Tibetan
། །བསྐྱེད་བཅས་དངོས་འདུ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་ན། །ཕྱིན་ཆད་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གང་ཚེ་རང་དབང་འཇུག་ཅིང་མཐུན་གནས་པ། །གལ་ཏེ་འདི་བདག་འཛིན་པར་མི་བྱེད་ན། །གཡང་སར་ལྷུང་བས་གཞན་དབང་འཇུག་འགྱུར་བ། །དེ་ལས་ཕྱི་ནས་གང་གིས་སློང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་སྦྱིན་པའི་གཏམ་མཛད་ནས། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་འགྲོའི་གཏམ་ཉིད་མཛད་པ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིང་དུ་རྣམ་འཕེལ་ན། །འབྲས་བུ་ཉེར་སྤྱོད་ཆད་པ་མེད་པར་འགྱུར། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་གསུང་སྐྱེས་དང༌། །རང་བྱང་ཆུབ་ལ་བདག་ཉིད་ངེས་རྣམས་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་ལེགས་པ་དང༌། །མངོན་མཐོའི་རྒྱུ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་གཞན་མེད། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་རོ་དང་ལྷན་ཅིག་དང༌། །བཀྲ་ཤིས་རྣ་ནག་མ་དང་ལྷན་ཅིག་བཞིན། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དབང་བྱས་བདག་ཉིད་ཆེ། །དེ་འཆལ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་མི་འདོད། །གང་གིས་གང་ཞིག་གང་ལ་སྤོང་བྱེད་པ། །གསུམ་དུ་དམིགས་པ་ཡོད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བཤད། །གསུམ་ལ་ཆགས་པས་སྟོང་དེ་འཇིག་རྟེན་འདས། །རྒྱལ་སྲས་ཟླ་བ་ལས་བྱུང་སྲིད་མིན་སྲིད་པ་ཡི། །དཔལ་གྱུར་དྲི་མ་དང་ བྲལ་དྲི་མ་མེད་འདི་ཡང༌། །སྟོན་ཁའི་དུས་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ནི་ཇི་བཞིན་དུ། །འགྲོ་བའི་ཡིད་ཀྱི་གདུང་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་པའོ།། །ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་མ་ལུས་སྲེག་པའི་མེའི། །འོད་འབྱུང་ཕྱིར་ན་ས་ནི་གསུམ་པ་འདི། །འོད་བྱེད་པ་སྟེ་བདེ་གཤེགས་སྲས་པོ་ལ། །དེ་ཚེ་ཉི་ལྟར་ཟངས་འདྲའི་སྣང་བ་འབྱུང༌། །གལ་ཏེ་གནས་མིན་འཁྲུག་པ་འགའ་ཡིས་དེའི། །ལུས་ལས་ཤ་ནི་རུས་བཅས་ཡུན་རིང་དུ། །སྲང་རེ་རེ་ནས་བཅད་པར་གྱུར་ཀྱང་དེའི། བཟོད་པ་གཅོད་པར་བྱེད་ལ་ལྷག་པར་སྐྱེ། །བདག་མེད་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །གང་ཞིག་གང་གིས་གང་ཚེ་ཇི་ལྟར་གཅོད། །གང་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱང་དེ་ཡིས་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། །མཐོང་བ་དེས་ཀྱང་དེ་ཡིས་བཟོད་པར་འགྱུར། །གནོད་པ་བྱས་པས་གལ་ཏེ་དེར་བཀོན་ན། །དེ་ལ་བཀོན་པས་བྱས་ཟིན་ལྡོག་གམ་ཅི། །དེ་ཕྱིར་དེར་བཀོན་ངེས་པར་འདིར་དོན་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་ནི་འགལ་བར་འགྱུར། །སྔོན་བྱས་པ་ཡི་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང༌། །ཟད་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་པར་འདོད་བ་དེ་ཉིད་ཀོ། །གཞན་ལ་གནོད་པ་དང་ནི་ཁྲོ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར། །ས་བོན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟ་བུར་ན་འཁྲིད་པར་བྱེད། །གང་ཕྱི
Chinese
既然生起和物质的聚集都完全耗尽了， 那么以后就不会再有享受了。 当自主存在并和谐共处时， 如果不对这个“我”执着， 就会因坠入悬崖而受他者支配， 那样一来，以后又该向谁索取呢？ 因此，胜者宣说了布施之语， 也宣说了随顺戒律之语。 当功德戒律在田中增长时， 果实受用就不会断绝。 对于各个凡夫和声闻， 以及对自证菩提有把握者， 还有对于菩萨们来说，最殊胜的， 增上生的因就是戒律，没有其他。 如同海洋与咸味同在， 如同吉祥与乌鸦女同在一样， 同样，以戒律为王的伟大者， 不愿与邪淫者同处。 以何者、对何物、于何处舍弃， 若对三者有所执着，那么这个戒律， 就被称为世间者的波罗蜜多。 因对三者执着而空，那就是出世间。 菩萨从月亮中诞生，存在或不存在的， 光辉灿烂，远离垢染，无垢染的这位， 如同秋季的月光一样， 能消除众生的内心痛苦。 《入中论》中，发心第二。 为了生起焚烧所有所知之薪的火焰之光， 所以这第三地， 是发光者，即如来之子。 那时会像太阳一样，出现青铜色的景象。 如果由于某种非处所的扰乱， 从他的身体上，连同骨头的肉，长时间地， 一两一两地被切割， 他的安忍反而会更加增长。 对于见到无我的菩萨来说， 谁、用什么、何时、如何切割？ 因为法也被他视为如影像， 所以他也会因此而安忍。 如果因受到损害而对他嗔恨， 对他嗔恨就能使已造成的损害逆转吗？ 因此，对他嗔恨肯定在此毫无意义， 而且会与来世相违背。 想要说先前所造的不善业的果报， 得以耗尽，那是不可能的。 因为以损害他人和嗔恨而痛苦， 如何能将其引向种子呢？ 因为
English
Since the arising and the accumulation of matter are completely exhausted, Then there will be no more enjoyment in the future. When autonomy exists and dwells harmoniously, If one does not cling to this "I," One will fall into a precipice and be dominated by others, Then who will one ask for help from in the future? Therefore, the Victorious One spoke the words of generosity, And also spoke the words that follow the precepts. When the qualities of discipline grow in the field, The fruits of enjoyment will never cease. For individual ordinary beings and hearers, And for those who are certain of self-enlightenment, And for the Bodhisattvas, the most excellent thing, The cause of higher realms is discipline, there is no other. Just as the ocean is always with the taste of salt, Just as auspiciousness is always with the crow woman, Similarly, the great one who is king by discipline, Does not wish to dwell with the immoral. By whom, what, where is abandoned, If there is attachment to the three, then that discipline, Is said to be the pāramitā of worldly beings. Empty of attachment to the three, that is transcendent. The Bodhisattva born from the moon, existing or non-existing, Glorious, free from stains, this stainless one, Like the moonlight of autumn, Removes the suffering of beings' minds. From Entering the Middle Way, the second generation of aspiration. In order to generate the light of the fire that burns all the fuel of knowable objects, Therefore, this third ground, Is the illuminator, that is, the son of the Sugata. At that time, a bronze-like appearance will appear like the sun. If due to some disturbance of a non-place, From his body, the flesh along with the bones, for a long time, Is cut off ounce by ounce, His patience will increase even more. For the Bodhisattva who sees selflessness, Who, with what, when, how does he cut? Because the Dharma is also seen by him as like an image, So he will also be patient because of that. If one is angry at him for being harmed, Can being angry at him reverse the damage that has been done? Therefore, being angry at him is certainly meaningless here, And it will contradict the next life. The result of the non-virtuous deeds done in the past, To say that it can be exhausted is impossible. Because of the suffering caused by harming others and anger, How can one lead it to the seed? Because
Tibetan
ར་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་ཁྲོས་པ་ཡིས། །སྦྱིན་དང་ཁྲིམས་བྱུང་དགེ་བ་བསྐལ་པ་བརྒྱར། །བསགས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇོམས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །མི་བཟོད་ལས་གཞན་སྡིག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མི་སྡུག་གཟུགས་སུ་བྱེད་ཅིང་དམ་པ་མིན་པར་བཀྲི་།ཚུལ་དང་ཚུལ་མིན་ཤེས་པའི་རྣམ་དཔྱོད་འཕྲོག་བྱེད་ཅིང༌། །མི་བཟོད་པ་ཡིས་མྱུར་དུ་ངན་འགྲོར་སྐྱུར་བར་བྱེད། །བཟོད་པས་བཤད་ཟིན་དང་འགལ་ཡོན་ཏན་རྣམས་བྱེད་དོ། །བཟོད་པས་མཛེས་ཤིང་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ལ། །ཕངས་དང་ལུགས་དང་ལུགས་མིན་ཤེས་པ་ལ། །མཁས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ནི། །ལྷ་མིའི་སྐྱེ་དང་སྡིག་པ་ཟད་པར་འགྱུར། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ནི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱིས། ཁྲོ་དང་བཟོད་པའི་སྐྱོན་ ཡོན་རིག་བྱས་ཏེ། །མི་བཟོད་སྤངས་ནས་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །བསྔགས་པའི་བཟོད་པ་རྟག་ཏུ་མྱུར་བསྟེན་བྱ། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོས་ཀྱང༌། །གསུམ་དམིགས་ཡོད་ན་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་ན་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བསྟན། །ས་དེར་རྒྱལ་སྲས་བསམ་གཏན་མངོན་ཤེས་དང༌། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་འགྱུར། །དེས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ནི། །འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་འཇོམས་པར་ནུས་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་སོགས་ཆོས་གསུམ་དེ་དག་ཕལ་མོ་ཆེར། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་བསྔགས། །བསོད་ནམས་ཞེས་བྱའི་ཚོགས་ཀྱང་དེ་དག་ཉིད། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྐུ་ཡི་རྒྱུ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཉི་མ་ལ་གནས་འོད་བྱེད་འདི། །རང་གཏོགས་མུན་རྣམས་དང་པོ་ཡང་དག་བསལ་བྱས་ནས། །འགྲོ་བའི་མུན་པ་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་མངོན་པར་འདོད། །ས་འདིར་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཁྲོ་མི་འགྱུར། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། །སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུམ་པའོ།། །།ཡོན་ཏན་མ་ལུས་བརྩོན་འགྲུས་རྗེས་འགྲོ་ཞིང༌། །བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་ཚོགས་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ། །བརྩོན་འགྲུས་གང་དུ་འབར་བར་གྱུར་པ་ཡི། །ས་དེ་བཞི་པ་འོད་ནི་འཕྲོ་བའོ། །དེར་ནི་བདེར་གཤེགས་སྲས་ལ་རྫོགས་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ལྷག་བསྒོམས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི། །སྣང་བ་ཟངས་ཀྱི་འོད་པས་ལྷག་འབྱུང་ཞིང༌། །རང་དུ་ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་ཡོངས་སུ་ཟད། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། །སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པའོ།། །།བདག་ཉིད་ཆེ་དེ་བདུད་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ཀྱང༌། །སྦྱང་དཀའི་ས་ལ་ཕམ་པར་ནུས་མ་ཡིན། །བསམ་གཏན་ལྷག་ཅིང་བློ་བཟང་བདེན་རང་བཞིན། །ཞིབ་མོ་རྟོགས་ལའང་ཤིན་ཏུ
Chinese
若对王之子嗔怒，布施与戒律所生之善根，百劫所积亦刹那毁，是故无有较不忍，更重之罪愆。现丑陋形，导向非圣者，夺取知晓正与非正之辨别慧，不忍迅速抛人于恶趣，忍则行与已说相违之诸功德。忍令庄严，于圣者，于知晓利害与正非正者，转成智者，且于彼之下，天人之生与罪恶得灭尽。各自之凡夫与王之子，了知嗔怒与忍辱之过患功德后，舍弃不忍，圣者所赞叹之忍辱，当恒时速疾修持。纵然为圆满正觉而回向，若有三者之执着，彼乃世间者。若无执着，则彼即是佛陀所说之，超越世间之波罗蜜多。于彼地，王之子禅定、神通与贪嗔完全灭尽。彼亦恒时能摧毁世间者之，欲妙贪着。布施等三法，多半为善逝赞叹居家者。名为福德之资粮，亦是彼等，乃佛陀色身之自性身之因。胜者之子，居于太阳而发光者，首先完全消除属于自己之黑暗后，欲明显摧毁有情之黑暗。于此地，纵然变得极为锐利亦不嗔怒。《入中论》中，第三发心竟。一切功德皆随精进转，福德智慧二资粮之因，精进于何处炽燃，彼第四地乃光明照耀。于彼处，于善逝之子圆满之，菩提分法，由修习所生之，显现较胜于赤金之光，与自性见相关亦完全灭尽。《入中论》中，第四发心竟。彼大士纵为诸魔，亦不能于难调伏之地令其挫败。禅定增上，贤善真实性，纵
English
If one is angry with the king's son, the merits arising from generosity and discipline, accumulated over hundreds of kalpas, are destroyed in an instant. Therefore, there is no sin greater than intolerance. It manifests an ugly form, leads to non-saints, and deprives one of the wisdom to distinguish between right and wrong. Intolerance quickly throws one into the lower realms, while patience brings about all the qualities contrary to what has been said. Patience makes one beautiful, turns one into a wise person for the saints and those who know the benefits and harms and right and wrong, and under it, the birth of gods and humans and the exhaustion of sins occur. Each ordinary person and the king's son, having understood the faults and merits of anger and patience, abandoning intolerance, the patience praised by the noble ones, should always be quickly cultivated. Even if dedicated to perfect enlightenment, if there is attachment to the three, it is worldly. If there is no attachment, then that is the transcendent perfection beyond the world, taught by the Buddha. In that land, the prince's samadhi, clairvoyance, and greed and hatred are completely exhausted. He can also always destroy the desire and attachment of worldly beings. The three dharmas, such as generosity, are mostly praised by the Sugatas for householders. The accumulation called merit is also them, the cause of the body of the Buddha's form. The son of the Victorious One, dwelling in the sun and radiating light, first completely eliminates his own darkness, and then intends to clearly destroy the darkness of beings. In this place, even if it becomes extremely sharp, it does not become angry. From the Introduction to the Middle Way, the third generation of mind is completed. All qualities follow diligence, the cause of the two accumulations of merit and wisdom, diligence burns wherever it becomes, that fourth ground is the light shining. There, for the son of the Sugata, the perfect, enlightenment factors, born from meditation, the appearance is more superior to the light of red gold, and the self-view is completely exhausted. From the Introduction to the Middle Way, the fourth generation of mind is completed. That great being, even for all the demons, cannot defeat him on the ground that is difficult to tame. Samadhi increases, virtuous truthfulness, even