, why? Because of the freedom of that mind. Non-virtue is non-virtuous because it is the ripening of suffering and bad destinies. Virtue, although it is the fruit of happiness and good destinies, is not good because it is the cause of suffering such as birth, old age, and death. All these two non-virtuous actions turn into goodness for those Bodhisattvas who have attained mastery over their minds, meaning that they abide as the cause of the cessation of the cycle of existence for sentient beings. The world depends on the mind because the mind is untamed, and it acts according to the mind's direction. Bodhisattvas have mastered their minds, so all the movements of their body, speech, and mind become of one taste of goodness. Therefore, in matters such as a lion releasing a captured animal, the Bodhisattvas' intention to kill living beings is not only non-meritorious like the Tathagata's unpleasant words, as explained above, but because they are engaged in benefiting sentient beings, it relies on the accumulation of unsurpassed perfect enlightenment. Cutting off a finger caught by a snake is the cause of cutting off a great deal of suffering, but the cause of producing that much suffering is not non-meritorious or non-good for doctors, and the actions of Bodhisattvas are similar. If you ask why it does not change like this for others? It is because they have not attained mastery over their minds, and because the continuum of their minds is hardened by afflictions and held by being close to awakening. Like a hunter killing his son, and a single son who has lived abroad for a long time being embraced, a lion releasing a captured animal, stabbing a thief with a short spear, and the Tathagata's unpleasant words. For example, two sons of a certain hunter were fighting near a cliff, and one of them wanted to kill his brother.