Tibetan
མོངས་དུག་ཆེན་ཅིས་མི་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དངོས་པོར་དམིགས་ན་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་བ་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་ཟློག་སྟེ་འབྱུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་ཡིད་དང་མཐུན་པར་གནས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་བཟློག་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཅི་སྟེ་མི་མཐུན་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ཚིག་པ་ཟ་བ་བཟློག་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྟོག་པ་དེ་གཉིས་ཀ་བསྩལ་ཀྱང་དེའི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཤིང་དམིགས་པ་ལས་བྱུང་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ལ་མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་བ་བཟློག་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མལ་བར་འདུག་པའི་གནས་ན་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པ་གནོད་པའི་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྦྲུལ་འབྱུང་བར་དམིགས་ནས། གང་ཚེ་ཐ་མལ་འདུག་པ་ཡང༌། །ཉོན་མོངས་སྦྲུལ་གྱིས་ཟིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཚེ་གཏི་མུག་དེ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་གྱུར་བ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་བསྒྲིབས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་གཏི་མུག་གི་མཐུས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར། །བྱིས་པ་བདེན་པར་འདུ་ཤེས་པས། །གཟུགས་བརྙན་ལ་ནི་ཆགས་པ་བཞིན། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་རྨོངས་པའི་ཕྱིར། །ཡུལ་གྱི་གཟེབ་ལ་ཐོགས་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་མི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བླུན་པ་དག་གཟུགས་བརྙན་དམིགས་པ་ན་དེ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་ཞིང་ཆགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཅི་ཡང་བྱེད་ཅིང་དེ་དང་རྩེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་གཏི་མུག་གི་མཐུས་སྐྱེས་པ་ལ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡང་དག་པར་རྩོད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལུས་དང་ངག་ཡིད་ཀྱིས་འཇུག་པས། དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པས་རང་དབང་མེད་པར་འཇུག་པ་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་ཅི་དང་ཅི་ཡང་བྱེད་ཅིང་འཁོར་བའི་གཟེབ་ལ་ཐོགས་པ་འཁོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དག་མི་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཡུལ་དུ་སྣང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དྲག་པའི་སྤྱན་དང་ལྡན་པ་འཕགས་པ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པས། དངོས་པོ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ནི། །ཡེ་ཤེས་མིག་གིས་རབ་མཐོང་ན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི། །ཡུལ་གྱི་འདམ་ལ་མི་ཆགས་སོ། །ཆགས་པ་མེད་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་
Chinese
何以不生大烦恼耶？如是说。若缘于事物，则贪等烦恼的生起，必定无法阻止地产生。如何呢？如果事物合乎心意，那么那时就难以阻止对它的贪恋。如果事物不合心意，那么那时就难以阻止对它的愤怒和憎恨。然而，即使舍弃了这两种分别念，那时对于将自己的本性执为实有，以及从所缘境中产生的舍受之境，也难以阻止无明的习气。在平常安住的状态中，缘于普遍生起的无明习气与轮回痛苦的生起相符，是损害之自性的烦恼之蛇生起。何时处于平常状态，也被烦恼之蛇所缠绕。如是说。何时愚痴恒常生起，那些完全被愚痴蒙蔽了视力的凡夫俗子们，必定会因愚痴的力量而对事物的自性产生执着。孩童执实为真故，如恋镜像复如是，如是世间为愚昧，故于境之牢狱缚。如同不了解世间俗语的孩童，天生愚笨，在缘于镜像时，会执着于其中有实物，并产生贪恋，做各种事情并与之玩耍一样，与无明相伴的孩童，因愚痴的力量而生起，对事物的存在进行真实的争论，并通过身语意进行参与。由于对这个和那个的执着，贪恋、愤怒和傲慢等不由自主地产生，像孩童一样做各种事情，并被束缚在轮回的牢狱中，那些不了解轮回本质的人，在非圣者看来是可悲悯的对象。具有智慧之锐利眼目的圣者们，则如实地观察事物的本性。事物如镜像，若以智慧眼明见，彼等大士夫，不染于境泥。若无贪恋，则对事物
English
How can great afflictions not arise? Thus it is said. If one focuses on objects, then the arising of afflictions such as attachment is inevitable and cannot be prevented. How so? If that object remains in accordance with one's mind, then at that time it will be difficult to prevent attachment to it. If it is not in accordance with one's mind, then at that time it will be difficult to prevent anger and resentment towards it. However, even if both of those thoughts are abandoned, at that time it will be difficult to prevent the latent tendencies of ignorance towards the object that arises from clinging to one's own nature as real and from which equanimity arises. In the state of ordinary dwelling, focusing on the arising of the afflictive serpent, which is the nature of harm, in accordance with the arising of the suffering of cyclic existence, which is the universally arising latent tendency of ignorance, it is said: When one is in an ordinary state, one is also seized by the serpent of afflictions. Whenever delusion constantly arises, those ordinary beings whose sight is completely obscured by delusion will inevitably cling to the self-nature of objects created by the power of delusion. Because children perceive it as true, they are attached to reflections, just like that. Thus, the world is deluded, and therefore bound by the prison of objects. Just as children who do not understand worldly terms, who are naturally foolish in their consciousness, when focusing on reflections, grasp that there is a real object in it and become attached, doing all sorts of things and playing with it, so too, children who are accompanied by ignorance, born from the power of delusion, engage in real disputes about the existence of objects, and participate with body, speech, and mind. Because of clinging to this and that, attachment, anger, pride, and so on arise involuntarily, doing all sorts of things like children, and being bound in the prison of cyclic existence, those who do not understand the nature of cyclic existence appear as objects of compassion to non-Aryas. Those Aryas who possess the sharp eye of wisdom see the nature of things as they truly are. Objects are like reflections; if seen clearly with the eye of wisdom, those great beings will not be attached to the mud of objects. If there is no attachment, then to objects
Tibetan
དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཆགས་ཤིང་འཇུག་པ་མེད་པས་ཡུལ་གྱི་འདམ་ལ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལ་བློ་བྱང་བ་དང་འདྲ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་དག་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལ་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་ཆགས། །བར་མ་དག་ནི་འདོད་ཆགས་བྲལ། །གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡི། །བློ་མཆོག་དག་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །དེ་ལ་བྱིས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་བྱིས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཉེས་པར་སེམས་པ་སེམས་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྨྲ་བ་སྨྲ་བ་དང༌། ཉེས་པར་བྱེད་པའི་ལས་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཉེས་པར་སེམས་པ་སེམས་པ་ནི་གང་དག་ལུས་མི་གཙང་བ་དང་སྐད་ཅིག་ཅིང་འཇིག་པའི་དང་ཅན་ལ་གཙང་བ་དང༌། མི་འཇིག་པའི་དང་ཅན་དུ་སེམས་པའོ། །ཉེས་པར་སྨྲ་བ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྔགས་པར་མི་འོས་པ་རྟག་ཏུ་ཕན་གདགས་དགོས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །ཉེས་པར་བྱེད་པའི་ལས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་བའི་ལས་རྩོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱིས་པ་དེ་དག་མི་གཙང་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་ཆགས་སོ། །བར་མ་ནི་གང་དག་མི་གཙང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་སྨོད་ཅིང་གཟུགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་བསྩགས་པར་མཐོང་སྟེ། གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འཐོབ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དེ་དག་ནི་བར་མའོ། །གང་དག་གཟུགས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དེ། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་དག་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལས་གདོན་མི་ཟ་བར། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིས། །བློ་མཆོག་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །དོན་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་ཆེས་པ་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར། །དེ་ལས་ལྡོག་པས་འདོད་ ཆགས་བྲལ། །སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་དབེན་པར། །མཐོང་བས་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་དབེན་ཞིང་སྟོང་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐོང་ནས་གང་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་བློའི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བར་མ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཏེ། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །བྱིས་
Chinese
由于执着于它的自性并且没有进入，因此不会执着于世间的泥潭。圣者们就像对影像有智慧一样，这是句同义词。因此，像这样非常幼稚的心识，就像孩子对影像一样，毫无疑问地。 孩子们执着于色。 中间者们则无欲。 了解色之自性者， 殊胜智慧者得解脱。 其中，具有孩子特征的是孩子，也就是错误地思考、错误地说、做错误的业。其中，错误地思考是指，对于身体不净、刹那且坏灭的事物，认为是清净和不坏灭的。所谓错误地说，就是用各种名、词、文字的集合来赞美不值得赞美、必须恒常利益、具有痛苦自性的身体。所谓做错误的业，就是造作不善的异熟、成为痛苦的业。因此，那些孩子们像不净一样地执着于色。中间者是指，对于不净以其如是安住的方式加以呵责，并且看到色积累了成百上千的痛苦，从而对色脱离贪欲，获得禅定和无色界的等至，那些远远超越欲界的就是中间者。那些色也无自性，像影像一样通达的人们，毫无疑问地从色等分别念中解脱。 了解色之自性者， 殊胜智慧者得解脱。 为了显示那个意义的分别， 将执着于极大的痛苦， 从那之中解脱则无欲， 如幻化之人般寂静， 见到则将获得寂灭。 如是说。像幻化之人一样行走，寂静且空虚，见到寂灭后，那些获得寂灭的人们，是具有殊胜智慧者，那些也应知是声闻、独觉和薄伽梵。中间者们是世间人，脱离了欲的贪欲。孩子
English
Because of clinging to its self-nature and not entering, one will not cling to the mud of the world. The noble ones are like having wisdom about images, which is a synonym. Therefore, those with very childish minds, like children with images, undoubtedly. Children cling to form. The intermediate ones are without desire. Those who know the nature of form, The supreme wise ones are liberated. Among them, those with the characteristics of a child are children, that is, thinking wrongly, speaking wrongly, and doing wrong deeds. Among them, thinking wrongly means considering the body, which is impure, momentary, and perishable, to be pure and imperishable. So-called wrong speech is to praise the body, which is not worthy of praise, must always be benefited, and has the nature of suffering, with various collections of names, words, and letters. So-called doing wrong deeds is to create unwholesome ripening, deeds that become suffering. Therefore, those children cling to form as if it were impure. The intermediate ones are those who reproach impurity in the way it abides, and see that form accumulates hundreds of thousands of sufferings, thereby detaching from desire for form, attaining samadhi and formless attainments, those who far transcend the desire realm are the intermediate ones. Those who understand that form is also without self-nature, like an image, will undoubtedly be liberated from the discriminations of form, etc. Those who know the nature of form, The supreme wise ones are liberated. In order to show the distinction of that meaning, Will cling to extreme suffering, Liberation from that is without desire, Like an illusory person, peaceful, Seeing it will attain nirvana. It is said. Like an illusory person walking, peaceful and empty, after seeing nirvana, those who attain nirvana are those with supreme wisdom, those should also be known as Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bhagavan. The intermediate ones are worldly people, detached from the desire of desire. child