Tibetan
་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་གི་ཡུལ་དུ་ག་ལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་མི་སྟོན་གྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་སྟོན་ན་འདི་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ལྟ་བུ་སྔོན་མ་ཐོས་པ་ཅི་ཞིག་བསྟན་པར་འགྱུར། ཁོ་བོ་ནི་སྔོན་མ་ཐོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྟོན་ཏེ། ངེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པ་ཆེད་ཆེ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་འདྲེན་པོ་ཕྱོགས་བསླད་པ་ལྟ་བུ་དག་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་གོ །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་སྟེ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དེ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་མ་ སྐྱེས་ཤེའོ། །སྒྱུ་མ་མཁན་ནི་སྒྱུ་མའི་ན་ཆུང་ཡང་དག་པ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་གྱི། ན་ཆུང་ཡང་དག་པ་སྙམ་དུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་བ་དེ་ལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསུངས་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། ལོག་པའི་ཤེས་པས་ཟིལ་གནོན་པ། །བདེན་པ་མིན་ལ་བདེན་འཛིན་པའི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་དང་རྩོད་སོགས་ཀྱི། །རིམ་པ་ཆགས་ལས་ཤིན་ཏུ་བྱུང༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་བདེན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བསྟན་ཏོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་སླུ་བའི་ཕྱིར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་ན་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་ལྡོག་གོ །དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་ལོག་ན་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལྡོག་གོ །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་བདག་གིར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་ལྡོག་གོ །དེ་ལོག་ལ་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པར་གྱུར་པ་དང༌། ལྟ་བ་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་རྩོད་པ་ཡང་ལྡོག་གོ །རྩོད་པ་ལོག་ན་འཐབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལྡོག་གོ །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མི་དམིགས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར། རྩོད་མེད་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་དག་ལ་ནི་ཕྱོགས་མེད་དོ། །རང་གི་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་པ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་གཟུགས་པའི་ཕྱིར་གཞན་རྣམས་དང་རྩོད་པར་གྱུར་ན་དེ་དག་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མེད་པས་དེ་བས་ན་རྩོད་མེད་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ལ་རང་གི་ཕྱོགས་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་གཞིག་པ་མེད་མི་སྲིད་དེ། དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཡོད་དང༌། །བདག་གི་ཕྱོགས་ཀྱང་མེད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཕྱོགས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི་བདག་གི་ཕྱོགས་སམ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ན། གང་གི་ཚེ་ཕྱོགས་ཡེ་མེད་དེའི་ཚེ། གང་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱོགས་མེད་པ། །དེ་ལ་གཞན་ཕྱོགས་ག་ལ་ཡོད། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པས་བདག་དང་ གཞན་གྱི་ཕྱོགས་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ངེས་པར་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་དག་འདི་ལྟར། གང་ཡང་རུང་བའི་གནས་རྙེད་ནས། །ཉོན་མོངས་སྦྲུལ་གདུག་གཡོན་ཅན་གྱིས། །ཟིན་པར་འགྱུར་རོ་གང་གི་སེམས། །གནས་མེད་དེ་དག་ཟིན་མི་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ནགས་ཐིབས་བོ་ན་རྒྱུ་བ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྲོག་གི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་མིག་གི་དབང་པོའི་ཕུག་ཏུ་གནས་བཅས་པ་ཡུལ་གྱི་རླུང་ལ་ཡིད་ཆགས་པ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །གཡོན་ཅན་ནི་གྱ་གྱུ་ལྟར་འགྲོ་བ་སྟེ། །འཛིན་པ་ལ་བརྩོན་པས་དེ་དག་ནི་སྦྲུལ་ལོ། །གནས་བརྟེན་པར་བྱ་བ་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་རྙེད་ནས་འགའ་ཞིག་ལ་འཛིན་ཏོ། །གང་དག་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྦྲུལ་གྱིས་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ལུས་པར་བསྲེགས་ཤིང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་དབང་པོའི་ཕུག་རྣམས་བཀག་པ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པའི་སྦྲུལ་གྱིས་ཟིན་པར་འགྱུར་བའི་གནས་མེད་པར་བྱས་པས་གང་དག་གི་སེམས་ལ་གནས་པ་མེད་པ་ནི་ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོར་དམིགས་པ་མེད་ན་སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གང་དག་གིས་སེམས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པའི་སྦྲུལ་གདུག་པ་གཡོན་ཅན་གྱིས་ཀྱང་ཚུགས་ཤིང་ཟིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་དག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དམིགས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་དུ་རུང་བར་འདོད་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གནས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཡོད་ལ། །ཉོན་
Chinese
，因为如此怎能成为一的境地？如果随顺缘起如何观察，那就不显示无生，如果显示自性无生，那么你这样说，对此还能显示什么前所未闻之法？我一点前所未闻之法也不显示，因为我们的论典主要在于显示事物如何安住的法性，那么对于事物如何安住的法性，也以颠倒的追随者，如同引导者误入歧途一般，以其他方式完全分别。缘起并非自性所生，如果不是颠倒的自性，那么各自的凡夫俗子就会完全认为它是自性所生，对此执着而完全烦恼。为了断除完全烦恼，声闻和独觉以及菩萨，以及正等觉者中的至尊佛陀世尊所说：依因而生即无生。魔术师不会对魔术幻化的少女执着认为是真实的而完全烦恼，但是对于认为少女是真实的而生起傲慢的颠倒者，则会产生完全烦恼。同样，对于此，世尊说依因而生并非自性所生，因此是为了遣除对事物执着为自性。如此： 邪见压制胜， 于非真实执真实， 遍取与诤等， 次第生起极强烈。 因此，为了遣除将非真实的事物认为是真实的，世尊宣说了缘起。缘起是虚假的，因此不是真实的。如果认识到它不是真实的，那么对事物的贪执就会止息。对事物的贪执止息，那么对事物的遍取就会止息。遍取就是执为我所有，那就会那样止息。那止息了，对欲望的贪执以及对见解的贪执所引起的争论也会止息。争论止息，那么争斗等也会止息。因此，事物是依靠
English
how could it become a realm of oneness? If dependent arising is observed as it is, then it does not show non-arising. If it shows non-arising of inherent existence, then what previously unheard of thing would you be showing by saying that? I am not showing anything previously unheard of. Since our treatise is mainly for showing the nature of how things abide, then even for the nature of how things abide, those who follow perversity, like a guide leading astray, completely conceptualize it in other ways. Dependent arising is not born from inherent existence. If it is not the nature of perversity, then individual ordinary beings will completely think that it is born from inherent existence. They will cling to that and become completely afflicted. In order to abandon complete affliction, the Hearers, Solitary Buddhas, Bodhisattvas, and the supreme Buddha, the Bhagavan, the best of those who have perfect knowledge, said: What is born from dependence is known as unborn. A magician does not become completely afflicted by clinging to the illusion of a young girl, thinking it is real. But for the arrogant one who thinks the young girl is real and has become perverse, complete affliction arises. Similarly, in this case too, the Bhagavan said that what arises from dependence is not born from inherent existence, so it is to prevent clinging to things as inherent existence. Like this: False knowledge overwhelms, Clinging to the untrue as true, Complete grasping and disputes, The sequence arises very strongly. Therefore, in order to avert the perception of things that are not true as true, the Bhagavan taught dependent arising. Dependent arising is deceptive, therefore it is not true. If one realizes that it is not true, then attachment to things will cease. When attachment to things ceases, then complete grasping of things will cease. Complete grasping is making it one's own, and that will cease in that way. When that ceases, then disputes caused by attachment to desire and attachment to views will also cease. When disputes cease, then fighting and so on will also cease. Therefore, things are dependent on
Chinese
如果对任何事物都不执著，就不会被鬼神所吞噬，具有无诤的自性。对于他们来说，是没有偏袒的。如果有人承认自己的宗派，那么当他为了维护自己的观点而与他人争论时，他们就不会有这种情况，因此他们具有无诤的自性。如果他们没有自己的宗派，那么破坏他人的宗派是不可能的。因此，他人的宗派是存在的，而自己的宗派是不可能不存在的。如果存在一个宗派，那么自己的宗派或他人的宗派也会不存在。当没有任何宗派的时候，对于那些没有宗派的人来说，哪里会有他人的宗派呢？当事物不存在，没有自和他人的宗派时，那么这样看见的人们的烦恼必定会止息。怎么样呢？就像这样：如果找到了任何一个处所，烦恼毒蛇狡猾者就会抓住那个人的心。没有处所的人不会被抓住。贪欲等自然而然地在稠密的行蕴森林中游荡，阻碍善行的生命，像观看等一样，在眼根的洞穴中安住，迷恋于外境的风，长久以来一直追随。狡猾者就像弯弯曲曲地行走一样，努力执著，那些就是毒蛇。需要依靠的处所，找到了一些原因，就执著于一些事物。那些对一切事物都不执著的人，烦恼的毒蛇烧毁了所有处所的原因，堵塞了忆念和正知的根的洞穴，那些人因为没有烦恼的毒蛇可以抓住的处所，所以心中没有处所，就不会被抓住，因为如果不执著于事物，就不会完全执著于心的方面。因此，那些心中没有执著的人，也不会被烦恼的毒蛇狡猾者所侵袭和抓住。那些执著于色等自性，却想要舍弃烦恼的人，烦恼是无法舍弃的，为了显示这个道理，有处所的心是存在的，烦
English
If one does not cling to anything, one will not be devoured by spirits, possessing the nature of non-contention. For them, there is no partiality. If someone acknowledges their own sect, then when they argue with others to defend their view, they will not have such a situation, therefore they possess the nature of non-contention. If they do not have their own sect, then it is impossible to destroy the sects of others. Therefore, the sects of others exist, and it is impossible for one's own sect not to exist. If a sect exists, then one's own sect or the sects of others will also not exist. When there is no sect at all, for those who have no sect, where will the sects of others be? When things do not exist, and there are no sects of self and others, then the afflictions of those who see in this way will surely cease. How is it? It is like this: If one finds any place, the cunning affliction serpent will seize that person's mind. Those without a place will not be seized. Desire and so on naturally wander in the dense forest of conditioned aggregates, obstructing the life of virtuous deeds, abiding in the caves of the eye faculty like watching and so on, infatuated with the wind of external objects, following for a long time. The cunning one walks like a winding path, striving to cling, those are the serpents. A place to rely on, having found some causes, clings to some things. Those who do not cling to all things, the affliction serpent burns all the causes of the place, blocking the caves of the roots of mindfulness and awareness, those people, because there is no place for the affliction serpent to seize, therefore there is no place in the mind, and they will not be seized, because if one does not cling to things, one will not completely cling to the aspect of the mind. Therefore, those who have no clinging in their minds will not be invaded and seized by the cunning affliction serpent. Those who cling to the nature of form and so on, but want to abandon afflictions, afflictions cannot be abandoned, in order to show this truth, the mind with a place exists, afflictions