Tibetan
་མཁས་པ་འཐོབ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པའོ།། །།མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་མཉམ་བཞག་སེམས་ གནས་ཏེ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་མངོན་ཕྱོགས་ཤིང༌། །འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ། །ཤེས་རབ་གནས་པས་འགོག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ལོང་བའི་ཚོགས་ཀུན་བདེ་བླག་ཏུ། །མིག་ལྡན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གིས་འདོད་པ་ཡི། །ཡུལ་དུ་འཁྲིད་པ་དེ་བཞིན་འདིར་ཡང་བློས། །མིག་ཉམས་ཡོན་ཏན་བླངས་ཏེ་རྒྱལ་ཉིད་འགྲོ་ཇི་ལྟར་དེ་ཡིས་ཆེས་ཟབ་ཆོས་རྟོགས་པ། །ལུང་དང་གཞན་ཡང་རིགས་པས་ཡིན་པས་ན། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་ལུགས་ལས། །ཇི་སྟར་གནས་པའི་ལུགས་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ནང་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང༌། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བྱུང་མཆི་མས་མིག་བརླན་ཞིང༌། །ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བློ་ཡིས་ས་བོན་ཡོད། །དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ། །དེ་ལ་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང༌། །རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་བླངས་ནས་གནས་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་འགྱུར་ཞིང་སྙིང་རྗེ་སྟེན་པར་བྱེད། །བཟོད་པ་སྒོམ་བྱེད་དེ་ཡི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ། །འགྲོ་བ་དགྲོལ་བར་བྱ་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བྱེད་ཅིང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གུས་པར་བྱེད། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་ཚུལ་ལ་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོས་ནི། །རིམ་གྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ནི་འཐོབ་འགྱུར་བས། །དེ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བས་ལམ་འདི་མཉན་པར་གྱིས། །དེ་ཉིད་དེ་ལས་འབྱུང་མིན་གཞན་དག་ལས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག །གཉི་ག་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་པར་ནི་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ནི་དེ་ལས་འབྱུང་ན་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ཉིད། །སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་ནི། །མྱུ་གུ་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདིར་རྙེད་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །ས་བོན་སྲིད་མཐར་ཐུག་པར་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །བྱེད་རྒྱུ་ས་བོན་གྱི་ལས་ཐ་དད་མྱུ་གུའི་དབྱིབས་དང་ནི། །ཁ་དོག་རོ་ནུས་སྨིན་པའི་ཐ་དད་ཁྱོད་ལ་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་བདག་གིས་དངོས་པོ་བསལ་ནས་དེ་ལས་གཞན། །ངོ་བོར་འགྱུར་ན་དེ་ཚེ་དེ་ཡི་དེ་ཉིད་ཇི
Chinese
获得智者。入中论中，第五发心完毕。 专注于显现的等持心安住，趋向圆满佛陀之法，见到世间生起之实相，以智慧安住而获得止息。如同盲人群体轻易地，被一位有眼之人带到所欲之处，同样，在此也以智慧，取眼之功德而获得胜利。如何以其甚深之法证悟，以教证以及其他理证之故，如是圣者龙树之宗派，当依其安住之方式而宣说。即使在凡夫之时，听闻空性之后，内心也再三生起欢喜，由欢喜所生之眼泪湿润眼睛，身体汗毛竖立之人，彼者具有圆满佛陀智慧之种子，彼乃是接近开示之法器，当为彼开示胜义谛，彼者将生起随行彼之功德，恒常如法受持戒律而安住，将行布施，修持慈悲，修持忍辱，彼之善根为菩提，为了解脱众生而作回向，并恭敬圆满菩提萨埵。精通深广之理之士夫，将次第获得极喜地，因此，当以追求之心听闻此道，彼从彼生，非从他生，又怎能从其他生起呢？非从二者生，又怎能无因而生呢？若彼从彼生，则无任何功德，已生者亦不应再次生，若认为已生者再次生，则此地将无法找到苗芽等之生起，且种子将穷尽而唯有生起，彼如何能令彼 完全毁灭呢？作者种子之业各异，苗芽之形状以及，颜色、味道、能力、成熟之差异，汝将不具。若先前之我遣除事物而异于彼，则彼时彼之彼性如何？
English
Attaining wisdom. In the Entering the Middle Way, the fifth generation of mind is completed. With a focused mind of equanimity dwelling, turning towards the Dharma of the Perfect Buddha, seeing the reality of the arising of the world, one attains cessation by abiding in wisdom. Just as a group of blind people is easily led to their desired place by a single person with sight, so too, here, with wisdom, one takes the qualities of the eye and attains victory. How does one realize the profound Dharma through it? Because of the scriptural and other logical proofs, thus, the tradition of the noble Nagarjuna, should be explained according to the way it abides. Even in the time of ordinary beings, after hearing about emptiness, joy repeatedly arises within. The tears born from joy moisten the eyes, and whoever's body hairs stand on end, that one has the seed of the Perfect Buddha's wisdom. That is the vessel for close instruction, and the truth of the ultimate meaning should be taught to that one. That one will generate the qualities that follow it, and will always abide by properly upholding the precepts. One will give generously and cultivate compassion, practice patience, and dedicate that merit to enlightenment, in order to liberate beings, and will respect the Perfect Bodhisattvas. A person skilled in the profound and vast principles will gradually attain the Joyful Ground. Therefore, listen to this path with a seeking mind. It arises from that, not from another, so how could it arise from something else? Not arising from both, how could it arise without a cause? If it arises from that, then there is no merit whatsoever, and what has already arisen should not arise again. If one thinks that what has already arisen arises again, then the arising of sprouts and so on will not be found here, and the seed will be exhausted and only arise. How can it completely destroy it? The actions of the creator seed are different, as are the shape of the sprout, and the differences in color, taste, ability, and maturity, which you will not have. If the previous self eliminates things and becomes different from it, then how is that its nature at that time?
Tibetan
་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ས་བོན་མྱུ་གུ་འདིར་གཞན་མ་ཡིན་ན། །ས་བོན་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་དེ་གཟུང་མེད་པའམ། །ཡང་ན་དེ་དག་གཅིག་པས་ཇི་ལྟར་མྱུ་གུ་འདི་བཞིན་དུ། །དེ་ཡང་གཟུང་དུ་ཡོད་འགྱུར་དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་ཁས་མི་བླང༌། །གང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཞིག་ན་ཡང་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་གཅིག་པ་ཡིན་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་ཁས་མ་ལེན། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་བདག་ལས་འབྱུང་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་འདི། །དེ་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་བསྐྱེད་པར་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་དང༌། །ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་གཅིག་ཉིད་འགྱུར་ན་དེ་དག་ནི། །གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་པར། །བྱ་མིན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གལ་ཏེ་གཞན་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་ནི། །འོ་ན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་འཐུག་པོ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་མ་ལུས་ལ་ཡང་གཞན་ཉིད་མཚུངས། །རབ་ཏུ་བྱ་བར་ནུས་པ་དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུར་དེས་བརྗོད་ཅིང༌། །གང་ཞིག་དེ་སྐྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་གཞན་ནའང་རྒྱུ་ཡིན་ལ། །རྒྱུད་གཅིག་གཏོགས་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ནས་ལ་སོགས་ལས་དེ་ལྟ་མིན་ཞེ་ན། །ཇི་ལྟར་ནས་དང་གེ་སར་དང་ནི་ཀེང་ཤུ་ཀ་ལ་སོགས། །སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འདོད་མིན་ནུས་ལྡན་མིན། །རྒྱུད་གཅིག་ཁོངས་སུ་གཏོགས་མིན་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ཉིད་དེ་བཞིན། །སཱ་ལུའི་ས་བོན་ཡང་ནི་དེ་ཡི་མིན་ཏེ་གཞན་ཉིད་ཕྱིར། །མྱུ་གུ་ས་བོན་དང་ནི་དུས་མཉམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཞན་ཉིད་མེད་པར་ལ་བོན་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །དེས་ན་མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་འགྲུབ་པར་ འགྱུར་མིན་པས། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་འདི་གཏང་བར་བྱོས། །ཇི་ལྟར་སྲང་གི་མདའ་གཉིས་མཐོ་བ་དང་ནི་དམའ་བ་དག །དུས་མཉམ་མ་ཡིན་པར་ན་མིན་པར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །བསྐྱེད་པར་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་དག་གི་སྐྱེ་འགག་འགྱུར་ཞེ་ན། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཚེ་ཡིན་ན་འདིར་དུས་གཅིག་མེད་དེ་ཡང་མིན། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་སྐྱེ་ལ་ཕྱོགས་པས་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །འགག་བཞིན་པ་ནི་ཡོད་ཀྱང་འཇིག་ལ་ཕྱོགས་པར་འདོད་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་འདི་ནི་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྲང་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་འདི་ནི་བྱེད་པོ་མེད་པར་རིགས་པའི་ངོ་
Chinese
如是转变。如果你的种子和苗芽不是他者，如同种子一样，所谓的苗芽是不可取的，或者它们是一体的，如何能像苗芽这样，它也是可以取用的呢？因此，这个是不被承认的。因为即使有一个因，也能看到它的果，世间也不会承认它们是一体的。因此，认为事物从自性中产生，这种极端的推断，无论在胜义谛还是世俗谛中，都是不合理的。如果认为从自性中产生，那么所生之物和能生之物，以及作用和作者也应该是一体的，但它们不是一体的，因此承认从自性中产生，是不合理的，因为会陷入广说之过。如果依赖于他者，如果从他者中产生，那么从火焰中也会产生浓厚的黑暗，一切事物也会从一切事物中产生，因为对于一切非能生之物来说，他性是相同的。因此，能够产生作用的被称为果，能够产生它的就是因，即使是他者也是因。因为属于同一血统，并且从能生之物中产生，如果说萨鲁的苗芽不是从大麦等中产生，那么，如何能认为大麦、藏红花和紫矿等，能够产生萨鲁的苗芽呢？这是不可能的。同样，不属于同一血统，也不是相似的。萨鲁的种子也不是它，因为是他者。苗芽和种子不是同时存在的，如果没有他性，又怎么能变成他者呢？因此，苗芽不是从种子中产生和成就的，所以，应该舍弃这种认为是从他者中产生的观点。如同天平的两端，一个高一个低，不是同时存在的，而是可以见到的，如果说所生之物和能生之物的生灭也是如此，如果说它们是同时的，那么这里就没有同时存在，也不是同时的。如果说正在产生的事物，因为趋向于产生所以不存在，而正在消逝的事物，虽然存在，但被认为是趋向于毁灭，那么，这个时候，这又如何能像天平一样呢？这种产生，如果没有作者，是不合道理的。
English
Thus it transforms. If your seed and sprout are not other, just like the seed, the so-called sprout is not acceptable, or they are one, how can it be like the sprout, it is also acceptable? Therefore, this is not acknowledged. Because even if there is a cause, its effect can be seen, the world will not acknowledge that they are one. Therefore, the extreme inference that things arise from self-nature is unreasonable in both ultimate truth and conventional truth. If it is thought that it arises from self-nature, then the thing to be produced and the producer, as well as the action and the agent, should also be one, but they are not one, so it is unreasonable to admit that it arises from self-nature, because it will fall into the fault of extensive explanation. If it depends on the other, if it arises from the other, then thick darkness will also arise from the flame, and all things will also arise from all things, because for all non-producers, otherness is the same. Therefore, what is capable of producing action is called the fruit, and what is capable of producing it is the cause, even if it is the other is also the cause. Because it belongs to the same lineage and arises from the producer, if it is said that the sprout of Salu does not arise from barley, etc., then how can it be thought that barley, saffron, and purple ore, etc., can produce the sprout of Salu? This is impossible. Similarly, it does not belong to the same lineage, nor is it similar. The seed of Salu is not it either, because it is the other. The sprout and the seed do not exist at the same time, and if there is no otherness, how can it become the other? Therefore, the sprout is not produced and accomplished from the seed, so this view that it is produced from the other should be abandoned. Just like the two ends of a scale, one high and one low, do not exist at the same time, but can be seen, if the birth and death of the thing to be produced and the producer are also like this, if they are simultaneous, then there is no simultaneous existence here, nor is it simultaneous. If it is said that the thing that is being produced does not exist because it tends to be produced, and the thing that is disappearing, although it exists, is considered to be tending to destruction, then, at this time, how can this be like a scale? This kind of production, if there is no author, is unreasonable.